66252 items (66252 unread) in 51 feeds
Special
(1654 unread)
News
(35712 unread)
Press
(1816 unread)
Orthodoxy
(7992 unread)
Macedonia
(12405 unread)
Pontos
(3096 unread)
History
(800 unread)
Elections
(306 unread)
Το παρουσιάσαμε για πρώτη φορά ως εισαγωγή στον κύκλο των ομιλιών της εκδήλωσης στην Αλεξανδρούπολη. Το εμπλουτίζουμε συνεχώς και θα επανεμφανιστεί (μαζί και με…έτερο οπτικοακουστικό υλικό) και στις επόμενες εκδηλώσεις μας. Σήμερα σας δείχνουμε μία συντομευμένη εκδοχή του. Η υπονομευτική δράση του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, η συνενοχή του πολιτικού κόσμου της Θράκης, αλλά και η δική μας απόπειρα αντίδρασης, μέσα από μια σύντομη και αδρομερή περιγραφή με…ήχο και εικόνα.
Ν.Δ.
Λοιπόν, επειδή το παραβαρύναμε εσχάτως το πράγμα, σήμερα είπαμε να σας φτιάξωμεν φύλλον εορταστικόν και φυσικά τίγκα στη…σαχλαμάρα! Κι αφού παραδίπλα ο μεγαλοεκδότης με πρόκανε κι έφτιαξε αυτός φέτος Καζαμία, εγώ είπα να μοιράσω τα βραβεία της χρονιάς που πέρασε! Ειδικά βραβεία δηλαδή, για πρόσωπα που στιγμάτισαν (κυριολεκτικά) με την παρουσία τους το 2009. Σας τα παρουσιάζω αμέσως. Από μένα, πολλές ευχές για Καλή Χρονιά!
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΥΠΕΡΝΟΥΣ 2009»
Απονέμεται παμψηφεί στον υπερδραστήριο πρωθυπουργό της χώρας. Βρισκόμαστε ήδη στην 90ή μέρα διακυβέρνησης και ήδη όλα τα προβλήματα της χώρας κοντεύουν πλέον να λυθούν: ήδη ανέλαβαν π.χ. οι γενικοί γραμματείς στις περιφέρειες, οπότε ως το 2137 ελπίζουμε να έχουν στελεχωθεί και οι υπόλοιπες υπηρεσίες! Οι λαμπρές επιτυχίες της διαδικτυακής δημοκρατίας που έχει εγκαθιδρύσει, συναγωνίζονται αναμφίβολα με το (εξωγήινα) απόκοσμο γεγονός ότι έγινε πρόεδρος (εννοώ σε κάτι περισσότερο από μία π.χ. ένωση βοηθών περιπτεράδων). Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να μην τον τιμήσουμε; Ο Παναντιλήπτωρ βεβαίως - μεταξύ μας τώρα - ιδέα δεν είχε ότι κατέβαινε στις εκλογές, αλλά χαζή είναι δηλαδή η Ελλάδα να χάσει τέτοιον ηγέτη; Ε, ερωτευμένοι με το μυαλό του είμαστε, μωρέ - και ως γνωστόν, από την ευφυΐα δεν υπάρχει ισχυρότερο αφροδισιακό! Σηκωτό τον πήραμε λοιπόν, όπως τον Κλαύδιο οι Ρωμαίοι πραιτωριανοί μετά τη δολοφονία του Καλιγούλα, και τον αναγορεύσαμε στις 4 του Οκτώβρη αυτοκράτορα! Ασήμαντη εξάλλου και η διαφορά, ε; Εκείνος ήταν κρυμμένος τότε πίσω απ’ την κουρτίνα, ετούτον τον πετύχανε την ώρα που έπαιζε με το «τσαφ-τσουφ» του και τα Γιου Γκι Ο. Σύμφωνα δε με απολύτως εξακριβωμένες πληροφορίες, ο Πρόεδρος, μόλις πληροφορήθηκε την εκλογή του: α) δήλωσε βαθύτατα συγκινημένος, β) ήπιε λίγο νερό (σ.σ. με καλαμάκι, για να μην πνιγεί), γ) κατούρησε (σ.σ. όχι πάνω του) και δ) παράτησε τα Γιου Γκι Ο (αρχίζοντας το «περνά-περνά η μέλισσα» και το «ένι-μένι-τουτουμένι»). Μετά μάλιστα (ανεπιβεβαίωτο πάντως ακόμη αυτό) κάποιοι λένε ότι από τη μεγάλη του χαρά έπαθε τέτοιο σοκ, που ανέπνευσε κιόλας (το καθρεφτάκι πάντως ΣΙΓΟΥΡΑ θάμπωσε)! Που να δείτε όμως και το σοκ της Μαργαρίτας! Τέτοια χαρά είχε να πάρει από τότε που πρωτομίλησε ο πρόεδρος (σ.σ. στα 9 του χρόνια), όθεν και φωταγωγήθηκε βεβαίως ολόκληρη η Μινεσότα και το Ιλλινόις μαζί!
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «YAZDA VAR, KIŞTA VAR»
Απονέμεται φυσικά στον προκάτοχο του Υπερνού, ερίτιμον κύριον Κωστάκην, ήτοι τη μεγαλύτερη απογοήτευση στην ελληνική πολιτική ιστορία των τελευταίων 50 χρόνων. Η ελπίδα ότι κάπως θα σουλούπωνε το χάος που παρέλαβε από την προηγούμενη συμμωρία, απεδείχθη παταγωδώς φρούδα (μη σας πω και…φλούδα), γιατί απλούστατα τοιούτον εν σαρκί περιπολούν κρούσμα πολιτικής αρχικαλπαζάνικης παχυδερμίας δεν ξαναπέρασε ποτέ τα τελευταία 1600 χρόνια από αυτόν τον τόπο! Το ότι περιβαλλόταν από άχρηστους (στο 99% των οποίων δεν θα ανέθετες ούτε ρόλο 3ου ανθυπο-βοηθού σε πλανόδιο σαλεπιτζή) και το ότι τα βοθροκάναλα του έκαναν απίστευτο πόλεμο επί 5 συναπτά έτη, είναι βεβαίως δεδομένα, αλλά δεν μπορούν και να λειτουργούν επ’ άπειρον ως άλλοθι! Και απελπιστικά λίγος υπήρξε και εξοργιστικά άτολμος, ενώ ο τρόπος που πήδηξε άνευ ουδενός σοβαρού λόγου απ’ το καράβι, παραδίδοντάς το δίχως όρους σε κάποιους που οι φιλοδοξίες τους δεν μπορούσαν να υπερβούν (με βάση την κοινή λογική) το πόστο του…ανθυπο-μούτσου, θα αποτελεί ανεξίτηλο στίγμα και για την (όποια) υστεροφημία του! Αν πάντως το σχέδιο ήταν στημένο (όπως εμφανώς μας…μυρίζει), για να έρθει στα πράγματα ο Υπερνούς αφ’ ενός και η Χαρήεσσα αφ’ ετέρου, το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός (και λαού) σοφού κι έτσι (ευτυχώς) ο κοσμάκης μόνο μία φορά…μάσησε! Τώρα ο ερίτιμος γυρίζει ταξιδάκια, βάζει κιλά (μα πού θα πας πια, βρε πασά μου!) και αναπαύεται από την…πενταετή ξάπλα! Ευοί ευάν, Καλλίνικες! Ευοί ευάν και…αιέν αριστεύειν!
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΕΙΠΑΝ ΣΤΗ ΓΡΙΑ ΝΑ Χ… ΚΙ ΕΚΕΙΝΗ ΞΕΚΩΛΙΑΣΤΗΚΕ»
Απονέμεται σ’ όλη την πεφωτισμένη ομάδα των Πασοκοσυριζαίων περί τον Υπερνούν φωταδιστών, που επιτέλους άρχισαν να ξαναγράφουν την Ιστορία περί του τι εστίν ελληνικόν έθνος (θεωρητικά δια των Φραγκουδακο-δραγωνο-κουλούρηδων και πρακτικά δια των περί ιθαγενείας ρεγκουσο-νομοσχεδίων). Σε πείσμα βεβαίως όλα αυτά των ιδεοληπτικών νευρώσεων των ελληναράδων αφ’ ενός και αφ’ ετέρου των φληναφημάτων κάποιων ανθυποεπιστημονικών μειρακίων του παρελθόντος τύπου Σβορώνου ή Βακαλόπουλου (ε, τι είναι τώρα δηλαδή αυτά τα παρλιακά, μπροστά στον Λιάκο και την Κουλούρη)! Όμως φτάνει, ρε παιδιά, κάντε λίγο κράτει! Overdose πάθανε οι άλλοι οι ερίφηδες, δεν γίνεται έτσι! Είπαμε, ιθαγενείς-ξιθαγενείς, αλλά σε δαύτους έχουνε μείνει ακόμη και κάποια αντισώματα μέσα τους, δεν είναι πια κι αμερικανάκια να την καταπίνουνε με τους τόνους αμάσητη όλη τη σαβούρα! Λίγο-λίγο συνεπώς και με ρέγουλα το παραθείο, σε μικρές δόσεις, να δρα αργά και σταθερά! Να, σαν το «Νοτόριους» ένα πράμα - άσε δηλαδή που ο τίτλος ταιριάζει και με τ’ αφεντικά σας (Σόρος, Σίφτερ και …CIA). Μας χώσατε τη Δραγώνα, μας βάλατε πίσω απ’ την κουίντα τον…Αριβιζάτο (που λέει κι ο φίλος μου ο Ζουράρις), μας μπουμπουνίξατε και κάτι ελληνοφοβικές της…πολυπολιτισμικότητας ως Γ.Γ. Περιφερειών, ε αφήστε, μωρέ, τους λαθρομετανάστες πια για τον άλλο μήνα, έχει ο Θεός! Άντε βρε, εγώ τώρα θα σας τα λέω; Δείτε και λίγο Χίτσκοκ να μαθαίνετε!
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΤΩΡΑ, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ, ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ»
Βραβείο παρηγοριάς, απονέμεται εις την ερίτιμον μητσοτακοθυγατέραν, που δείχνει (προς το παρόν βέβαια, γιατί μην ξεχνάμε ότι μιλάμε και για σόι…Απεθάντων) να περνάει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας! Η (επί 5 χρόνια διακυβέρνησης του Ελάχιστου και έως 2 εβδομάδες πριν την 29η Νοέμβρη) βέβαιη διάδοχος στην ηγεσία της Ν.Δ. υπέστη το απολύτως παταγώδες πατατράκ, όθεν και την τιμούμε, συμπαριστάμενοι στο απίστευτο δράμα της! Αυτό ήταν αναμφίβολα το δεύτερο σημαντικότερο γεγονός στην Ελλάδα τη χρονιά που πέρασε (καλά, για το ποιο ήταν το πρώτο, δεν θέλω χαζά – εδώ ανασκίρτησαν μέχρι και οι γαλαξίες με το συμπαντικών, κοσμοϊστορικών διαστάσεων γεγονός της ανόδου του Υπερνού στην εξουσία)! Και όπως ψάλλαμε και στην Εκκλησία, ανήμερα Χριστουγέννων, «ευφραίνεσθε δίκαιοι, ουρανοί αγαλλιάσθε, σκιρτήσατε τα όρη, ζαβού εκλεγέντος»! Ε, αν στο καπάκι εκλεγόταν και η Ντόρα, θα τα παίρναμε εμείς τα όρη! Τώρα όμως βέβαια παραμένουμε εδώ και…έχει ο Θεός!
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΥΠΕΡΝΟΥΣ Νο 2»
Του δώσαμε βεβαίως βραβείο και προηγουμένως, αλλά σιγά που θα την έβγαζε μόνο με ένα! Το δεύτερο το παίρνει για τη συνεχιζόμενη εκπληκτική εικόνα οργάνωσης και συντονισμένης δράσης, την οποία παρουσιάζει το τσίρκο…εεε, η κυβερνητική ομάδα εννοώ, της οποίας προϊσταται (λέμε τώρα), ειδικά τώρα που συμπληρώθηκαν πλέον και οι 100 μέρες! Πρόκειται άλλωστε για ομάδα εκπληκτικών διανοητικών και υπερφυσικών ικανοτήτων (τέτοιο θαύμα σε 100 μόλις μέρες ΔΕΝ ξανάγινε), όθεν και βάζουν όλοι τους υποψηφιότητα για το βραβείο «Οι διάδοχοι του Γιούρι Γκέλερ» (με τον Παναντιλήπτορα στον ρόλο του μένταλιστ, φυσικά)! Τις προάλλες μάλιστα που ο Υπερνούς ήταν εδώ στα μέρη μας, έδειξε άλλη μια πτυχή των δυνατοτήτων του τιτάνιου μυαλού του, μεταφέροντας με τηλεκίνηση το χωριό Κυπρίνος από τον βόρειο Έβρο «έξω από την Κομοτηνή»! Βρε, δεν μας φέρνει, λέω γω, και τον Σηκουάνα, να ξαναποκτήσουμε και ποτάμι, μια που πήγε τότε κείνη η ρημάδα η Χούντα και μας έκλεισε τον Μπουκλουτζά;
ΒΡΑΒΕΙΟ «ΓΙΟΥΣΟΥΦΑΚΙΑ 2008»
Απονέμεται στο εν Ελλάδι ΥΠΕΞ (ήτοι Δρούτσας και φυσικά Υπερνούς again - καλά, εντάξει, ορκίζομαι πως δεν θα πάρει άλλο, άντε γιατί το παραχέσαμε πάλι και θα μας την πουν ότι είναι και στημένη η διαδικασία απονομής)! Μη μου πει πάντως τώρα κανείς «τι έκαναν πάλι αυτοί και τους βραβεύεις»! Τέτοιες χαζές ερωτήσεις δεν τις θέλω, καθότι μπορεί τις τελευταίες 12 1/2 μέρες να μην έκαναν όντως κάτι πολύ χοντρό (π.χ. αναγνώριση της…Μακεδονίας, εκχώρηση της Θράκης στην Τουρκία, κλπ.), αλλά θα έπρεπε πια κι εσείς να ξέρετε ότι Τοξικά Βραβεία χωρίς ελληνικόν ΥΠΕΞ ΔΕΝ γίνονται. Ε, τι να κάνουμε τώρα, ο βήχας κι η καψούρα δεν κρύβονται! Άσε δε που τώρα ειδικά με τον Παναντιλήπτορα, έχουμε κι ένα λόγο παραπάνω! Άλλωστε, με την Τουρκία να ξεσαλώνει ολοένα και περισσότερο στο Αιγαίο και τη Θράκη και τους άλλους να ετοιμάζουν νέα Αυνανοσχέδια για την Κύπρο (και αυτή τη φορά ΧΩΡΙΣ Τάσσο), πολύ θέλει δηλαδή να γίνει από στιγμή σε στιγμή η μαλ…; Τους βραβεύουμε λοιπόν κι εμείς προκαταβολικά, για να ’χουμε το κεφάλι μας ήσυχο! Κατά πώς το ’λεγε δηλαδή κι ο μεγάλος, προεπιβουλεύειν δει μάλλον ή αντεπιβουλεύειν! Και χωρίς πλάκα όμως τώρα, οφείλουμε να ομολογήσουμε πως τους τελευταίους μήνες το ημέτερον ΥΠΕΞ κάνει όντως εξαιρετική δουλειά! Π.χ. μέχρι και απόφαση να πετούν τα αναχαιτιστικά μας ανήμερα των Χριστουγέννων πήρε η κυβέρνηση, άσε δε που βγάζει κι ανακοίνωση για κάθε 37.500 τούρκικα αεροπλάνα που περνούν πάνω απ’ τη Λαμία! Άφεριμ, παιδιά, και αιέν αριστεύειν!
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΜΑΘΑΝΕ ΠΩΣ Γ…ΟΜΑΣΤΕ, ΠΛΑΚΩΣΕ ΚΙ Η ΔΡΑΓΩΝΑ»
Βραβείον συνωστισμού! Καθότι Έλληνες συνωστίζονται στη Σμύρνη (να την ξαναθυμηθούμε, βρε, και τη Ρεπούση, γιατί πλέον θα…χρειαστεί!), κρατικοδίαιτα ελληνοφοβικά εκσυγχρονιστήρια στο Υπουργείο Απαιδευσίας και Δια βίου Πάθησης, αλλά και απαξάπας ο θλιβερός εσμός των επιδόξων αποδομητών της μνήμης στους υπονόμους της Νέας Τάξης! Ειδικά όμως η έλευση Δραγώνα στο συγκεκριμένο πόστο υπήρξε κομβικό σημείο (όθεν και την βραβεύουμε, γόνυ κλίνοντες ευλαβώς)! Και κομβικό, αλλά φυσικά και απολύτως αποκαλυπτικό για τους…εκπαιδευτικούς στόχους της ελληνοφοβικής συμμωρίας, που παριστάνει κατά τη δεδομένη στιγμή την κυβέρνηση του γελοίου ψευδοκράτους! Για την εν λόγω κυρία πάντως και για το «προοδευτικό» παραλήρημά της, δεν θα σας πούμε άλλα, καθότι την έχουμε επανειλημμένως στολίσει εδώ και πολλά χρόνια! Χαιρόμαστε ωστόσο που πλέον την «ανακάλυψαν» και οι υπόλοιποι (εφημερίδες, blogs, κλπ)! Δεν πειράζει, κάλλιο αργά, παρά ποτέ! Και τίποτα όμως να μην είχαμε πει, αρκεί ούτως ή άλλως η άποψη του τελευταίου ίσως εναπομείναντος μεγάλου Έλληνα, δηλαδή του Μίκη, οπότε τα δικά μας ταπεινά σχόλια πλέον περιττεύουν…
ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΕΒΓΑΛΑΝ ΟΙ ΜΥΓΕΣ Κ… ΚΙ ΕΧΕΣΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ»
Βραβείον συνωστισμού, en peu. Ήτοι βραβείον παρηγοριάς προς το καθ’ ημάς φωταδιστικόν ζόμπ…παρντόν λόμπυ. Τώρα βέβαια θα μου πείτε, γιατί en peu; Ε, γιατί πώς να το κάνουμε τώρα, δεν είναι ούτε τόσο σπουδαίοι (κάτι ανιστόρητοι και νευρωτικοί ημιαναλφάβητοι είναι, που υποδύονται τους διανοουμένους και τους δημοσιογράφους), αλλά ούτε τελικά και τόσο πολλοί, όσο νομίζουν. Απλώς φαίνονται πολλοί, γιατί είναι απλωμένοι σε κάποια καίρια πόστα, ελέγχουν μεγάλο μέρος των ΜΜΕ και κάνουνε και σαματά δια της τρομοκρατίας, της προσβολής και της εξουθενώσεως. Τώρα βέβαια με τους Ραγκούσηδες, τις Αννούλες και τις Θάλειες στα κόλπα, ο Ξωμερίτης, ο Δημητράς κι ο Τάσος Κωστόπουλος έχουν ανοίξει σαμπάνιες, αλλά εμείς δεν χαλιόμαστε τόσο εύκολα! Τώρα δείχνει πραγματικά να είναι η ώρα τους, έχει ωστόσο και γυρίσματα ο καιρός! Ο απίστευτος σαματάς πάντως που έχει ξεσπάσει εναντίον όλου αυτού του μισελληνικού απόπατου στο Διαδίκτυο (μπλογκόσφαιρα για μας τους…ελληνομαθείς) και που εξαπλώνεται σαν χιονοστιβάδα, δείχνει ότι οι εθνομηδενιστικές βρωμίτσες τους ΔΕΝ πρόκειται να περάσουν ατουφέκιστες!
Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Πραγματοποιήθηκε στις 22/1/10 στην Αλεξανδρούπολη με εντυπωσιακή επιτυχία η εκδήλωση «Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής: Κράτος εν Θράκη», την οποία διοργάνωσε το πανθρακικό έντυπο γνώμης «Αντιφωνητής» και η Πρωτοβουλία για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου. Παρά τις κακές καιρικές συνθήκες (την ώρα της εκδήλωσης η θερμοκρασία ήταν στους 3 βαθμούς υπό το μηδέν) και τις παράλληλες άλλες εκδηλώσεις, στο Δημοτικό Θέατρο της Αλεξανδρούπολης ήταν 250 τουλάχιστον άνθρωποι και οι τοποθετήσεις των τεσσάρων ομιλητών αποδείχθηκαν τόσο ενδιαφέρουσες, ώστε να κρατήσουν το πολυπληθές κοινό για πάνω από 2,5 ώρες.
Μετά από μια σύντομη εισαγωγική προβολή με αποκαλυπτικές εικόνες (που ετοιμάσαμε ως «πρόλογο» για τους ομιλητές και για την αδρομερή «είσοδο» των παρισταμένων στο θέμα), ξεκίνησε ο κύκλος των ομιλιών με συντονιστή τον δη-μοσιογράφο Δημήτρη Κολιό, του οποίου η παρουσία ήταν ιδιαίτερα σημαντική, όχι μόνο επειδή διηύθυνε άψογα τη συζήτηση, αλλά και για τις καίριες παρατηρήσεις στις οποίες συχνά προέβη (αποδεικνύοντας - για μια ακόμη φορά - ότι είναι από τους ελάχιστους ευαισθητοποιημένους πάνω στο εθνικό πρόβλημα της Θράκης εκπροσώπους των τοπικών ΜΜΕ).
Πρώτος ομιλητής ήταν ο Νίκος Γιαννούλης, πρώην δημοτικός σύμβουλος Αλεξανδρούπολης, και από την παλιά φρουρά των «Χαραλαμπιδικών» της πόλης, ο οποίος προέβη σε μια αναφορά στη δράση του Προξενείου Κομοτηνής και των μηχανισμών του, δίνοντας ιδιαίτερα έμφαση στην περιοχή του νομού Έβρου. Προέταξε την ανάγκη δημοσίου διαλόγου πέρα από κάθε ταμπού, επεσήμανε τις ελληνικές ελλείψεις τόσο σε πρακτικά ζητήματα όσο και σε επίπεδο αναλύσεων και καταδίκασε τα ρατσιστικά – κεμαλικά φαινόμενα που φαλκιδεύουν την ισονομία και την ισοπολιτεία. Τα όσα είπε εμπλούτισαν αναμφίβολα τη γνώση των ακροατών από την Αλεξανδρούπολη πάνω σε ένα πρόβλημα, που αποδεικνύεται ότι δεν αφορά τελικά μόνο στη Ροδόπη και την Ξάνθη, αλλά και σ’ αυτούς τους ίδιους και μάλιστα άμεσα.
Τον λόγο πήρε στη συνέχεια ο Σεμπαεδίν Καραχότζα, ένας άνθρωπος ιδιαίτερα γνωστός για τον μακρόχρονο αγώνα του κατά του εκτουρκισμού των Πομάκων από τα όργανα της Άγκυρας. Πάντα καίριος, λιτός αλλά και ιδιαίτερα περιεκτικός, ο εκδότης της πομάκικης εφημερίδας «Νάτπρες», έδωσε στο ακροατήριο μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στη Θράκη (και ιδιαίτερα στον νομό Ξάνθης) όσον αφορά το ζήτημα των Πομάκων και των μεθόδων εθνοκάθαρσης, που εφαρμόζουν ουσιαστικά οι προξενικοί μηχανισμοί για την εξαφάνιση της εθνοτικής και πολιτιστικής πομακικής ταυτότητας.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ακολούθως η ομιλία του Φάνη Μαλκίδη, λέκτορα του ΔΠΘ, ο οποίος αρχικά κατέθεσε μια σειρά από πολύτιμες πληροφορίες για ποιες είναι ακριβώς, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις ενός προξενείου και των διπλωματικών του υπαλλήλων, διαλύοντας τα …σκοτάδια σε έναν τομέα που για τους πολλούς αποτελεί terra incognita (και επί του οποίου πολλά ανόητα αλλά και υποβολιμαία λέγονται κατά καιρούς). Στη συνέχεια ο Φάνης Μαλκίδης προέβη σε μια αποκαλυπτική αναδρομή στο ιστορικό παρελθόν του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής από το 1923 έως σήμερα, καταθέτοντας εντυπωσιακά τεκμήρια της σταθερά εξωθεσμικής, παράνομης και υπονομευτικής δράσης του και αποδεικνύοντας (βάσει επιχειρημάτων πάντοτε δομημένων πάνω στο Διεθνές Δίκαιο και τους κανόνες της διεθνούς διπλωματίας) ότι η χώρα μας έχει εδώ και αρκετές δεκαετίες όχι απλώς τη νομική ευχέρεια, αλλά και την υποχρέωση να το απομακρύνει από τη Θράκη.
Τον κύκλο των ομιλιών έκλεισε ο διευθυντής του «Αντιφωνητή» Κώστας Καραΐσκος, ο οποίος μίλησε γενικά για την προσπάθεια της ομάδας του «Αντιφωνητή» και της Πρωτοβουλίας κατά του Προξενείου Κομοτηνής, αλλά άγγιξε και τον …τύπο των ήλων, θίγοντας τα ζητήματα της ιδιωτείας, της αδιαφορίας, της άγνοιας αλλά και της φοβικότητας ενίοτε, που χαρακτηρίζουν τη συντριπτική πλειονότητα της θρακικής κοινωνίας πάνω σε ένα τόσο σημαντικό πρόβλημα, που υπονομεύει και απειλεί ευθέως την ίδια την ασφάλεια της περιοχής μας. Σχολίασε όμως με καυστικό τρόπο και την ετικέτα του «εθνικισμού» και του «αντιτουρκισμού» που οι συνήθεις «προοδευτικοί» κύκλοι σπεύδουν συστηματικά να επικολλήσουν σε παρόμοιες ενέργειες όπως της Πρωτοβουλίας, αναφέροντας μεταξύ άλλων τόσο το δεδομένο της συμμετοχής πολλών μουσουλμάνων της Θράκης στη συγκέντρωση υπογραφών, αλλά και κάτι που φυσικά έως τώρα ελάχιστοι γνώριζαν, δηλαδή του βασικού ρόλου που είχε παίξει στην ίδρυση του «Αντιφωνητή» πριν από 12 χρόνια ένας Τούρκος πολιτικός εξόριστος (ο οποίος μάλιστα φιλοξενήθηκε στην Κομοτηνή για 5 χρόνια).
Απολύτως ενδεικτικό του ενδιαφέροντος του ακροατηρίου, ήταν ότι αυτό παρέμεινε …καθηλωμένο και για μία ακόμη περίπου ώρα μετά το πέρας των ομιλιών. Στη συζήτηση που ακολούθησε, έγιναν τοποθετήσεις και απαντήθηκαν πολλές ερωτήσεις που τέθηκαν από τους παρισταμένους.
Στα περαιτέρω αξιοσημείωτα της εκδήλωσης θα αναφέρουμε βεβαίως κατ’ αρχάς την παρουσία της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου, που όταν έγινε αντιληπτή, φυσικά καταχειροκροτήθηκε. Δέχτηκε μάλιστα να πει και δυο λόγια απ’ το μικρόφωνο, ζητώντας από τον κόσμο να στηρίξει τις ενέργειες της Πρωτοβουλίας και να υπογράψει για την απομάκρυνση του Προξενείου. Στα αξιοσημείωτα ωστόσο θα συγκαταλέξουμε ακόμη την παρουσία κάποιων γνωστών απόστρατων αλλά και εν ενεργεία υψηλόβαθμων του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας, καθώς και πλήθους ανθρώπων από όλους σχεδόν τους πολιτικούς χώρους. Βεβαίως όμως - και αν εξαιρεθούν κάποιες απειροελάχιστες περιπτώσεις (όπως π.χ. ο υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Π. Ζαπάρτας, ο τ. βουλευτής Θ. Δημοσχάκης και οι πολιτευτές της ΝΔ και του ΛΑΟΣ Βαμβακερός και Γοδοσίδης αντίστοιχα) - οι πιο …επίσημοι εκπρόσωποι της τοπικής πολιτικής ηγεσίας, παρότι φυσικά προσεκλήθησαν, έλαμψαν (όπως δηλαδή ακριβώς αναμενόταν) δια της …απουσίας τους. Δεν επρόκειτο, βλέπετε, για κάποια τουρκοφιέστα ή άλλη προξενική εκδήλωση, ώστε να σπεύσουν σωρηδόν…
Κλείνοντας αυτήν την αναφορά στην εκδήλωση, εμείς θα πούμε απλώς ότι ευχαριστούμε θερμά όχι μόνο όλους όσους εργάστηκαν για την προετοιμασία της, αλλά και όσους συμμετείχαν με την απλή έστω παρουσία τους. Και αυτό είναι ίσως πάρα πολύ, όσον αφορά ένα θέμα που ακόμη αποτελεί το μείζον ταμπού για τη θρακική κοινωνία και θάβεται συστηματικά στη σιωπή από τους τοπικούς «καθεστωτικούς» κύκλους. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι το ίδιο βράδυ συγκεντρώθηκαν 140 νέες υπογραφές στο κείμενο κατά του τουρκικού Προξενείου - σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι είχαν υπογράψει στο Διαδίκτυο. Μοναδικό μελανό σημείο η προσπάθεια ορισμένων (με τηλεοπτικά πλάνα ή με αναρτήσεις στο Διαδίκτυο) να δείξουν ότι επρόκειτο για εκδήλωση …ακροδεξιών! Μάταιος ο κόπος τους, ξερά σκατά στον τοίχο δεν κολλάνε.
Η Πρωτοβουλία για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής και η εφημερίδα «Αντιφωνητής» διοργανώνουν εκδήλωση με θέμα «Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής: Κράτος εν Θράκη».
Η εκδήλωση – συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στις 22 Ιανουαρίου 2010, ημέρα Παρασκευή, στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης και ώρα 8 το βράδυ.
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι Νίκος Γιαννούλης, Σεμπαεδίν Καραχότζα, Κώστας Καραΐσκος και Φάνης Μαλκίδης, οι οποίοι θα αναπτύξουν τις παρεμβάσεις της Τουρκίας στην περιοχή μας και την αναγκαιότητα για μία δημοκρατική συζήτηση για τον ρόλο του Τουρκικού Προξενείου στη Θράκη.
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κολιός.
www.proxeneio-stop.org
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
Ἡ «νέα» κυβέρνηση τοῦ Γεωργίου Α. Παπανδρέου διορίζει ἄλλους 25 γραµµατεῖς ὑπουργείων καί περιφερειῶν. Ἡ µικρή καθυστέρηση (τοῦ διορισµοῦ, ὄχι κανενός ἄλλου…) ὀφείλετο σέ ἕνα προβληµατάκι τοῦ προγράµµατος giorgakopasok.exe στά κοµπιοῦτερ πού, ὡς γνωστόν, ἐπιλέγουν ἀµερόληπτα.
Παράλληλα ὁ πρωθυπουργός σας δηλώνει ὅτι βεβαίως καί δέν ἀποποιεῖται τῶν συµφερόντων τῆς χώρας στά νησιά τοῦ Αἰγαίου - Ak Deniz ἀλλά ἁπλῶς δέν τά ἀσκεῖ γιά νά µήν προκαλέσει ψυχολογικά προβλήµατα στούς γείτονες (ἕνα πρᾶµα σάν τό βέτο τῶν Βρυξελλῶν).
Ἡ ὑφυπουργός Ἄντζελα Γκερέκου ἐµφανίζεται στά «Παρατράγουδα» καί ἐξηγεῖ στό κοινό τῆς κ. Ἀνίτας Πάνια τήν πολιτική της γιά τόν πολιτισµό, γιά νά ἀντιµετωπίσει ἐκεῖ ἐνθουσιώδη ὑποδοχή.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Μικρός ἀνασχηµατισµός στήν κυβέρ-νηση, µέ τόν Ἀλέξανδρο Πετρίδη («εἶµαι ὁ Ἀλέξης καί εἶµαι πῶλος ἕλξης») νά ἀναλαµβάνει τό νεοσυσταθέν ὑπουργεῖο ἀνοικονοµίας, ἀεράµυνας, πράσινης τηλεθέασης καί ἐπιλόχειας µελαγχολίας. Ἀµέσως οἱ δηµοσκοπήσεις δίνουν ἕναν ἀέρα 10 ποσοστιαίων µονάδων στό κυβερνόν κόµµα, πού εἶχε µία φυσιολογική φθορά 40 ποσοστιαίων µονάδων στό πρῶτο 4µηνο.
Στό καρναβάλι τῆς Ξάνθης τό πρῶτο βραβεῖο κερδίζει τό ἅρµα «Γραµµατέας τοῦ ΠαΣοΚ», πού δείχνει τή Μονή Βατοπεδίου τσακισµένη ἀπό µία ἑταιρεία τουριστικῆς ἀνάπτυξης στόν δῆµο Τοπείρου κι ἕνα τούρκικο µπαϊράκι.
ΜΑΡΤΙΟΣ
Ἡ κυβερνητική ψυχραιµία σώζει γιά µιάν ἀκόµη φορά τή χώρα ἀπό περιπέτειες, καθώς ὁ ΓΑΠ δηλώνει ὅτι ὁ πρόσφατος τουρκικός βοµβαρδισµός τῆς Ἀκρόπολης µέ βόµβες ναπάλµ δέν θά παρασύρουν τήν φιλειρηνική Ἑλλάδα στόν δρόµο τοῦ φανατισµοῦ καί τόν λαό της σέ στερεότυπα τοῦ παρελθόντος.
Στίς 25 Μαρτίου ἡ Θ. Δραγώνα, γραµµατέας τοῦ Ὑπουργείου-Ὄχι-Πιά-Ἐθνικῆς Παιδείας (καί κάτι ἄλλων πραγµάτων πού τώρα δέν θυµᾶµαι) καθιερώνει γιά τόν ἑορτασµό τῆς ἐπετείου τήν παρέλαση ΚΑΙ τουρκικῶν ὀρδῶν, καθώς δέν ἀνέχεται πλέον τήν µονοµερή προσέγγιση τῶν δῆθεν Ἑλλήνων στό 1821 (µέ τσολιάδες κτλ). Τήν ἀπόφασή της ἐπικροτοῦν 54.574.597.298.754 πανεπιστηµιακοί καί ἄλλοι ἄνθρωποι τοῦ πνεύµατος, χωρίς κανένα ἴδιο συµφέρον, παρά µονάχα γιατί εἶναι ἀνθρωποσκύβαλα καί τζουτζέδες τῆς ἐξουσίας.
ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Γιορτάζεται τό Πάσχα µέ νέο πλέον τρόπο, πού ἀφήνει στό παρελθόν τά ἀντισηµιτικά ἀναµασήµατα τοῦ Μεσαίωνα. Στό ἑξῆς τά µεγαλοπαρασκευιάτικα ἀναθέµατα στόν περιούσιο λαό ἀντικαθίστανται ἀπό κατάρες πρός τούς Ρωµαίους (Σίλβιο, βάφα κούλο!) καί τούς Ἕλληνες γιά λόγους πού ὅλοι καλά γνωρίζουν (σφαγή Τριπολιτσᾶς, καταστροφή τῆς Τροίας, Μικρασιατική Ἐκστρατεία κτλ). Παράλληλα ἐξαλείφονται οἱ σταυροί ἀπό τίς ἐκκλησίες, καθώς ἕνας Ἀφγανός ναρκέµπορας πού δραστηριοποιεῖται ἐπαγγελµατικά στόν αὐλόγυρο τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου ἔνιωσε νά προσβάλλεται ἡ θρησκευτική του ἐλευθερία.
ΜΑΪΟΣ
Γιορτάζεται ἡ ἐργατική Πρωτοµαγιά. Μιά ἐκδήλωση κάνουν οἱ Πακιστανοί ἐργάτες στήν Ὁµόνοια, µιά οἱ Βουλγάρες γριοφυλάχτρες στή Βάθης, µιά οἱ Φιλιππινέζες οἰκοβοηθοί στήν Ἑκάλη, µιά οἱ Κινέζοι µικροπωλητές στήν Ἀλεξάνδρας, µιά οἱ Νιγηριανοί σιντιπωλητές στήν Ἑρµοῦ, µιά οἱ Ἀλβανοί ὑπεργολάβοι στίς Τζιτζιφιές κτλ. Πλήρη κατάλογο (γιά τούς Περουβιανούς, τούς Ἀνωβολτιανούς, τούς Πολυνήσιους κτλ) διαθέτει τό γραφεῖο τοῦ ΟΗΕ καί τό ὑπουργεῖο ἐργατικῆς ἀνασκολόπησης, πράσινης πολυπολιτισµικότητας, γαλάζιας συνενοχῆς καί πούστικης διάλυσης.
Ἡ Μακεδονική Μακεδονία τῆς Μακεδονίας ἀνακοινώνει ὅτι παραιτεῖται τῶν διεκδικήσεών της σέ βάρος τῶν ἑλληνοκρατούµενων ἐδαφῶν της στή Σιθωνία, µεταξύ Σάρτης καί Συκιᾶς (ἐξαιρεῖται ἡ παραλία «Πηγαδάκια»). Τήν ἀνακοίνωση καλωσορίζουν τό «Οὐράνιο Τόξο», ἡ «Αὐγή» καί ἄλλα οὐράνια φαινόµενα, ὡς καρπό τοῦ ἀπροϋπόθετου διαλόγου στίς ἑλληνοµακεδονικές σχέσεις.
Ἡ Ἑλλάδα, παρά τίς προβλέψεις, συνεχίζει νά ὑπάρχει, ὅπως δείχνουν οἱ µίζες στά κιτάπια τῶν κρατικῶν προµηθευτῶν καί τά σηµαιάκια στά τραπέζια τῶν ἐπισήµων.
ΙΟΥΝΙΟΣ
Ξεκινάει τό καλοκαίρι, παρά τίς δυσοίωνες προβλέψεις τῶν διεθνῶν οἴκων, πού τό ὑποβάθµιζαν σέ φθινόπωρο. Θριαµβευτικά βγαίνει ὁ ΓΑΠ καί ἐπιδεικνύει τά 40άρια τοῦ θερµοµέτρου, τρίβοντάς τα στά µοῦτρα τοῦ διεθνοῦς κατεστηµένου πού τόν µάχεται γιά τά σοσιαλιστικά του ἰδεώδη.
Στό ἑξάµηνο µνηµόσυνο τοῦ Χρ. Λα-µπράκη σφάζονται ἑπτά ὑπουργοί πάνω στόν τάφο τοῦ ἐκλιπόντος. Δέν τήν ἄντεχαν πιά τήν (πολιτική) ζωή τους χωρίς τόν Μέδικο τῆς Χρήστου Λαδᾶ.
Πάντως ὁ σοσιαλιστής ὑπουργός Οἰκονοµικῶν προχωράει στίς ἀποκρατικοποιήσεις, δείχνοντας τή χαώδη διαφορά ἀπό τήν νεοδηµοκρατική, ἀντιλαϊκή πολιτική τῶν ἰδιωτικοποιήσεων. Καµµία σχέση. Καί ἡ ἐπικύρωση τοῦ γνήσιου του σοσιαλισµοῦ ἔρχεται ἀπό τό ΔΝΤ, τήν Παγκόσµια Τράπεζα, τήν FED καί τά ἄλλα ἐπαναστατικά ὑποκείµενα πού ἐπικροτοῦν τήν ἀκολουθούµενη πολιτική.
ΙΟΥΛΙΟΣ
Ἡ Κυβέρνηση ἀνακοινώνει ἄλλους 217 γραµµατεῖς καί φαρισαίους σέ διάφορες κρατικές θέσεις, µέ ἁρµοδιότητες πού θά καθοριστοῦν µελλοντικά (ποιός βιάζεται; µήπως θά κάνουν καί τίποτε;) ἀπό τό πῶς θά καταλήξει ἡ βρώµικη πάλη µεταξύ τῶν διορισθέντων. Στό µεταξύ ὁ πρωθυπουργός σας ἐπιστρέφει ἀπό τό 34ο ταξίδι του στή Μιανµάρ καί φεύγει αὐθηµερόν γιά τό καθηµερινό του δροµολόγιο στίς ΗΠΑ, ἔχοντας ὅµως προλάβει νά συντονίσει τό πᾶν στήν κυβέρνησή του, καθώς τό ὑπουργικό συµβούλιο πλέον συνεδριάζει στήν αἴθουσα GOODBYE τοῦ «Ἐλ. Βενιζέλος». Τί θά πεῖ «καί τί κάνει κάθε µέρα στίς ΗΠΑ»; Ἐγώ σᾶς ρωτάω, τί νά κάνει κάθε µέρα στήν Ἑλλάδα…
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Κανένας δέν κάνει τίποτε ἐκτός ἀπό µπάνια καί φραπεκατανάλωση.
Ἡ Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ἀνακοινώνει ὅτι ἡ ἑλληνική οἰκονοµία βρίσκεται σέ καλό δρόµο. Καί θά µπεῖ σέ ἀκόµη καλύτερο ὅταν πουληθεῖ καί ἡ τελευταία της δηµόσια ἐπιχείρηση, ἀπολυθεῖ καί ὁ τελευταῖος της δηµόσιος ὑπάλληλος καί µηδενιστεῖ τό ἐλάχιστο µεροκάµατο.
Κάτι πυροσβέστες µόνο σβήνουν µερικές φωτιές στήν Πελοπόννησο, στήν Ἤπειρο, στήν Εὔβοια, στή Ρόδο, στήν Κρήτη, στή δυτική Μακεδονία, στήν Ἀττική, στήν Κέρκυρα, στή Ζάκυνθο, στήν Κεφαλλονιά, στήν Σκιάθο, στά Κύθηρα, στόν Ὄλυµπο, στόν Ἀχελῶο, στήν Βιστωνίδα, στήν πλατεία Ὁµονοίας, στή Βουλή, στόν Λευκό Πύργο, στόν Ἐθνικό Κῆπο, στόν Θερµαϊκό, στό παρκάκι τῆς Κοµοτηνῆς καί στό Δέλτα τοῦ Ἀξιοῦ.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ
Ἡ Ann Diamandopoulou εἰσάγει νέα βιβλία διδασκαλίας στά σχολεῖα, στήν ἀγγλική φυσικά γλῶσσα, µπάς καί ξυπνήσει κανένας ἀπό τούς κωλόβλαχους κατοίκους αὐτῆς τῆς θλιβερῆς βαλκανίας. Ἔτσι παύει καί ὁ ἐνοχλητικός θόρυβος τῶν ὑπερπατριωτῶν, ἀφοῦ ἡ λέξη «συνωστισµός» ἀντικαθίσταται ἀπό τήν ἀθώα λέξη «σκουώς».
Ὁ ΓΑΠ ἀπό τή ΔΕΘ ἐπαναλαµβάνει τόν περσινό του µνηµειώδη λόγο, καθώς εἶχε κερδίσει τότε τίς διθυραµβικές κριτικές τοῦ ἀνεξάρτητου καί ἔντιµου ἑλληνικοῦ Τύπου. Βεβαίως ἡ µικροδιαφορά στή θέση του (ἀντιπολίτευση - κυβέρνηση) δέν ἀπασχόλησε κανέναν ἀφοῦ αὐτός ὅ,τι ἔκανε συνεχίζει νά κάνει, κάτι σάν στατικό ποδήλατο στόν χῶρο τῆς (πράσινης, µήν ξεχνιόµαστε) πολιτικῆς. Οἱ χαχόλοι ἀπό κάτω νά ‘ναι καλά, νά διαιωνίζουν τίς δυναστεῖες ἀκόµη καί κόντρα στίς ἐκ γενετῆς διαµαρτίες.
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ
Σκάει µύτη τό πρῶτο κυβερνητικό σκάνδαλο: Ἕνας ὑπουργός πετάει ἕνα χρησιµοποιηµένο µυξοµάντηλο του στόν δρόµο! Ὁ ΓΑΠ µόλις τό πληροφορεῖται ξεσπάει σέ ἀκατανόµαστες ὕβρεις ἐναντίον του (βρέ τόν ἐθνικιστή, τόν Ἕλληνα, γουάτ ε ριάξιονιστ, µάµυ τί νά τόν κάνω τόν διεφθαρµένο, τόν περιβαλλοντικά ἀναίσθητο;) καί τόν ἀποπέµπει τρί-βοντάς του στή µάπα τά πρακτικά τῆς συνόδου τῆς Κοπεγχάγης.
Κατατίθενται 94 νοµοσχέδια γιά τήν πράσινη ἀνάπτυξη, µέ σκοπό νά τεθοῦν νέες βάσεις στήν ἑλληνική Οἰκονοµία. Ἡ ἀντιπολίτευση διαµαρ-τύρεται πώς µέχρι τώρα τό «πράσινης» λεγόταν µέ τήν οἰκολογική κι ὄχι τήν πασοκική ἔννοια, ἀλλά ὁ ἀνεξάρτητος καί ἔντιµος Τῦπος τῆς θυµίζει τό Βατοπέδι, τόν Ζαχόπουλο, τή δολοφονία τοῦ Πόλκ, τό Σχέδιο Μάρσαλ καί τό Κίνηµα στοῦ Γουδῆ.
Ἡ 28η Ὀκτωβρίου δέν γιορτάζεται, ἀφοῦ ἐξυµνεῖ µιά κήρυξη πολέµου, κόντρα στά συµφέροντα τῶν λαῶν καί στήν ἀνοχή στόν (Ἰταλό) Ἄλλον. Γιά πρώτη φορά ξεµπροστιάζεται τό φασιστικό ὑπόβαθρο τοῦ ΟΧΙ, κάτι πού ἴσχυσε καί γιά τό Σχέδιο Ἀνάν. Ἡ πρόταση γιά τήν ποινικοποίηση τῆς χρήσης τοῦ ΟΧΙ στό πολιτικό λεξιλόγιο περνάει πανηγυρικά ἀπό τή Βουλή τῶν Κωλοελλήνων.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ
Στίς ἐκδηλώσεις γιά τήν 17η τοῦ Νοέµβρη ἡ Ἀστυνοµία ρίχνει τό γνωστό ξῦλο τῆς ἀρκούδας στούς διαδηλωτές, τό ὁποῖο ὅµως φέτος ὁ Τῦπος ἀποκαλεῖ «ξῦλο τῆς φώκιας µονάχους µονάχους», γιά προφανεῖς, οἰκολογικούς λόγους. Ὁ ὑπουργός Δηµοσίας Τάξεως, Προστασίας τοῦ Πολίτη καί Καταπολέµησης τῆς ἰσλαµοφοβικῆς Τοπολογίας βγάζει µιάν ἀνακοίνωση πού πρέπει νά σηµαίνει κάτι καθησυχαστικό στήν κεντροαριστερή διάλεκτο καί πᾶµε ὅλοι γιά νηφάλιο ὕπνο, ἀφοῦ δέν ζοῦµε δά καί στά χρόνια τῆς Δεξιᾶς.
Ἀνακοινώνονται τά νέα τέλη κυκλοφορίας, µέ τήν ἐξαίρεση ἐκείνων γιά τά παλιά ὀχήµατα: οἱ ἰδιοκτῆτες τους φυλακίζονται ἰσόβια, καθώς ἀρνήθηκαν νά συναινέσουν µέ τήν µπιρµπιλοµάτα µέντορα τῆς πράσινης ληστείας καί συνέχισαν νά κυκλοφοροῦν τά σαραβαλάκια τους ἀντί νά πάρουν κι αὐτοί ἕνα Καγιέν ἤ µιά Λέξους, ὅπως ὅλοι οἱ περιβαλλοντικά εὐαίσθητοι πολίτες.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Μέ 10ήµερο ἑορτασµό τιµᾶται ἡ δολοφονία τοῦ 15χρονου Ἀλέξη. Ὁ πρόεδρος τῆς Δηµοκρατίας ἀποτίει φόρο τιµῆς στήν πλατεία Ἐξαχρείων ἐκλιπαρώντας τούς ἐπιπολάζοντες τσόγλανους νά δώσουν τόπο στήν ὀργή καί νά µήν µᾶς κάψουν ὅλους ζωντανούς, προκειµένου νά µήν βαρυοῦνται θανάσιµα. Οἱ ἀντιεξουσιαστές ὑπόσχονται ὅτι θά τό σκεφτοῦν σοβαρά.
Κατά τ’ ἄλλα ἡ (πολιτική, διπλωµατική, ἀµυντική, ἠθική) πορεία τῆς χώρας συνεχίζεται ἀπρόσκοπτα πρός τόν Καιάδα τῆς Ἱστορίας. Οἱ ὅποιες µεµονωµένες προσπάθειες ἀπόδρασης - ἀπόκκλισης καταγγέλονται ἀπό τά ΜΜΕ καί µαταιώνονται ἀπό µία ἀγέλη πανεπιστηµικῶν µαντρόσκυλων τῆς (πράσινης) παραεξουσίας. Τό 2011 εἶναι µπροστά, θά τό βγάλουµε ὅµως;
Ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού εἶχε ξεκινήσει ἡ παγκόσμια μπουρδολογία περί «Ἀλ Κάιντα», ὁ «Ἀντιφωνητής» ἦταν ἀπό ἐκεῖνα τά (πόσα ἄραγε;) ἔντυπα πού στάθηκαν ὄρθια μπροστά στό παραμύθιασμα τῶν ἀφεντικῶν. Ἀπό τήν πρώτη μέρα ὄχι ἁπλῶς ἀμφισβητήσαμε τούτη τήν προσβολή κατά τῆς λογικῆς μας ἀλλά καί τήν διακωμωδήσαμε μέ χίλιους δυό τρόπους («συνεντεύξεις» μέ μέλη της, «φωτογραφίες» ἀπό τά «λημέρια» της κτλ κτλ). Ὄχι ὅτι ἦταν κάποιο ἰδιαίτερο κατόρθωμα ἀλλά πάντως ἐκεῖ πού ὅλοι σχεδόν ἀναμασοῦσαν τίς τρίχες περί Μπίν Λάντεν - ἤ μερικοί φτάνανε στό ἄλλο ἄκρο μέ παρανοϊκές θεωρίες (τοῦ τύπου «οἱ Δίδυμοι Πῦργοι δέν κατέπεσαν ποτέ») - ἐμεῖς ἀπό δῶ προσπαθήσαμε νά βάλουμε τήν ἀληθινή πληροφορία καί τήν κοινή λογική στίς προσεγγίσεις τοῦ θέματος.
Κι ἀφοῦ περάσανε πάνω ἀπό 8 χρόνια ἀπό τήν εἰσαγωγή τῆς «παγκόσμιας τρομοκρατίας» στή ζωή μας, φτάσαμε στό σημεῖο νά βγάλει τό ἴδιο τό BBC στόν ἀέρα τήν ἀλήθεια: Πώς τρομοκρατική ὀργάνωση τοῦ τύπου «Ἀλ Κάιντα» ΔΕΝ ὑπῆρξε ποτέ (δεῖτε τό βίντεο στό [www.youtube.com]). Προφανῶς δέν μποροῦν ὅλοι στή Δύση νά συνεχίσουν τήν ἀναπαραγωγή τοῦ ἰδίου ἐξωφρενικοῦ σεναρίου καί οἱ στοιχειωδῶς σοβαροί ἀρχίσανε νά μιλᾶνε.
Ἔτσι οἱ …γνωστοί σεναριογράφοι ρίχτηκαν καί πάλι στή δουλειά, μέ σκοπό νά ἀναθερμάνουν τόν μπαγιάτικο μῦθο. Τό νέο, Χριστουγεννιάτικο ἐπεισόδιο εἶχε ἕναν 23χρονο Νιγηριανό φοιτητή στή Βρετανία, τόν Οὐμάρ Ἀμπντούλ Μουταλάμπ, πού πετώντας ἀπό τήν Ὁλλανδία στό Ντητρόιτ «προσπάθησε νά ἀνατινάξει τό ἀεροπλάνο». Εἶχε, λέει, κρυμμένη πλαστική ἐκρηκτική ὕλη (ΡΕΤΝ) στό ἐσώρουχό του καί προσπαθώντας νά τό πυροδοτήσει τόν σταμάτησαν οἱ συνεπιβάτες του καί τελικά ὁ ἴδιος ἔπαθε τελικά μικρά ἐγκαύματα. Πῶς πέρασε τά ἐκρηκτικά στό ἀεροσκάφος καί πῶς μπῆκε χωρίς διαβατήριο; Τί ρόλο ἔπαιξε ἡ ἰσραηλινῶν συμφερόντων ὑπηρεσία ἀσφαλείας ICTS τοῦ ἀεροδρομίου (τήν θυμᾶστε κι ἀπό τήν 11η Σεπτεμβρίου;); Γιατί δέν ἀξιοποιήθηκαν οἱ προειδοποιήσεις τοῦ πατέρα τοῦ δράστη (εἶναι τραπεζίτης καί πρώην ὑπουργός Οἰκονομικῶν τῆς Νιγηρίας) πώς «εἶχε προσυλητιστεῖ ἀπό ἰσλαμιστές στήν Ὑεμένη», ἀπό ὅπου «προμηθεύτηκε τά ἐκρηκτικά»;
Τό σενάριο ἐπικύρωσε ἡ …«Ἀλ Κάιντα» μέ ἀναρτήσεις σέ (ἀνώνυμα!) ἰσλαμικά μπλόγκ, ὅπου χαιρετοῦσε τήν ἡρωική προσπάθεια, πανηγύριζε γιά τό γεγονός ὅτι ἡ ἐκρηκτική ὕλη δέν ἀνιχνεύτηκε στό ἀεροδρόμιο καί ἀναλάμβανε τήν εὐθύνη γιά τήν ἀπόπειρα - ἀντίποινο τῶν ἀμερικανικῶν ἐπιθέσεων στήν Ὑεμένη! Θυμίζουμε ὅτι στήν Ὑεμένη ἁλωνίζουν οἱ ΗΠΑνθρωποι, μέ πρόσχημα τό ἀντάρτικο Χούθι τῶν σιιτῶν Ζαΐντι.
Καί νάσου ὁ εἰρηνομπελίστας Ὀμπάμα νά ξεσπαθώνει κατά τοῦ κακοῦ καί ὁ γερουσιαστής Joseph Lieberman, πού προεδρεύει στήν πανίσχυρη Ἐπιτροπή Homeland Security and Governmental Affairs, νά μιλᾶ γιά τόν «ἑπόμενο πόλεμο» τῶν ΗΠΑ, αὐτόν στήν Ὑεμένη, «ἄν δέν ἀναληφθεῖ προληπτικά δράση»! Θέλει πολύ μυαλό γιά νά ἀντιληφθεῖ κανείς τό ποῦ, πῶς κι ἀπό ποιούς πάει τό πρᾶγμα;
Μία σηµαντική παράµετρος (καί) τῆς τουρκικῆς αὐθαιρεσίας στή θρακική ὕπαιθρο εἶναι καί ἡ σχεδόν ἀπόλυτη ἀπουσία τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους ἐκτός τῶν ἀστικῶν κέντρων. Ἕνα πρόσφατο συµβάν ἦρθε νά ἐπιβεβαιώσει τήν ἐκτίµηση αὐτή καί µᾶς δίνει τό ἔναυσµα γιά κάποιες δυσάρεστες σκέψεις.
Πρίν µιά δεκαετία στόν νοµό Ροδόπης (ἐκτός Κοµοτηνῆς καί Σαπῶν) ὑπῆρχαν καµµιά εἰκοσαριά ἀστυνοµικοί σταθµοί: Κέχρος, Ἀρριανά, Νέα Σάντα, Στρύµη, Μαρώνεια, Ἀρίσβη, Ἄρατος, Ραγάδα, Ἀσώµατοι, Γρατινή, Νέο Σιδηροχώρι, Θρυλόριο, Αἴγειρος, Σώστης, Ὀργάνη, Ξυλαγανή, Καλλίστη καί Ἴασµος. Ἀπό ὅλους αὐτούς σήµερα λειτουργοῦν µόλις οἱ 4 τελευταῖοι, µέ τόν ὀρεινό ὄγκο νά «καλύπτεται» ἀπό τά 2-3 ἄτοµα τῆς Ὀργάνης πού διαθέτουν ἕνα ὄχηµα! Τά ἴδια χάλια καί στήν Ξάνθη: Ἔκλεισαν οἱ ἀστυνοµικοί σταθµοί σέ Σάτρες, Κοτύλη, Μέδουσα, Ὡραῖον καί Μύκη, γιά νά µείνει µόνο ἡ µικρή δύναµη στόν Ἐχῖνο. Ἀκόµη καί τό Τµῆµα συνοριακῆς φύλαξης Κοτύλης ἑδρεύει στήν …Ξάνθη!
Ἄν δέν κάνουµε λάθος αὐτή ἡ κατάσταση δηµιουργήθηκε ἀφενός ἀπό τό πνεῦµα τοῦ ἐκσυγχρονισµοῦ καί τῆς οἰκονοµίας δυνάµεων κι ἀφετέρου ἀπό τήν πρωτοβουλία πού εἶχε ἀναληφθεῖ ἀπό τόν τότε διευθυντή Γ. Κοκκίνη. Κάπως ἔτσι λοιπόν φτάσαµε στό σηµερινό σηµεῖο, µέ τά (ἰδιόκτητα) οἰκήµατα τῶν τέως ἀστυνοµικῶν σταθµῶν νά ρηµάζουν καί τήν αὐθαιρεσία νά ὀργιάζει.
Ὅταν µάλιστα ὁ Στρατός ἔχει παράλληλα καταργήσει ΟΛΑ σχεδόν τά φυλάκιά του* στό βουνό (Κρυστάλλη, Δραγάτι, Μαχαίρα, Σαρακηνή, Νυµφαία, Κάρδαµος, Κύµη, Ἄνω Βυρσίνη, Κέχρος, Κάτω Βυρσίνη), ἀντιλαµβάνεται κανείς ὅτι ἐδῶ µιλᾶµε ὄχι ἁπλῶς γιά ἀποψίλωση ἀλλά γιά σταδιακή …ἀποχώρηση τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους ἀπό τήν περιοχή. Εἶναι δυνατόν νά διατείνεσαι ὅτι διαθέτεις κρατική παρουσία καί ἀσκεῖς ἐξουσία σέ µιά περιοχή (ἴσα µέ ἕναν νοµό) πού δέν ἔχει ὄχι δηµόσια ὑπηρεσία ἀλλά οὔτε κἄν Ἀστυνοµία;
Τί λέει ἄραγε ἡ τοπική ἀστυνοµική διεύθυνση, θά τήν ὑφιστάµεθα αὐτήν τήν - πρόσφατη - κληρονοµιά ἐσαεί; Γίνεται τά γραφεῖα σέ Κοµοτηνή καί Ξάνθη νά βρίθουν ἀπό πλεονάζον προσωπικό καί ταυτόχρονα σέ δεκάδες χωριά, µειονοτικά καί µή, νά µήν ἐµφανίζεται ποτέ ἀστυνοµικός; Ὁ νέος ὑπουργός κ. Χρυσοχοΐδης (πού πρός τιµήν του ἔστειλε ἐπιτέλους πίσω στήν ἀποστολή τους τούς συνοριοφύλακες) µήπως πρέπει νά δεῖ κι αὐτό τό θέµα;
* Κι ἄν ἀκόµη ἰσχύει πώς ἦταν εὐρωπαϊκή µας ὑποχρέωση κάτι τέτοιο, δέν µποροῦσε νά παρακαµφθεῖ µέ ἄλλο πρόσχηµα; Ὅποιος θέλει, τρόπους βρίσκει…
Ξέρατε ὅτι τό τουρκικό Γενικό Προξενεῖο Κοµοτηνῆς διοργανώνει καί…ταξίδια; Καλά, ὅσοι παρακολουθοῦν προσεκτικά ἀπό χρόνια ὅσα γράφουμε στόν «Ἁντιφωνητή» τό γνωρίζουν, ἀλλά οἱ ἄλλοι µᾶλλον ὄχι. Στά µέσα τοῦ Δεκέµβρη λοιπόν (13/12/09) τό γυναικεῖο τµῆµα τοῦ Συλλόγου Ἐπιστηµόνων Μειονότητας ἔκανε µία … «πολιτιστική ἐξόρµηση στήν Ἰσταµπούλ».
Στήν ἐκδροµή αὐτή ἔλαβαν µέρος 85 γυναῖκες ἀπό τή µειονότητα τῆς Θράκης. Οἱ κυρίες λοιπόν ψώνισαν τόσο στήν Πόλη ὅσο καί στή Ραιδεστό (στόν γυρισµό), ἐνῶ γευµάτισαν σέ ἑστιατόριο στόν Κεράτιο. Τώρα θά µοῦ πεῖτε, «καί ποῦ εἶναι ὁ πολιτισµός» στήν ἐκδροµή αὐτή; Ἄ, αὐτό ἦταν τό καλύτερο: Ἐπισκέφθηκαν τό ἱστορικό Μουσεῖο «Πανόραµα τοῦ 1453» ὅπου ἐξιστορεῖται ἡ …Ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης! Ἐκεῖ, σύµφωνα µέ τήν ἀνταπόκριση τῆς «Μπιρλίκ» (21-12-09) «κέντρισε τό ἐνδιαφέρον ἡ σιλουέτα τοῦ Πορθητῆ Σουλτάνου πού κοιτᾶ µέσα ἀπό τά σύννεφα, τά ἱστορικά ἀντικείµενα, οἱ τρισδιάστατες εἰκόνες καί ἡ προσωµοίωση θάλασσας καί οὐρανοῦ…» Μάλιστα, κύριοι, ὁ πολιτισµός (τῆς ὀρδῆς) πάνω ἀπό ὅλα!
«Μά», θά µοῦ πεῖτε, «γιατί τήν ὀνοµάζεις προξενική τήν ἐκδροµή; Μήπως ὑπαινίσσεσαι δηλαδή ὅτι ὁ σύλλογος τῶν…κοτζάµ Ἐπιστηµόνων εἶναι ἕνα ὑποχείριο τοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς, µιά χάντρα στό µπεγλέρι του;» Μά… ὄχι βέβαια, ἀλλοίμονο, ἄν εἶναι δυνατόν! Ἁπλῶς τό γράφουµε γιατί στό πολιτιστικό αὐτό χάπενινγκ συµµετεῖχε (ἐπίσης…«ἁπλῶς») καί ἡ σύζυγος τοῦ Τούρκου Προξένου Κοµοτηνῆς, ἡ κυρία Ἐσίν Σάρνιτς. Γι’ αὐτό µονάχα…
1)Στίς 3 Ἰανουαρίου 1850 ἐπιβάλλεται ναυτικὸς ἀποκλεισµὸς τοῦ Πειραιᾶ καὶ τῶν σηµαντικότερων ἑλληνικῶν λιµανιῶν ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους. Ἀφορµὴ ἡ ἄρνηση τῆς Ἑλλάδας νὰ πληρώσει σὲ ἕναν Ἑβραῖο, τὸν Δαβὶδ Πατσίφικο, µιὰν ἐξωφρενική ἀποζηµίωση.
Λίγους µῆνες πρίν, τὴ Μεγάλη Παρασκευὴ τοῦ 1849, ἐξαγριωµένοι Ἀθηναῖοι εἶχαν προκαλέσει ζηµιὲς στὴν κατοικία τοῦ Πατσίφικο, στὴν ὁδὸ Καραϊσκάκη (στοῦ Ψυρρῆ), ὅταν αὐτὸς κατὰ τὴν περιφορὰ τοῦ Ἐπιταφίου του Ἁγίου Φιλίππου, προκάλεσε τοὺς πιστούς. Ὁ Πατσίφικο, ποὺ εἶχε διατελέσει πρόξενος τῆς Πορτογαλίας στὴν Ἀθήνα καὶ εἶχε ἀπαλλαχθεῖ τῶν καθηκόντων του λόγῳ καταχρήσεων, εἶχε πάρει ἀγγλικὴ ὑπηκοότητα κι ἐστράφη κατὰ τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ζητώντας ἀποζηµίωση 888.736,57 δραχµῶν. Ἡ Ἀγγλία ζήτησε τὴν καταβολὴ τοῦ ὑπέρογκου ποσοῦ στὸν ὑπηκόο της καὶ ἡ κυβέρνηση Κριεζῆ ἀρνήθηκε. Τότε διατάχθηκε ὁ ναύαρχος Οὐίλιαµ Πάρκερ νὰ ἐπιβάλει τὸν ναυτικὸ ἀποκλεισµὸ τῆς χώρας ποὺ ὑπέστη ἀνυπολόγιστες ζηµίες (µέχρι καὶ προβλήµατα ἐπισιτισµοῦ στὴν πρωτεύουσα δηµιουργήθηκαν!). Ὁ Ὄθων ἀντιστάθηκε, συσπείρωσε τὸν λαό, καὶ ὁ ἀποκλεισµὸς ἔληξε στὶς 15 Ἀπριλίου τοῦ 1850, µετὰ καὶ τὴν ἀντίδραση τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ρωσίας. Τὸ θέµα Πατσίφικο παραπέµφθηκε σὲ διαιτησία καὶ ἡ ἀποζηµίωση ποὺ τοῦ ἐπιδικάσθηκε ἦταν µόλις …3.750 δραχµές, ποσὸ καί πάλι σηµαντικὸ γιὰ τὸ φτωχὸ ἑλληνικὸ κράτος. Ρωτᾶμε: Ποιά εἶναι ἡ ἀντισημιτικότερη πτυχή αὐτοῦ τοῦ περιστατικοῦ;
Α) Τό γεγονός ὅτι περνοῦσε ὁ Ἐπιτάφιος μπροστά ἀπό τό σπίτι τοῦ ἀλλόθρησκου. ἄν ἄλλαζε πορεία ἀπό σεβασμό πρός τό δικαίωμα τοῦ «Σταυρωτῆ» ὅλα θά ἦταν ἥσυχα
Β) Ἡ ἐμμονή τῆς τότε κυβέρνησης νά μήν πληρώσει τά 888 χιλιάρικα. Ἔτσι προκάλεσε δεινά στή χώρα καί ἡ λαϊκή ὀργή τά φόρτωσε στόν αἰώνιο «Ἄλλον» κι ὄχι στόν μίζερο Κριεζή
Γ) Οἱ ζημιές στό σπίτι τοῦ Πατσίφικο, πού εἶναι ἕνα προείκασμα τοῦ Ὁλοκαυτώματος (βλέπε καί τά νούμερα πού ἐλέγοντο καί κεῖνα πού τελικά ἴσχυαν)
Δ) Τό γεγονός ὅτι ὅλα τοῦτα ἔγιναν σέ κράτος μέ τό ὄνομα Ἑλλάδα
2) Στίς 3 Ἰανουαρίου 1911 πεθαίνει ὁ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης στήν ἀγαπημένη του Σκιάθο. Ἤδη ἀπό τριετίας εἶχε ἐγκαταλείψει τήν Ἀθήνα «τῆς δουλοπαροικίας καί τῶν πλουτοκρατῶν», ὅπως ἔγραφε, καί στό νησί ἔγραφε, ἔκανε παραθαλάσσιους περιπάτους καί ἐκκλησιαζόταν. Στήν κηδεία του δέν πένθησαν μόνον ὅλοι οἱ Σκιαθίτες χωρικοί καί οἱ ἐν Ἀθήναις λογοτέχνες καί φίλοι του, μά ὅλος ὁ ἑλληνισμός. Χαρακτηριστικό ὅτι ἔγιναν ἐπίσημα μνημόσυνά του…
Α) Στήν Πόλη καί στήν Ἀλεξάνδρεια
Β) Στήν Πνόμ Πένχ καί στή Σαϊγκόν
Γ) Στήν Ἄγκυρα καί στά Ἄδανα
Δ) Στήν Τσάιναταουν τοῦ Λονδίνου
3) Στίς 4 Ἰανουαρίου 1887 ὁ Παναγής Βαλλιάνος προσφέρει 2.500.000 δραχμές γιά τήν ἀνέγερση τῆς Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης. Κεφαλλονίτης ἔμπορος πού πλούτισε στόν Κριμαϊκό πόλεμο καί ἀπό 1858 τραπεζίτης καί ἐπιχειρηματίας μέ ἕδρα τό Λονδῖνο, κληροδότησε πεθαίνοντας τήν Κεφαλλονιά ἕνα τεράστιο χρηματικό ποσό, πού ἔδωσε μεγάλη ὤθηση στήν τοπική ἀνάπτυξη. Μέ δεδομένο ὅτι ὁ τόπος μας δέν σταμάτησε νά βγάζει πλούσιους, γιά ποιόν λόγο δέν ἔχουμε πιά τέτοια φαινόμενα ἐθνικῶν εὐεργετῶν;
Α) Γιατί δέν ἔχουμε, ὁ Σόρος τί εἶναι;
Β) Ἀφοῦ τό «ἐθνικός» ἀπαγορεύεται.
Γ) Κρίση, παλληκάρι μου, κρίση…
Δ) Σέ ποιόν νά ἐμπιστευτοῦν τίς δωρεές τους οἱ ἄνθρωποι, στά λαμόγια πού μᾶς κυβερνᾶνε;
4) Στίς 6 Ἰανουαρίου 1449 ὁ Κωνσταντῖνος Παλαιολόγος στέφεται αὐτοκράτορας τῶν Ρωμαίων…
Α) Στή Θεσσαλονίκη
Β) Στήν Κωνσταντινούπολη
Γ) Στόν Μυστρά
Δ) Στή Μύκονο
5) Στίς 8 Ἰανουαρίου 1977 γίνεται στήν Ἑλλάδα κάτι πού ἐμπνέει τόν Βασίλη Τσιτσάνη νά γράψει τό τραγούδι του «Τό βαπόρι ἀπ’ τήν Περσία». Ποιό ἦταν τό συμβάν αὐτό;
Α) 11 τόνοι χασίς, κρυμμένοι μέσα σέ κεντήματα, κατάσχονται στόν Ἰσθμό τῆς Κορίνθου
Β) Ἔγινε μεγάλη παραγγελία πλοίων στά ἰρανικά ναυπηγεῖα
Γ) Ἐγινε ἀναπαράσταση τῆς ναυμαχίας τῆς Σαλαμίνας
Δ) Συνελήφθη περσικό πλοῖο στόν Ἰσθμό πού μετέφερε οὐράνιο γιά τό πυρηνικό πρόγραμμα τοῦ Ἰράν (ναί, ἀπό τότε!)
6) Στίς 13 Ἰανουαρίου 1993 πεθαίνει ὁ … , ἡ κορυφαία πνευματική μορφή πού ἔβγαλε ἡ Θεσσαλονίκη στόν 20ό αἰώνα. Στή μνήμη του ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Αὐστραλίας Στυλιανός Χαρκιανάκης ἔγραψε τούς κάτωθι στίχους:
«Τώρα πού ἔφυγες Ἐσύ ποιός θά μετρήσει / μέ εὐσυνειδησία φαρμακοποιοῦ / τά ἡμερολογιακῶς προστιθέμενα ποιήματά μας; / Ποιός θά ψηφαριθμήσει κατά Πυθαγόρα / σύμφωνα ἤ φωνήεντα καί τούς ἄλλους φθόγγους / στούς καθημερινούς μας στεναγμούς ἐξαργυρώνοντας τά γράμματα σέ ποσότητες ἀριθμῶν / γιά νά συλλάβει τήν φόρτιση τῶν ψυχῶν σέ παλμικές δονήσεις; / Ἄγνωστα ἦταν ὅλ’ αὐτά στούς Νεοέλληνες / πρίν ἀπό Σένα / κι ἄγνωστα πάλι θά γίνουν ἀπό τήν ἀρχή / σάν ἀρρὠστεια πού ὑποτροπιάζει…
Α) Γιῶργος Βαφόπουλος
Β) Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης
Γ) Γιῶργος Ἰωάννου
Δ) Γιῶργος Χειμωνᾶς
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
1Γ, 2Α, 3Δ, 4Γ, 5Α, 6Β
Το Σάββατο 9 Ιανουαρίου η ομάδα του Σωματείου Αντιφωνητής (και ταυτόχρονα βεβαίως και του…«Προξενείο-Στοπ»), εν μέσω δεκάδων κινήσεων, διαλέξεων και ετέρων σοβαρών και…ζοχαδιασμένων πρωτοβουλιών, βρίσκει μια στιγμή ηρεμίας, για να κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίττα της!
Είναι φανερό ωστόσο ότι ακόμη και στη μοναδική (ανά έτος) καθαρά κοινωνική και εορταστική μας εκδήλωση, πάλι φαίνεται ότι είμαστε παντελώς ανίκανοι να…ηρεμήσουμε πλήρως! Σας υποσχόμαστε λοιπόν μια βραδιά με εκλεκτό φαγητό, άφθονο ποτό και εξαιρετικό μουσικοχορευτικό πρόγραμμα, αλλά συγχρόνως και με άλλες…παραμέτρους! Θα έχουμε συγκεκριμένα τη μεγάλη τιμή να βρίσκεται κοντά μας ο Στηβ Λάλας, ένας σύγχρονος σπουδαίος Έλληνας, που θυσιάστηκε δίνοντας τα πάντα για την πατρίδα του, ασχέτως βέβαια αν εκείνη επίσημα του γύρισε με τον πλέον χυδαίο τρόπο τις πλάτες! Εμείς όμως δεν ξεχνάμε και έτσι αποφασίσαμε να του αποτίσουμε τον ταπεινό μας έστω και ασήμαντο φόρο τιμής, σε μια ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης για την τεράστια προσφορά του.
Το Σάββατο λοιπόν 9 Ιανουαρίου (και γύρω στις 9 το βράδυ) στο Ξενοδοχείο ARCADIA της Κομοτηνής. Σας περιμένουμε. Να είστε όλοι εκεί!
Από την πρώτη κιόλας στιγμή που εμφανίστηκε στο προσκήνιο η Κίνησή μας για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου, η πιο συχνή ίσως ερώτηση την οποία καλούμασταν να απαντήσουμε τόσο σε επίπεδο συνεντεύξεων στα ΜΜΕ, όσο και σε ιδιωτικές συζητήσεις, αφορούσε στο θέμα της λεγόμενης «αμοιβαιότητας». «Δεν σκέφτεστε πώς θα αντιδράσει η Τουρκία, αν κλείσουμε το εδώ προξενείο, δεν σας προβληματίζει ότι θα κλείσει αντίστοιχα το δικό μας στην Κωνσταντινούπολη και έτσι θα κινδυνεύσει και το Πατριαρχείο»;
Η ερώτηση αυτή πράγματι δείχνει λογική, έχει ωστόσο άκρως ικανοποιητικές απαντήσεις, τις οποίες έχουμε ήδη προβάλει. Εξακολουθεί ωστόσο να ακούγεται κατά κόρον και ουσιαστικά να αποπροσανατολίζει τα πράγματα. Πριν λίγες μέρες μάλιστα σε τηλεοπτική εκπομπή που έγινε σε μεγάλο κανάλι περί Θράκης, αποτέλεσε και το βασικό όπλο στη φαρέτρα Έλληνα διπλωμάτη στην προσπάθειά του να «πείσει» ότι το Προξενείο Κομοτηνής δεν πρέπει ουσιαστικά να εκδιωχθεί. Θα ήταν χρήσιμο συνεπώς να δοθούν από πλευράς μας στο σημείο αυτό κάποιες ακόμη πιο ολοκληρωμένες απαντήσεις επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Απαντήσεις που δεν θα θολώνουν τα νερά (όπως τα θόλωσε ο ερίτιμος κύριος πρέσβης), θα είναι ξεκάθαρες, θα ανάγονται πέρα από τυπολατρικές εμμονές αγγίζοντας το πρόβλημα στην ουσία του και φυσικά θα κινούνται και εκτός των ασφυκτικών ορίων της παροιμιωδώς φοβικής και ενδοτικής πολιτικής και διπλωματίας του παρόντος αστείου προτεκτοράτου.
Θα ήταν χρήσιμο να ξεκαθαριστεί κατ’ αρχάς ότι το ελληνικό Προξενείο της Πόλης συνδέεται σε σχέση αμοιβαιότητας με το αντίστοιχο τουρκικό της Θεσσαλονίκης και όχι με αυτό της Κομοτηνής. Αυτό βέβαια το αναφέρουμε εδώ περισσότερο για τυπικούς και όχι για λόγους ουσίας, οπότε δε θα επιμείνουμε στη συγκεκριμένη παράμετρο. Θα ήταν άκρως παρανοϊκό και μόνο να σκεφτεί κανείς ότι η Τουρκία θα συμμορφωνόταν με την παρονυχίδα της συγκεκριμένης δέσμευσης, από τη στιγμή που γράφει σε μόνιμη βάση στα παλαιότερα των υποδημάτων της κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και παραβιάζει συστηματικά και κατά τον πλέον προκλητικό τρόπο ολόκληρες διεθνείς συνθήκες! Ξεκινούμε λοιπόν - για να μη χάνουμε και χρόνο - με το δεδομένο ότι αν κάποια στιγμή γινόταν επιτέλους δυνατή η εκδίωξη της παράνομης πρακτοροφωλιάς της Θράκης, που έχει φυσικά τεράστια σημασία για την Τουρκία, εκείνη θα «μετέφερε» αυτήν την…αμοιβαιότητα εκεί που θα μας πονούσε πιο πολύ. Στην Κωνσταντινούπολη. Πάμε παρακάτω.
Δεν θα φτάσουμε ασφαλώς στην ακραία θέση του να δηλώσουμε ότι το κλείσιμο του προξενείου της Κωνσταντινούπολης ως προοπτική μας αφήνει αδιάφορους. Το ερώτημα όμως και πάλι είναι απλό: «Ποιο είναι το διακύβευμα αυτή τη στιγμή στην Κωνσταντινούπολη για την Ελλάδα και ποιο το αντίστοιχο για την Τουρκία στη Θράκη»; Δεν μιλάμε για τον πολυπληθή και ακμαίο Ελληνισμό μισό αιώνα πριν – στην περίπτωση εκείνη δεν θα τολμούσαμε φυσικά καν να θέσουμε το ερώτημα. Τι εκπροσωπεί όμως σήμερα το προξενείο μας στην Πόλη και τι προσφέρει, πέρα από μια μικρή παρηγοριά σε μερικές εκατοντάδες γερόντων, που σε λίγα χρόνια θα πάψουν πια και αυτοί να υπάρχουν; Τι άλλο προσφέρει, πέραν του να «υποθάλπτει» το φαντασιακό μέρος του εγκεφάλου κάποιων ως πάλαι ποτέ διπλωματικό και ψυχολογικό στήριγμα χαμένων πια μες στο αίμα και τους καπνούς ονείρων; Και τι ακόμη προσφέρει, πέραν από ένα μικρό μηχανισμό στήριξης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που ίσως να είχε επίσης κάποιο νόημα παλαιότερα, αλλά τώρα πλέον του είναι και αυτός εντελώς περιττός;
Είναι νομίζω καιρός να δούμε και να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση στις πραγματικές της διαστάσεις. Να την αντιμετωπίσουμε ρεαλιστικά. Το ελληνικό προξενείο της Πόλης σε ελάχιστα πράγματα είναι πλέον χρήσιμο και όσο για το Οικουμενι(στι)κό Πατριαρχείο, κάτω από την υψηλή προστασία του Λευκού Οίκου, της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ και των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, δεν διατρέχει πια εδώ και χρόνια τον παραμικρό κίνδυνο, ώστε να χρειάζεται την οποιαδήποτε βοήθεια του καχεκτικού ελλαδικού μορφώματος (και αυτή είναι η μόνη ορατή αλήθεια, ό,τι κι αν λένε υπόπτως στις τηλεοπτικές εμφανίσεις τους κάποιοι διπλωμάτες). Αντίθετα, το προξενείο της Κομοτηνής είναι μείζονος σημασίας φορέας και βασική αιχμή του δόρατος για την επεκτατική πολιτική της Άγκυρας στα Βαλκάνια. Είναι παράγοντας που απειλεί ευθέως την ελληνική κυριαρχία στη Θράκη. Είναι η μόνη πηγή ανωμαλίας και αποσταθεροποίησης μιας ολόκληρης περιοχής. Είναι και ο αγωγός φασιστικού μίσους και σκοταδισμού, που ποδηγετεί ολόκληρους πληθυσμούς και δεν τους αφήνει να εκδημοκρατιστούν, να προοδεύσουν και να συμβιώσουν ομαλά και ειρηνικά μέσα στη Θράκη. Είναι λοιπόν τελικά το ίδιο διακύβευμα; Βλέπετε εσείς να είναι ισοβαρώς φορτωμένα τα δύο μέρη της ζυγαριάς;
Νομίζω ότι πήρατε μια ιδέα για το πώς έχει η κατάσταση. Εμείς πάντως είμαστε αποφασισμένοι να κρατήσουμε το θέμα του προξενείου Κομοτηνής στην επικαιρότητα για πολύ καιρό, με στόχο να ενταθούν οι πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις προς την κατεύθυνση της ένταξής του επιτέλους κάποια στιγμή στην πολιτική ατζέντα. Θεωρούμε λ.χ. απαράδεκτο και εντελώς παράλογο στις διμερείς σχέσεις Ελλάδος-Τουρκίας να αγνοείται συστηματικά αυτό το κορυφαίο πρόβλημα (με όλες τις παραμέτρους που σχετίζονται με την άμεση, προκλητική και παράνομη παρεμβατικότητα μιας ξένης χώρας μέσα στην ελληνική επικράτεια) και να δίνεται αντιθέτως τόση βαρύτητα σε ζητήματα της ΠΛΑΚΑΣ, όπως π.χ. εκείνη η συνεχιζόμενη γελοιότητα με τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης (για την οποία φυσικά θα αναρωτηθώ για μια φορά ακόμη τι νόημα έχει όλη αυτή η απίστευτα παρανοϊκή εμμονή κάποιων στην επαναλειτουργία της και ποια αξία έχει εντέλει αυτό το θέμα, ειδικά μάλιστα τώρα που οι ΗΠΑ το χρησιμοποιούν ως διαπραγματευτικό πλέον χαρτί για να επιτύχουν μεγάλης σημασίας ανταλλάγματα υπέρ της Τουρκίας στη Θράκη). Είναι πια καιρός να πάψουμε να ασχολούμαστε με αστεία ανέκδοτα και γελοίες πομφόλυγες και να διεκδικήσουμε εκείνα που πραγματικά έχουν σημασία. Το μείζον πρόβλημα του προξενείου Κομοτηνής καλύπτεται (όσον αφορά την κωμική ελληνική εσωτερική και εξωτερική πολιτική) από ένα πέπλο ένοχης σιωπής, λες και δεν υπάρχει καν. Η κίνησή μας λοιπόν αποσκοπεί στο να το βγάλει στην επιφάνεια. Και βεβαίως αυτό ακριβώς θα συνεχίσει να κάνει…
Ν.Δαπέργολας
Βακχεύοντες απηνώς και μαινόμενοι εν ακρασία έξωθεν του σπηλαίου, εν ω ανεκλήθη ο Αχώρητος…
Πόρνης ἐπεθύμει ὁ Θεός; Ναί, πόρνης· τῆς φύσεως τῆς ἡμετέρας λέγω. Πόρνης ἐπεθύμει ὁ Θεός; Καὶ ἄνθρωπος μέν, ἐὰν ἐπιθυμήσῃ πόρνης καταδικάζεται, Θεός δὲ πόρνης ἐπιθυμεῖ; Καὶ πάνυ. Πάλιν ἄνθρωπος ἐπιθυμεῖ πόρνης, ἵνα γένηται πόρνος· Θεὸς δὲ ἐπιθυμεῖ πόρνης, ἵνα τὴν πόρνην παρθένον ἐργάσηται… Ὁ τοσοῦτος καὶ τηλικοῦτος ἐπεθύμησε πόρνης; Καὶ τί; Ἵνα γένηται νυμφίος. Τί ποιεῖ; Οὐ πέμπει πρὸς αὐτὴν οὐδένα τῶν δούλων, οὐ πέμπει ἀρχάγγελον, οὐ πέμπει τὰ Χερουβίμ, οὐ πέμπει τὰ Σεραφίμ· ἀλλ᾿ αὐτὸς παραγίνεται ὁ ἐρῶν.
Ἐπεθύμησε πόρνης· καὶ τί ποιεῖ;… Ἐπειδὴ αὐτὴ οὐκ ἠδύνατο ἀναβῆναι ἄνω, αὐτὸς κατέβη κάτω. Πρὸς τὴν πόρνην ἔρχεται καὶ οὐκ αἰσχύνεται… Καὶ πῶς ἔρχεται; Οὐ γυμνῇ τῇ οὐσίᾳ, ἀλλὰ γίνεται, ὅπερ ἦν ἡ πόρνη, οὐ τῇ γνώμῃ, ἀλλὰ τῇ φύσει… ἵνα μὴ ἰδοῦσα αὐτὸν πτοηθῇ, ἵνα μὴ ἀποπηδήσῃ, ἵνα μὴ φύγῃ. Ἔρχεται πρὸς τὴν πόρνην καὶ γίνεται ἄνθρωπος…Εἰς μήτραν κυοφορεῖται καί αὔξεται κατὰ μικρὸν…. Τίς; Ἡ οἰκονομία, οὐχ ἡ θεότης· ἡ τοῦ δούλου μορφή, οὐχ ἡ τοῦ Δεσπότου· ἡ σὰρξ ἡ ἐμὴ, οὐχ ἡ οὐσία ἐκείνου· αὔξεται κατὰ μικρόν καὶ μίγνυται ἀνθρώποις· καίτοι εὑρίσκει αὐτὴν ἐλκῶν γέμουσαν, ἐκτεθηριωμένην, ὑπὸ δαιμόνων πεφορτισμένην· καὶ τί ποιεῖ; Προσέρχεται αὐτῇ. Εἶδεν ἐκείνη καὶ ἔφυγε.
Καλεῖ μάγους. Τί φοβεῖσθε; Οὔκ εἰμι κριτής, ἀλλ᾿ ἰατρός· «οὐκ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον»… Κεῖται ἐν φάτνῃ ὁ τὴν οἰκουμένην βαστάζων, καὶ ἐσπαργάνωται ὁ πάντα περιέπων. Κεῖται ὁ ναός καὶ ἐνοκεῖ ὁ Θεός. Καὶ ἔρχονται μάγοι, καὶ προσκυνοῦσιν εὐθέως· ἔρχεται τελώνης καὶ γίνεται εὐαγγελιστής· ἔρχεται πόρνη καὶ γίνεται παρθένος… Τοῦτο ἐρῶντος, τὸ μὴ ἀπαιτῆσαι εὐθύνας ἁμαρτημάτων, ἀλλὰ συγχωρῆσαι παρανομήματα πλημμελημάτων. Καὶ τί ποιεῖ; Λαμβάνει αὐτήν, ἀρμόζεται αὐτήν. Καὶ τί αὐτῇ δίδωσι; Δακτύλιον. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτῇ δίδωσιν. Εἶτα φησίν· οὐκ εἰς παράδεισόν σε ἐφύτευσα; Λέγει, ναί. Καὶ πῶς ἐξέπεσες ἐκεῖθεν; Ἦλθεν ὁ διάβολος καὶ ἔλαβέ με ἀπὸ τοῦ παραδείσου. Ἐφυτεύθης ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἔβαλέ σε ἔξω· ἰδοὺ φυτεύω σε ἐν ἐμαυτῷ, ἐγὼ σε βαστάζω… Οὐδὲ εἰς τὸν οὐρανόν σε ἀνάγω· ἀλλὰ μεῖζον ἐνταῦθα τοῦ οὐρανοῦ… Ἀλλὰ ἁμαρτωλός εἰμι καὶ ἀκάθαρτος. Μὴ σοι μελέτω, ἰατρός εἰμι. Οἶδα τὸ σκεῦος τὸ ἐμὸν, οἶδα πῶς διεστράφη… Ἀναπλάττω νυν αὐτὸ διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας…
Ιωάννου Χρυσοστόμου, «Ότε της Εκκλησίας έξω ευρεθείς Ευτρόπιος απεσπάσθη» (απόσπασμα)
Χριστούγεννα. Μετά από ένα τέτοιο εκπληκτικό μαργαριτάρι, πώς να μιλήσει κανείς σήμερα για πράγματα χοϊκά; Σήμερα ένας χαροποιός λυγμός, λυτήριος της θλίψης, καταυγάζει πυρεμφορούμενος τα σύμπαντα. Γένους γαρ βροτείου δερχθείς ποτνιωμένου, βροτός εδείχθη ο Παντεπόπτης Λόγος. Σήμερον τα επίγεια επληρώθησαν χαράς μετά δέους και τα υποχθόνια τω τρόμω εδονήθησαν. Η νερτέρα χθών νυν επικράνθη και ενεπαίχθη. Γιατί πίστευε βέβαια πως είναι κραταιά και πανσθενής. Μα τώρα η εξουσία της αποδείχτηκε φενάκη.
Χριστούγεννα. Πώς να γράψεις σήμερα για τα σκύβαλα του ανόητου καθημερινού μας μικρόκοσμου; Φαέθοντες δρόμοι σήμερον ανεφάνησαν άφνω εκ του σκότους. Ότι εν τη σκοτία το φως ετέχθη και το φως αρρήτως φαινον το σκότος μετήλλαξεν. Πυρ καινουργέον γαρ ην και τα πάντα καινά εποίησεν. Ποιος να φοβηθεί πια τη Νύχτα; Τα ερέβη είναι πλέον τηλαυγή. Φάος φαινον φαεινως εις τον αιώνα.
Χριστούγεννα. Σήμερον γίγνεται ο Ων. Πόρνης επεθύμησε και αυτός παραγίνεται ο ερών. Καταφτάνει αυτός ο ίδιος. Ο ίδιος ο ερωτευμένος. Και μίγνυται τη βροτησία μορφη, αυτός γεγώς αγχίβροτος, ίνα την πόρνην αγχίθεον αναδείξη. Τι άλλο να πει κανείς; Την ώρα που ο Άσαρκος σαρκούται, όλα τα υπόλοιπα φαντάζουν άδεια και ανούσια.
Έδυσε όμως και πάλι ο λογισμός εν Άδη κατωτάτω. Και γιατί όχι άραγε; Πού να βρει ανάπαυση δηλαδή; Όπου και να κοιτάξεις ολόγυρα, τα πάντα ανθυποσκύβαλα θλιβερά. Εξωστρέφεια και διασκόρπιση. Φώτα και ήχοι. Δώρα και ευχές. Γιατί ωστόσο δίνουμε δώρα και ευχές μια τέτοια μέρα, αυτή τη δήθεν «Μέρα της Αγάπης»; Εν ονόματι ποιας κρύας και άχρωμης αγάπης τελικά; Μήπως επειδή αναζητάμε απεγνωσμένα ένα αντίδοτο, ένα ξόρκι για τη μοναξιά μας; Αφού είμαστε πλέον μόνοι, πιο μόνοι από ποτέ. Άοικοι οικήτορες υπόγειας πόλης, που αλαλάζουν περιφερόμενοι στους βύθιους δρόμους της και ανακυκλώνουν τα αδιέξοδα της ύπαρξής τους εις τον αιώνα. Περιφέρουμε τις ζωές μας εις το διηνεκές, απρόσωποι και διασπασμένοι, ανέστιοι οδίτες σ’ έναν ατελεύτητο φαύλο κύκλο, αδρανείς ρέκτες που γλεντούν τον θρήνο του κατακερματισμού τους.
Και τι σημασία βέβαια έχει που κρατάμε τουλάχιστον ακόμη τη λέξη «Χριστούγεννα» στο λεξιλόγιό μας (την ώρα που αλλού ακόμη και αυτή τελεί πλέον υπό απαγόρευση μπροστά στην ελεεινή νεοεποχίτικη χυδαιότητα των…φρικωδών «Winter Holidays»); Παραμένουμε και εμείς εξίσου βουβοί παρά τη φλυαρία, παραμένουμε εξίσου νηστικοί και διψασμένοι παρά τον κορεσμό. Οι ζωές μας αναλίσκονται απαύστως μέσα στην απόλυτη ζοφαλγία. Γιατί να μας αγγίξει δηλαδή αυτή ειδικά η μέρα; Τι να αισθανθούμε από αυτήν; Και γιατί να κλάψουμε, αναλογιζόμενοι τον έρωτα του Προ των Αιώνων για τη χθόνια πόρνη; Το μόνο που την κάνει πια να διαφέρει από τις άλλες μέρες, είναι οι φωταγωγημένοι δρόμοι και τα απαστράπτοντα μπαλκόνια. Μα τι να σκέφτονται άραγε όλα αυτά τα λαμπιόνια; Ποιαν ανάπαυση να προσφέρουν; Η κατήφεια εξακολουθεί πάντοτε να ορίζει τους λογισμούς μας. Και ο πόνος μας είναι πάντα εκεί. Αδυσώπητος και πανσθενουργός. Αγχιβαθώς αγάφθεγκτος.
Άδεια κι αυτά τα Χριστούγεννα λοιπόν. Εορτή ανέορτος. Άλογη δίχως τον Λόγο. Απάνθρωπη χωρίς τον Ενανθρωπήσαντα. Κενή χωρίς τον Κενωθέντα. Το Φάος ελήλυθεν, μα οι οφθαλμοί μας - πάντα σκοτισμένοι - τον Άδη πάλι ατενίζουνε ως ελευθερωτή. Τα όνειρά μας, βεβυσμένα εν σκότει και εν σκιά θανάτου, ένα έγιναν με την αχλύ της αποδυσπέτησης. Και οι πόθοι μας εν νεκροις λογισθέντες και αυτοί . σαν τη μοναξιά του συνωστισμού μέσα στα μπαρ . σαν την πανσθενή κατήφεια στον πανικό των ξενυχτάδικων . σαν τις φωνές μας που καταπνίγηκαν μέσα στον ζόφο. Τι να σκέφτονται άραγε αυτά τα λαμπιόνια; Μα τίποτε βέβαια δεν σκέφτονται, ούτε έχουν κάτι να προσφέρουν. Σκύβαλα είναι άλλωστε. Και να γιατί ακόμη και σήμερα πάλι για σκύβαλα καταλήξαμε τελικά να μιλάμε. Πάλι για σκουπίδια…
Νεκρός θα είναι τελικά κι αυτός ο Δεκέμβρης. Το φως του το άψυχο δεν θα κατορθώσει να φωτίσει τα αισθητά, ούτε καμμιά απόκριση θ’ αντηχήσει μες στην άμορφη πολυσχιδία των ήχων του. Σάπιες οι σάρκες του και πάλι θα ριχτούν - άξιον και δίκαιον - στην πυρά της λησμονιάς. Θα περάσει και θα φύγει ατελέσφορος. Σαν να μην ήρθε καν. Εκείνος όμως ήρθε. Ήρθε για την πόρνη. Επειδή ηράσθη την πόρνη μανικώς. Κι ας το ήξερε πως δύσκολο πολύ η πόρνη μέσα μας να ξαναγίνει παρθένα. Ίσως και να το ζήτησε, μα δεν μπόρεσε να προχωρήσει πέρα από τα λόγια. Ίσως και να ονείδισε τον εαυτό της, μα έμεινε στον ονειδισμό. Κι αν ακόμη νιώσαμε τελικά κάτι, η κατάνυξη ήταν μόνο για μια στιγμή. Γιατί ήρθε πάλι ο μανιασμένος άνεμος και στέγνωσε το δάκρυ μας, έλκοντάς μας ξανά πίσω στις εκμανείς Σκιές. Η Νύχτα κατάπιε πάλι την ανάσα μας και σκόρπισε τα λόγια μας. Και αν κάτι φαεινότροπο πάσχισε δειλά να ξεπηδήσει από μέσα μας, εκείνη το τράβηξε κι αυτό κοντά της ανελέητα. Όπως το μέταλλο ο μαγνήτης…
Ν.Δ.
Τὴν ὥρα ποὺ οἱ τετρακόσιοι (ἀνὰ τὴν ἐπικράτεια) τσόγλανοι μὲ τὶς κουκοῦλες κατέβαζαν βιτρίνες, κατέστρεφαν αὐτοκίνητα, πυρπολοῦσαν ἰδιωτικὲς καὶ δημόσιες περιουσίες καὶ ἀπεδείκνυαν ἐνεργῶς καὶ πλήρως ἀνενόχλητοι ποιὰ εἶναι ἡ πραγματικὴ ὑπόσταση τοῦ ἀνύπαρκτου ψευδοκράτους, νὰ εἶστε βέβαιοι, ἀγαπητοὶ ἀναγνῶστες, ὅτι στὴν πραγματικότητα δὲν ἔγινε τίποτε τὸ ἐκπληκτικό. Δὲν ἔγινε δηλαδὴ τίποτε ἄλλο ἀπ’ τὸ νὰ μπεῖ ἁπλῶς ἕνα ἀκόμη κερασάκι στὴ δύσοσμη καὶ χαλασμένη τούρτα τῆς νεότερης ἑλλαδικῆς πολιτικῆς πραγματικότητας. Τῆς πραγματικότητας ἑνὸς γελοίου μορφώματος, ποὺ ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς ἄθλιας ὕπαρξής του δομήθηκε ὡς μία ἄναρχη καὶ ἄνομη κρατική - παρακρατικὴ καρικατούρα, ἀπολύτως συνώνυμη τοῦ εὐτελισμοῦ καὶ τοῦ ξεχαρβαλώματος τῶν πάντων. Ἦρθε λοιπὸν ἁπλῶς τώρα καὶ ἡ στιγμὴ ποὺ αὐτὸ τὸ δυσώνυμο καὶ εἰδεχθὲς μπουρδέλο παραδόθηκε πιὰ καὶ στὶς φλόγες…
Δὲν θὰ ἀνατρέξω ὅμως καὶ πάλι στὰ 180 χρόνια τῆς ἀπόλυτης θυμηδίας. Ἀρκετὰ μὲ τὰ ἱστορικὰ μνημόσυνα καὶ τὶς ἀναδρομές, ποὺ ὅσο καὶ ἂν ρίχνουν φῶς σὲ κάποια αἴτια, λειτουργοῦν ἀπὸ τὴν ἄλλη καὶ ὡς βολικὰ ἐνίοτε ἄλλοθι γιὰ ὅσους ἔχουν στὴν ὅποια δεδομένη στιγμὴ τὶς εὐθύνες. Γιατί οἱ εὐθύνες αὐτὲς ὑπάρχουν καὶ δὲν μποροῦν βεβαίως νὰ παραγνωρίζονται…
Τί εἴδαμε λοιπὸν αὐτὲς τὶς μέρες στὸ προσκήνιο; Ἀπὸ τὴ μία, εἴδαμε αὐτὴ τὴν κοπρομάζωξη τῶν τσόγλανων, ποὺ μέσα στὴν ἀνία καὶ τὴ μηδενιστική τους κατάθλιψη (καὶ θ’ ἀφήσω βεβαίως κατὰ μέρος γιὰ σήμερα τουλάχιστον τὰ σενάρια περὶ παρεισφρυόντων ΚΥΠατζήδων καὶ λοιπῶν πρακτόρων), ἀφήνουν τὶς βίλες τῶν πλούσιων μπαμπάδων τους καὶ διεισδύουν μέσα στὶς ὁμάδες τῶν φοιτητῶν (καὶ ἀπὸ τὴ στιγμὴ βεβαίως ποὺ οἱ τελευταῖοι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ὄντως δὲν παρασύρθηκαν ἀπὸ τὴν τυφλὴ βία, θ’ ἀφήσω ἐπίσης κατὰ μέρος καὶ τὸν πομπώδη καγχασμό μου γιὰ τούτη τὴν ἀπερινόητη σύγχρονη παρωδία τοῦ αὐτοφερόμενου ὡς φοιτητικοῦ κινήματος - τί νὰ φταῖνε ἄλλωστε κι αὐτὰ τὰ ἀγράμματα καὶ ἀνιστόρητα παιδιὰ τῶν κινητῶν καὶ τῶν ὀρθάδικων, ἔτσι ποὺ τὰ κατάντησαν οἱ κωλοέλληνες μιζογονεῖς τους, οἱ κάφροι καθηγητές τους καὶ τὰ ἐγκάθετα Ὑπουργεῖα Παιδείας τοῦ ψευδοκράτους - τί νὰ φταῖνε κι αὐτά, ποὺ μέσα στὴν ἀνερμάτιστη χαζομάρα τους πειστήκανε ἀπὸ τοὺς ἀλαβανοδραγασάκηδες ὅτι ἀναβιώνουν ἄφνω τὸ «1-1-4» καὶ τὸν Μάη τοῦ ’68;). Παρεισφρύουν ἀνάμεσά τους καὶ οἱ ἄλλοι ὅμως, τὰ θρασύμια μὲ τὶς κουκοῦλες, ὑπὸ τὶς ἔμμεσες μάλιστα εὐλογίες ἐκείνης τῆς (σχεδὸν ἐκτὸς νόμου πλέον στὴ συνείδησή μας) κοινοβουλευτικῆς φασιστοπλέμπας τῶν ψευτοαριστερῶν ρεβυζιομηδενιστῶν τῆς ἀπόλυτης ντροπῆς, ὑπὸ τὰ ἐπινευστικὰ ἀνθυπομειδιάματα τοῦ (πνευματικῶς ἄλλωστε διαβρωμένου ἀπὸ τοὺς τελευταίους) συναγελασμοῦ τῆς σοσιαληστρικῆς θυμηδίας καὶ βεβαίως καὶ ὑπὸ τὶς θριαμβευτικὲς ἰαχὲς τῶν μεγκαντενοβοθροκάναλων, ποὺ ἀνοίγουν σαμπάνιες κάθε βράδυ καὶ παρακαλοῦν νὰ χυθεῖ κι ἄλλο αἷμα γιὰ νὰ συνεχίσουν νὰ στήνουν καθ’ ἑκάστην τὸ σαρκοβόρο πάρτυ τους στὰ ξεφτιλισμένα τους παράθυρα. Αὐτοὶ εἶναι ὅλοι γιὰ μένα στὴ μία πλευρά. Συνοδοιπόροι καὶ συναλῆτες. Μία οὐσία καὶ μία ὑπόστασις. Ὁμότροπος παρακμὴ καὶ ὁμοούσιος ξεφτίλα…
Κι ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅμως τί; Ἀπὸ τὴν ἄλλη, εἴδαμε μία σύναξη ἀχρήστων ποὺ παριστάνει τὴν κυβέρνηση τοῦ μορφώματος. Μία σύναξη, ποὺ ὅταν ἐξελέγη, ὅλα ἔδειχναν ὅτι εἶχε μπροστὰ της (ἀέρα καὶ χαλαρά) τρεῖς μὲ τέσσερις τουλάχιστον τετραετίες - καὶ τοῦτο βεβαίως ὄχι ἐπειδὴ ἐτύγχανεν καὶ τόσης πολλῆς πιὰ ὑπολήψεως, ἀλλὰ ἐπειδὴ τοιαύτη ἐτύγχανεν ἡ χαλάρωσις ποὺ εἶχε προκαλέσει εἰς τοὺς ἡμετέρους σφιγκτήρας ἡ ἄκρως ἐπώδυνος βίαια διείσδυσις τῆς φρικώδους σημιτικῆς λαίλαπας. Οὐδεὶς ἐχέφρων νοῦς εἶχε φυσικὰ ποτὲ δώσει στὶς περὶ ἐπανιδρύσεως τοῦ κράτους ἐξαγγελίες καὶ στὶς λοιπὲς λεκτικὲς πομφόλυγες τοῦ ἐπωνύμου ἀνηψιοῦ περισσότερη σημασία ἀπὸ ὅση πραγματικά τούς ἄξιζε (ἤτοι ἑνὸς χρησιμοποιημένου σκατόχαρτου). Ἡ ἐντολὴ ποὺ στὴν πραγματικότητα πῆραν ἦταν γιὰ μία ἁπλὴ διαχείριση τῶν πραγμάτων, ἕνα ἄκρως στοιχειῶδες (μὲ τὴν πλέον ἁπλοϊκὴ κυριολεκτικὰ σημασία τοῦ ὅρου) νοικοκύρεμα τοῦ χάους ποὺ περιδεεῖς βλέπαμε γύρω μας, καθὼς διαολοστέλναμε τὴν σοσιαληστρικὴ πληγή. Ἂν συνέβαινε αὐτό, ἐτούτη ἡ παρέα θὰ παρέμενε στὴν ἐξουσία μᾶλλον ὥς τό … 2064 καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι μία ἁπλὴ δική μας αἴσθηση: τὸ ἀπέδειξαν ἀκόμη κι αὐτὲς οἱ τόσο ἀμφιλεγόμενες δημοσκοπήσεις ποὺ ὥς τὸ καλοκαίρι τοὺς ἔβγαζαν μπροστὰ κι ἂς ὑπῆρξαν (πλὴν ἀπειροελαχίστων ἐξαιρέσεων) ἕνα ἀπόλυτο μηδενικὸ ἐδῶ καὶ μία τετραετία. Ἕνα ἀπόλυτο μηδενικὸ σχεδὸν στά πάντα…
Καὶ ὅμως. Ἐτούτη ἡ μάζωξη κατόρθωσε νὰ καταδυθεῖ σὲ ἐπίπεδο κατώτερο ἀκόμη καὶ τοῦ μηδενός. Κατόρθωσε μὲ τὴ διακριτικότητα σμήνους ἀκρίδων νὰ κατακλέψει σὲ τέσσερα χρόνια πιὸ πολλὰ ἀπ’ ὅσα ἔκλεψαν οἱ ἄλλοι σὲ εἴκοσι (ἢ μᾶλλον νὰ τὰ κάνει νὰ φαίνονται πιὸ πολλά, γιατί, ἂν δὲν τὸ καταλάβατε, ἐτοῦτοι σὲ σύγκριση μὲ τοὺς ἐπιστημονικὰ ἐπαΐοντες στὸν ἐν λόγῳ τομέα προκατόχους τους ἀποδείχτηκαν τελικὰ ἄχρηστοι ἀκόμη καὶ στὸ νὰ κλέβουν). Κατόρθωσε νὰ δώσει τὸ δικαίωμα στοὺς αὐτουργοὺς τῆς μειοδοσίας τῶν Ὑμίων, τοῦ ἐνδοτισμοῦ τῶν ζεϊμπέκικων, τῆς ξεφτίλας τοῦ Ὀτζαλάν, τῆς μεγαλοαπάτης τοῦ ΧΑΑ, τοῦ αἴσχους τῶν ταυτοτήτων καὶ τῆς παρωδίας τῆς σύγκλισης, νὰ ξανασυρθοῦν ἔξω ἀπὸ τὶς ἀνήλιαγες τρῦπες τους καὶ νὰ ξανααρθρώσουν λόγο (ἔστω καὶ διὰ τῆς φρικώδους ἑλληνικῆς τοῦ ἀρχηγοῦ τους). Κατόρθωσε νὰ πετάξει στὰ σκουπίδια ὅλες τὶς μεγάλες εὐκαιρίες ποὺ παρουσιάστηκαν γιὰ νὰ περισώσει τὰ παραπαίοντα ἐθνικά μας θέματα (καὶ εἰδικὰ ἐκεῖνο τοῦ Ψευτομακεδονικοῦ - κυρίως ἀπὸ τὸ Βουκουρέστι καὶ ἑξῆς). Κατόρθωσε νὰ φέρει ἀλαλάζον στὸ προσκήνιο τὸ γνωστὸν χυδαῖον μαρξορεβυζιοπουστρολατρευτικὸν ἀνθυποντενεκεδοσινάφιον, γιὰ νὰ ἐξεμεῖ χολὴν μετὰ ὄξους καὶ νὰ ἐκσπερματώνει ἐπὶ τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ὁσίων ἡμῶν, ἐπειδὴ μερὶς τουλάχιστον τοῦ κυβερνητικοῦ ἀνεμομαζώματος ἀποφάσισε νὰ κάνει μπίζνες στὰ Βαλκάνια μὲ 3-4 πεπτωκότες καλογέρους. Κατόρθωσε νὰ ἐκνευρίσει, νὰ ἐξεγείρει, νὰ κλονίσει, νὰ σκανδαλίσει. Καὶ κατόρθωσε ἐν τέλει μέχρι καὶ τὸ ἀπολύτως ἀκατόρθωτο: νὰ μᾶς φέρει ante portas ὡς δυνάμει πρωθυπουργὸ ἕναν ἀντικειμενικὰ καὶ λίαν ἐπιεικῶς διανοητικά…(δέν τό λέω!), στὸν ὁποῖο ὑπὸ φυσιολογικὲς συνθῆκες οὐδεὶς μὲ IQ πάνω ἀπὸ 30 θὰ ἐμπιστευόταν ……….(συμπληρῶστε ἐσεῖς κάποιαν οἰκιακή ἐργασία).
Φυσικὰ ὅμως, αἰσθάνομαι ὑποχρεωμένος νὰ πῶ κλείνοντας (καὶ ἂς φαίνεται ἀντιφατικὸ μετὰ τὰ προαναφερθέντα) ὅτι ἐτοῦτος ὁ συρφετὸς ἐξακολουθεῖ παρ’ ὅλα αὐτὰ νὰ μὴν εἶναι ἡ χειρότερη κυβέρνηση ὅλων τῶν ἐποχῶν. Γιὰ ὅσο τουλάχιστον δὲν βγαίνουμε ὡς ἐπαῖτες στοὺς δρόμους, γιὰ ὅσο δὲν ἔχουμε ὡς Ὑπουργὸ Παιδείας τὴ Δαμανάκη ἢ τὴ Ρεπούση καὶ γιὰ ὅσο τὰ σύνορα τοῦ γελοίου ψευδοκράτους παραμένουν ἀκόμη ἀνατολικά της Θεσσαλονίκης, τὸ ἀπόλυτο ρεκὸρ τῆς χυδαίας σημιτικῆς συμμορίας εἶναι καὶ θὰ παραμένει ἀκατάρριπτο. Ὥς πότε ὅμως θὰ μπορεῖ αὐτὸ νὰ λειτουργεῖ ὡς ἄλλοθι γιὰ τὴ μίζερη παρεούλα τοῦ ἀνηψιοῦ καὶ τῆς ἀνυπαρξίας; Ὥς πότε θὰ πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς ὑποχρεωμένος νὰ παραμένει ἐγκλωβισμένος στὴ συγκεκριμένη λογικὴ τοῦ μὴ χείρονος ὡς βελτίστου (ἤτοι τοῦ ἀπολύτως ἀνυπάρκτου σὲ σχέση μὲ τὸν ἀπολύτως ἐπικίνδυνο), μήπως καὶ προχωρήσει κάπως πιὸ ἀργὰ ἡ πορεία τοῦ κατήφορου γι’ αὐτὸ τὸ τρισάθλιο, θλιβερὸ (πλέον δὲ καὶ φλεγόμενο) μπουρδέλο ποὺ λέγεται Ἑλλάς;
Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Philip Weiss, November 14, 2009
When people ask why Obama has capitulated to the prime minister of a tiny state– Bibi Netanyahu– various theories are offered about Health care first, or the economy, or Afghanistan, or oil. Few say directly: Netanyahu feels invulnerable because of the Israel lobby in the U.S. As readers of this site know, I am a bull on this issue: I think the lobby has a tremendous amount of power. And all efforts to poohpooh its influence strike me as foolish until such time as the media address it openly and vigorously, as they do, say, the gun lobby. Once there’s information and sunshine, we can argue about its magnitude.
The difficulty is that you cannot be plain about this matter without addressing the idea of Jewish influence. Israelis are often more plain about this. Anshel Pfeffer wrote in Haaretz the other day, “the most significant joint endeavor of America’s Jews [is] six decades of unswerving support for the Israeli government of the day.” I.e., a hammerlock on U.S. policy. And last year at the NYPL, former Knesset speaker Avraham Burg described “two structures” built by Jews, one being Israel, the other “the semi-autonomous American Jewry, which was not here 150 years ago– powerful influence, access to the corridors of power, impact on the culture, and civilization… plus the infrastructure of the community of solidarity and fraternity and support system and education etc.”
Obama’s crumple cannot be explained without talking about that influence, and Obama’s/Rahm Emanuel’s fears for a second term. Some of this power is media/Establishment presence, to which I was long a personal witness. (And yes I wonder why Nina Totenberg referred to Emanuel as “Rahm” three times in a report last night on NPR.) Some of it is financial. As former AIPAC boss Tom Dine told Helena Cobban lately of a political epiphany he had on the Kennedy campaign in 1980: “[Jews] were the kings in every city!”
The Jews were kings because of money. As I insist on stating, more than half of the money in Democratic politics comes from Jews, the richest group by religion in the U.S. The two baronial families that lifted Barack Obama in Chicago, the Crowns and the Pritzkers, are both Jewish (and one, the Crowns, includes fire-and-brimstone Israel supporters; I am not sure about the Pritzkers).
Money is famously the mother’s milk of politics, and the money that the lobby directs is playing a huge role in limiting debate of Israel/Palestine in the U.S. What follows are several items. The first three are from the recent J Street conference, which prompted this post. The later items are recycled:
–If you look at Video 5 here from J Street, at Minute 48 or so, Congressman Bob Filner speaks openly about the financial threat to a politician in going against the Israel lobby. “Campaign contributions,” he explains, are the reason “why you get 400 votes for these measures” in support of Israel. “An economic weapon?” moderator Bob Franken ventures. “Of course,” Filner says, with feeling. “On the issue of Israel, people are taking positions that could lead to war on the basis of…’Am I going to get a campaign contribution?’… The dangerous thing here is that people are making decisions– you could have nuclear war in this whole world, and they’re making it on narrow political, parochial grounds.” [emphasis Weiss's]
What are those contributions worth? Filner says (at minute 25 or so) said that 10 years ago he voted against a resolution to condemn Khalid Muhammad, an associate of Louis Farrakhan who was making anti-Semitic speeches. Filner didn’t like what Muhammad was saying, but he felt that it wasn’t Congress’s place to condemn speech. “What about the First Amendment?” But only 10 people voted against it, Filner says. “You know you’re going to pay for that,” he was told by fellow congressmen. “Then I started getting all these calls. I’m not sure which organization was behind it.I will tell you… on that vote I lost about $250,000 an election cycle in contributions. That’s intimidating to most of my colleagues. That kind of money… is an intimidating factor. Not many people would stand up to it.”
–Also at J Street, Elissa Barrett, the executive director of the Progressive Jewish Alliance, in rationalizing her organization’s pitiful silence on Israel’s human rights record, said “we can’t be blase about our funders and how they stand with us.” She said that “PJA has lost funders around this.” Sad. Presumably she was referring to this type of lame statement in the midst of the Gaza war. This demonstrates that even in the leftleaning Jewish community, people are scared of the neoconservative shadow.
–Jonathan Chait of the New Republic warned J Street that because it was providing a forum for (mild) criticisms of Israel, a leading Democratic consultant had told him recently that he would have to advise political candidates to return contributions from the group.
–Back when Harvard professor Steve Walt co-authored his bombshell paper on the Israel lobby, Bernard Steinberg, director of Harvard’s Hillel center, brought up the money issue unprompted when I was interviewing him for the Nation: “I talked to someone in Harvard development and asked what the fallout had been, and he said, `It’s been seismic.’” Subsequently the New York Sun tried to maumau the Jewish benefactor of Walt’s chair at the school, Robert Belfer, and described “snowballing outrage from Harvard donors.
–When Lawrence Summers was forced out as Harvard’s president, Martin Peretz said it was out of “anti-Israel and even anti-Jewish animus” and threatened financial repercussions: “…[M]y own impression of wealthy alumni who were once my students is that Summers made them more generous… I know of at least three gifts in the $100 million range that were very likely to materialize and now are dicey.”
Related Posts
Saban’s financial leverage is in a long tradition of `practical politics’ in the Israel lobby
The lobby resorts to financial blackmail again
Jewish IQ drop continues, thanks to Israel lobby
Now you know (Israel lobby and ABM decision)
Tom Friedman says `everyone knows’ Israel lobby blocked US policy re settlements
[mondoweiss.net]
Είναι βεβαίως γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια παρακολουθούμε άλλο ένα επεισόδιο στο μακραίωνο σήριαλ της απόπειρας των Φραγκολατίνων να επιτύχουν τη λεγόμενη Ένωση με την Ορθόδοξη Εκκλησία (με τη λέξη «ένωση» φυσικά να υπονοεί πάντοτε την υποταγή υπό τους δικούς τους όρους). Και επειδή ασφαλώς το πράγμα έχει προ πολλού προσλάβει και άλλες διαστάσεις, βλέπουμε ταυτόχρονα και ένα ακόμη άθλιο επεισόδιο σ’ ένα ακόμη ευρύτερο σήριαλ: εκείνο του γενικότερου θρησκευτικού συγκρητισμού, που έχει ως άμεσους στόχους του την άμβλυνση της θρησκευτικής συνείδησης των λαών, τη σταδιακή ισοπέδωση (μέσα από τη μιθριδατική εξοικείωση με τις συνεχείς επαφές, τους «διαλόγους» και τις συμπροσευχές) των θρησκευτικών τους ιδιαιτεροτήτων και την ψυχολογική τους προετοιμασία για το σερβίρισμα της νεοεποχίτικης πανθρησκειακής σαλάτας, της οποίας η παρασκευή βρίσκεται ήδη εν πλήρη εξελίξει. Βεβαίως εννοείται ότι βλέπουμε και προφανή πολιτικά παιχνίδια, δεδομένης της καθ’ όλα ύποπτης εδώ και καιρό υιοθεσίας (ή, για την ακρίβεια, άλωσης) του Φαναρίου από τα όργανα της Νέας Τάξης. Τα πολιτικά δρώμενα όμως, όσο κι αν διαπλέκονται άμεσα με τα θρησκευτικά μέσα σ’ αυτό το νεοεποχο-ταξίτικο γαϊτανάκι, δεν είναι ούτως ή άλλως τα πρωτεύοντα. Για τον γράφοντα, το παιχνίδι που αυτή τη στιγμή παίζεται πάνω στον πλανήτη, είναι πρωτίστως πνευματικό και θρησκευτικό και δευτερευόντως πολιτικό και οικονομικό. Σε πείσμα όλων των προσεγγίσεων που εδράζονται στο (ενίοτε χρήσιμο μεν, αλλά βεβαίως και απελπιστικά) απλοϊκό μαρξιστικό μοντέλο, θεωρώ ότι η οικονομική και πολιτική υποταγή των λαών αποτελεί στην πραγματικότητα το μέσο για την πνευματική τους άλωση - και όχι το αντίστροφο.
Και αυτό το θρησκευτικό - πνευματικό παιχνίδι μαίνεται εδώ και δεκαετίες, με τη συνενοχή εννοείται και του ίδιου του Φαναρίου (θυμηθείτε για παράδειγμα τα διαβόητα οικουμενιστικά ανοίγματα του Αθηναγόρα), επ’ εσχάτων όμως των χρόνων και της Ελλαδικής Εκκλησίας (είτε με τους εναγκαλισμούς του προηγούμενου Αρχιεπισκόπου με το Βατικανό, είτε με τη μόνιμη εκπροσώπηση στην παρωδία του - αυτοφερόμενου ως - Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, είτε με τους συναγελασμούς συγκεκριμένων ιεραρχών μας σε διαθρησκειακές λατρευτικές μυστικοσυνάξεις μαζί με καρδινάλιους, γκουρού, ιμάμηδες και μάγους). Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο θεωρημένα τα πρόσφατα γεγονότα φωτίζονται απολύτως. Η πεπτωκυία ρασοφόρος σύναξη του Φαναρίου, που ευτελίζει χύδην απαξάπαν το ενδόξως βαρυφορτωμένο ιστορικά σημαινόμενο της έννοιας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, επεχείρησε για μια ακόμη φορά να μας συμπαρασύρει στον θλιβερό της κατήφορο. Ευτυχώς όμως - επί του παρόντος τουλάχιστον - απέτυχε…
Ας δούμε λοιπόν εν συντομία τα γεγονότα (τα οποία πιθανότατα δεν τα γνωρίζετε, δεδομένου ότι τα ελλαδικά βοθροκάναλα τυρβάζονται μόνο περί τους Γιωργάκηδες, τους Κωστάκηδες, τις Ντόρες, τους δήθεν ιούς των χοίρων και τα λοιπά ανθυποσκύβαλα). Πριν από αρκετούς μήνες οι επαφές Βατικανού και Φαναρίου είχαν φτάσει πλέον σε τόσο θερμό σημείο, ώστε να δρομολογηθεί ακόμη και κάποια ένωση ανάμεσά τους (που στα χαρτιά μεν υποτίθεται ότι δεν θα έθιγε δογματικά θεολογικά ζητήματα, πράγμα όμως που μόνο…διανοητικά καθυστερημένους θα μπορούσε να παραπλανήσει και όχι ασφαλώς τους στοιχειωδώς έχοντας οφθαλμούς οράν και νουν συνιέναι). Την ίδια εποχή στην Ελλάδα, μία ομάδα αρχιερέων, κληρικών και μοναχών (και για την ακρίβεια, άπας ο πνευματικός ανθός του χώρου), αποφασίζοντας την προβολή αντίστασης έναντι της επερχόμενης εκτροπής, προσυπέγραψε ένα εξαιρετικό κείμενο, την «Ομολογία Πίστεως κατά του Οικουμενισμού» (για να ακολουθήσουν περίπου 10.000 ακόμη υπογραφές - μεταξύ αυτών βεβαίως και του υποφαινομένου, καθώς και ενίων ετέρων της παρέας μας εδώ στον «Αντιφωνητή»). Πληροφορούμενος το γεγονός, ο πεπτωκώς ταγός του Φαναρίου, πάνω στην απροκάλυπτη εδώ και καιρό σπουδή του να μετατραπεί σε θεραπαινίδα του Βατικανού, χαρακτήρισε απαράδεκτη την «Ομολογία», δηλώνοντας επίσης ότι οι πρωτεργάτες της σύντομα «θα λάβουν τις δέουσες απαντήσεις». Με επιστολή του λοιπόν προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κατηγορούσε με βαριές εκφράσεις την προσυπογραφή της από πολλούς αρχιερείς, ηγουμένους, κληρικούς και λαϊκούς της Εκκλησίας της Ελλάδας, κατήγγελε την «Ομολογία» ότι παραπλανά, εξαπατά και οδηγεί σε Σχίσμα και καλούσε την Ιεραρχία να πάρει θέση και να καταδικάσει το κείμενο και τους κληρικούς που το υπέγραψαν επιβάλλοντας ποινές, «αναλογιζόμενη τον κίνδυνον, τον οποίο εγκυμονεί δια την ενότητα της Εκκλησίας η επιδεικνυμένη ανοχή ή και η υπό τινων εκ των επισκόπων αυτής ενθάρρυνσις, τοιούτων διχαστικών ενεργειών»!
Σχεδόν ταυτόχρονα όμως είχαμε και άλλη επιστολή ετέρου γνωστού πεπτωκότος οικουμενιστή ρασοφόρου, του Μητροπολίτου Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα (συμπροέδρου της Μικτής Διεθνούς Επιτροπής του Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών) προς όλους τους ελλαδικούς αρχιερείς, στην οποία με αυστηρό και ψυχολογικά εκβιαστικό ύφος τους έθετε «προ των ευθυνών τους» (θαυμάστε απύθμενο θράσος!), επειδή επιτρέπουν την κριτική στα συντελούμενα στον χώρο του Οικουμενισμού και ζητούσε την παρέμβαση της Ιεραρχίας όχι για να συζητήσει αυτή το ζήτημα του Διαλόγου, αλλά για να απαγορεύσει ουσιαστικά την ασκούμενη κριτική!
Τελικά όμως η Σύνοδος της ελλαδικής Εκκλησίας, σε συνεδρίασή της πριν από λίγες μέρες, όχι μόνο δεν καταδίκασε κανέναν εκ των…κακών ανταρτών, αλλά και έκανε ουσιαστικά αποδεκτή την «Ομολογία Πίστεως», αφήνοντας τους αιρετικούς του Φαναρίου ως (φρίττουσαν προφανώς) στήλην άλατος. Το γεγονός βέβαια ήταν μάλλον απρόσμενο, γιατί είναι γνωστό ότι στην πλειονότητα της ελλαδικής Εκκλησίας οι οικουμενιστικές αντιλήψεις - για να το θέσουμε κομψά - δεν είναι ακριβώς…άγνωστες, φαίνεται ωστόσο ότι εκείνοι οι λίγοι ιεράρχες που κρατάνε ακόμη τις Θερμοπύλες, παραείναι στιβαρές προσωπικότητες, όπως βέβαια και οι άλλοι (κληρικοί τε και λαϊκοί) συνοδοιπόροι τους. Αλλά βέβαια φαίνεται κυρίως και το ότι ακόμη μας κρατάει ο…ετάζων καρδίας και νεφρούς και καμιά φορά φωτίζει ακόμη τα σκοτισμένα μυαλά μας, σε βάρος κάθε θλιβερού πράκτορα του διεθνούς Σιωνισμού, που υποδύεται τον διάδοχο μιας έδρας, την οποία κατείχαν κάποτε ο Ιωάννης Χρυσόστομος και ο Φώτιος (και συγχωρέστε με για το θράσος, αλλά - υπείκοντας απλώς στην προτροπή του Μ.Αθανασίου να διακόπτουμε την κοινωνία με τους αιρετικούς κληρικούς - δηλώνω την αφελή απορία μου για το πότε ακριβώς θα κηρύξουμε επιτέλους έκπτωτο και αποσυνάγωγο αυτόν τον θλιβερό Βαρθολομαίο και εκφράζω - για μια ακόμη φορά - την απύθμενα οδυνηρή θλίψη μου για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που από μητέρα Εκκλησία και θεματοφύλακας της Ορθοδοξίας μετεξελίσσεται δυστυχώς ολοένα και περισσότερο σε μητέρα αταξίας και κακοδοξίας, σε άθυρμα της εβραιοαμερικανικής πολιτικής και σε τραγικό δούρειο ίππο για την εντός των ορθοδόξων τειχών εισαγωγή νεοεποχίτικων αλχημειών)…
Γνωρίζω βέβαια ότι αρκετοί θα χαρακτηρίσουν όλα τα προαναφερθέντα ως υπερβολές ή και ως πραγματεία περί όνου σκιάς. Μπορεί και να θεωρούν ότι σε τελική ανάλυση τίποτε το ιδιαίτερα αξιοσημείωτο δεν μας χωρίζει από τους Φραγκολατίνους, οπότε καλό θα ήταν να τελειώνει επιτέλους αυτή η χιλιόχρονη διχαστική ιστορία. Μπορεί και να ενστερνίζονται και όλα αυτά τα τεχνηέντως υποβολιμαία περί «αγάπης» και «ομόνοιας». Επειδή όμως και η πολλή «αγάπη» βλάπτει καμιά φορά την…υγεία, έχω την αίσθηση ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να πούμε τα πράγματα και με το όνομά τους…
Κατ’ αρχάς οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι οι θεολογικές διαφορές με τη Δύση είναι στην πραγματικότητα χαώδεις και φυσικά δεν έχουν πάψει στο παραμικρό να υφίστανται. Όσο κι αν είναι βέβαιο ότι για εκείνη την τελική ρήξη του 1054 έπαιξαν προφανή ρόλο και πολιτικά αίτια (τα οποία ασφαλώς υπερτονίζουν οι εγκάθετοι του συγκρητισμού), είναι ακόμη πιο σίγουρο ότι αυτό το γεγονός επιστέγασε απλώς τυπικά μία μακραίωνη διαφοροποιητική πορεία, που στα μέσα του 11ου αιώνα ήταν πλέον μη αναστρέψιμη. Επρόκειτο ουσιαστικά για δύο κόσμους σε πλήρη απόκλιση ήδη από την αρχαιότητα, τους οποίους η εξάπλωση του Χριστιανισμού όχι μόνο δεν μπόρεσε να ενοποιήσει, αλλά στην πραγματικότητα έκανε το μεταξύ τους χάσμα ακόμη πιο αγεφύρωτο, γιατί απλούστατα η (αρχικώς λατινικά απλοϊκή και ακολούθως και γερμανικά εκβαρβαρισμένη) Δύση - σε αντίθεση με τη βαθιά μυστική εμπειρία της Ανατολής - ποτέ δεν μπόρεσε να φτάσει μακρύτερα από μία κοντόφθαλμη, ορθολογιστική και μέσω απλοϊκών δικανικών προσεγγίσεων απόπειρα κατανόησης και ερμηνείας του θείου. Η θεμελιώδης αυτή διαφοροποίηση, που τυγχάνει και η κύρια γενεσιουργός αιτία όλων των επιμέρους δυτικών δογματικών παρεκκλίσεων (οι οποίες φυσικά δεν αφορούν μόνο στο πρωτείο, αλλά είναι επίσης πάρα πολλές και ουσιαστικές, παρά τα όσα οι Οικουμενιστές διαπρυσίως διακηρύττουν), κατά κανένα τρόπο δεν έχει έστω εξομαλυνθεί. Πολύ περισσότερο φυσικά ουδέν σημείον επαφής υφίσταται τόσο με όλο το θλιβερό εκείνο συνονθύλευμα που απαρτίζουν τα αναρίθμητα και θεολογικώς έωλα προτεστάντικα παραμάγαζα, όσο και με τις άλλες θρησκείες. Και βέβαια η υποβολιμαία βλακώδης «διαπίστωση» πως «όλοι στον ίδιο Χριστό πιστεύουμε» (βλακώδης, γιατί απλούστατα ΔΕΝ πιστεύουμε στον ίδιο Χριστό) ίσως να είχε κάποιο νόημα σε περιπτώσεις ιδεολογικοποίησης της πίστης, θρησκειοποίησης του εκκλησιαστικού γεγονότος ή θεώρησης της έννοιας της θέωσης ως ατομικής υπόθεσης του καθενός (οπότε θα μπορούσε πράγματι να υποτεθεί και η δυνητική της πραγμάτωση μέσα από πολλούς και διαφορετικούς δρόμους). Επειδή όμως εδώ ούτε περί ιδεολογίας πρόκειται, ούτε περί πράξεως περιχαρακωμένης ιδιωτείας, είναι προφανές ότι κάθε οργανωμένη απόπειρα σύγχυσης και συγκρητισμού, μόνο εκ του πονηρού αρύεται. Υπ’ αυτό το πρίσμα εννοείται ασφαλώς ότι την ακόμη ευρύτερη διαθρησκειακή «διαπίστωση» ότι «όλοι στον ίδιο Θεό πιστεύουμε» απαξιώ ακόμη και να τη σχολιάσω. Και ως εκ τούτου φυσικά απαξιώ να σχολιάσω και την παλαιότερη ρήση του θλιβερού ταγού του Φαναρίου ότι όλες οι θρησκείες μπορούν να οδηγήσουν στον Θεό. Η κατάντια του πεπτωκότος σε όλο της το απερινόητο μεγαλείο…
Και συνεχίζω. Οφείλουμε ακόμη να ξεκαθαρίσουμε ότι επί της ουσίας ο όρος «Διάλογος μεταξύ των Εκκλησιών» είναι ανυπόστατος και μόνο κατά (θλιβερήν) οικονομίαν χρησιμοποιείται. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν Εκκλησίες, άρα πώς να…διαλεχθούν και πώς να προσπαθήσουν να…ενωθούν; Η Εκκλησία είναι απλούστατα μία, η Αποστολική και Καθολική, ήτοι η Ορθόδοξη. Όλα τα άλλα, από τους Φραγκολατίνους ως τα απειράριθμα προτεστάντικα καρτούν (πώς αλλιώς δηλαδή να αποκαλούσαμε άραγε την εικόνα π.χ. Αγγλικανής επισκόπου να…ευλογεί γάμο μεταξύ ανδρών!), αποτελούν απλώς πλήρεις εκτροπές και καρικατουρίστικες αλλοιώσεις. Και αφού είναι εκτροπές και δεν είναι Εκκλησίες, δεν επενεργείται εκεί μέσα δια του Αγίου Πνεύματος απολύτως ΤΙΠΟΤΕ! Μπορεί να εκπλήξω τώρα και αρκετούς αναγνώστες μας με αυτό που θα πω (παρότι δεν θα έπρεπε, γιατί κανονικά αποτελεί κοινό τόπο), αλλά από το 1054 και εξής οι Φραγκολατίνοι ούτε αγίους βγάζουν, ούτε ιερωσύνη έχουν, ούτε Θεία Ευχαριστία, ούτε άλλα μυστήρια. Όσα γίνονται μέσα στους ναούς τους έκτοτε πάρα πολύ απλά είναι όλα άκυρα!
Ποιος λοιπόν εβραιοαμερικανοσιωνοκίνητος εν Κωνσταντινουπόλει (αν)ιεράρχης τολμά να μας κατηγορεί (και να μας απειλεί και με επιτίμια), επειδή αντιστεκόμαστε στη χυδαία απαίτησή του να ενωθούμε με αυτούς; Η μόνη επανένωση που θα μπορούσαμε να δεχτούμε (και μακάρι βέβαια να γινόταν) είναι η επιστροφή των διαστρεβλωτών στην ενιαία Εκκλησία των πρώτων αιώνων, από την οποία οι ίδιοι παρεξέκλιναν. Το να επανενωθούμε όμως με τους δικούς τους θεολογικούς δογματικούς όρους σημαίνει ότι αυτομάτως εκτρεπόμαστε και εμείς. Την ώρα δηλαδή που ο εκτρωματικός (αυτοφερόμενος ως) «Χριστιανισμός» της Δύσης καταρρέει μέσα στις αμαρτίες και τα μεταφυσικά του αδιέξοδα, την ώρα που πάμπολλοι Ιταλοί και Γάλλοι διανοητές με ανησυχίες βαφτίζονται Ορθόδοξοι (προσφυώς είχε πει κάποτε ο Ζουράρις ότι «όλοι οι σοβαροί Γάλλοι φιλόσοφοι είτε αυτοκτόνησαν, είτε έγιναν καλόγεροι στο Άγιο Όρος» - ρήση, που ίσως φαντάζει…ζουραρικώς υπερβολική, αλλά επειδή έχω παρακολουθήσει και εγώ κάπως την πορεία των μετά Σαρτρ Γάλλων υπαρξιστών, μπορώ να σας βεβαιώσω ότι δεν απέχει και πάρα πολύ της πραγματικότητας), εμείς θα πετάξουμε στα σκουπίδια τη Φιλοκαλία, τους Νηπτικούς, τους Ησυχαστές και θα πάμε να ενωθούμε με αυτούς που πιστεύουν (ένα μόνο ενδεικτικό λέω τώρα) ότι ο Υιός σταυρώθηκε για να εκπληρωθεί η Θεία Δικαιοσύνη, ήτοι για να εξιλεωθεί δια του πόνου και του θανάτου στον Σταυρό η πεπτωκυία ανθρώπινη σάρκα απέναντι στον οργισμένο τιμωρό Πατέρα για το προπατορικό αμάρτημα; Είναι ηλίου φαιδρότερο ότι όποιος έχει διαβάσει έστω μισή σελίδα από Μέγα Βασίλειο, μόνο ως ατυχή αστεϊσμό θα μπορούσε να εκλάβει μία τέτοια «πρόταση» (όσο βεβαίως και αν η ελεεινή σύναξη του Φαναρίου μας την υποβάλλει ως μονόδρομο μέσα στην απερινόητη πνευματική της κατάντια)…
Και βέβαια στο σημείο αυτό καλό θα ήταν νομίζω - προς άρσιν πάσης παρεξηγήσεως - να ξεκαθαρίσουμε και κάτι ακόμη. Εδώ το ζήτημα δεν είναι ποιος θα παρασύρει ποιον υπό τους όρους του ή ποιος θα κερδίσει τις…εντυπώσεις. Δεν είναι ούτε πολιτικό παιχνίδι, ούτε θέμα εγωισμών. Το πρόβλημα υψώνεται πλέον σε επίπεδο καθαρά σωτηριολογικό. Εκτός Εκκλησίας, δίχως τη σύναξη γύρω από το Άγιο Ποτήριο και δίχως μυστηριακή ζωή, δεν υπάρχει θέωση, άρα ούτε και σωτηρία. Να λοιπόν ποιο είναι στην πραγματικότητα το μέγα διακύβευμα. Και όχι βέβαια ότι και ημείς οι δύστηνοι ποιούμεν τι αξιοσημείωτον, μένοντας κατ’ όνομα Ορθόδοξοι, κάνοντας τον σταυρό μας στο σπίτι μας ως εξατομικευμένοι προτεστάντες, ανάβοντας κάνα κερί άπαξ του ενιαυτού και μένοντας εκτός της λατρευτικής συνάξεως και της μυστηριακής ζωής, αλλά τουλάχιστον το σωτηριολογικό πλαίσιο υπάρχει και είναι δίπλα μας. Άλλο να υπάρχει (οπότε έχεις μια ευκαιρία, όσο ζεις, να το ανακαλύψεις) και άλλο να νοθευτεί και να καταστραφεί (οπότε βεβαίως πάσα ελπίς - ό,τι κι αν εμείς πλέον επιλέξουμε - θα έχει οριστικά εκλείψει)…
Όλα αυτά μπορεί για πολλούς να είναι ψιλά γράμματα (όσο δεδομένη τυγχάνει άλλωστε και η κωμικοτραγική πλέον νεοελλαδική μιθριδατική άμβλυνση του «έλα μωρέ τώρα»), αλλά για κάθε συνειδητό ορθόδοξο είναι η κατεξοχήν ουσία. Πέραν όμως αυτού, θα ήταν χρήσιμο να επισημάνουμε και κάτι ακόμη: μία πιθανή υποχώρηση της ελλαδικής Εκκλησίας θα είχε και άλλες συνέπειες, που πλέον δεν θα ήταν θεολογικές, αλλά καθαρά εθνικές (και κάποιον που αδιαφορεί θεολογικά, οπότε δεν τον πολυενδιαφέρουν όλα τα προαναφερθέντα, αυτό δεν μπορεί να τον αφήσει αδιάφορο). Αν η επίσημη Ελλαδική Εκκλησία (σε επίπεδο εννοώ Ιεράς Συνόδου) αποφασίσει κάποια στιγμή την ένωση με το (ή μάλλον υπό το) Βατικανό, θα πρέπει να θεωρείται απολύτως δεδομένη η δημιουργία Σχίσματος εντός της χώρας μας, καθώς μεγάλο μέρος του κλήρου και ακόμη μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού θα μείνει πιστό στην πατρώα αυθεντική πίστη και θα κηρύξει ακοινωνησία με τους πλανεμένους κληρικούς (και τότε βέβαια, εννοείται, θα μας δείτε κι εμάς στο…βουνό με φυσεκλίκια). Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο εξωνημένος μεγαλόσχημος ρασοφόρος που τολμά και επιχειρεί την πρόκληση ενός νέου και με ανυπολόγιστες συνέπειες εθνικού διχασμού, μόνο και μόνο για να ξεπληρώσει τα όποια ενδεχόμενα…γραμμάτια προς τα ξένα αφεντικά που τον ανέβασαν στον…οικουμενικό του θρόνο;
Ευτυχώς όμως πριν από λίγες μέρες η ηγεσία της ελλαδικής Εκκλησίας στάθηκε (παρ’ ελπίδαν - τολμώ να πω) στο ύψος της, συμβάλλοντας αποφασιστικά στο ουσιαστικό πάγωμα των ενωσιακών διαπραγματεύσεων, που την ίδια ακριβώς περίοδο διεξάγονταν στην Κύπρο, και αποτρέποντας την υλοποίηση ενός ακόμη βήματος στο νεοταξίτικο και νεοεποχίτικο σχέδιο της προόδου της ιδέας της Παγκόσμιας Θρησκείας (υπενθυμίζω - για μια ακόμη φορά - ότι το ευρύτερο παιχνίδι των εναγκαλισμών δεν αφορά μόνο σε καρδιναλίους, αλλά και σε πάστορες, ιμάμηδες και γκουρού), για το οποίο η Ορθοδοξία είναι φυσικά το μεγάλο αγκάθι. Αυτή είναι ο μεγάλος στόχος του Σιωνισμού, που φυσικά δεν είναι πολιτικο-οικονομική «σέχτα», όπως νομίζουν οι αφελείς, αλλά ξεκάθαρα αποτελεί θρησκεία, η οποία απλούστατα προετοιμάζει μεθοδικά το έδαφος για την έλευση του Μεσσία της, εξ ου και η οργανωμένη απόπειρα για την ομογενοποίηση του πλανήτη (δια της αποδομήσεως εθνών, ιστοριών, γλωσσών και θρησκειών) και για την ψυχολογική του εξουθένωση (δια της συνεχώς διοχετευόμενης τρομοϋστερίας με τις δήθεν Αλ Κάιντες και τις δήθεν φονικές γρίππες). Όσο όμως κι αν οι πρόσφατες εξελίξεις ήταν θετικές - και έλαβε μοιραία έτσι αναβολή και το ημέτερο…αντάρτικο - είναι πασιφανές ότι δεν υπάρχει περιθώριο για κανένα εφησυχασμό, πράγμα που απλούστατα σημαίνει ότι τα…φυσεκλίκια θα παραμείνουν έτοιμα άχρι καιρού στο ντουλάπι. Αυτή η μάχη δείχνει να κερδήθηκε. Ο πόλεμος ωστόσο είναι ακόμη πολύ μακρύς…
Ν.Δ.
Αστρικόν έτος 1 μ.Χ. (σ.σ. μετά Χαζόν). Η θερμοκρασία στους 16ο C, ο Ερμής στον Τοξότη, ο Υπερνούς στο Μαξίμου, η Ντόρα με πολιορκητικούς κριούς έξω απ’ τη Ρηγίλλης κι εμείς οι υπόλοιποι φυσικά με τις…σαμπάνιες στο χέρι! Δεν χρειάζονται ασφαλώς περαιτέρω επεξηγήσεις, αλλά άντε, ας το κάνουμε και πιο νιανιά. Έτοιμοι; (Όπως θα ’λεγε κι ο Υπερνούς), πάμε!!!
Θα διευκρινίσω βεβαίως κατ’ αρχάς ότι ουδόλως προτίθεμαι σήμερα να σχολιάσω τα τεκταινόμενα μέσα στο απίστευτο γαλάζιο τσίρκο της απερχόμενης αυτόχειρος φυσιογνωμίας που επί 5 χρόνια υποδυόταν τον πρωθυπουργό του προτεκτοράτου. Εκεί το παιχνίδι είναι πολύ χοντρό, ανείπωτα βρωμερό και βεβαίως εν πλήρει εξελίξει. Θα περιμένουμε λοιπόν να μπουν κάποιες ακόμη ψηφίδες στο εν λόγω ελεεινό παζλ, πριν προβούμε στην οποιαδήποτε εκτίμηση…
Δυσκολεύομαι ωστόσο, ρε παιδιά, να εκφράσω με λέξεις και την ευφορία μου μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης του Υπερνού (σχωρνάτε με, αλλά έτσι θα τον λέω σήμερα, καθότι δεν είναι ανάγκη να πάω φυλακή απ’ την πρώτη κιόλας βδομάδα - ε, ας μπει τουλάχιστον ο Νοέμβρης κι έχει ο Θεός)! Είναι πραγματικά απίστευτος δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο έχει ανοίξει πλέον η λεωφόρος για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας! Υπάρχουν βέβαια και πολλά αρνητικά, όπως π.χ. η παρουσία ενίων μη ελληνοφοβικών σκοταδιστών τύπου Μπόλαρη και Πεταλωτή (άντε και του Πάγκαλου), αλλά και η απουσία πλείστων σοσιαλιστών γιγάντων του παρελθόντος. Πού είναι δηλαδή ο Ευθυμίου κι ο Βερελής, ο Πάχτας κι ο Φωτιάδης και πού είναι κυρίως ο ίδιος ο Σημίτης; Κατά τα λοιπά όμως, όλα είναι λαμπρά κι ευοίωνα!
Κάποιους βέβαια τους ενόχλησε, λέει, το γεγονός ότι ο Παναντιλήπτωρ πριν καν καλά-καλά μπει στο Μαξίμου, πήγε Κωνσταντινούπολη, αλλά αυτά ασφαλώς είναι γελοιότητες! Δείτε το λίγο με κατανόηση το πράγμα, μωρέ! Τόσα χρόνια διάφοροι γελοίοι κακοήθεις το έρμο το παλικάρι ζαβό το ανέβαζαν, καθυστερημένο το κατέβαζαν! Κι από κει που είχε τόσα ψυχικά τραύματα, ξύπνησε άφνω μία ωραία πρωία και ήταν πια πρωθυπουργός της χώρας! Λογικό δεν είναι συνεπώς να χρειάζεται και μία περίοδο ψυχολογικής προσαρμογής στα νέα δεδομένα; Με το που μπήκε λοιπόν στο Μαξίμου (και αφού τον διαβεβαίωσαν όλοι ότι ΔΕΝ είναι ο κηπουρός), τέτοιος πανικός τον έπιασε, που την κοπάνησε πάραυτα προς ένα γνωστό, οικείο και αγαπημένο περιβάλλον (Τουρκία, Ερντογάν, αμερικανοκίνητοι νεοεποχίτες πατριαρχαίοι, κλπ). Ε, όταν είμαστε ψυχολογικώς σκατά, στους αγαπημένους μας πηγαίνουμε! Πού θέλατε σεις να πάει δηλαδή, στο σπίτι του Καραϊσκου; Εξ ου άλλωστε και το προσκύνημα στον τάφο του Τζεμ - απόπειρα αυτοψυχοθεραπείας ήτανε κι αυτό! Παρατήστε λοιπόν τις ηλίθιες γκρίνιες κι αφήστε το παιδί να βρει την ισορροπία του και να αισθανθεί έτοιμο για να μεγαλουργήσει!
Κάποιους άλλους πάλι τους ενόχλησε, λέει, η κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης. Αναρωτιέμαι ωστόσο ο πτωχός αμβλύνους για ποιον ακριβώς λόγο! Πολύ καλά έκανε και το κατάργησε ο Υπερνούς, όπως και εκείνο άλλωστε του Αιγαίου! Ε, σου λέει, ούτως ή άλλως αρμοδιότητες του κώλου μέχρι τώρα είχανε, ας κάνουμε, βρε, και λίγη οικονομία στους μισθούς! Εδώ μέχρι τις 3 του μήνα τάζαμε αυξήσεις και πέντε μόλις μέρες αργότερα (θαύμα-θαύμα!) «διαπιστώσαμε» πόσο μεγάλο είναι το έλλειμμα κι αρχίσαμε ήδη δειλά-δειλά να το γυροφέρνουμε για νέα λιτότητα! Και εξάλλου ποια Θράκη και ποια Μακεδονία τώρα, αφού σε λίγο ούτως ή άλλως μην τις είδατε και μην τις απαντήσατε! Με τέτοια οικονομική κρίση είναι να πληρώνουμε τώρα τζάμπα υπουργούς; Άσε δε που γλιτώνουμε και τον κίνδυνο να μας πατήσει καμιά μήνυση κι ο άλλος από πάνω για καπηλεία του ονόματος. Κι όσο πάλι για κείνο το ρημάδι το Αιγαίο, ε ας τον πληρώνουνε οι Τούρκοι τον υπουργό, να ησυχάσουμε. Άντε, γιατί πολύ μας σκοτίσατε, γαμώ και τα μίλια σας και τις υφαλοκρηπίδες σας! Το «Ege bakanligi» δηλαδή δεν σας αρέσει; Εμένα πάντως μια χαρά μου ακούγεται…
Και υπό την έννοια βεβαίως αυτή, αποτελεί ευτύχημα η παρουσία του ίδιου του Παναντιλήπτορος μαζί με τον επίσης γνωστό εθναμύντορα Δρούτσα (υπέρμαχο του Σχεδίου Ανάν, της ελληνοτουρκικής συνουσ…παρντόν προσέγγισης, κλπ, κλπ.) στο ατύπως μετονομασθέν σε Υπουργείο Εξωτερικών Εκχωρήσεων και Διακορεύσεων! Οι δηλώσεις άλλωστε του Υπερνού για την ατζέντα που περιλαμβάνει και ελευθερίες μειονοτήτων (ήτοι, μια Trakya-Trakya - πρώην Θράκη - την έχετε ακουστά;) και Κυπριακό επί τη βάσει της ανάγκης για επανένωση της νήσου (ήτοι. ό,τι χαρήκατε. χαρήκατε με το «ΟΧΙ» του 2004, παλιοκοπρίτες!) αρίδηλον ποιούσι ότι ήδη, πριν αλέκτορα λαλήσαι, από τον προαναφερθέντα τίτλο του Υπουργείου, έχουν τεθεί πλέον σε πλήρη εφαρμογή ΚΑΙ τα 2 επίθετα! Τώρα βέβαια, το συγκεκριμένο Υπουργείο θα μπορούσε ασφαλώς να δοθεί και απευθείας στον πρέσβη των ΗΠΑ (όπως φυσικά και το Αμύνης στον Χατζηοσμάν με υφυπουργό τον Μάντατζη), αλλά εντάξει, μωρέ, μην τα θέλετε πια κι εσείς όλα δικά σας από την πρώτη μέρα! Έχει ο Θεός, βρε, κάποια στιγμή θα γίνει κι ανασχηματισμός…
Εξαιρετικά θετικό γεγονός όμως αναμφίβολα αποτελεί και η παρουσία Διαμαντοπούλου στο Παιδείας, έτσι; Και ουδόλως φυσικά πλέον «εθνικής» Παιδείας, καθότι αυτά που ξέρατε τόσα χρόνια όλοι εσείς, γελοίοι εθνικόφρονες, τώρα να τα ξεχάσετε! (Και όχι ασφαλώς ότι ετούτο το ελεεινό τουρλουμπούκι των τελευταίων δεκαετιών ήταν αφ’ ενός «εθνική» και αφ’ ετέρου «παιδεία», αλλά τώρα πια πήραν ακόμη και οι…ταμπέλες να ξηλώνονται). Όπως ασφαλώς θετική και η προσθήκη εκείνης της «δια βίου μάθησης»! Και παρότι στην αρχή είχα ο άνους μια σχετική δυσκολία να αντιληφθώ περί τίνος ακριβώς πρόκειται, με το που είδα τη θειά μου την Ελπηνίκη να κάθεται στο μπαλκόνι χτες το βράδυ μελετώντας λογάριθμους και κβαντομηχανική, το μυαλό φωτίστηκε πλήρως! Ε, μετά είδα κι άλλες τρεις γριές κάτω απ’ το δέντρο να διαβάζουν φωναχτά τους Νόμους του Ντάλτον, οπότε αγαλλίασα καθ’ ολοκληρίαν! (Καλά, για τον Νόμο του Προυστ θα σας πω την επόμενη φορά)…
Εγώ ομολογώ βέβαια ότι στο Παιδείας θα προτιμούσα Δαμανάκη ή Αντώνη Λιάκο με υφυπουργό τον Τάσο Κωστόπουλο και γενικό γραμματέα τον Δημητρά, αλλά κανείς στη ζωή δεν μπορεί τελικά να τα έχει όλα! Πάντως και έτσι, καθόλου μη μου στενοχωριέστε, δεν πρόκειται να πλήξουμε, ε; Να είστε σίγουροι ότι επέρχεται τέτοιο γλέντι, που όλος ο σαματάς με το αλήστου μνήμης ρεπούσειο κοπρούργημα, θα μοιάζει οσονούπω με παιδικό ανέκδοτο! Το δηλώνω από τώρα, για να μη μου λέτε μετά ότι δεν σας προειδοποίησα…
Εμπρός λοιπόν για το αύριο! Μια νέα σελίδα έχει ανοίξει! Έτοιμοι; ΠΑΜΕ!!!
Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Στίς 10 Ὀκτωβρίου στή Ζυρίχη ἔπεσαν οἱ ἱστορικές ὑπογραφές: Ἀρµενία καί Τουρκία ὑπέγραψαν δύο πρωτόκολλα γιά ἀποκατάσταση διπλωµατικῶν σχέ-σεων καί ἀνάπτυξη διµερῶν σχέσεων, µετά ἀπό 16 χρόνια ἀντιπαράθεσης τῶν δύο κρατῶν (καί µετά ἀπό 8 αἰῶνες σύγκρουσης τῶν δύο λαῶν). Τό προξενειό κανόνισε µετά ἀπό 10 χρόνια προσπάθειας τό International Crisis Group, µέ τίς εὐλογίες Ἀµερικανῶν (καί Ρώσων). Τά δύο πρωτόκολλα πρέπει νά ἐπικυρωθοῦν τώρα ἀπό τά Κοινοβούλια τῶν δύο χωρῶν.
Πρόκειται γιά ἐπανάληψη, µέ µερικές διαφορές, τοῦ σεναρίου τῶν σεισµῶν πρό δεκαετίας, πού ζήσαµε στήν Ἑλλάδα. Προηγήθηκαν οἱ χαµηλοῦ ἐπιπέδου προσεγγίσεις (ποδοσφαιρικοί ἀγῶνες κτλ) καί ἀκολούθησε ἡ διπλωµατία. Μόνο πού στήν ἀρµένικη περίπτωση ὑπάρχει ἕνας σοβαρός παράγων πού ἀνθίσταται: ἡ µεγάλη Ἀρµενική Διασπορά τῶν 5,7 ἑκατοµµυρίων.
Ἡ ὀργανωµένη Ἀρµενική Διασπορά εἶναι αὐτή πού πρέσβευε πάντα ὑπέρ τῆς Ἀρµενίας ἀνά τόν κόσµο σέ κάθε περίσταση (µέχρι καί µέ τίς ἐκτελέσεις Νεότουρκων ἀρχιφονιάδων), αὐτή πού χρόνια τώρα κράτησε τό ζήτηµα τῆς Γενοκτονίας ζωντανό, αὐτή πού πέτυχε νά στριµώξει τήν Τουρκία διεθνῶς. Ἦταν ἕνας ἀνίκητος ἀντίπαλος γιά τό τουρκικό κράτος, γιατί δέν µποροῦσε νά τόν ἀντιµετωπίσει. Πῶς νά πίεζε κοινότητες πού ζοῦν διάσπαρτες στήν Εὐρώπη ἤ στίς ΗΠΑ, µέσα σέ ἕνα διεθνές περιβάλλον πού εὐνοεῖ τίς ΜΚΟ, τίς ὀργανώσεις πολιτῶν κτλ; Ἔτσι, φρονίµως ποιῶν ὁ Ἐρντογάν, ἀποφάσισε νά ὑπο-νοµεύσει τόν ἀντίπαλο χτυπώντας τό ἴδιο τό ἀρµενικό κράτος µέ µιά «ἐπίθεση φιλίας» παρόµοια µέ κείνην πού ἐπιστρατεύτηκε καί µέ τήν Ἑλλάδα: Ἀερολογίες, συµφωνίες πού θά µείνουν εἴτε χωρίς σηµασία εἴτε ἀνενεργές καί µηδενικό κόστος (ἤδη ἀνακοινώθηκε πώς τά ἀρµενοτουρκικά σύνορα θά ἀνοίξουν µόνον ὅταν λυθεῖ τό ζήτηµα τοῦ Ναγκόρνο Καραµπάχ!). Κι ἀπό τήν ἄλλη, ὅποιος Ἀρµένιος θά ἐπιµένει νά ζητᾶ δικαίωση γιά τούς προγόνους του ἤ ἔστω στοιχειώδη ἀνταλλάγµατα, θά εἶναι πιά «ἐθνικιστής», «κολληµένος στό παρελθόν» καί ὅλα αὐτά τά ὡραῖα πού µάθαµε κι ἐδῶ τήν τελευταία δεκαετία!
Πάντως οἱ Ἀρµένιοι ἀγωνίστηκαν γιά νά µήν ὑπογραφεῖ ἡ συµφωνία. Μέσα στή χώρα ἔγινε ἀπεργία πείνας µπροστά στό Κοινοβούλιο ἀπό δεκάδες ἀνθρώπους. Ὁ Ἀρµένιος πρόεδρος Σέρζ Σαρκισιάν ἔκανε µία περιοδεία (στή φωτογραφία µέ τήν ἀρµενοαµερικανική ἡγεσία) πρίν τήν ὑπογραφή στίς χῶρες µέ συµπαγεῖς Ἀρµενικές κοινότητες, προκειµένου νά τίς πείσει γιά τήν ὀρθότητα τῆς ἐπιλογῆς του. Συνάντησε τεράστιες ἀντιδράσεις καί κανείς δέν τοῦ ἔδωσε τή συγκατάθεσή του. Χιλιάδες διαδηλωτές στή Βηρυττό, στό Λός Ἄντζελες, στό Παρίσι φώναξαν «τό αἵµα τῶν Ἀρµενίων δέν πωλεῖται», «Ὄχι στίς συµφωνίες», «Προδότη!» καί ἄλλα παρόµοια. Ἡ δραστήρια Εὐρω-αρµενική Ὁµοσπονδία ζήτησε νά µήν ὑπογραφοῦν τά δυό πρωτόκολλα στήν παρούσα τους µορφή, ἀλλά νά µείνει ἀνοικτό τό θέµα τῆς ἀναγνώρισης τῆς Γενοκτονίας καί τῶν συνόρων τῶν δύο χωρῶν. Οἱ δυό κυβερνήσεις συµφώνησαν στή συγκρότηση ἀνεξάρτητης ἐπιτροπῆς ἱστορικῶν πού θά ἐξετάσει τό θέµα, ἀφήνοντας ἔτσι µετέωρες τίς προσπάθειες τῆς Διασπορᾶς γιά ἀναγνώριση τῆς Γενοκτονίας ἀπό νέες χῶρες στό ἐξωτερικό: Ὅλοι τώρα θά ἐπικαλοῦνται τήν διαδικασία καί θά ἀναµένουν τό πόρισµα τῆς ἐπιτροπῆς… Ἤδη ἡ Τουρκία κάλεσε τήν Ἀρµενία νά µήν γίνει ὅµηρος τῆς Διασπορᾶς της καί νά πάψει ἡ προσπάθεια γιά ἀναγνώριση τῆς Γενοκτονίας τοῦ 1915. Καί νά σκεφτεῖ κανείς ὅτι µόλις εἶχαν ἀρχίσει νά ἐµφανίζονται κάποια σηµάδια ἀφύπνισης τῆς τουρκικῆς κοινωνίας πάνω στό ζήτηµα - λόγου χάρη ἡ συλλογή 30.000 ὑπογραφῶν Τούρκων πολιτῶν κάτω ἀπό ἕνα κείµενο 200 διανοουµένων (µαζί καί ὁ Ὀρχάν Παµούκ) γιά συγγνώµη πρός τούς Ἀρµένιους!…
Τά ὀφέλη λοιπόν τῆς Τουρκίας ἀπό τήν διαδικασία αὐτή (ἔστω κι ἀν µείνει µόνον ἐδῶ) εἶναι τεράστια. Ξεδόντιασε τήν ἀρµενική Διασπορά, ἄνοιξε ἕνα παράθυρο γιά νέο πεδίο δράσης γιά τά στρατηγικά καί οἰκονοµικά της συµφέροντα καί ἔδειξε ἕνα πρόσωπο «σύγχρονο» καί «διαλλακτικό» πρός τήν διεθνή Κοινότητα (σκεφτεῖτε τώρα ἀπό ποιάν βάση θά ξεκινήσει εἴτε τίς διαπραγµατεύσεις µέ τήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση εἴτε µέ τήν Κύπρο!). Παράλληλα δείχνει σέ Ἀµερικανούς καί Ρώσους µεσολαβητές τό ποῦ πρέπει νά ποντάρουν γιά τά συµφέροντά τους στήν περιοχή. Μιά περιοχή ὅπου οἱ πρῶτοι ἀναζητοῦν τό ξεµπλοκάρισµα τῶν ἐνεργειακῶν δρόµων καί οἱ δεύτεροι ἐµπλέκονται γιά νά ἀξιοποιήσουν τίς καλές τους σχέσεις µέ τίς δύο πλευρές καί γιά νά ἔχουν µεθαύριο ρόλο.
Ἔσπρωξαν οἱ Ἀµερικανοί; Ἔσπρωξαν, καί µέ τό παραπάνω. Ἡ Κλίντον πῆγε κωλοφεράντζα τόν Ἀρµένιο ΥΠΕΞ Ναλµπαντιάν, µέχρι τήν τελευταία στιγµή, µήπως καί χαλάσει µέ τίποτε παλιοµοδίτικες ἐµµονές του τή συµφωνία. Γιατί αὐτό; Γιατί ἡ Τουρκία εἶναι ἤδη σέ ἐπίπεδο ἡγέτιδος δύναµης τῆς περιοχῆς καί µέ αὐτόν τόν ἀντίπαλο ἔχουµε νά κάνουµε καί στήν Κύπρο καί στό Αἰγαῖο καί στή Θράκη. Μήν τό ξεχνᾶµε…
Κ.Κ.
Ἐπειδή πολύς λόγος ἔγινε προεκλογικά ἀπό τόν ΓΑΠ περί πράσινης ἀνάπτυξης καί πολλοί μας φίλοι ἀναρωτιοῦνται ἄν ὑπάρχει τίποτε πραγματικό πίσω ἀπό τό σύνθημα αὐτό, σᾶς προσφέρουμε σήμερα ἕνα δεῖγμα πράσινης ἀνάπτυξης, ἔτσι ὅπως αὐτή ἔγινε πράξη ἀκόμη ἐπί σημιτικοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ».
Ὡς γνωστόν οἱ Ἀνανεώσιμες Πηγές Ἐνέργειας (ΑΠΕ) καί δή οἱ σχετικές μέ τήν αἰολική ἐνέργεια εἶναι μία ἀπό τίς τελευταῖες μόδες πού κονομᾶνε τά ἁρπακτικά καί χαίρονται οἱ ἀφελεῖς ἀπό κάτω γιά τήν «προστασία τοῦ περιβάλλοντος» πού δῆθεν ἐπιτυγχάνεται. Δέν θά σταθοῦμε τώρα στό κατά πόσον τό φύτεμα γιγαντιαίων ἀνεμογεννητριῶν σέ ὄρη καί βουνά, μαζί μέ τό σύστημα μεταφορᾶς τῆς παραγόμενης ἐνέργειας, εἶναι οἰκολογικός τρόπος παραγωγῆς ἐνέργειας. Οὔτε θά ψάξουμε τό πῶς καί γιατί οἱ κολοσσοί, ντόπιοι (Μπόμπολας, Κοπελοῦζος, Ρόκας…) καί ξένοι (Ἰσπανοί, Γάλλοι…), εἶναι στό παιχνίδι, μέ ἐξασφαλισμένα κέρδη ἀπό τή ΔΕΗ καί τό ἑλληνικό Δημόσιο πού εἶναι ὑποχρεωμένοι νά ἀγοράζουν ἀπό τούς «πράσινους» ἐπενδυτές πανάκριβα τό ρεῦμα τους. Θά ἀναφερθοῦμε μόνο στήν παραγωγή …ἀδειῶν παραγωγῆς ἠλεκτρικῆς ἐνέργειας ἀπό αἰολικά πάρκα, μιά λαμογιά τυπικά ἑλληνική καί …πασοκική (τούς ἄλλους δέν τούς κόβει μέχρι ἐκεῖ).
Πίσω λοιπόν στό 2001 καί στό 2002, πού ἄρχισαν νά παίζουν οἱ ΑΠΕ, ἐκδόθηκαν τέτοιες ἄδειες 15ετοῦς διάρκειας σέ ἑταιρεῖες - μαϊμοῦδες: χωρίς μελέτες, χωρίς χρήματα, χωρίς τεχνογνωσία. Τί ἀκριβῶς διέθεταν οἱ μάγκες ἐκεῖνοι; Πρόσβαση στά ὑπουργεῖα καί δή σέ ἕναν πανίσχυρο ὑπουργό καί μία ὑπουργό ἐκείνων τῶν χρόνων. Τίς ἄδειες αὐτές λοιπόν, τίς ἀποκτοῦσαν καί μετά τίς πουλοῦσαν οἱ πράσινοι ἀτσίδες γιά χρυσάφι, παρότι δέν τούς εἶχαν κοστίσει παρά μερικά ψίχουλα! Καί δέν ἦταν μόνον αὐτή ἡ ζημιά. ἐκδίδοντας τότε ἄδειες γιά συνολική παραγωγή 4.100 MW, μπλόκαραν τά σημεῖα τῆς χώρας πού διέθεταν μεγάλο αἰολικό δυναμικό, μέ ἀποτέλεσμα οἱ πραγματικοί ἐπενδυτές τοῦ χώρου νά μήν μποροῦν νά ἐπενδύσουν! Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἀπό τίς ἄδειες παραγωγῆς μόνο μία στίς ἑπτά (!) ὑλοποιήθηκε, παρά τήν ὑποχρέωση τῆς χώρας μας νά προχωρήσει σέ στροφή ἀπό τόν λιγνίτη καί τό πετρέλαιο πρός τίς ΑΠΕ.
Ἡ Θράκη εἶναι μία ἀπό τίς περιοχές πού πρωτοεπιλέχθηκαν γιά τήν ἐγκατάσταση ἀνεμογεννητριῶν. Ἤδη ὅλοι ἔχουμε ἐξοικειωθεῖ μέ τό θέαμά τους στίς βουνοκορφές τοῦ τόπου μας καί κάπου μέσα μας ἐλπίζουμε ὅτι αὐτή ἡ παρουσία μειώνει σ’ ἕναν βαθμό τήν περιβαλλοντική ἐπιβάρυνση καί κρυφοχαιρόμαστε. Γιά τήν ἐνημέρωσή σας λοιπόν νά σᾶς ποῦμε ὅτι κάποιοι συντοπίτες μας ἔχουν κι ἄλλους λόγους νά χαίρονται. Χωρίς τήν παραμικρή σχέση μέ τόν χῶρο καί τήν ἐνέργεια, πουλώντας τήν κατάλληλη στιγμή τίς διασυνδέσεις τους μέ τά πράσινα κυκλώματα, ἀπέκτησαν τόσα, μά τόσα λεφτά, πού δέν ἤξεραν ποῦ νά τά βάλουν! Ἔτσι λοιπόν, Ἀλεξανδρουπολίτης ἐπαγγελματίας (ξαναλέω: χωρίς καμμία σχέση μέ τά ἐνεργειακά), ἀπέκτησε βίλα στή Βόρεια Ἰταλία, στή λίμνη Κόμο, γιά δύο ψωροεκατομμύρια εὐρώ (ἀριθμός: 2.000.000)! Ναί, ἐκεῖ πού ἔχει βίλα καί ὁ Τζώρτζ Κλούνεϊ! Ἕνας ὁ Γκάτζος διαδρομιστής κι ἕνας ὁ Ἀμερικάνος στάρ! Πάρτε τώρα ἐσεῖς καί βάλτε μέ τόν νοῦ σας, πόσα ἔβγαλαν - μόνο ἀπό τό κόλπο αὐτό! - οἱ Ἀθηναῖοι συνάδελφοι τοῦ ἐν λόγῳ λαμόγιου! Κι ἄν τ’ ἀντέχετε, ὑπολογίστε τί λεηλασία γίνεται συνολικά ἀπό τούς ἑκάστοτε κρατοῦντες, χάρη στήν ψῆφο σας, τή στιγμή πού σᾶς ἀρνοῦνται μιάν αὔξηση τῶν 50 εὐρώ ἤ μιά δουλειά μέ 600 εὐρώ τόν μήνα. Στό τέλος τῶν ὑπολογισμῶν σηκωνόμαστε ὄρθιοι καί φωνάζουμε ὅλοι μαζί: Ζήτω ἡ πράσινη ἀνάπτυξη - Ζήτω ὁ σοσιαλισμός!
Πρό μηνῶν γράφαμε γιά τή δημόσια δήλωση τῆς μειονοτικῆς ἄτυπης «Συμβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς», ὅπου συνοψίζονταν οἱ διεκδικήσεις τῆς Ἄγκυρας στή Θράκη. Ἐκεῖ ὅπου πρακτοράντζες τύπου Μετέ καλοῦσαν τή χώρα μας σέ «διάλογο», μιά πού ἔχει δῆθεν περιέλθει σέ δύσκολη θέση μέ τίς ἀναφορές γιά τό μειονοτικό ζήτημα τῆς περιοχῆς (Χάμαμπεργκ, Μακ Ντούγκαλ, Ὑνώ, Στέητ Ντηπάρτμεντ).
Ἔ, λοιπόν μάθαμε ὅτι οἱ ἐρίτιμοι αὐτοί συμπολίτες μας ἔστειλαν τό χαρτί ἐκεῖνο τῆς 20ῆς Μαΐου 2009 σέ ὅλες τίς ξένες πρεσβεῖες στήν Ἀθήνα, μέ μία συνοδευτική ἐπιστολή τοῦ τουρκομουφτῆ Ξάνθης! Σ’ αὐτήν ὁ λεγάμενος μιλᾶ γιά τίς «παραβιάσεις τῶν μειονοτικῶν καί ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων» τῆς «τουρκικῆς μειονότητας», δέν παραλείπει νά διατυπώσει πάλι τίς τουρκικές ἐπιφυλάξεις γιά ὅσα σημεῖα δέν συνάδουν μέ τήν τουρκική προπαγάνδα καί μιλᾶ ἐκ μέρους μιᾶς Ἐπιτροπῆς, τῆς ὁποίας κρύβει τή νομική ἀνυπαρξία! Καί καταλήγει: «Ἐλπίζουμε ὅτι θά διαβιβάσετε τήν κατάστασή μας καί τά προβλήματά μας στή χώρα σας. Θά θέλαμε νά σᾶς πληροφορήσουμε ὅτι εἴμαστε ἕτοιμοι νά σᾶς προμηθεύσουμε ὅλη τήν πληροφόρηση καί τήν τεκμηρίωση σχετικά μέ τήν Τουρκική Μειονότητα τῆς Δυτικῆς Θράκης πού μπορεῖ νά χρειαστεῖτε στό μέλλον. Τά μέλη τῆς Συμβουλευτικῆς θά ἦταν περισσότερο ἀπό εὐτυχεῖς νά συναντοῦσαν ἐσᾶς ἤ τούς ἀξιωματούχους σας σέ ἐνδεχόμενη ἐπίσκεψή τους στή Δυτική Θράκη. Ἐναλλακτικά, μποροῦμε νά σᾶς ἐπισκεφθοῦμε στό γραφεῖο σας ὥστε νά σᾶς προμηθεύσουμε ἀπό πρῶτο χέρι πληροφορίες γιά τά συνεχιζόμενα προβλήματά μας, ἄν μᾶς παραχωρήσετε εὐγενῶς ἕνα ραντεβού.» (δική μας ἡ ὑπογράμμιση)
Τό ἔγγραφο ἐμφανίζεται ἀποκλειστικά ἀπό τόν «Α» καί ὅσο γιά τήν τύχη του ἐλπίζουμε νά πῆρε τή θέση του στόν κάλαθο τῶν ἀχρήστων.
…Το ζήτημα ως τίτλος, ως γενικό πλαίσιο, είναι χιλιοειπωμένο αλλά νομίζω ότι ποτέ δεν εκτέθηκε συστηματικά, διαχρονικά και λεπτομερειακά. Επειδή όμως η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια, αποφασίσαμε ως “Αντιφωνητής” να αναζητήσουμε και κατόπιν να εκθέσουμε στην τοπική μα και στην ελλαδική κοινωνία μερικά στοιχεία επιπλέον από όσα λέγονται - ή μάλλον ψιθυρίζονται. Γιατί ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που αφορά το σύνολο του μειονοτικού ζητήματος στη Θράκη είναι ότι όλα συζητούνται σε παρέες και καφενεία. Το μείζον δηλαδή θέμα της περιοχής βρίσκεται εκτός δημοσίου διαλόγου και πολιτικής ατζέντας, λες και δεν υπάρχει. Ειδικά η πτυχή αυτή για την οποία σήμερα μιλάμε, η δράση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, θίγεται σπανίως και μονάχα είτε από κάποιον τολμητία πολιτευτή είτε σε κάποιαν ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών (που μπορεί και να μην κοινοποιηθεί ποτέ στο κοινό) είτε σε κάποιο ανώδυνο παραπολιτικό σχόλιο του Τύπου.
Θυμάμαι παλιότερες προσπάθειες που αφορούσαν την έγερση ενός πανώ σε μια παρέλαση ή την κυκλοφορία μιας αφίσας, ενέργειες που γινόντουσαν σε συνθήκες μυστικότητας και συνωμοτισμού, λες και βρισκόμασταν σε κάποιο εχθρικό κράτος. Και δεν μιλάμε για εποχές απομακρυσμένες χρονικά, όταν οι κρατικοί μηχανισμοί μπορούσαν να συνθλίψουν κάθε ανεπιθύμητη πρωτοβουλία πολιτών, αλλά για την τελευταία 20ετία. Σήμερα που, δόξα τω Θεώ, η ελευθερία του λόγου είναι κεκτημένο της ελλαδικής κοινωνίας, τουλάχιστον από τους εχθρούς της πατρίδας μας οι οποίοι ελεύθερα βρίζουν και προσβάλλουν οτιδήποτε ελληνικό, νομίζω ότι και οι Έλληνες πατριώτες που ανησυχούν για τον τόπο τους μπορούν να εκφράζουν τους προβληματισμούς τους και να μιλούν για όποιο ζήτημα επιθυμούν, ασχέτως αν αυτό άπτεται των διεθνών σχέσεων της χώρας ή της εξωτερικής της πολιτικής. Όταν διακυβεύεται τοπικά η κοινωνική γαλήνη, η δημοκρατία, η ασφάλεια, το ίδιο το μέλλον της περιοχής, εμείς τουλάχιστον δεν μπορούμε να ανεχόμαστε την ύπαρξη θεμάτων ταμπού.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον η ιστοσελίδα που εγκαινιάσαμε στο Διαδίκτυο μα και η καμπάνια μας όλη έχει σήμα της τον …ελέφαντα. Όπως ενδεχομένως γνωρίζετε υπάρχει ένα ποίημα του Τέρυ Κέτερινγκ, με τίτλο “Ο ελέφαντας στο δωμάτιο”. Λέει περίπου:
Υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο.
Είναι μεγάλος και κάθεται γονατιστά, γι’ αυτό είναι δύσκολο να τον αποφύγεις.
Παρόλα αυτά στριμωχνόμαστε από δίπλα του με φράσεις όπως “Τι κάνεις;” και “Είμαι μιά χαρά!” και χίλιες άλλες κοινότυπες φλυαρίες.
Μιλάμε για τον καιρό. Μιλάμε για τη δουλειά. Μιλάμε για όλα τ’ άλλα, εκτός από τον ελέφαντα στο δωμάτιο.
Υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο. Όλοι το ξέρουμε πως είναι εκεί. Σκεφτόμαστε τον ελέφαντα καθώς μιλάμε μεταξύ μας. Είναι συνέχεια στο μυαλό μας. Γιατί, βλέπεις, είναι ένας πολύ μεγάλος ελέφαντας. Μας έχει πληγώσει όλους. Αλλά δε μιλάμε για τον ελέφαντα στο δωμάτιο.
Το ποίημα βέβαια έχει γραφεί για άλλη περίσταση, όμως έρχεται κουτί για την δική μας. Έχουμε έναν παράγοντα της τοπικής ζωής στη Θράκη τέτοιου εκτοπίσματος και όλοι κάνουν σαν να μην υπάρχει. Ε, λοιπόν σήμερα θα μιλήσουμε για την παρουσία του, ξεκινώντας από τη μέρα που ήρθε στο δωμάτιό μας.
Το 1923, αμέσως μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την Συνθήκη της Λωζάνης, ήρθε με το έτσι θέλω κι εγκαταστάθηκε στην Κομοτηνή ένας Τούρκος διπλωμάτης, χωρίς καμμία συμφωνία, χωρίς καμμία αμοιβαιότητα, μόνο με τον αέρα του νικητή στην πρόσφατη σύρραξη. Σύντομα ο αέρας του αυτός άρχισε να γίνεται αισθητός στη Θράκη. Ο Γενικός Διοικητής Θράκης Γ. Μπούμπουλης, σε έγγραφό του προς το Υπουργείο Εξωτερικών το 1926 επεσήμαινε: “η μόνη οργάνωσι κατά της ασφαλείας του Κράτους γίνεται παρά του Τούρκου Προξένου, αλλ’ ευτυχώς λόγω της αμερολήπτου και πατρικής διοικήσεώς μας του τουρκικού στοιχείου, ούτος κατέστη ανίκανος να εύρη κατάλληλον έδαφος. Δια τον λόγον τούτον προσπαθεί ίνα δια ψευδών διαμαρτυριών, φθάση εκβιάζων το τουρκικόν στοιχείον εις το ποθούμενόν του. Το ότι πάντοτε ενεργεί κακή τη πίστη εφάνη εμπράκτως εκ του τελευταίου επεισοδίου το οποίον ήθελε να δημιουργήση μετά του στρατού ότι δήθεν οι στρατιώται εφώναζον “Κάτω η Τουρκία”, “Κάτω ο Κεμάλ”. Τούτο εν γνώσει ότι δεν είναι αληθές το εδημιούργησε δια να φανατίση το τουρκικόν στοιχείον αλλά δυστυχώς δι’ αυτόν εύρε τούτον απαθέστατον και δεν ηδυνήθη να το εξεγείρη. Αυτή είναι η Πολιτεία του Τούρκου προξένου…
Λίγο μετά, από κοινού με την Τουρκική πρεσβεία της Αθήνας, ο Τούρκος Πρόξενος Κομοτηνής διαμαρτυρήθηκε για τη δράση των αποκαλούμενων “παλαιομουσουλμάνων” και ζήτησε την απέλασή τους. “Οι παλαιομουσουλμάνοι” είχαν καταφύγει στη Θράκη, λόγω της αντίθεσής τους με τον Μουσταφά Κεμάλ και ανέπτυξαν δραστηριότητα εναντίον των κεμαλικών ιδεών, με κορυφαίο τον τελευταίο σεϊχουλισλάμη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τον Μουσταφά Σαμπρή Εφέντη. Τις διαμαρτυρίες ακολούθησε υπόμνημα του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Tevfik Rusdu Aras που ζητούσε την εξορία των “παλαιομουσουλμάνων” και αποκάλυπτε την υποχωρητικότητα της ελληνικής κυβέρνησης. Τον Δεκέμβριο του 1927 θα εκδοθεί απόφαση (που προσωρινά ανεστάλη) για να εκτοπιστούν στη Λαμία. Χαρακτηριστικό είναι το τηλεγράφημα (6/12/1927) που απέστειλε στον τότε Υπουργό Εξωτερικών ο δικηγόρος Ι. Πολιουδάκης, το οποίο αναφερόταν “στην αναστάτωση της κοινής γνώμης του θρακικού λαού” για την εξορία των έξι αντικεμαλικών, τονίζοντας τον ρόλο του τουρκικού προξενείου: “Κοινή γνώμη θρακικού λαού ανάστατος επί εξορία εξ αντικεμαλικών τούρκων διαμένοντων εν Θράκη. Αυτοί δια τας υπηρεσίας των προς το ελληνικόν κράτος κατεδικάσθησαν υπό Κεμάλ εις θάνατον. Διαμένοντες Ξάνθην, εκδίδοντες τουρκικήν εφημερίδαν, αγωνιζόμενοι κατά κεμαλικής προπαγάνδας, κατά των ψευδολογιών τας οποίας γράφουν τουρκικαί εφημερίες Κωνσταντινουπόλεως και Αγκύρας, υπερασπιζόμενοι απόψεις Ελληνισμού, τουρκικόν προξενείον ως φαίνεται εισηγήθη αρμοδίως εξορισθώσιν. Αφέθη αυτώ ελεύθερον έδαφος προς δράσιν. Λαός διατελεί εν δικαία εξεγέρσει, διότι βλέπει ότι αντί ευγνωμοσύνης ποτίζονται οι άνθρωποι αυτοί χολήν και αντί περιθάλψεως δέχονται λακτίσματα από το Έθνος υπέρ ου ηγωνίσθησαν κατά κοινού εχθρού, εξοριζόμενοι. Είναι ο Πατριάρχης των Τούρκων Μουσταφά Σαμπρί, μετά του υιού του Χαξή Βέης, Συνταγματάρχης πυροβολικού, όστις κατά Ευρωπαϊκόν πόλεμον προκινδυνεύσας έσωσεν Έλληνας από σφαγήν, Τεφήκ Βέης φιλέλλην Τούρκος λαογράφος και ποιητής, Ιτζέτ Βέης δημοσιογράφος, άλλοτε υποδιοικητής Δαρδανελλίων, σώσας από σφαγήν Έλληνας περιφέρειάς του, Δαούτ Βέης, αρχηγός Κιρκασίων, προσενέγκων Ελληνικώ Στρατώ Μ. Ασίας τρόφιμα, ξυλείαν 500.000 δραχμ. δωρεάν και δι΄ ιδίων δαπανών επιβιβάσας πρόσφυγας Πανόρμου πλοία κατόπιν μάχης προς Τουρκικόν στρατόν. Λαός διατελεί κατάπληκτος δι΄ εξορίαν τούτων. Όλοι διερωτούν: Είμεθα κράτος ελεύθερον ή υποτελείς τω Κεμάλ; Δια τούτο αναγκαζόμεθα θα φαινόμεθα τόσον αγνώμονες προς τους ευεργέτες μας; Ετοιμάζονται διαμαρτυρίαι λαού προς Βουλήν και Κυβέρνησιν. Πολιουδάκης Δικηγόρος” .
Η εφημερίδα Μακεδονία στις 26/2/1928 έγραφε χαρακτηριστικά για το ζήτημα με το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής: “Υπό τα όμματα του “διαπρεπούς” γενικού διοικητού κ. Ζαφειρόπουλου και υπό την άμεσον αυτού “αυστηράν” επίβλεψιν, σημειούται καθ΄ όλην την Δυτικήν Θράκην, όργια μουσουλμάνων τα οποία δέον να εφελκύσουν την προσοχήν της Κυβερνήσεως, διότι θίγουν - διατί να μην είπω υπονομεύουσι - την κρατικήν και εθνικήν μας υπόστασιν. Από έτους και πλέον εγνώσθη και διεπιστώθη ότι η κεμαλική προπαγάνδα οργιάζει εις την Δυτικήν Θράκην. Το Τουρκικόν προξενείον Κομοτηνής αποτελεί το Κέντρον των κινήσεων και των κατευθύνσεων. Το Προξενείον τούτο υποστηρίζει ηθικώς και υλικώς τους διαφόρους πράκτορας, οι οποίοι περιέρχονται τα τουρκικά χωρία και εκβιάζουν τους κατοίκους ενεργούντες εράνους υπέρ της τουρκικής αεροπορικής αμύνης. Εξηκριβώθη ότι συνελέγησαν σεβαστά ποσά και απεστάλησαν εις Άγκυραν. Το έργον των πρακτόρων του Κεμάλ δεν περιορίζεται εις το σημείον τούτο. Η θρασύτης των έφθασε μέχρι του σημείου, ώστε να τρομοκρατούν και αυτούς τους πρόσφυγας, εν συνεννοήσει και συμπράξει μετά των διαφόρων επιχειρηματιών και διαδίδουν και βεβαιούν ότι η Δυτική Θράκη θα καταληφθή λίαν προσεχώς υπό των Τούρκων και ότι όσοι υποστηρίζουν τους Έλληνας και όσοι δεν εκτελούν το καθήκον των θα πάθουν όσα έπαθαν εις την Μικράν Ασίαν εκείνοι οι οποίοι έπραξαν τα ίδια. Η οργάνωσις των κεμαλικών με κέντρον το Προξενείον της Κομοτηνής εντείνεται ολοένα και νομίζομεν ότι πρέπει να επιστήση την προσοχήν της Κυβερνήσεως, διότι η εξάπλωσις της προπαγάνδας, με τας φανεράς πωλήσεις λαχείων του τουρκικού στόλου, λαμβάνει την χροιάν σκανδάλου.
Άλλη μαρτυρία της εποχής εκείνης δίνει η “Εφημερίς των Βαλκανίων” που εξεδίδετο επίσης στη Θεσσαλονίκη. Έγραφε λοιπόν στις 28/2/1928: “Ωσάν όμως μη ήρκουν, ιδρύθη εσχάτως εν Ξάνθη λέσχη υπό την επωνυμίαν “Σωματείον της Νεολαίας”. Το σωματείον τούτο είναι παράρτημα του εν Τουρκία κυβερνητικού λαϊκού κόμματος, του οποίου, ως γνωστόν, πρόεδρος είναι ο Μουσταφά Κεμάλ. Σκοπός του σωματείου τούτου είναι η διάδοσις του κεμαλισμού και η διά παντός μέσου διάσπασις των κρατικών θεμελίων. Το σωματείον τούτο προσπαθεί διά διαφόρων μέσων να ενσπείρει διχονοίας μεταξύ Τούρκων και ελλήνων και διανοίξει χάσμα μεταξύ των μουσουλμάνων και κρατικών υπηρεσιών, ώστε να δικαιολογή τον εν Κωνσταντινουπόλει και Αγκύρα δημιουργούμενον εκάστοτε θόρυβον περί καταπιέσεων των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης. Είναι ανάγκη να φροντίση το Κράτος με πολλήν προσοχήν ώστε να μηδενίσει πάσας τας ενεργείας των κεμαλικών, προπαντός είναι ανάγκη να προσέξη ιδιαιτέρως τους διαφόρους υπαλλήλους οι οποίοι για λόγους ευπιστίας και ελαφρότητος παραγνωρίζουν την σοβαρότητα της καταστάσεως και επιτρέπουν ακώλυτον την δράσιν των πρακτόρων του κεμαλισμού. Θα πρέπει να προσέξει τους διαφόρους υπαλλήλους, που για λόγους ευπιστίας και ελαφρότητας παραγνωρίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης και επιτρέπουν ανενόχλητα τους κεμαλικούς πράκτορες να συνεχίζουν το έργο τους”. Βλέπετε ότι δεν αναφέρει ρητά το Προξενείο της Κομοτηνής, όμως είναι ευνόητο το ποιος υλοποίησε την πολιτική του κεμαλισμού στην περιοχή. Ένα άλλο αξιοσημείωτο είναι η περιγραφή της κατάστασης από την πλευρά της πλειονότητας, που θυμίζει δυστυχώς πάρα πολύ την σημερινή κι ας πέρασαν 80 χρόνια…
Το 1930 ήρθε η ώρα της πρώτης ελληνοτουρκικής φιλίας, Βενιζέλου - Κεμάλ και υπογράφτηκαν μια σειρά από συμφωνίες. Ένα ζήτημα που προέκυψε από το σύμφωνο φιλίας του 1930 ήταν η ίδρυση Γενικού τουρκικού Προξενείου στην Κομοτηνή, το οποίο είχε ξεκινήσει αρχικώς ως διπλωματικό γραφείο. Αυτό που μέχρι και σήμερα αποκρύπτουν από τον ελληνικό λαό, όποτε γίνεται λόγος για τη συμφωνία εκείνη, είναι ότι είχε και μία άλλη ιδιαίτερη θρακική πτυχή, την έξωση από τη Θράκη και την Ελλάδα των 150 φιλελλήνων παλαιομουσουλμάνων, για χάρη του κεμαλισμού. Σε έγγραφο της βρετανικής πρεσβείας στην Άγκυρα αναφέρεται ότι ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Τουρκία Σπ. Πολυχρονιάδης είχε αποκαλύψει στο βρετανό διπλωμάτη D.Clerk, ότι οι απελάσεις των “παλαιομουσουλμάνων” ήταν τμήμα ενός προγράμματος αμοιβαίας συνεννόησης και συνδιαλλαγής που είχε προκύψει από την ελληνοτουρκική προσέγγιση και ότι η Τουρκία από την πλευρά της πρόκειται να υιοθετήσει μια πιο ελαστική στάση απέναντι στην ελληνική μειονότητα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Σπ. Πολυχρονιάδης όμως είχε αποκαλύψει ότι “εάν οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας δεν είχαν πάρει χαρακτήρα εγκαρδιότητας, θα είχε ακολουθήσει διωγμός της ελληνικής μειονότητας και εξασθένηση της”, ενώ τελικά, όπως αποδείχτηκε, ούτε η απέλαση των παλαιομουσουλμάνων αλλά ούτε και το “φιλικό κλίμα” της εποχής βελτίωσε τη θέση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Το τι συνέβη με τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης το γνωρίζουμε όλοι καλά και θα αναφερθούμε ακροθιγώς παρακάτω. Προς το παρόν όμως ας δούμε τι έγινε στη Θράκη την περίοδο που συζητάμε. Και αξίζει να το δούμε μέσα από τα λεγόμενα της Ittihad - i Ιslam” (”Ένωση Μουσουλμάνων”). Το ισλαμικό αυτό σωματείο ιδρύθηκε στην Κομοτηνή στις 22 Δεκεμβρίου 1933 και πρόεδρος του ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Κιρκάσιος φυγάς, Hafuz Ali Resat. Σκοποί της ένωσης ήταν η θρησκευτική διαπαιδαγώγηση των μουσουλμάνων και η σύσφιξη των σχέσεων όλων όσων ασπαζόταν τη διδασκαλία του Κορανίου, τις συνήθειες και τις παραδόσεις του μουσουλμανισμού. Μέλη της μπορούσαν να γίνουν οι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες ενώ “δικαίωμα εγγραφής εις την Ένωσιν έχοσιν άπαντες οι μουσουλμάνοι τη θρησκείαν και πιστοί του ελληνικού κράτους υπήκοοι”. Για την επιτυχία των σκοπών της η Ένωση εργάστηκε με ζήλο για να μην περάσει η υποχρεωτική χρήση του λατινικού αλφαβήτου, που επέβαλε η Ελληνική και η Τουρκική πολιτική, με την προσέγγιση των δύο χωρών το 1930, καθώς και για να απαγορευτεί η είσοδος δασκάλων από την Τουρκία, προκειμένου να διδάξουν στα μειονοτικά σχολεία. Κατήγγειλε δημόσια αρκετές φορές το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής και διαμαρτυρήθηκε όταν μετά από μια σειρά ενεργειών, “ότι στο όνομα της ελληνοτουρκικής προσέγγισης τείνει να μεταβληθεί η μουσουλμανική σε τουρκική μειονότητα”. Το 1936 αναλαμβάνει Γενικός Διοικητής Θράκης ο Αθανάσιος Σουλιώτης - Νικολαϊδης, παλιός συνεργάτης του Ίωνα Δραγούμη. Αντιλαμβάνεται την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στην περιοχή, αναφέρει στους προϊσταμένους του το μεγάλο ζήτημα της τουρκικής προπαγάνδας, στη Θράκη, μέσω του τουρκικού προξενείου και ιδρύει στα πλαίσια της Γενικής Διοίκησης το Τμήμα Πολιτικών Υποθέσεων, που μέχρι σήμερα έχει αρμοδιότητα την παρακολούθηση της εφαρμογής των διατάξεων της Συνθήκης της Λωζάνης για τις μειονότητες, με λίγα λόγια την παρακολούθηση της δραστηριότητας του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής.
Πάντως για τη δράση του τελευταίου δεν υπάρχει ίσως πιο κραυγαλέο παράδειγμα από εκείνο της προβοκάτσιας του 1955 με τη βόμβα στο “σπίτι του Ατατούρκ” στη Θεσσαλονίκη από τον Κομοτηναίο φοιτητή Οκτάι Ενγκίν. Όλοι γνωρίζουμε ότι η καταστροφή του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης μεθοδεύτηκε από το τουρκικό κράτος με τα Σεπτεμβριανά που ξέσπασαν από την δήθεν επίθεση στο τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, το θεωρούμενο και πατρικό σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ. Πώς όμως μεταφέρθηκαν οι δύο εκρηκτικοί μηχανισμοί στην Ελλάδα κι έφτασαν στα χέρια του Ενγκίν; Με τον διπλωματικό σάκο του Προξενείου! Και πώς φυγαδεύτηκε στην Τουρκία ο δράστης όταν απελευθερώθηκε μετά τη σύλληψή του από τις ελληνικές Αρχές; Μέσα στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου του Προξένου Κομοτηνής! Μιλάμε δηλαδή όχι για διπλωματική υπηρεσία αλλά για εγκληματική οργάνωση κι εμείς ακόμα καθόμαστε και μιλάμε για προξενικό δίκαιο, για διπλωματικά πρωτόκολλα και άλλα ανυπόστατα…
Δεν θέλω άλλο να σας κουράσω με ιστορικές αναφορές αλλά θεωρώ ότι ήταν χρήσιμη μία σύντομη αναδρομή σε ορισμένα πεπραγμένα της υπηρεσίας αυτής στον τόπο μας. Ας έρθουμε λοιπόν στο σήμερα να δούμε ποιοι λόγοι υποτίθεται ότι επιβάλλουν την παραμονή της στον σβέρκο μας.
1) Το Προξενείο κάθε χώρας πρωτίστως απευθύνεται στους δικούς της πολίτες. Υπάρχουν σήμερα Τούρκοι πολίτες στη Θράκη; Ίσως μερικές δεκάδες; Τότε ποια είναι η …πελατεία του καταστήματος; Άλλο θέμα: η έκδοση βίζας. Η βίζα για την Τουρκία έχει καταργηθεί, άρα; Πόσες γραφειοκρατικές δουλειές απομένουν και μάλιστα χρειάζονται δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο και καμμιά εικοσαριά υπαλλήλους; Σε δυό ώρες δρόμο βρίσκεται το Προξενείο της Θεσσαλονίκης, ποια λοιπόν είναι η αποστολή της υπηρεσίας αυτής; Κι αν ακόμη υπάρχει έργο που πρέπει να διεκπεραιωθεί, ας διατηρηθεί ένα γραφείο όπου θα αποσπώνται 1-2 υπάλληλοι από τη Θεσσαλονίκη να εξυπηρετούν τον κόσμο.
2) Υποτίθεται ότι το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής επιβλέπει την εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάνης. Ποια Συνθήκη, αυτήν που την κουρέλιασε από την πρώτη μέρα της υπογραφής της; Που δεν άφησε ούτε μία διάταξή της που να μην την παραβιάσει; Πού είναι η αυτοδιοίκηση της Ίμβρου και της Τενέδου; Πού είναι τα δικαιώματα των μειονοτικών, οι περιουσίες των χριστιανικών βακουφίων, κτλ κτλ; Αυτοί δεχόμαστε να επιτηρούν, μετά τα τόσα τους εγκλήματα, την εφαρμογή της ίδιας Συνθήκης από εμάς;
3) Λέγεται από κάποιους κύκλους ότι το Προξενείο γενικώς εγγυάται τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας. Αυτό πραγματικά μόνον ως ανέκδοτο μπορεί κανείς να το εκλάβει, κάτι που λέγεται για να γελάσουμε. Γιατί θα κλαίγαμε αν ήμασταν Κούρδοι, αν ήμασταν Ρωμηοί, αν ήμασταν Τούρκοι δημοκράτες. Δεν επεκτείνομαι περισσότερο.
Άρα λοιπόν δεν υφίσταται καμμία αντικειμενική αιτία για τη συνέχιση της λειτουργίας του Προξενείου στην Κομοτηνή. Ας δούμε ποιοι λόγοι επιβάλλουν την απομάκρυνσή του.
Οι πολιτικές του παρεμβάσεις σε προεκλογικές περιόδους είναι ίσως η πιο γνωστή του δραστηριότητα. Η λεγόμενη “γραμμή” διοχετεύεται μέσα από την άτυπη “Συμβουλευτική Επιτροπή” της μειονότητας και έγινε ολοφάνερη τον παρελθόντα Ιούνιο με το “Λευκό” στις Ευρωεκλογές. Μπορεί βέβαια να μην συγκέντρωσε πάνω από 8.000 ψήφους, όμως η δυναμική είναι πολύ μεγαλύτερη, για λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναπτύξω. Υπάρχουν τοπικά ελάχιστοι πολιτικοί που στηλιτεύουν δημοσίως την πολιτική αυτή του Προξενείου (Παναγιώτης Σγουρίδης, Ευριπίδης Στυλιανίδης…), καθώς οι περισσότεροι προτιμούν να λουφάξουν, έστω κι αν αδικηθούν, επιδιώκοντας την εύνοια του προξενικού μηχανισμού την επόμενη φορά. Και δεν είναι βέβαια αυτή η μοναδική του παρέμβαση στα εσωτερικά μας.
Ακόμα πιο επικίνδυνη είναι η δράση του Προξενείου και των ανθρώπων του σε βάρος των μη τουρκογενών μουσουλμάνων της περιοχής. Πομάκοι και Ρομά που αποφασίζουν να διαφοροποιηθούν από τη γραμμή “μουσουλμάνος = Τούρκος”, βρίσκουν τον μπελά τους, όχι βέβαια από μεμονωμένους ιδιώτες. Όταν ο Στρατός διοργανώνει δωρεάν ιατρικές εξετάσεις για τους πληθυσμούς στα απομακρυσμένα πομακοχώρια, από πίσω έτρεχε η Συμβουλευτική για την ίδια ακριβώς “προσφορά”, μην τυχόν και φανεί ότι η Ελλάδα προσφέρει στους Πομάκους κάτι παραπάνω από την Τουρκία. Οι ίδιοι θα τρέξουν να ακυρώσουν τη δημιουργία ενός πολιτιστικού συλλόγου από φιλέλληνες Πομάκους, μην τυχόν και δημιουργηθεί άλλος πόλος συσπείρωσης πλην του προξενικού. Για να μην μιλήσουμε για τον τρόπο με τον οποίο προωθείται, φανατικά και κόντρα στη θέληση των περισσοτέρων γονέων, η μειονοτική εκπαίδευση, σε βάρος της δημόσιας, προκειμένου να διατηρηθεί ένα εκπαιδευτικό απαρτχάιντ μεταξύ των παιδιών χριστιανών και μουσουλμάνων. Ακόμα και για τα παιδιά που αποφοιτώντας από ελληνικό σχολείο εισάγονται σε ελληνικά πανεπιστήμια, ο Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας, που συχνά δρα ως εργαλείο του Προξενείου, έχει ιδρύσει ανά την Ελλάδα συλλόγους νεολαίας, προκειμένου να διατηρήσει έναν έλεγχο πάνω τους. Μην τυχόν και ξεφύγει κανένας - ιδίως αν έχει πάρει και υποτροφία από το Προξενείο. Κι όταν αργότερα ο νέος βγει στην αγορά εργασίας, ποιος θα τον χρηματοδοτήσει, αν αδυνατούν οι οικείοι του; Μα… η Μητέρα Πατρίδα είναι πάλι εδώ! Το γκέττο έτσι διαιωνίζεται και εμείς παραμυθιαζόμαστε με θεωρίες περί πολυπολιτισμικότητας και άλλα φαντάσματα…
Ας δούμε και τα τυχόν προβλήματα που θα δημιουργούσε η εξωπέταξή του από τον τόπο μας. Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν χρειάζεται καμμία ιδιαίτερη διαδικασία ή δικαιολογία για να το κλείσουμε, φτάνει να το θέλουμε. Είναι βεβαίως αλήθεια ότι σε περίπτωση απομάκρυνσής του η Τουρκία θα διώξει το Προξενείο μας στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό είναι πράγματι ένα σοβαρό ζήτημα. Όμως κάποια στιγμή πρέπει να ζυγίσουμε το εκεί και το εδώ διακύβευμα. Η Τουρκία σήμερα χρειάζεται την ελληνική παρουσία στην Πόλη, για να την χρησιμοποιεί ως άλλοθι μειονοτικής πολιτικής έναντι μιας πρακτικά εξαφανισμένης μειονότητας. Ο ρόλος του εκεί Προξενείου μας, εκτός του ότι είναι πάντοτε εντός προξενικού δικαίου, βαρύνει αναλογικά ελάχιστα σε σχέση με ό,τι γνωρίζουμε να συμβαίνει στην ελληνική Θράκη. Η ζυγαριά κλίνει αναφανδόν υπέρ της εδώ πλευράς.
Στο εσωτερικό της Θράκης είναι επίσης αλήθεια ότι θα υπάρξουν αρκετοί τουρκόφρονες που θα δυσαρεστηθούν με μία τέτοιαν εξέλιξη. Εδώ όμως είναι το δικό μας χρέος. Είναι ανάγκη να περιορίσουμε τη δυσαρέσκεια μόνον στους υστερόβουλους και τους αυτοπροσφερόμενους για πράκτορες της Τουρκίας, και να μην επιτρέψουμε στους τελευταίους να το παρουσιάσουν ως πρόβλημα του καθενός μουσουλμάνου πολίτη. Πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθεί και ο τουρκικής καταγωγής (ή συνείδησης) μουσουλμάνος της Θράκης ότι ως Ελλάδα έχουμε κάποια συμφέροντα αδιαπραγμάτευτα και δεν είναι όλα υπό συζήτηση. Να αντιληφθεί ότι άλλο η τουρκική συνείδηση κι άλλο η υιοθέτηση μιας επεκτατικής, αλυτρωτικής ή αναθεωρητικής πολιτικής από το πολιτικό κατεστημένο της Άγκυρας. Να νιώσει ότι ανεξαρτήτως καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας και κουλτούρας είναι πολίτης της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης - κι εδώ μπορεί να λύσει όλα του τα προβλήματα. Η ειρήνη κινδυνεύει ακριβώς από τη δράση της Τουρκίας, και όσο δεν αφοπλίζουμε τούτον τον μηχανισμό που βρίσκεται μέσα στο σπίτι μας είμαστε ανά πάσα στιγμή όμηροι των όποιων προθέσεών του (βλ. προβοκάτσια του 1955). Ο στρουθοκαμηλισμός και η υποχωρητικότητα μόνο αποθρασύνουν τον αντίπαλο και φέρνουν κοντύτερα τον όποιον κίνδυνο.
Μακάρι να μπορούσε να θεραπευθεί αλλιώς το πρόβλημα και να μην χρειαζόταν νυστέρι. Όμως ο τεράστιος μηχανισμός που έχει εγκατασταθεί δεν είναι δυνατόν να ελεγχθεί. Κάποιοι μιλούν για περιορισμό του εκάστοτε Προξένου στα αυστηρά διπλωματικά του καθήκοντα. Όμως μια άλλη λειτουργία του Προξενείου θα προϋπέθετε μιαν άλλη Τουρκία, καταλήγουμε δηλαδή πάλι στο γνωστό ευχολόγιο για “ευρωπαϊκή Τουρκία” κτλ. Ακόμη και μία παροδική συμμόρφωση με την διπλωματική δεοντολογία δεν παρέχει καμμία εγγύηση για το αύριο, εφόσον η γείτων είναι αυτή που όλοι γνωρίζουμε.
Ρωτούν ορισμένοι: Μα μπορούμε εμείς, απλοί πολίτες, να κάνουμε όσα δεν κάνουν η πολιτεία και οι θεσμικοί της εκπρόσωποι; Με ποιόν τρόπο; Με ποια μέσα; Ποιος θα μας ακούσει; Η απάντηση είναι ναι! Αν είμαστε σοβαροί και επίμονοι, θα πετύχουμε. Όχι βεβαίως αύριο. Μπορεί να ξεκινήσει σήμερα η ζύμωση που, την κατάλληλη χρονική στιγμή, θα αποφέρει καρπούς; Αυτό ας πράξουμε προς το παρόν. Ενημέρωση, διεκδίκηση και εγρήγορση. Τίποτε δεν πάει χαμένο!
* Ομιλία του Κώστα Καραϊσκου στο Ινστιτούτο Αριστοτέλης (Θεσσαλονίκη, 23/10/09)
28 Οκτωβρίου και για όποιον ενδεχομένως δεν το γνώριζε, αυτή ήταν η ακριβής (βαθύτατα ποιητική, όσο και μεγαλειωδώς ανατριχιαστική) διατύπωση της τελευταίας μεγάλης άρνησης που ειπώθηκε από επίσημο στόμα στον ελλαδικό χώρο και την οποία τιμούμε πάλι (θεωρητικά τουλάχιστον) σήμερα. Και αυτή ήταν η ακριβής απαρχή του έπους που έγραψε με το αίμα της η τελευταία γενιά Ελλήνων που υπήρξε στην Ιστορία. Ακριβώς δηλαδή λίγο πριν την έναρξη της τελικής φάσης της μετάλλαξής τους σε Κωλοέλληνες…
Αυτό το γεγονός, το αίμα που συνολικά χύθηκε τότε επί τέσσερα ολόκληρα χρόνια, ήταν η τελευταία πράξη αντιστάσεως του πάλαι ποτέ λαού της αντιστάσεως, το κύκνειο τουτέστιν άσμα του, στη μέση μιας πορείας που είχε βεβαίως δρομολογηθεί αρκετά πριν. Μιας πορείας εκποιητικού εκσυγχρονισμού και εκπολιτιστικής εκπόρνευσης. Η τελευταία του πράξη, λίγο πριν υποταχτεί εκουσίως πια στα σκουπίδια. Επτά δεκαετίες πλέον αργότερα, απομείναμε παραδομένοι στην παρακμή και την ασυναρτησία, τυφλοί και αμνησιακοί, να ακούμε λόγια για έργα του παρελθόντος, που είναι όμως πια πολύ μακριά από μας ώστε να μπορούν να μας αγγίξουν. Πώς να ακουστεί δηλαδή πια στ’ αυτιά σου η λέξη αυταπάρνηση στους καιρούς της απόλυτης αποθέωσης του ψυχωτικού ατομοκεντρισμού; Νευρωτικά υποχείρια του Τίποτα, κενά και θλιβερά σαρκία, που απέμειναν να περιφέρονται δίχως νόημα και σκοπό και να προσκυνούν ειδωλόθυτα. Μα κι αν κάτι πάει κάποια στιγμή ν’ αναριπίσει μέσα σου, αυτός ο τόπος πια δεν το αφήνει. Αυτός ο τόπος, που τον λυμαίνονται γονυκλινείς ριψάσπιδες, τρομαγμένες απ’ τον ίδιο τους τον ίσκιο πολιτικές καρικατούρες, πλανεμένοι ιεράρχες, διανοητικώς καθυστερημένοι δημοσιοκάφροι και γραικύλοι ψευτοκουλτουριάρηδες, σε τραβάει πια συνεχώς προς τα κάτω, δεν σε αφήνει να ξαναβγείς πια στο φως. Με την προκάτ εμπλοκή στα αγχωτικά γρανάζια του μεροκάματου, με την απειλή του πληθωρισμού, με την απόλυτη ηλιθιότητα των βοθροκάναλων, με τη φασιστική ιδεολογική τρομοκρατία μιας δήθεν αριστερόφρονος και προοδευτικής πλέμπας, που εξεμεί τη φωταδιστική της υστερία ενάντια σε κάθε τι το αυτονόητο και εκσπερματώνει χύδην πάνω σε κάθε τι το αυθεντικό. Αυτός ο τόπος πια έχει ταχθεί για να σε βουλιάζει, κάθε μέρα που περνάει όλο και πιο πολύ, μέσα στα αφόρητα και βρωμερά σκατά του…
Κι εμείς εδώ πάνω στη Θράκη να βλέπουμε γύρω μας καθημερινά όλο αυτό το απόλυτο Τίποτα - και ίσως εμείς με τρόπο ακόμη πιο εκκωφαντικό. Περιβαλλόμενοι διηνεκώς από θεραπαινίδες, υποσούργελα και ανθυπορουφιανίδια, ων ουκ έστιν αριθμός. Περιβαλλόμενοι ασφυκτικά από γελοία κομματικά μειράκια, χαμερπείς ψηφοτσομπάνηδες και απίστευτους ηλιθίους, αυτοφερόμενους ωστόσο ως ευφυείς και ικανούς, υπό τις ευλογίες βεβαίως πάντοτε μίας άχρωμης, συρφετώδους και αενάως υπνώττουσας ανθρωπομάζας, που το μόνο υγρό όνειρο που ίσως της απέμεινε πλέον για να θωπεύει διεγερτικά τη ζώνη του μαλακού της υπογαστρίου (καθώς κατ’ ουσίαν αναμένει πια μόνο την ώρα που ως σκέτος χους εις σκέτον χουν απελεύσεται), είναι να πουλήσει το Φίατ, για να πάρει Κομπρέσορ και να την περιφέρει τροπαιοφόρος και πανσθενής στις (βαβαιάξ) εκπάγλου πλάτους και κάλλους λεωφόρους της φριχτής Γκατζολούπολης και της ελεεινής Μπέλας Γκιουμουλτζίνας…
Πόσο εξωφρενικό να είναι ωστόσο όλο αυτό το απίστευτο περίττωμα που συναντούμε γύρω μας καθημερινώς μέσα στην τραγική θυμηδία του ελεεινού πολιτικού και πνευματικού προτεκτοράτου; Και γιατί να είναι άραγε; Μην σοκάρεστε - και κυρίως μην κάνετε σαν μικρά παιδιά που βγήκαν ξαφνικά στον κόσμο. Γιατί δηλαδή ετούτο το βύθιο σύγχρονο μικροελλαδίτικο Μηδέν θα έπρεπε να έχει να επιδείξει κάτι καλύτερο στη θλιβερή βιτρίνα του; Αφήστε τώρα τους λίγους που κόντρα στη λογική και το ρεύμα των Καιρών μπορούν και μας κρατάνε ακόμα στη ζωή, ζώντας αυτεξουσίως οι ίδιοι σε κάποιες φυλακές, ως ελεύθεροι και ωραίοι. Εγώ σας μιλώ για τη βιτρίνα. Τοιούτοι λοιπόν έπρεπον ημίν χυδαίοι πολιτικάντηδες, μιζόπουλοι υπουργοί, εκκοσμικευμένοι κληρικοί, άσχετοι και φονιάδες γιατροί, γελοίοι και αγράμματοι καθηγητές, κλέφτες έμποροι, απατεώνες εργολάβοι, ανύπαρκτοι συλλήβδην επί ανυπάρκτων και μηδενικά επί μηδενικών και σκύβαλα επί σκυβάλων. Πού το παράξενο δηλαδή; Σαρξ εκ της σαρκός ημών - όλοι τους. Τρεις συνεχόμενες γενεές κωλοελλήνων ώδινον - και είναι λίγα χρόνια τώρα που φυσιολογικά πλέον γεννοβολούν, εξεμώντας και εκβάλλοντας τα ποικιλόμορφα σκατά τους προς πάσαν δυνατήν κατεύθυνσιν…
Alors, c’est la guerre. Πάντοτε ανατριχιαστικά μεγαλειώδες, κενό πλέον ωστόσο, φοβάμαι, παντός νοήματος. «Τότε λοιπόν, πόλεμος». Προς τα πού όμως να το ξανα-πρωτοπείς επτά δεκαετίες αργότερα, επτά ολόκληρες δεκαετίες αλαλάζουσας βλακείας, εξουθενωτικής αμνησίας και έρπουσας υποταγής; Επτά ολόκληρες δεκαετίες, που μάθαμε μονάχα να μηρυκάζουμε ενδοτισμούς και κρετίνικες ονειρώξεις ευμάρειας ή να ψιθυρίζουμε μιθριδατικά «δε βαριέσαι» και «δεν πειράζει»; Πώς να ξαναπείς τελικά κάτι τόσο αυτονόητο ίσως, που όμως πολύ απλά πρέπει να το φωνάξεις, γιατί από την ίδια του τη φύση ασφαλώς δεν μπορεί να προφερθεί δια ψιθυρισμού; Οι Μήδοι είναι πάντα εδώ και επιχειρούν να διαβούνε. Βρίσκονται έξω από τα σύνορα, βρίσκονται εντός των τειχών, βρίσκονται και μες στους ίδιους τους εαυτούς μας. Έχει απομείνει άραγε κάποιο γονίδιο ζωντανό, κάποια έστω απλή ανάμνηση, από εκείνη τη στερνή γενιά των αυθεντικών Ελλήνων;
Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Παρασκευή απόγευμα και Σάββατο πρωί, η Πρωτοβουλία του «Αντιφωνητή» για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, διοργάνωσε στην κεντρική πλατεία της θρακικής πρωτεύουσας διανομή σχετικού υλικού καί προώθηση του μηνύματός της. Με χιούμορ αλλά και σοβαρότητα, στα 3 ταμπλώ εκτέθηκε η επιχειρηματολογία κατά του Προξενείου, τόσο όσον αφορά τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος, όσο και τον εκδημοκρατισμό της μειονοτικής κοινωνίας. Ταυτοχρόνως, και εντός ελαχίστων ωρών, συλλέχθηκαν πάνω από 200 υπογραφές για τον σκοπό αυτό, παρότι δεν δόθηκε έμφαση στην πτυχή αυτή της εκστρατείας. Το νούμερο, για τους γνωρίζοντες τις συνθήκες στην Κομοτηνή, είναι τεράστιο, αν μάλιστα συνυπολογιστεί ότι δεν προηγήθηκε καμμία ενημέρωση - προετοιμασία του κόσμου. Παράλληλα προέκυψε και μία μικρή συνέντευξη των οργανωτών στο τουρκικό κρατικό κανάλι TRT, που ελπίζουμε να μεταδοθεί ακέραια.
Η προσπάθεια για ευαισθητοποίηση του κόσμου και συμπερίληψη του ζητήματος στην πολιτική ατζέντα συνεχίζεται.
Δημοσιεύουμε σήμερα, αγαπητοί φίλοι, την πολύκροτη συνέντευξη που μας παραχώρησε μέσω chat στις 30 Σεπτεμβρίου ο (διαφαινόμενος ως βέβαιος) νέος πρωθυπουργός της χώρας Γ. Παπανδρέου. Σας αφήνουμε να εντρυφήσετε, προειδοποιώντας σας ωστόσο ότι για οτιδήποτε πάθετε από δω και πέρα, ουδεμία ευθύνη φέρει το παρόν έντυπο…
- Κύριε Παπανδρέου, καλησπέρα! Σας γράφω από Κομοτηνή!
- Α, ναι, εκήνη η πόλη με τον φάρο στο λημάνι, όπου μήλισα πριν από αίνα μήνα! Σταίλνω τους χερετισμούς μου σ’ εσάς, στην ώμορφη πόλυ σας και σε ώλον τον περύφανο λαό της Μακαιδονίας!
- Εεεε…ναι, σας ευχαριστούμε! Θα ήθελα λοιπόν αρχικά να σας ρωτήσω ποιο ήταν κατά τη γνώμη σας το κύριο συμπέρασμα αυτής της προεκλογικής περιόδου.
- Διατρανόθηκe απλός για μια ακόμη φωρά η πρόθεση του λαού για ανατρωπύ αφτής της φάβλης κιβέρνησης, που επή παίντε χρώνια θεορούσαι το κράτος ως λάφηρο και δρούσαι μώνο πελατυακά και ρουσφαιτωλογηκά.
- Στις ομιλίες σας, πέραν των καθαρά πολιτικών θεμάτων, αναφέρετε πολύ συχνά και τον όρο «πράσινη ανάπτυξη». Αναφέρεστε δηλαδή και σε θέματα οικολογικής συνείδησης και ανάπτυξης, για το οποία δηλώσατε ότι θα τα αντιμετωπίσετε με αποφασιστικότητα, όταν αναλάβετε την κυβέρνηση.
- Ασφαλός! Ήπα πωλές φωραίς ότι η πράσυνη ανάπτηξη ήνε μια ανάπτηξη την ωποία θα αναπτήξουμαι! Τα ηκολογηκά ζυτίματα μας απασχωλούν ηδιαίταιρα! Κοιτάξται για παράδυγμα το φενώμενο του θαιρμοκυπείου, που είνε πραγματικά μύζον ζήτιμα! Θα δόσουμαι λοιπόν επηδωτίσης, ώσται η αγρώτες μας να φτηάξουν κε άλα θαιρμωκύπεια κε αίτση θα αφξυθή ακώμη παιρρησώταιρω οι αγρωτοικί παραγογή. Για το άλο πάλι που ήπα, είτανε ιδέα της μαμάς, που πρην απώ μερηκούς μήνες μου ήπε: “My boy, don’t forget to tell the natives something extraordinary”. “Να τους πω για τη Μπίμπι Μπο» τη ρώτησα «και το παπάκι που έχω στη μπανιέρα”; “No, you bloody dumb!» μου ήπε εκήνη. “Speak to them about the Green Development”. Ε, κι εγώ ληπόν αφτό έκανα! Θα έλεγα βεβέως και για άλα σωβαρά ζητείματα που θα επηλύσουμαι εμής οι σωσηαλιστές, όπως ο πρωβληματικός οργασμός του αφρικανηκού χεληδονιού και η στητική ανεπάρκυα του κόκινου τερμίτη εξετίας των φειτοφαρμάκων, αλά ήπα τελυκά να τ’ αφήσω για το επώμενο σηνέδριο της Σωσιαλιστικής Διεθνούς. Ει πράσηνοι ανάπτηξυ άλλοσται ίνε αίνα μακρωπρόθαισμω πρώγραμμμα».
-Αυτές οι δηλώσεις σας πάντως προκάλεσαν αρκετά σχόλια, όπως π.χ. το ότι είστε γενικόλογος και ασαφής…
- Κυτάξτε, εγώ σε λήγο θα ήμαι πια προθυπουργώς και αφτό από μώνο του πολή απλά δήχνει ότι όσοι με κατηγωρούν, το μόνο που κατάφεραν τεληκά ήναι μηδέν στο πηλήκιο! Ούτως ή άλλλως όμως, όλα αφτά είνε κακοείθηες, όπως κι εκήνα που λένε για τα εληνικά μου! Εγώ εδώ και χρώνια έχω πολούς φηλόλογοι…φηλόλογους δίπλα μου που μου παραδείδουν ταχοίρειθμα μαθήματα της εληνικής και παινέβουν μάλιστα και την εξηπνάδα μου! Και ήδατε ασφαλός πώσα βύματα προώδου έχο κάνη! Εκείνο βέβαια το επιρηματεικό κατηγωρούμενο ποτέ μου δεν το χώνεψα, αλλά πάντως ότι το ηποκοίμενο του ρύματος δεν μπαίνει ποτέ σε πτώση γενοική το αιμπέδοσα εντέλει μια χαρά! (Πάντως, τι να σας πω, πολλύ ζώρηκη αυτή η κολογλώσα, ποιοι παλιομαλ… πήγαν και την ανακάληψαν)!
- Τι απαντάτε σε όσους σας επικρίνουν για ενδοτισμό στα εθνικά θέματα;
- Βρε πηα εθνικά θαίματα, εμαίνα βασικά για άλλο με επικρήνουν! Δεν ανυσηχώ όμως πια, γιατή οι ψυχολώγοι μου με τα πολλά με έποισαν ότι το IQ μου είναι τελικά πολλή μεγαλίτερο απ’ όσο κι ο ίδιος φανταζόμουν (δηλαδή 2 μονάδες παραπάνω από της λοβοτομημένης αμοιβάδας). Όσο για τους άλους που με ροτύσαται, πωταί δεν με απασχώλησαν, γιατή εξαρχίς η Δαμανάκυ και ο Μπήστης μου ήπανε ότι πρώκειτε για ελάχιστους εθνικόφρωνες κομπλεξικούς σκωταδδιστές και να μη χάνω τον ήπνο μου γι’ αυτούς! Πού να ξαίρουν δηλαδή τώρα κι αφτοί η κάφροι απώ σωσιαλησμώ!»
- Υπάρχουν πάντως και πολλοί που σας πιστεύουν.
- Φυσηκά! Με πιστέβουν ώλοι οι ψαγμένοι και σινηδοιτω (γ… την κωλογλώσσα σας!) συνειδητο (ουφ, το ’πα!) πειημαίνοι πολίτες! Και μ’ αγαπούν ασφαλός και οι νέοι, που τους αρέση το νεανικό στυλάκι μου και η έφεσή μου στα σπορ (εξαιρούμε φυσηκά κήνη τη σαβούρντα τότε με τω πωδύλατο, καθώς κε την καλοκερηνή μου περηπέτηα, τότε που βούτηξα στην Εύβοια και με μαζέψανε τεληκά έξο απ’ τη Τζιά)! Κηρίως όμος με εκτημούν για της σοσιαληστικές μου απώψεις!
- Ασφαλώς! Είναι γνωστές άλλωστε οι ιδέες σας για την αέναη σοσιαλιστική μετεξέλιξη του υστερούντος ελλαδικού κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι μέσα από μία συνεχώς προϊούσα αλληλουχία ριζοσπαστικών δομικών μετασχηματισμών!
- Α;
- Καλά…ας το αφήσουμε! Πείτε μου, τι σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση κατά την προεκλογική περίοδο που σε λίγο εκπνέει;
- Ε, αναμφήβολα η απώφαση του κυρίου Καραμανλή να μου παραδώση τα κλειδηά του Μαξίμου! Πάνω που καθώμουνα κι άρχιζα ένα ακώμη παιχνίδι με τα Πλεημομπίλ και τα Γιου Γκι Ο μου, έρχεται ο Λωβέρδος και μου λέη ότι θα γήνω προθυπουργώς! Έγηναν όλα τώσο ξαφνηκά, καταλαβένετε!
- Φυσικά! Και μια τελευταία ερώτηση, κύριε πρόεδρε. Πριν από αρκετούς μήνες είχατε έρθει και στην πόλη μας. Αλήθεια, πώς σας φάνηκε;
- Μου άραισε πάρα πολλή και ειδηκά το Πήλιο, που το βρήκα μαγεφτικό»!
- Μά… μήπως μπερδευτήκατε λίγο; Σας θυμίζω ότι μιλάω για την Κομοτηνή! Εκεί είχατε έρθει!
- Α ναι; Ε, πείτε το ντε! Κι έλεγα κι εγώ, τι γυρέβουνε τόσα τζαμιά στο Βόλο!
- Σας ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε να σας ξαναδούμε και ως πρωθυπουργό πλέον στην πόλη μας.
- Κοιτάξται, θα αίρθω πάλη σε μερηκούς μήνες, αλά δυστηχώς όχι στην πόλη σας. Αφτή τη φορά μάλλον θα πάω στην Κομοτηνή.
Αφτά ηπώθηκαν (ω παρντόν, μου το κόλλησε κι εμένα το χούι)… αυτά λοιπόν ειπώθηκαν στη συνέντευξη του κ. Παπανδρέου στον «Α». Στη συνέχεια ο υποφαινόμενος, αφού παρέδωσε το κείμενο, αναζήτησε επειγόντως τον ψυχίατρό του και αποχώρησε για ψαροντούφεκο και τσαπαρί στο συντριβάνι της κεντρικής πλατείας. Εσείς μη μασάτε όμως! Ο δρόμος για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας έχει μόλις ανοίξει…
Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Δημοσιεύουμε σήμερα, αγαπητοί φίλοι, την πολύκροτη συνέντευξη που μας παραχώρησε μέσω chat στις 30 Σεπτεμβρίου ο (διαφαινόμενος ως βέβαιος) νέος πρωθυπουργός της χώρας Γ. Παπανδρέου. Σας αφήνουμε να εντρυφήσετε, προειδοποιώντας σας ωστόσο ότι για οτιδήποτε πάθετε από δω και πέρα, ουδεμία ευθύνη φέρει το παρόν έντυπο…
- Κύριε Παπανδρέου, καλησπέρα! Σας γράφω από Κομοτηνή!
- Α, ναι, εκήνη η πόλη με τον φάρο στο λημάνι, όπου μήλισα πριν από αίνα μήνα! Σταίλνω τους χερετισμούς μου σ’ εσάς, στην ώμορφη πόλυ σας και σε ώλον τον περύφανο λαό της Μακαιδονίας!
- Εεεε…ναι, σας ευχαριστούμε! Θα ήθελα λοιπόν αρχικά να σας ρωτήσω ποιο ήταν κατά τη γνώμη σας το κύριο συμπέρασμα αυτής της προεκλογικής περιόδου.
- Διατρανόθηκe απλός για μια ακόμη φωρά η πρόθεση του λαού για ανατρωπύ αφτής της φάβλης κιβέρνησης, που επή παίντε χρώνια θεορούσαι το κράτος ως λάφηρο και δρούσαι μώνο πελατυακά και ρουσφαιτωλογηκά.
- Στις ομιλίες σας, πέραν των καθαρά πολιτικών θεμάτων, αναφέρετε πολύ συχνά και τον όρο «πράσινη ανάπτυξη». Αναφέρεστε δηλαδή και σε θέματα οικολογικής συνείδησης και ανάπτυξης, για το οποία δηλώσατε ότι θα τα αντιμετωπίσετε με αποφασιστικότητα, όταν αναλάβετε την κυβέρνηση.
- Ασφαλός! Ήπα πωλές φωραίς ότι η πράσυνη ανάπτηξη ήνε μια ανάπτηξη την ωποία θα αναπτήξουμαι! Τα ηκολογηκά ζυτίματα μας απασχωλούν ηδιαίταιρα! Κοιτάξται για παράδυγμα το φενώμενο του θαιρμοκυπείου, που είνε πραγματικά μύζον ζήτιμα! Θα δόσουμαι λοιπόν επηδωτίσης, ώσται η αγρώτες μας να φτηάξουν κε άλα θαιρμωκύπεια κε αίτση θα αφξυθή ακώμη παιρρησώταιρω οι αγρωτοικί παραγογή. Για το άλο πάλι που ήπα, είτανε ιδέα της μαμάς, που πρην απώ μερηκούς μήνες μου ήπε: “My boy, don’t forget to tell the natives something extraordinary”. “Να τους πω για τη Μπίμπι Μπο» τη ρώτησα «και το παπάκι που έχω στη μπανιέρα”; “No, you bloody dumb!» μου ήπε εκήνη. “Speak to them about the Green Development”. Ε, κι εγώ ληπόν αφτό έκανα! Θα έλεγα βεβέως και για άλα σωβαρά ζητείματα που θα επηλύσουμαι εμής οι σωσηαλιστές, όπως ο πρωβληματικός οργασμός του αφρικανηκού χεληδονιού και η στητική ανεπάρκυα του κόκινου τερμίτη εξετίας των φειτοφαρμάκων, αλά ήπα τελυκά να τ’ αφήσω για το επώμενο σηνέδριο της Σωσιαλιστικής Διεθνούς. Ει πράσηνοι ανάπτηξυ άλλοσται ίνε αίνα μακρωπρόθαισμω πρώγραμμμα».
-Αυτές οι δηλώσεις σας πάντως προκάλεσαν αρκετά σχόλια, όπως π.χ. το ότι είστε γενικόλογος και ασαφής…
- Κυτάξτε, εγώ σε λήγο θα ήμαι πια προθυπουργώς και αφτό από μώνο του πολή απλά δήχνει ότι όσοι με κατηγωρούν, το μόνο που κατάφεραν τεληκά ήναι μηδέν στο πηλήκιο! Ούτως ή άλλλως όμως, όλα αφτά είνε κακοείθηες, όπως κι εκήνα που λένε για τα εληνικά μου! Εγώ εδώ και χρώνια έχω πολούς φηλόλογοι…φηλόλογους δίπλα μου που μου παραδείδουν ταχοίρειθμα μαθήματα της εληνικής και παινέβουν μάλιστα και την εξηπνάδα μου! Και ήδατε ασφαλός πώσα βύματα προώδου έχο κάνη! Εκείνο βέβαια το επιρηματεικό κατηγωρούμενο ποτέ μου δεν το χώνεψα, αλλά πάντως ότι το ηποκοίμενο του ρύματος δεν μπαίνει ποτέ σε πτώση γενοική το αιμπέδοσα εντέλει μια χαρά! (Πάντως, τι να σας πω, πολλύ ζώρηκη αυτή η κολογλώσα, ποιοι παλιομαλ… πήγαν και την ανακάληψαν)!
- Τι απαντάτε σε όσους σας επικρίνουν για ενδοτισμό στα εθνικά θέματα;
- Βρε πηα εθνικά θαίματα, εμαίνα βασικά για άλλο με επικρήνουν! Δεν ανυσηχώ όμως πια, γιατή οι ψυχολώγοι μου με τα πολλά με έποισαν ότι το IQ μου είναι τελικά πολλή μεγαλίτερο απ’ όσο κι ο ίδιος φανταζόμουν (δηλαδή 2 μονάδες παραπάνω από της λοβοτομημένης αμοιβάδας). Όσο για τους άλους που με ροτύσαται, πωταί δεν με απασχώλησαν, γιατή εξαρχίς η Δαμανάκυ και ο Μπήστης μου ήπανε ότι πρώκειτε για ελάχιστους εθνικόφρωνες κομπλεξικούς σκωταδδιστές και να μη χάνω τον ήπνο μου γι’ αυτούς! Πού να ξαίρουν δηλαδή τώρα κι αφτοί η κάφροι απώ σωσιαλησμώ!»
- Υπάρχουν πάντως και πολλοί που σας πιστεύουν.
- Φυσηκά! Με πιστέβουν ώλοι οι ψαγμένοι και σινηδοιτω (γ… την κωλογλώσσα σας!) συνειδητο (ουφ, το ’πα!) πειημαίνοι πολίτες! Και μ’ αγαπούν ασφαλός και οι νέοι, που τους αρέση το νεανικό στυλάκι μου και η έφεσή μου στα σπορ (εξαιρούμε φυσηκά κήνη τη σαβούρντα τότε με τω πωδύλατο, καθώς κε την καλοκερηνή μου περηπέτηα, τότε που βούτηξα στην Εύβοια και με μαζέψανε τεληκά έξο απ’ τη Τζιά)! Κηρίως όμος με εκτημούν για της σοσιαληστικές μου απώψεις!
- Ασφαλώς! Είναι γνωστές άλλωστε οι ιδέες σας για την αέναη σοσιαλιστική μετεξέλιξη του υστερούντος ελλαδικού κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι μέσα από μία συνεχώς προϊούσα αλληλουχία ριζοσπαστικών δομικών μετασχηματισμών!
- Α;
- Καλά…ας το αφήσουμε! Πείτε μου, τι σας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση κατά την προεκλογική περίοδο που σε λίγο εκπνέει;
- Ε, αναμφήβολα η απώφαση του κυρίου Καραμανλή να μου παραδώση τα κλειδηά του Μαξίμου! Πάνω που καθώμουνα κι άρχιζα ένα ακώμη παιχνίδι με τα Πλεημομπίλ και τα Γιου Γκι Ο μου, έρχεται ο Λωβέρδος και μου λέη ότι θα γήνω προθυπουργώς! Έγηναν όλα τώσο ξαφνηκά, καταλαβένετε!
- Φυσικά! Και μια τελευταία ερώτηση, κύριε πρόεδρε. Πριν από αρκετούς μήνες είχατε έρθει και στην πόλη μας. Αλήθεια, πώς σας φάνηκε;
- Μου άραισε πάρα πολλή και ειδηκά το Πήλιο, που το βρήκα μαγεφτικό»!
- Μά… μήπως μπερδευτήκατε λίγο; Σας θυμίζω ότι μιλάω για την Κομοτηνή! Εκεί είχατε έρθει!
- Α ναι; Ε, πείτε το ντε! Κι έλεγα κι εγώ, τι γυρέβουνε τόσα τζαμιά στο Βόλο!
- Σας ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε να σας ξαναδούμε και ως πρωθυπουργό πλέον στην πόλη μας.
- Κοιτάξται, θα αίρθω πάλη σε μερηκούς μήνες, αλά δυστηχώς όχι στην πόλη σας. Αφτή τη φορά μάλλον θα πάω στην Κομοτηνή.
Αφτά ηπώθηκαν (ω παρντόν, μου το κόλλησε κι εμένα το χούι)… αυτά λοιπόν ειπώθηκαν στη συνέντευξη του κ. Παπανδρέου στον «Α». Στη συνέχεια ο υποφαινόμενος, αφού παρέδωσε το κείμενο, αναζήτησε επειγόντως τον ψυχίατρό του και αποχώρησε για ψαροντούφεκο και τσαπαρί στο συντριβάνι της κεντρικής πλατείας. Εσείς μη μασάτε όμως! Ο δρόμος για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας έχει μόλις ανοίξει…
Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Oἱ ἐκλογές περάσανε καί εἶναι ἀληθές ὅτι δέν φάνηκε καμμία παρέμβαση τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου Κομοτηνῆς, ὅσον ἀφορᾶ τήν ψῆφο τῶν μουσουλμάνων τῆς Θράκης. Αὐτό βέβαια δέν σημαίνει ὅτι ἡ παρουσία του δέν ἐπικαθόρισε τό ἀποτέλεσμα: Συνεχίζει νά ἀποτελεῖ τή βάση κάθε προεκλογικοῦ ὑπολογισμοῦ τῶν κομμάτων τοπικά, τόσον ὅσον ἀφορᾶ τίς ὑποψηφιότητες, ὅσο καί τίς γενικότερες ἰσορροπίες. Βεβαίως οἱ δύο θέσεις στό Κοινοβούλιο δέν εἶναι καμμιά φοβερή ἐπιτυχία, ἀφοῦ μιλᾶμε γιά δυό νομούς μέ 6 ἕδρες συνολικά καί ἕναν πληθυσμό χονδρικά μισό μισό. Αὐτό ὅμως πού ἔχει δυστυχῶς ἐπιτευχθεῖ σέ μεγάλο βαθμό, ἰδίως στή Ροδόπη, εἶναι τό σύνθημα πού λάνσαρε (καί) στίς πρόσφατες ἐκλογές, «ὁ Τοῦρκος ψηφίζει Τοῦρκο».
Τί συνέβη λοιπόν τίς προάλλες; Οἱ μουσουλμάνοι τῆς περιοχῆς ψήφισαν συντριπτικά ΠαΣοΚ. Ποιό ΠαΣοΚ ὅμως; Μελετώντας τίς ψήφους σέ 29 ἀμιγῶς μειονοτικά χωριά (Δοκός, Βάκος, Ραγάδα, Ὁμηρικό, Ἐσοχή, Δειλινά, Ἀρχοντικά, Θάμνα, Μέγα Δουκᾶτο, Λαμπρό, Σαλμώνη, Κηκίδιο, Σκάλωμα, Ληνός, Χλόη, Ἤπιο, Μικρό Πιστό, Μύστακας κτλ) τό ἐξαγόμενο εἶναι ἀποθαρρυντικό καί ἀγγίζει τά ὅρια τοῦ ἐκλογικοῦ ἀπαρτχάιντ. Παραδείγματα: Στό Στυλάριο, λίγο ἔξω ἀπό τήν Κομοτηνή, ἔλαβαν 124 ψήφους ὁ Χατζηοσμάν, 69 ὁ Κοτζαμουμίν, 1 ὁ Πεταλωτής, 1 ἡ Μανωλιᾶ καί καμμία ὁ Τζανίδης. Στήν ὀρεινή Κύμη οἱ Πομάκοι ἔριξαν 129 ψηφοδέλτια στόν Χατζηοσμάν, 4 στόν Κοτζαμουμίν καί κανένα στούς τρεῖς χριστιανούς συνυποψηφίους τους! Στήν πομάκικη Ἄνω Βυρσίνη οἱ δύο μουσουλμάνοι πῆραν 307 ψήφους καί οἱ τρεῖς χριστιανοί …11. Στό Καλλυντήρι τό σκόρ ἦταν ἀκόμα χειρότερο: 415-11. Τά ἴδια καί σέ κεφαλοχώρια ὅπως τά Ἀριανά, ὁ Κάλχας κτλ. Καμμία διαφοροποίηση ἄν ἐπρόκειτο γιά βουνό ἤ γιά κάμπο, γιά τουρκοχώρια ἤ πομακοχώρια, γιά κοντινούς στήν πόλη οἰκισμούς ἤ ἀπομακρυσμένους. Βεβαίως ὑπῆρξαν καί καλύτερες ἐπιδόσεις κατά τόπους, ὀφειλόμενες ὅμως μᾶλλον σέ συγκυριακούς παράγοντες.
Κανείς δέν ἀμφισβητεῖ ὅτι ἡ λογική τοῦ «δικοῦ μας ἀνθρώπου» ἔχει βάση γιά τόν μουσουλμανικό πληθυσμό, ὅπως καί γιά ὅλους. Αὐτό ὅμως μέσα στά πλαίσια τῆς λογικῆς καί μέ κάποια ὅρια. Ὅταν μέσα στό ἴδιο κόμμα γιά τό σύνολο τῶν 29 χωριῶν μέ τά 7.172 «πράσινα» ψηφοδέλτια ὁ μέν Πεταλωτής παίρνει …98, δηλαδή ποσοστό 1,4%, τό δέ σύνολο τῶν τριῶν χριστιανῶν περιορίζεται στό …3%, τότε κάτι σάπιο ὑπάρχει στό βασίλειο τῆς θρακικῆς Πασοκοκρατίας.
Πρό ἡµερῶν δόθηκαν στή δηµοσιότητα κάποια ντοκουµέντα σχετικά µέ τό διεθνές ὀργανωµένο ἔγκληµα, τόσο στίς ΗΠΑ, ὅσο καί στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση. Ἐκεῖ µέ …ἀνάµικτα αἰσθήµατα ἀνακαλύψαµε ὅτι ἡ χώρα µας ἀπουσιάζει πλήρως ἀπό τό …γίγνεσθαι τοῦ χώρου! Καί γιά νά σοβαρευτοῦµε, πράγµατι διαβάσαµε πολύ ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα γιά τήν παράνοµη δραστηριότητα πού ἔχει κατακλύσει τόν πλανήτη, στά ὁποῖα ἡ ἑλληνική παρουσία δέν γίνεται κἄν ἀντιληπτή.
ΣΤΙΣ ΗΠΑ
Σύµφωνα µέ ἔγγραφο ἀπό τό ἴδιο τό Στέητ Ντηπάρτµεντ, τό Γραφεῖο γιά τό Διεθνές Ναρκεµπόριο (Bureau for International Narcotics and Law Enforcement Affairs), τά τελευταῖα χρόνια τό ὀργανωµένο ἔγκληµα τοῦ Ἰσραήλ, συχνά σέ συνεργασία µέ συναφεῖς ὀργανώσεις στή Ρωσία, ἔφτασε νά ἐλέγχει τό ἐµπόριο τῶν ναρκωτικῶν στήν Εὐρώπη. Κι ὄχι µόνον αὐτό ἀλλά ἡ ἴδια µεσανατολίτικη χώρα εἶναι καί τό κέντρο τοῦ διεθνοῦς ἐµπορίου τοῦ ναρκωτικοῦ «ἔκσταση», ἐλέγχοντας µάλιστα τήν διανοµή του στή Βόρειο Ἀµερική. Πρό ἐτῶν τό 80% τοῦ συγκεκριµένου χαπιοῦ πού κατασχέθηκε στίς ΗΠΑ προερχόταν ἀπό τήν Ὁλλανδία. Ἡ χώρα αὐτή, µαζί µέ τό Βέλγιο καί τήν Πολωνία εἶναι τά µεγαλύτερα κέντρα παραγωγῆς στόν κόσµο. Κατά τό State Department ἰσραηλινές ὀργανώσεις συνδέονται µέ τά ἐργαστήρια παραγωγῆς καί εὐθύνονται γιά τήν παγκόσµια διακίνηση µέσῳ ταχυδροµείων, κούριερ καί ἀεροµεταφορῶν. Τά δύο τελευταῖα χρόνια στίς ΗΠΑ ἡ Δικαιοσύνη ἀντιµετωπίζει τό «ἔκστασις» καί τούς διακινητές του µέ τήν ἴδια αὐστηρότητα ὅπως µέ τῆς κοκαΐνης καί τῆς ἡρωίνης. Τό ἐνδεχόµενο νά κατηγορηθοῦν ὡς ρατσιστές καί ἀντισηµίτες δέν εἶµαι σίγουρος ὅτι τό ὑπολόγισαν…
ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Ἡ εὐρωπαϊκή Ἀστυνοµία (EURO-POL) µέ τίς πρόσφατες ἐτήσιες ἐκθέσεις της ἀναφέρεται στήν ἐγκληµατική δραστηριότητα ἐπί εὐρωπαϊκοῦ ἐδάφους, ὅσον ἀφορᾶ τά ναρκωτικά, τίς ἀπάτες, τήν παραχάραξη νοµισµάτων, τήν διακίνηση προσώπων, τήν λαθροµετανάστευση, τό λαθρεµπόριο κτλ. Ποιοί λοιπόν ἔχουν τήν τιµητική τους; Οἱ Ἀλβανοί. Ἡ ἐτήσια ἔκθεση ἀναφέρει ὅτι ἀλβανικές ἐγκληµατικές ὀργανώσεις ἔχουν καίριο ρόλο στή διακίνηση ναρκωτικῶν καί διατηροῦν ἰσχυρές σχέσεις µέ τό Κοσσυφοπέδιο καί τήν Ἰταλία γιά διακίνηση ἀνθρώπων, ἡρωίνης καί µαριχουάνας. Ἐπίσης ὡς ἕνας ἄλλος µεγάλος ἔνοχος (καί ὄχι µόνο στόν τοµέα τῶν ναρκωτικῶν) προβάλλεται ἡ Τουρκία. Διαβάζουµε: «Turkish criminal groups seem to continue controlling the trafficking of heroin to the EU. Suspects of Turkish ethnicity or having contacts with Turkish trafficking groups dominate the wholesale of the heroin through the Netherlands» («Τουρκικές ἐγκληµατικές ὁµάδες φαίνεται ὅτι συνεχίζουν νά ἐλέγχουν τήν διακίνηση τῆς ἡρωίνης στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση. Ὑποπτοι τουρκικῆς ἐθνότητας ἤ σέ ἐπαφή µέ τουρκικές ὁµάδες διακίνησης ἐλέγχουν τήν χονδρική διακίνηση τῆς ἡρωίνης µέσῳ Ὁλλανδίας»).
Καί νά ἦταν µόνον τά ναρκωτικά; Ἡ ἔκθεση βεβαιώνει τόν κοµβικό ρόλο τῆς Τουρκίας στή διακίνηση τῶν λαθροµεταναστῶν µά καί σέ ἄλλους τοµεῖς. Ἄραγε ἡ ὑπηρεσία νά διακατέχεται ἀπό κάποιον «ἀντιτουρκισµό»; Νά εἶναι λέτε ὁ διευθυντής της, Rob Wainwright, κανένας φάν τοῦ «Ἀντιφωνητῆ»; Δέν θά τό ἔλεγα. Μάλιστα πρό ἡµερῶν (13/10/09) ἡ EUROPOL διοργάνωσε ἡµερίδα κατά τῆς τροµοκρατίας, µέ θέµα τό …ΡΚΚ! Ἄρα…
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Κι ἐρχόµαστε στά δικά µας. Εἶναι πραγµατικά ἐντυπωσιακή ἡ ἀπουσία τῆς Ἑλλάδος ἀπό ὅλα τά κεφάλαια τῆς 68σέλιδης ἔκθεσης. Δεκάδες χῶρες µνηµονεύονται γιά τήν ἄλφα ἤ τήν βῆτα δράση πολιτῶν τους σέ κάποιον ἐγκληµατικό τοµέα, µέ φωτεινή ἐξαίρεση τή χώρα µας. Μιά µόνο ἐκτεταµένη ἀναφορά σ’ αὐτήν βρήκαµε, ἐκεῖ ὅπου ἀναφέρονται οἱ λαθροµετανάστες «µας» ὡς µεσάζοντες γιά µαύρη ἐργασία: «Γιά παράδειγµα, στήν Ἑλλάδα, Πακιστανοί ἐγκληµατίες ἀσκοῦν τήν ἐπιρροή τους στήν πακιστανική κοινότητα τῶν µεταναστῶν µέσα ἀπό τόν ἔλεγχο τῆς µαύρης ἐργασίας. Στήν Ἑλλάδα Κοῦρδοι ἐγκληµατίες ἀσκοῦν πίεση στήν κουρδική µεταναστευτική κοινότητα, φαινόµενο πού παρατηρεῖται καί στή Γερµανία». Πράγµατα ὄχι καί πολύ συζητηµένα στά ἑλλαδικά ΜΜΕ, τά ὁποῖα ἀρκοῦνται στίς ἀντιρατσιστικές τους ψυχώσεις (καί σκοπιµότητες).
Τί ἔγινε ρέ παιδιά; Γίναµε πλέον οἱ Ἕλληνες νοµοταγεῖς ἤ ἀπό τή βαρεµάρα καί τήν παραίτηση οὔτε στό ἔγκληµα δέν προκόβουµε πιά;
Είχαμε κάνει αναφορά για τη Ziraat Bank (Αγροτική Τράπεζα) και τη λειτουργία τού υποκαταστήματός της στην Κομοτηνή, όταν η διοίκηση (;) της τράπεζας επέλεξε να στείλει τις προσκλήσεις στην τουρκική και αγγλική γλώσσα. Όμως η Τράπεζα συνδέεται εδώ και χρόνια με τους Έλληνες και μάλιστα με σχέσεις εκμετάλλευσης και οικειοποίησης των περιουσιών τους.
Η Τράπεζα ιδρύθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1863, από τον κυβερνήτη του Νις, Μιχάτ Πασά, αρχικά με το όνομα «Ταμεία της Πατρίδας». Το 1888 μετονομάστηκε σε Ziraat Bankası, με έδρα την Κωνσταντινούπολη και κεφάλαιο ύψους 10.000.000 τουρκικών λιρών. Από το 1919 το υποκατάστημα της Τράπεζας χρηματοδότησε τον κεμαλικό αγώνα ενάντια στους Έλληνες και από το 1922 είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην οικονομική πολιτική που ακολούθησε το νέο καθεστώς. Στη δεκαετία του 1970 άνοιξε υποκαταστήματα στη Γερμανία, στην κατεχόμενη Κύπρο, στην Ολλανδία, στα Βαλκάνια, στην Κεντρική Ασία και στον Καύκασο, στις αρχές του 1980 στη Νέα Υόρκη, ενώ το 1988 χρηματοδότησε το γνωστό πρόγραμμα ΝΑ Ανατολίας (GAP). Το 2005 κατέγραψε τα υψηλότερα κέρδη στην ιστορία του τουρκικού τραπεζικού συστήματος και το 2009 έκανε την εμφάνισή της και στη Θράκη (Σύμφωνα με εφημερίδα της Κομοτηνής «οι καταθέσεις στα ελληνικά υποκαταστήματα της Ζιράτ άγγιξαν τα 20 εκατομμύρια ευρώ μέσα στους πρώτους μήνες λειτουργίας»).
Εθνική - Ζιραάτ: Αμοιβαιότητα;
Ο ερχομός και η δραστηριότητα της Ζιραάτ παραλληλίζεται συνήθως με κείνην της Εθνικής Τράπεζας στην Τουρκία, μέσω της Finansbank. Είναι όμως αξιοπρόσεκτη η πρόσφατη ιστορία: Ο Οσμάν Ορ, επιθυμούσε να αγοράσει ένα ακίνητο σε κεντρικό σημείο της ευρωπαϊκής ακτής του Βοσπόρου, και συμφώνησε με τη Finansbank, για την σύναψη δανείου ύψους 17,5 εκατ. δολαρίων. Είναι όμως παγκοσμίως γνωστό ότι όταν λαμβάνεις δάνειο υποχρεώνεσαι σε εγγύηση. Η άρνηση σύναψης του δανείου δικαιολογήθηκε από τους κρατικούς μηχανισμούς με το αιτιολογικό ότι η σχετική αίτηση δανειοδότησης του επιχειρηματία είχε γίνει σε τραπεζικό όμιλο …ξένων συμφερόντων! Το κράτος έκρινε σκόπιμο να αποτραπεί η έγκριση του δανείου, καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε και υποθήκευση του ακινήτου για όσο θα διαρκούσε το δάνειο, γεγονός που περιείχε το διακύβευμα, σε περίπτωση μη αποπληρωμής του δανείου, να περιέλθει το εν λόγω ακίνητο στην Εθνική. Ο Ορ προσανατολίστηκε προς άλλους ομίλους, καταλήγοντας, ναι, στη Ζιραάτ, η οποία παραχώρησε το δάνειο, με βαρύτερους όρους από τη Finansbank, με αποτέλεσμα «καπέλο» 300.000 ευρώ (εφημ. Aksam, 13/8/09). Το ερώτημα είναι: αντίστοιχη ρήτρα για δάνεια, υποθήκες, μη αποπληρωμή και τελικά μεταβίβαση ακινήτου στη Θράκη στην τράπεζα τουρκικών συμφερόντων ισχύει ή όχι;
Φόρος περιουσίας
Το varlık vergisi (“φόρος περιουσίας”) ήταν ένας φόρος που επιβλήθηκε στην Τουρκία το 1942, με δεδηλωμένο στόχο την αύξηση των κονδυλίων για την άμυνα της χώρας στην περίπτωση συμμετοχής της στον Β‘ Παγκόσμιο Πόλεμο. Επιβλήθηκε επί των παγίων στοιχείων, όπως κτήματα, κτίρια, οικίες, επιχειρήσεις. Ενώ όμως θεωρητικά ο φόρος είχε σαν ομάδα - στόχο όλους τους Τούρκους πολίτες, εκείνοι που επλήγησαν περισσότερο ήταν οι μη μουσουλμά-νοι, όπως οι Εβραίοι, οι Έλληνες, οι Αρμένιοι, οι Λεβαντίνοι, οι οποίοι ήλεγχαν ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας. Άλλωστε και ο πρωθυπουργός τόνιζε: «η τουρκική αγορά να περάσει στα χέρια των Τούρκων».
Ο βασικός λόγος λοιπόν της θέσπισης του φόρου ήταν να εθνικοποιήσει την τουρκική οικονομία, μειώνοντας την επιρροή και τον έλεγχο των μειονοτικών πληθυσμών στο εμπόριο, τις χρηματοδοτήσεις, τις επιχειρήσεις και τις βιομηχανίες της χώρας. «Oι ξένες εταιρείες και οι μουσουλμάνοι γλύτωσαν εύκολα από αυτό το φόρο ή πλήρωσαν συμβολικά ποσά. H ντόπια εμπορική αστική τάξη πήρε αυτό που ήθελε από τα χέρια του ξένου βιομήχανου (δηλ. της μειονότητας), για ένα κομμάτι ψωμί. Έψαχνε τρόπους να δημιουργηθεί βιομηχανική αστική τάξη» (Yalcin Kucuk, Turkiye, 1999). Ο έφορος της Κωνσταντινούπολης Φαϊκ Οκτέ που ανέλαβε τον συντονισμό και τη συλλογή του φόρου, έγραψε και ένα σχετικό έργο, το οποίο αποτελεί σημαντικότατη μαρτυρία για το στόχο που είχε ο ρατσιστικός φόρος. (Faik Ökte, Varlık Vergisi Faciası)
Ο φόρος που αντιστοιχούσε σε κάθε πολίτη επιβλήθηκε με αυθαίρετα κριτήρια, με στόχο την οικονομική ακόμη και την βιολογική εξόντωση των πολιτών: Περίπου 2.000 μη μουσουλμάνοι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία Έλληνες, οι οποίοι δεν μπορούσαν να πληρώσουν το τεράστιο ποσό που απαιτείτο εντός προθεσμίας 30 ημερών, συνελήφθησαν και στάλθηκαν στο στρατόπεδο αναγκαστικής εργασίας στο Aşkale στην ανατολική Τουρκία όπου και πέθαναν 21 από αυτούς.
Μέσα σε δύο μήνες (Δεκέμβριος 1942 - Ιανουάριος 1943) είχαν αλλάξει χέρια χιλιάδες ακίνητα, ειδικά στην κεντρική Λεωφόρο Istiklal (Aktar, Ayhan 2002 Varlık Vergisi ve “Türkleştirme” Politikaları İletişim Yayınları 2002)
Ο ρατσιστικός φόρος είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο πληθωρισμού που πίεσε ακόμη περισσότερο την τουρκική οικονομία. Ο νόμος καταργήθηκε την 15η Μαρτίου 1944 και αφού είχε προετοιμάσει το έδαφος για την εκδίωξη των Ελλήνων, το 1955. Ο κεφαλικός φόρος είχε σαν αποτέλεσμα να εισρεύσουν τεράστια έσοδα στα τουρκικά ταμεία. O φόρος για τα αγροτικά προϊόντα την περίοδο 1944-1948 για όλη την τουρκική επικράτεια ήταν 229 εκατομμύρια λίρες, ενώ τα έσοδα του Varlik Vergisi ήταν 221 εκατομμύρια λίρες σε δύο μόνο μήνες. «Και όμως το ποσό που κατάφερε να συγκεντρώσει η κυβέρνηση από τον φόρο αυτό, ήταν πολύ μικρότερο από ό,τι υπολόγισε» (Emre Kongar, Turkiye’ nin toplumsal yapisi).
Το μεγαλύτερο μέρος της λείας, του πλιάτσικου των ελληνικών περιουσιών κατέληξε στην Ζιραάτ. Η Ζιραάτ ήταν η τράπεζα στην οποία η Εφορία της Κωνσταντινούπολης, το τουρκικό κράτος δηλαδή, κατέθετε τα χρήματα τα οποία συνέλεγε. Αυτή δέχτηκε τα χρήματα από τον κεφαλικό φόρο και μετά από δεκάδες χρόνια, ένας αγωνιστής, ο Αρμένιος δικηγόρος Βαρνές Γεγκαγιάν, ο οποίος πέτυχε την αποζημίωση των απογόνων των θυμάτων της γενοκτονίας Ελλήνων και Αρμενίων, ετοιμάζεται να μηνύσει την Τράπεζα. Η είδηση αυτή και η σημασία που μπορεί να έχει μία ενδεχόμενη καταδίκη της Τράπεζας από αμερικανικό δικαστήριο μπορεί να ανοίξει ακόμη ένα περιθωριοποιημένο ζήτημα, όπως ήταν και οι αποζημιώσεις των απογόνων των θυμάτων της γενοκτονίας. Η υπόθεση έχει μεγάλο ενδιαφέρον, συνέχεια και μάλιστα και θρακικές πτυχές.
Φάνης Μαλκίδης
Παραμονές τῆς πρωθυπουργοποίησης τοῦ Γιώργου Παπανδρέου, μέσῳ τῶν ἐκλογῶν τῆς 4ης Ὀκτωβρίου (ἤ τῶν ἀμέσως ἑπόμενων), κάνουμε ἀναπόφευκτα μερικές μαῦρες σκέψεις πού θέλουμε νά μοιραστοῦμε μαζί σας. Τό τί ἀκριβῶς θά σημάνει γενικά ἡ παραπάνω πολιτική ἐξέλιξη δέν εἴμαστε σέ θέση νά τό ποῦμε - καί, γιά νά ἀκριβολογοῦμε, δέν τολμᾶμε νά τό βάλουμε μέ τόν νοῦ μας. Εἰδικά ὅμως γιά τήν ἰδιαίτερη πατρίδα μας, τή Θράκη, δέν μποροῦμε νά μήν τό ἀναλογιστοῦμε.
Πρῶτον καί κύριον εἶναι οἱ σχέσεις μας μέ τήν Τουρκία καί τήν ὑποχείριά της μειονοτική ἡγεσία. Χρόνια τώρα τό ἐκσυγχρονιστικό ΠαΣοΚ ἔχει υἱοθετήσει πλήρως (τόσο στά λόγια - βλέπε π.χ. τίς θέσεις τοῦ ΙΣΤΑΜΕ - ὅσο καί στήν πράξη) τήν ἀτζέντα καί τίς περισσότερες θέσεις τῆς Ἄγκυρας. Ἡ μαζική ὑπερψήφιση τῶν πασόκων ὑποψηφίων (βουλευτῶν, δημάρχων, νομαρχῶν), μειονοτικῶν καί μή, δέν εἶναι καθόλου τυχαία.
Σέ Ροδόπη καί Ξάνθη χρόνια τώρα αὐτό ἀποτυπώνεται στό πρασίνισμα τοῦ χάρτη τῶν ἑκάστοτε ἐκλογῶν, κάτι πού ἴσχυσε ἀκόμη καί στά τελευταῖα χρόνια τῆς νεοδημοκρατικῆς ἰσχύος! Τό τί θά συμβεῖ λοιπόν στίς 4 Ὀκτωβρίου εἶναι ἀπολύτως δεδομένο, καί μόνον ἕνας παράγοντας μπορεῖ νά τό ἐπηρρεάσει: Ἡ προσπάθεια τῆς Τουρκίας νά ἐξαφανίσει πολιτικά τόν Εὐριπίδη Στυλιανίδη, ἀβαντάροντας περαιτέρω τόν ἐσωκομματικό του ἀντίπαλο Ἀχμέτ Ἰλχάν, μέ τήν προσδοκία νά ἀποσπάσει ὁ τελευταῖος τήν μοναδική ἕδρα πού θά πάρει τό κυβερνόν κόμμα στόν νομό Ροδόπης. Τά γαλάζια ψηφοδέλτια, δηλαδή, πού θά δεῖ ἀπό τή μειονότητα ἡ ΝΔ θά εἶναι ἐκεῖνα πού θά πασχίζουν νά θάψουν τό μοναδικό ὑπερέχον τοπικό στέλεχός της ἐδῶ καί δεκαετίες!
Ὁ ἴδιος προσωπικά ὁ Παπανδρέου εἶναι μία ἐγγύηση γιά τήν Ἄγκυρα ὅτι οἱ ἀντιστάσεις θά εἶναι οἱ λιγότερες δυνατές. Δέν ἀναφέρομαι στά φιλομειονοτικά του μέτρα τοῦ παρελθόντος, κάποια ἀπό τά ὁποῖα ἦταν καί ἀναγκαῖα. Μιλῶ γιά τίς μικρές μά καίριες ὑποχωρήσεις στά ἐλάσσονα ζητήματα τῆς καθημερινότητας. Κι ἀπό τήν ἄλλη τό στελεχιακό δυναμικό τοῦ χώρου ἔχει πλέον ἀποψιλωθεῖ ἀπό ἑστίες
ἀντιστάσεως, μέ εὐάριθμες φωτεινές ἐξαιρέσεις (Πεταλωτής, Σγουρίδης…). Ἀντιθέτως, βρίθει ἀπό ἀπίθανους τύπους πού εἴτε ἔχουν μία προσέγγιση γιά τό θέμα λές καί μιλᾶμε γιά τό ἀντάρτικο τῶν Οὐαζίρων στό Πακιστάν εἴτε ἔχουν ἀναλάβει τήν ἁπλή διεκπεραίωση τῶν τουρκικῶν αἰτημάτων πρός τήν ἑλληνική διοίκηση. Νά φανταστοῦμε καί μία κυβέρνηση ΠαΣοΚ μέ 152 βουλευτές, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ 2 θά εἶναι μειονοτικοί; Καθόλου ἀπίθανο καί …καθόλα τρομοκρατικό!
Μήπως ὅμως ὁ νέος πρωθυπουργός θά βοηθήσει τόν τόπο μας στά ἄλλα θέματα; Ἀφήνω κατά μέρος ὅτι κατά κανόνα δέν μπορεῖ οὔτε τόν ἑαυτό του νά βοηθήσει σέ βασικά πράγματα, καί προσπαθῶ, ὅλος αἰσιοδοξία, νά βρῶ ποῦ μπορεῖ νά κάνει κάτι παραπάνω ἀπό τό γαλάζιο τσοῦρμο τῶν ἀχρήστων πού φεύγει. Στόν θνήσκοντα ἀγροτικό τομέα ὅπου ὅλα (καπνοκαλλιέργεια, τιμές ἀγροτικῶν
προϊόντων, ἐπιδοτήσεις…) ἔχουν κριθεῖ ἐκτός συνόρων; Στόν χῶρο τῶν μικρομεσαίων ἐπαγγελματιῶν ὅπου ξέσπασε ἡ κρίση μιᾶς παρασιτικῆς ἀπό τά γεννοφάσκια της οἰκονομίας; Στόν τομέα τῆς δημόσιας διοίκησης ὅπου τό ΠαΣοΚ πρωτοέφερε τήν διάλυση; Ἤ μήπως στά μείζονα τοπικά θέματα, ὅπως εἶναι οἱ ἑλληνορωσικοί ἀγωγοί; Τί εἶπε σχετικά προχθές ὁ ΓΑΠ στήν Ἀλεξανδρούπολη; Ὅτι «ἡ διακρατική συμφωνία γιά τόν ἀγωγό Μπουργκάς - Ἀλεξανδρούπολης κατοχυρώνει τά συμφέροντα μόνο τῆς μιᾶς πλευρᾶς» κι ὅτι «θά ἐπιμείνει στή διασφάλιση τῶν περιβαλλοντικῶν ὅρων σέ ξηρά καί θάλασσα» ὥστε, λέει, «ἡ Ἑλλάδα νά διασφαλίσει τά συμφέροντά της, τόσο στήν κατασκευή ὅσο καί στή λειτουργία τοῦ ἀγωγοῦ αὐτοῦ»! Δηλαδή ἀφοῦ φάγανε 10 χρόνια (1994-2004) χωρίς νά βάλουν μία τελική ὑπογραφή (κάτι πού ἔκανε ὁ Καραμανλής), τώρα θά ἔρθουν νά ξανακάνουν «διάλογο», πετώντας πάλι τή μπάλλα στήν ἐξέδρα, μέχρι νά ἀγανακτήσει ὁ Ρῶσος συμπαίκτης μας καί νά φύγει! Κάθε ὁμοιότητα μέ τίς θέσεις τῆς ἀμερικανόστροφης νέας βουλγαρικῆς κυβέρνησης θά εἶναι ἀπολύτως τυχαία*…
Κι ἕνα τελευταῖο: Ὁ μέλλων πρωθυπουργός σας** εἶχε τό θράσσος νά μιλήσει καί γιά τό θέμα τῶν ματαιωθέντων χρυσωρυχείων, οἰκειοποιούμενος ξεδιάντροπα ξένους ἀγῶνες, κι αὐτό μάλιστα τή στιγμή πού κατεβάζει ὑποψήφιο βουλευτή τόν ὑπεύθυνο δημοσίων σχέσεων τῶν Χρυσωρυχείων Θράκης! Προφανῶς ἦταν βέβαιος πώς ἀπευθύνεται σέ χαχόλους…
* Ἄσε πού ὁ Μπορίσωφ δέν εἶναι καί …σοσιαλιστής
** Γελούσαμε μέ τούς γιάνκηδες πού εἶχαν πρόεδρο τόν κρετίνο Μπούς, ἔ; Ἐδῶ τώρα πού αὐτός θά κάνει καί κουμάντο, ἐλλείψει administration;
Φεύγει λοιπόν κι αυτή η κυβέρνηση, δύο ολόκληρα χρόνια πριν από την κανονική της αποχώρηση και βεβαίως δίχως κανέναν άλλο ορατό λόγο. Αφήνουμε φυσικά κατά μέρος τις απύθμενες αστειότητες του - προφανέστατα εμπαίζοντος την νοημοσύνην μας - επικεφαλής της περί της δήθεν ανάγκης για…νωπές εντολές, αφήνουμε στην άκρη και τον…άκρως γαργαλιστικό πειρασμό να προσφύγουμε σε συνωμοσιολογικά σενάρια για να ερμηνεύσουμε την πασιφανέστατη απόφασή του να ηττηθεί και να παραδώσει τη μεν χώρα στη Σκύλα, το δε κόμμα του στη Χάρυβδη. Ένα σχόλιο απλώς θα καταθέσουμε σήμερα για τη συγκεκριμένη κυβέρνηση, αλλά βέβαια και για τις δύσκολες μέρες που ανοίγονται πλέον μπροστά μας…
Θα ξεκαθαρίσουμε βέβαια για μια ακόμη φορά το προφανές: ότι δηλαδή ουδείς εχέφρων (με τόσο χαρακτηριστικά αρίδηλη την ανεπάρκεια προσώπων και ιδεών) θα μπορούσε ήδη εξαρχής να περιμένει από την κυβέρνηση Καραμανλή κάτι το ιδιαίτερα αξιοσημείωτο και ουσιαστικό. Ουδέποτε λοιπόν και εμείς το περιμέναμε. Και φυσικά εξαρχής καγχάζαμε απέναντι σ’ όλες εκείνες τις λεξιλαγνες αστειότητες περί σεμνότητας και ταπεινότητας, περί πατάξεως της διαφθοράς, περί επανιδρύσεως του κράτους. Άρα επί της ουσίας είναι φανερό ότι δεν επιθυμούμε να κρίνουμε αυτήν την κυβέρνηση ως προς το κατά πόσον…υλοποίησε τις παραπάνω λεκτικές πομφόλυγες. Ποιος διανοητικά καθυστερημένος θα περίμενε δηλαδή να μην υπάρξει νέα επέλαση λωποδυτών σε μια χώρα που παράγει μόνο λωποδύτες ή να υπάρξει έννοια κράτους σε μια χώρα που ο τελευταίος που νομίζω ότι προσπάθησε να την εφαρμόσει, εν τω ιδίω αίματι ετελεύτησεν κατά το σωτήριον 1831; Εμείς συνεπώς θα κρίνουμε την απερχόμενη κυβέρνηση μόνο σε σχέση μ’ εκείνο που θεωρούσαμε πραγματικά εφικτό: ένα μικρό και στοιχειώδες τουτέστιν νοικοκύρεμα του απολύτως παρακμιακού χάους που άφησε πίσω της η οκταετής σοσιαληστρική λαίλαπα του θλιβερού ελληνοφοβικού τζουτζέ των αφεντάδων, η ανεκδιήγητη εκείνη λαίλαπα που προσπάθησε συνειδητά (και φυσικά σε μεγάλο βαθμό το πέτυχε) να καθημάξει οικονομία, παιδεία, θρησκευτικές ευαισθησίες και εθνικές αξιοπρέπειες, να σαρώσει ανηλεώς τσέπες, σώματα και ψυχές. Για τούτο το απειροελάχιστο στοιχειώδες είχαμε γράψει πριν από χρόνια (και εξακολουθούμε να επιμένουμε πεισματικά σ’ αυτή την εκτίμηση) ότι θα ήταν αρκετό ώστε να εξασφαλίσει σ’ αυτήν την κυβέρνηση τουλάχιστον τρεις τετραετίες, γιατί όση κι αν ήταν η ανεπάρκεια, όση κι αν ήταν η κυβερνητική φθορά, δεν θα μπορούσαν να υπερνικηθούν από την ανάμνηση του Μάρτη του 2004, την ανάμνηση της πανσθενούς οργής και αγανάκτησης για κείνο το ελεεινό καθεστώς που κατέρρεε. Αυτή όμως η κυβέρνηση απέτυχε και σ’ αυτό. Παρασυρμένη από την σε κωμικό βαθμό πρωτοφανή ανικανότητα και από την άγαρμπα αδηφάγο μανία των πασιφανών ηλιθίων που την απάρτιζαν ή την περιτριγύριζαν, κατόρθωσε το πραγματικά απολύτως απίστευτο: να εξαλείψει (όχι σε επτά δεκαετίες, αλλά) μέσα σε πέντε μόλις χρόνια το εκτρωματικό πασοκικό όνειδος από την ασταθή ούτως ή άλλως μνήμη (όχι βεβαίως ημών, αλλά) εκείνης της κρίσιμης μάζας του 5% που κρίνει εδώ και 90 χρόνια την ελλαδική εκλογική παρωδία, μετακινούμενη - με την άκρως αξιόπιστη περιοδικότητα εμμηνόροιας - μεταξύ των δύο πόλων του αείποτε ζώντος δικομματισμού. Και πάνω απ’ όλα βέβαια απέτυχε και ο προεξάρχων αυτής της κυβέρνησης, ο οποίος άλλωστε προέβαλλε (και θεωρητικά τουλάχιστον πράγματι ήταν) ως το μεγάλο ατού της. Παρασυρμένος από τη δική του ανεπάρκεια, νικημένος από την αδιαφορία και τη δειλία του, υποταγμένος (προδήλως) και σε πιέσεις, εκβιασμούς και ψευδεπίγραφες ανάγκες ισορροπίας με το δικό του ενδοκομματικό «εκσυγχρονιστικό» σκυλολόι. Αυτή ήταν βασικά η πραγματική αποτυχία, που αναδεικνύει την κυβέρνηση Καραμανλή όχι φυσικά στη χειρότερη όλων των εποχών (καθότι λυπούμαστε, αλλά εξακολουθούμε αναφανδόν να την προτιμούμε από την πανάθλια προηγούμενη), αλλά πάντως σίγουρα στην πλέον απογοητευτική. Απογοητευτική, ακριβώς για τους λόγους που προανέφερα. Και για την παλινόρθωση (έργο δικό της και μόνο) της χυδαίας σύναξης, που αντί να βρίσκεται τώρα στη φυλακή ή έστω οριστικά στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, ετοιμάζεται αντ’ αυτού να επιστρέψει για μια ακόμη φορά στον έλεγχο των κονδυλίων και των μιζών…
Και βέβαια το μέλλον είναι πλέον πιο σκοτεινό από κάθε άλλη φορά. Θα μπορούσε ίσως να φανεί και υπερβολικό, αλλά προσωπικά έχω την αίσθηση ότι βρισκόμαστε - από πολιτικής άποψης - μπροστά στη χειρότερη στιγμή της ούτως ή άλλως άθλιας ιστορίας του γελοίου ελλαδικού ψευδοκράτους από την (υποτιθέμενη) ίδρυσή του - μετά την αποτυχημένη επανάσταση του 1821 - και εξής. Και για πρώτη φορά ακόμη και η λογική της πολιτικής επιλογής του μη χείρονος έχει πλέον επικίνδυνα ξεθωριάσει (καθότι πόσο ανίκητη να είναι άραγε πλέον αυτή η μιθριδατική άμβλυνση, που να σε κάνει να επιλέγεις κάθε φορά το μη…χείρον ανάμεσα στον ηλίθιο, τον ανύπαρκτο, τον γελοίο, τον απατεώνα και τον ντενεκέ;). Ίσως όμως τελικά και να μην έχει σβήσει ακόμη εντελώς αυτή η λογική. Βρισκόμαστε λίγες μόλις μέρες πριν από την παλινόρθωση του πλέον ελεεινού και δυσώνυμου πολιτικού συρφετού που πέρασε ποτέ από αυτόν τον τόπο, ενός συρφετού μάλιστα που υπό τις εντολές (;) του συγκεκριμένου αστείου προεδρεύοντος και εμπλουτισμένος από τη γνωστή φασίζουσα αριστερογενή ελληνοφοβική συμμωρία, θα είναι πολύ χειρότερος ακόμη και από τις τραγικές μέρες της σημιτικής καταισχύνης. Και ταυτόχρονα βρισκόμαστε επίσης λίγο πριν την έλευση στα νεοδημοκρατικά πράγματα του ετέρου συρφετού, που θα μπορούσε να αποβεί μια μέρα (απίστευτο, αλλά αληθινό) πιο εμετικά εθνομηδενιστικός και επικίνδυνος ακόμη κι από τον πρώτο. Η ανατριχιαστική αυτή προοπτική είναι σήμερα μπροστά μας, όχι απλώς ορατή και απτή, αλλά σχεδόν βέβαιη και ειλικρινά δεν ξέρω ποιο θαύμα μπορεί πλέον να την αποτρέψει. Και δεν ξέρω τι μπορεί πλέον να μας αποτρέψει κι εμάς από το να μην πάρουμε τα βουνά, κηρύσσοντας όχι απλώς αντάρτικο, αλλά ανένδοτη και μέχρις εσχάτων μετωπική σύγκρουση απέναντι στον εφιάλτη αυτής της συγκερασμένης αθλιότητας.
Μετωπική σύγκρουση λοιπόν. Γιατί όχι; Λίγο είναι να φτάνεις δηλαδή τόσο κοντά στην κατάμαυρη απελπισία της εξόδου από τον πάτο, για να εισέλθεις στον…απόπατο; Ή μήπως είναι τόσο εύκολο να ξεπεράσεις - δίχως εννοείται ψυχοφάρμακα - την τρομερή ιδέα του να εξεγείρεσαι βλέποντας τα έργα και τις ημέρες αυτής της δήθεν κυβέρνησης του θλιβερού Καραμανλή, ταυτόχρονα όμως να είσαι και απολύτως βέβαιος ότι θα έρθει πολύ σύντομα η μέρα που ακόμη κι αυτήν θα την αναπολείς με νοσταλγία; Κυρίες και κύριοι, ο εφιάλτης είναι εδώ. Καλώς ήρθατε…
Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Για «Το θρακικό σύμπτωμα της ελλαδικής παρακμής (Μουσουλμανική μειονότητα ή Τουρκικό εργαλείο;)» θα μιλήσει ο εκδότης της εφημερίδας «Αντιφωνητής» της Θράκης κ. Κώστας Καραΐσκος, προσκεκλημένος Συριανών φίλων της εφημερίδας. Η ομιλία θα φιλοξενηθεί στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Ι.Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην Ερμούπολη το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στις 19:00.
Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
Ἀπό τό 1998 πᾶνε πιά 11 χρόνια. Ὅσο κι ἄν τίς βαρυόμαστε τίς ἐπετειακές ἀναφορές, κάθε 3η Σεπτεμβρίου, ἐνθυμούμενοι τήν ἐπέτειό μας, κάνουμε μερικές σκέψεις γιά τό ἐγχείρημα τοῦ «Ἀντιφωνητῆ». Κάποτε δείχνει νά πρυτανεύει ἡ ἀνάγκη νά διαπιστώσουμε ἕνα κάποιο «ἔργο» πίσω μας, κι ἄλλοτε πάλι - μέ μιά ὀπτική πέραν τοῦ τάφου - καταλήγουμε στό γνωστό «ματαιότης ματαιοτήτων…». Τελικά τό ἐκκρεμές ἰσορροπεῖ πρός τήν πρώτη μᾶλλον μπάντα, ἀπόδειξη δέ αὐτοῦ ὅτι τό ἔντυπο συνεχίζει νά κυκλοφορεῖ, μά καί νά ἀγαπιέται καί νά σκανδαλίζει, καταγράφοντας σήμερα αὔξοντα ἀριθμό …278! Ἑνα νούμερο τρελλό γιά τίς ἀρχικές προσδοκίες μας, πού ὡστόσο εἶναι ἀπολύτως πραγματικό, ἕνα μικρό θαῦμα. Θαῦμα πού συνίσταται ὄχι μόνο στήν ἀνελιππή ἔκδοση 15νθήμερου πολιτικοσατιρικοῦ ἐντύπου ἀπό ἐρασιτέχνες ἀλλά καί στόν χαρακτήρα τοῦ ἐντύπου αὐτοῦ, πού εἶναι ἀλήθεια ὅτι δέν τό μπερδεύεις μέ κανένα ἄλλο.
Δέν χρειάζεται νά ἀναφερθοῦμε στά προφανῆ πού κάθε ἐπαρκής ἀναγνώστης μας γνωρίζει. Ἔτσι, καί γιά νά μήν ἀνακυκλώνουμε κάθε Σεπτέμβριο τετριμμένα κλισέ, ἐφέτος εἴπαμε νά «γιορτάσουμε» τά γενέθλιά μας μέ μία πρωτοβουλία πού θά ἐκφράζει τή γραμμή καί τίς προτεραιότητες τοῦ ἐντύπου μας. Ξεκινᾶμε λοιπόν μιάν ἐκστρατεία κατά τῆς παρουσίας τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου στήν Κομοτηνή, ἐπαναφέροντας στήν τοπική καθημερινή ἀτζέντα ἕνα θέμα πού γιά χρόνια ἦταν ρητή ἤ ὑπόρρητη εὐχή κάθε θρακιώτη, ὅμως τίς τελευταῖες δύο δεκαετίες ἔχει ἀπαλειφθεῖ. Ἡ ἐπιβολή τῆς τοπικῆς «πολιτικῆς ὀρθότητας», ὁ ἄνωθεν ἐπιβεβλημένος ἑλληνοτουρκισμός, ἡ μιζέρια τοῦ ἀτομικοῦ μικροσυμφέροντος, ἀλλά ἐνίοτε καί ἡ ἀνεπάρκεια τοῦ πατριωτικοῦ χώρου νά ἀποδείξει τό ὀρθόν καί ἀναγκαῖον τοῦ αἰτήματός του, ἐξαφάνισαν ἀπό τόν δημόσιο λόγο στή Θράκη τό δημοκρατικό αὐτονόητο. Νομίζουμε ὅτι εἶναι ἡ ὥρα καί εἶναι πιά ἐπείγουσα ἀνάγκη νά καταδειχθεῖ ἡ κύρια πηγή πολλῶν προβλημάτων τῆς Θράκης καί αὐτό νά ἑδραιωθεῖ στή συνείδηση τοῦ κοινωνικοῦ σώματος. Φτάνει πιά μέ τά μισόλογα καί μέ τά συμπλέγματα αὐτοοικτιρμοῦ καί ἡττοπάθειας. Ὅταν μιά ξένη ὑπηρεσία δέν μᾶς χρειάζεται, δέν ἐξυπηρετεῖ τά συμφέροντά μας καί ἀντιθέτως ὑπάρχει πλῆθος αἰτιάσεων κατά τῆς (ἐμφανοῦς καί μή) δραστηριοποίησής της, πρέπει νά πάρει δρόμο. Τό πῶς θά γίνει αὐτό, τό πῶς θά ἀντιμετωπισθοῦν οἱ τυχόν παρενέργειες κτλ εἶναι ζήτημα καθαρά τεχνικό - διαδικαστικό πού θά τό ἐπεξεργαστοῦν οἱ ἁρμόδιοι καί ἡ πολιτεία. Ὅμως ἡ τοπική κοινωνία πρέπει, παραμερίζοντας τήν μακαριότητά της καί τίς ἐθνομηδενιστικές ἰδεοληψίες, νά ἐκφραστεῖ καί νά δείξει τό βάσιμο καί τό δίκαιο τοῦ αἰτήματος: ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ!
Στίς 20 Αὐγούστου µία ἔκπληξη περίµενε τούς ἀµερικανούς ἀναγνῶστες τῶν LA Times. Σέ περίοπτη θέση φιλοξενεῖτο ἄρθρο τοῦ ἰσραηλινοῦ Νέβ Γκόρντον, καθηγητῆ στό Πανεπιστήµιο Ben Gurion, πολιτικοῦ ἐπιστήµονα καί γνωστοῦ εἰρηνιστῆ, τό ὁποῖο µιλοῦσε γιά τό Ἀπαρτχάιντ τῆς πατρίδας του καί κατέληγε στό συµπέρασµα ὅτι ἡ µόνη στρατηγική πού ἀπέµεινε γιά τήν εἰρήνη καί τήν ἀσφάλεια στήν περιοχή εἶναι µία µαζική διεθνής πίεση µέ µποϋκοτάζ, ἀποεπενδύσεις καί κυρώσεις κατά τῆς χώρας του! Οἱ (ἀναµενόµενες) ἀντιδράσεις περιελάµβαναν καί τῆς προέδρου τοῦ Πανεπιστηµίου, Rivka Carmi, πού δήλωσε στήν «Jerusalem Post» ὅτι «τό ἵδρυµα ἴσως δέν ἐνδιαφέρεται πλέον γιά τίς ὑπηρεσίες του καί ὅποιος νιώθει ἔτσι µπορεῖ νά ἀναζητήσει ἀλλοῦ προσωπική καί ἐπαγγελµατική ζωή»! Ὅταν κάποιοι στό Ἰσραήλ ρισκάρουν τόσα γιά νά ποῦν τήν ἀλήθεια, ἐπιτρέπεται σέ µᾶς νά ἀποσιωποῦµε τήν ἀλήθεια µή µᾶς …κακοχαρακτηρίσουν;
Μέ τήν τροµερή πυρπόληση τῆς Ἀττικῆς ἔχουµε ὅλοι ἀπελπιστεῖ καί πονέσει. Τό θέµα εἶναι ὅτι πέρα ἀπό τίς ἐτήσιες διαπιστώσεις καί τά στιγµιαῖα συναισθήµατα πρέπει κάποτε νά πᾶµε καί παραπέρα, ὀνοµάζοντας τίς αἰτίες καί τούς δράστες αὐτῶν τῶν φρικτῶν ἐγκληµάτων. Κι ἐπειδή γιά νά ἔχουµε ἐµπρησµούς πρέπει νά ὑπάρχουν καί ἐµπρηστές, ἄς σκεφτοῦµε ποιός θά εἶχε συµφέρον ἀπό τήν ἀποψίλωση τῆς Ἀττικῆς.
Ρυθμιστικό καί πυρκαγιές
Τόν περασμένο Ἀπρίλιο ὁ ὑπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιᾶς παρουσίασε τό Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Ἀθήνας - Ἀττικῆς. Πέρα ἀπό τά πολλά καί μεγάλα λόγια πού συνόδευσαν τήν παρουσίαση, μερικά στοιχεῖα τοῦ Σχεδίου εἶναι δεδομένα καί ἀμείλικτα: 250.000 στρέμματα θά μποῦνε στό σχέδιο πόλης καί ἡ Ἀττική θά μπορεῖ νά στεγάσει 8.000.000 κατοίκους! Ἡ ἐπέκταση πρός τήν ἀνατολική Ἀττική, μέ τήν γρήγορη νομιμοποίηση αὐθαρέτων ἀπό ἁρμόδια Ἐπιτροπή ἔδωσε, νομίζουμε, τό σύνθημα στούς κερδοσκόπους γῆς καί οἰκοδομῆς νά προχωρήσουν σέ ἐμπρησμούς.
Θυμίζουμε ὅτι ἤδη ἀπό τότε τό ΚΚΕ σχολίαζε: «…Στόν βωμό τῆς κερδοφορίας τῶν μονοπωλιακῶν ὁμίλων ἡ κυβέρνηση θυσιάζει τήν προστασία τοῦ περιβάλλοντος καί τῆς δημόσιας ὑγείας, τό λαϊκό εἰσόδημα, τή βελτίωση τῶν συνθηκῶν ζωῆς, τήν ἀσφαλή, γρήγορη καί φθηνή μετακίνηση τῶν κατοίκων. Ἀνοίγει τόν δρόμο γιά οἰκιστική ἐπέκταση…».
Πρός τά ποῦ θά ἐπεκτείνετο τό σχεδιαζόμενο Μητροπολιτικό Κέντρο; Τό Ρυθμιστικό προβλέπει γιά τήν ἀνατολική Ἀττική ὅτι «θά ἀποτελέσει τόν δεύτερο πόλο ἀνάπτυξης», δηλαδή θά συγκεντρώσει τήν περισσότερη οἰκονομική δραστηριότητα καί τίς διοικητικές ὑπηρεσίες. Ἠδη τό ἀεροδρόμιο καί ἡ Ἀττική Ὁδός ἔδειξαν πώς δέν μένει καί πολύς χῶρος πλέον γιά ἐξοχικά καί καλλιέργειες. Ἄν προστεθοῦν τά λιμάνια Λαυρίου καί Ραφήνας, ἡ προβλεπόμενη ἐπέκταση τοῦ Μετρό (220 χλμ καί 200 σταθμοί!), τό πρόσφατο σχέδιο Προεδρικοῦ Διατάγματος γιά τόν Ὑμηττό καί τό τελικό σχέδιο τῶν αὐτοκινητοδρόμων τῆς Ἀττικῆς, ἡ …πυρκαγιά ἤδη ἀχνοφαίνεται στό βάθος. Μιά πυρκαγιά πού δέν θά τήν σβήσει οὔτε τό δασολόγιο, οὔτε τά συστήματα ἔγκαιρης εἰδοποίησης, οὔτε ὁ καλύτερος συντονισμός, οὔτε κανένα ἀπό τά πολλά σωστά πλήν ἀνεπαρκῆ μέτρα πού προτείνονται.
Δυστυχῶς στή χώρα αὐτή τίποτε δέν φαίνεται νά βαδίζει σύμφωνα μέ τή σύνεση καί τήν αὐτοσυντήρηση. Ὅλα γίνονται παρανάλωμα μιᾶς λογικῆς «κονομάω ἐδῶ καί τώρα, αὔριο δέν ὑπάρχει», μιᾶς λογικῆς πού βρίσκεται στόν ἀντίποδα κάθε βιωσιμότητας, οἰκονομίας καί φιλοπατρίας. Ἡ ἀπληστία καί ἡ μυωπία τῶν «νταβατζήδων» καί τῶν πολιτικῶν τους ἐνεργούμενων ἀπό τή μία, ἡ ἀδιαφορία καί ἡ ἀμβλύνοια τῶν ὑπηκόων ἀπό τήν ἄλλη, ἔχουν φέρει τόν τόπο μας στό χεῖλος τοῦ γκρεμοῦ καί δυστυχῶς τίποτε δέν δείχνει ἱκανό νά ἀποτρέψει τό τελευταῖο, μοιραῖο βῆμα μας…
Για μια ακόμη φορά σας αποκαλύπτουμε σήμερα ένα μέρος της συνεχούς επικοινωνίας που έχουμε (μέσω Διαδικτύου) με τους αναγνώστες μας. Εξαιρέσαμε φυσικά και πάλι κάποιες ιδιαίτερες - και άκρως προσωπικές - περιπτώσεις, όπως ένα λάγνο ερωτικό e-mail του Αντώνη Λιάκου προς τον Καραϊσκ ή, μια ανακοίνωση βράβευσής μας από το ΚΕΜΟ, από τα υπόλοιπα e-mails όμως, σταχυολογήσαμε τα πιο χαρακτηριστικά και σας τα παρουσιάζουμε αμέσως - μαζί φυσικά και με τις δικές μας απαντήσεις:
Εγώ είμαι πρώην σύμβουλος του προέδρου μεγάλου κόμματος, που με έδιωξαν επειδή έκανα κάτι δήθεν αντεθνικές δηλώσεις. Όταν το έμαθα, όπως ήδη είπα τότε και στην τηλεόραση, ήμουν στο κρεβάτι μ’ ένα φίλο και μου χαλάσανε τη βραδιά. Τώρα μου την ξαναχαλάσανε, γιατί έμαθα ότι το ίδιο (δήθεν προοδευτικό) κόμμα δεν πέρασε τον νόμο για το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, την ώρα που ήμουνα στο κρεβάτι με έξι φίλους, ένα χρυσόψαρο, ένα Τσιουάουα και μία Μονάχους-Μονάχους! Τους πατάς τώρα μια μήνυση για ψυχική οδύνη ή δεν τους την πατάς;
Παληκάρι μου (λέμε τώρα και καμιά μαλ…), κατανοώ το πρόβλημά σου, που προήλθε από τον συγκεκριμένο ομοφοβικό πρόεδρο! Κι εσύ όμως τι θες κι ασχολείσαι με πολιτικάντηδες, που πάνε όπου τους φυσάει ο άνεμος; Να στηρίξεις τις ελπίδες σου μόνο στους πραγματικούς πολιτικούς κολοσσούς του τόπου, σαν τον Αλαβάνο και τον Τσίπρα, τους μόνους δηλαδή που έχουν γνήσιο και ειλικρινές ενδιαφέρον για όλες τις προβληματικές ομάδες (αδερφές, προϊσταμένες, μετανάστες, ελληνοφοβικά πανεπιστημιακά ανθυποσούργελα, κλπ) και δεν νοιάζονται για ψήφους και λοιπές αηδίες! Μη σου πω τώρα να τις στηρίξεις και σε καμιά τριανταριά (τουλάχιστον) ανιεράρχες της ελλαδικής Εκκλησίας, που όχι σύμφωνο (σιγά δα τα ωά!), αλλά μέχρι και τον Ησαϊα θα σου σέρνανε μαζί με τον καλό σου, με 27 ψαλτάδες, ρύζι, μπομπονιέρες και τον Χατζηστεφάνου για κουμπάρο! Ε, μα πρόσεχε επιτέλους λιγάκι κι εσύ!
Άρφ άρφ γκρρρ εγκό Αχμέτ μπλρμπ άρφ Τσετίν φίλω μου βάι βάι βάι τούρκηκη μιονώτιτα τσοκ αγκαπάμαι αρφ άρφ ντικεόματα ιπερασπηζώμασται άγκα ούγκα τραμπούκ κακλαμάνι και τσοκ τραμπούκ σταμάτι κάι κάι κάι γκαμό και αντηφονιτί σας κανιβαλούμ, μας σφάξαιτε ώλους τέλετε φασισταριά τσογλάν!!!
Αγαπητέ μου φίλε, δεν θα τολμούσα βεβαίως να πω ποτέ ότι είστε ένα αγράμματο και καθυστερημένο βόδι, ούτε και να αποδώσω την ανικανότητά σας να ομιλήσετε την ελληνικήν (εννοώ σε επίπεδο στοιχειωδώς ευπρεπέστερο από την αντίστοιχη ικανότητα ουρακοτάγκου) περισσότερο σε διανοητική ανεπάρκεια και λιγότερο σε ιδεολογική επιλογή! Ε, αφού πάντα πιστεύατε ότι εδώ σύντομα θα είναι Τουρκία, ποιος ο λόγος πράγματι να προσπαθήσετε να μάθετε άχρηστες ξένες γλώσσες! Απολύτως σεβαστόν! Δεν θα τολμούσα επίσης ποτέ να σας χαρακτηρίσω γονυκλινή και πεοθηλάζουσα παλλακίδα του τουρκοπρόξενου, ούτε σκατοπρακτοράντζα της ΜΙΤ και όλα αυτά τα γελοιωδώς χυδαία που θα έλεγαν κάποιοι γνωστοί εθνικιστικοί κύκλοι! Ε κι εσείς όμως, φίλτατε, μην τα θέλετε δα και όλα δικά σας! Μέσα σ’ έναν αναρίθμητο εσμό γελοίων ελληνέζων καφροπολιτικών και κοπροπολιτευτών βρέθηκαν πια και δυο-τρεις που δείχνουν να μη συμμερίζονται απολύτως το ευγενές όνειρό σας για μετακίνηση των συνόρων στον Νέστο (τουλάχιστον)! Ε, αφήστε τους να παραληρούν, δημοκρατία έχουμε στο κάτω-κάτω! Μα τίποτα δεν μάθατε επιτέλους από τη φιλειρηνική και διαλλακτική πολιτική (από το 1919 και εξής) του μεγάλου δημοκρατικού ηγέτη σας;
Ιγώ λέγουμι Πασχάλ’ς Τζακσουνούδ’ς, είμι απ’ την Ουρεστιάδα και είμι ιγγουνός ικείνου του Πασχάλ’ που ανάφερε στου προυηγούμινου φύλλου σας ου Γ.Σ. Αν ισχύουν αυτά τα συνταραχτικά κι ου Μάικλ Τζάκσουν είνι όντους θείους μου, μήπους θα πρέπ’ κι ιγώ να διεκδικήσου μιρίδιου της πιριουσίας του; Τι μι συμβουλέβτε;
Δεν ξέρω τι να σας πω, αγαπητέ μου! Δεδομένου ότι κι αυτός ο Γ.Σ. δεν είναι (μεταξύ μας τώρα) και πολύς καιρός που το ’σκασε από το άσυλο, μη σας πάρω και στον λαιμό μου! Από την άλλη βέβαια, η αλήθεια είναι πώς πάνω σ’ όλο τον πλανήτη οι μόνοι που δεν διεκδίκησαν ακόμη μερίδιο από την περιουσία του Τζάκσον, είστε εσείς κι ο Ζαμπουνίδης. Και καλά, αυτός τι να τα κάνει τα λεφτά, του αρκεί η ευτυχία από τις τόσες υποδομές που έφτιαξε στον νομό (και χάρη στις οποίες μπόρεσαν να φιλοξενηθούν τόσα εκατομμύρια Ρώσων τουριστών τα τελευταία χρόνια)! Για σας όμως δεν ξέρω, μπορεί να μην έχετε τα απαιτούμενα πεντακόσια χιλιάρικα για να πραγματοποιήσετε το μεγαλόπνοο όνειρο τόσων και τόσων γκάτζων ευγενών συντοπιτών σας, να φτιάξετε δηλαδή έξω απ’ τη Νέα Χηλή μια βίλα με τέσσερις πισίνες και πλαγιά με τεχνητό χιόνι για σκι και να πάρετε επίσης και μια Λαμποργκίνι, για να την οδηγάτε πάνω-κάτω στη Λεωφόρο Δημοκρατίας στην Αλεξανδρούπολη, με τα παράθυρα ανοιχτά και με το τελευταίο CD του Μπουγά στα 1680 ντεσιμπέλ! Οπότε τι να σας πω! Τολμήστε το κι ο Θεός βοηθός!
Είμαι χρόνια αναγνώστης σας, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να συμμεριστώ απόλυτα την επιθυμία σας για την εκδίωξη του τουρκοπροξενείου - κι ας είναι βέβαια όντως τίγκα στην παρανομία η δράση του! Γιατί αν - λέω αν - συνέβαινε κάποια στιγμή αυτό, σκεφτήκατε εσείς, ρε παιδιά, τι σύγχυση θα επικρατούσε τότε στη Θράκη;
Καλά, σ’ αυτό που λέτε τώρα, ομολογώ ότι δεν έχετε και τελείως άδικο, γιατί αν έσπαζε μια μέρα ο διάολος το ποδάρι του κι έπαιρνε τον πούλο από δω όλο αυτό το φασιστοσκυλολόι, θα είχαμε πράγματι για λίγο καιρό κενό…εξουσίας (δεδομένου ότι εδώ και δεκαετίες η ελληνική κυριαρχία στην περιοχή εξαντλείται ουσιαστικά στο επίπεδο της ψιλής…κυριότητας). Και φυσικά θα είχαμε και πολύ μεγάλο μπάχαλο, ε; Με ποιον θα συνεννοούνταν τότε οι ημέτεροι ψηφοτσομπάνηδες; Πόσα κιβώτια Lexotanil και Seropram θα έπαιρναν πλέον ημερησίως κάμποσα δημαρχο-νομαρχίδια, μπροστά στην αγωνία τους για το τι τους ξημερώνει; Πού θα έκαναν τους τεμενάδες τους άπαντες οι ελληνόφωνοι ανθυποτζουτζέδες; Πώς θα αντιμετωπιζόταν κι η ανεργία, από τα τόσα ρουφιανίδια και υπορουφιανίδια που θα έμεναν άφνω επί ξύλου κρεμάμενα; Κι αυτό όμως προσωρινή αναστάτωση θα ήταν, οπότε μην ανησυχείτε καθόλου, αγαπητέ! Δεδομένου ότι οι φελλοί και οι κουράδες πάντοτε επιπλέουν, είναι βέβαιο ότι κανείς απ’ όλους αυτούς δεν θα χαθεί! Δεν θυμάστε δηλαδή και μετά το 1821 πώς κυριάρχησαν τα λαμόγια και οι ήρωες πεθάνανε στην ψάθα ή στη φυλακή; Ή μήπως δεν θυμάστε μετά την Κατοχή πώς «ρίχτηκαν» εκείνοι που πολέμησαν τους Γερμανούς κι απελευθέρωσαν τη μισή Ελλάδα (δεν εξετάζω εννοείται τώρα τις από τη Βάρκιζα και μετά απίστευτες μαλ… τους) και πώς ήρθανε στα πράγματα οι δοσίλογοι; Μη φοβάστε λοιπόν, θα τον βρούμε τον δρόμο μας και χωρίς ξένη κυριαρχία (ή ξένη…επικαρπία)! Στον ευλογημένο αυτόν τόπο κανείς ντενεκές και κανείς ρουφιάνος ποτέ δεν χάθηκε!
Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Πρωτεύουσα θέση μεταξύ των σημαντικότερων προβλημάτων της χώρας (δημογραφικό, εθνικά, καθολική διαφθορά κοκ), έχει χωρίς καμμία αμφιβολία αυτό καθεαυτό το Κλεινόν Άστυ. Το αδηφάγο τέρας που το μόνο κλέος που του απέμεινε είναι το όνομα, αφού κατασπάραξε όλη τη χώρα, καιρό τώρα τρώει τις σάρκες του. Το γνωστό και ως αθηνοκεντρικό μοντέλο οργάνωσης και ανάπτυξης, είναι ολοφάνερο ότι έχει εκμετρήσει προ πολλού το ζην του. Οι πρόσφατες πυρκαγιές ήταν ένα ακόμη κερασάκι στην τούρτα!
Τι κατάφερε 175 χρόνια τώρα, ιδίως τα τελευταία 50-60; Μάζεψε τον μισό πληθυσμό του κρατιδίου στο λεκανοπέδιο καταστρέφοντας (οριστικά;) δια της μπετονοποίησης ένα απαράμιλλου κάλλους φυσικό περιβάλλον, δημιουργώντας μια από τις πιο μολυσμένες μεγαλουπόλεις του πλανήτη. Αποξένωσε τους ανθρώπους μεταξύ τους, από τη γη τους, τις εστίες τους, από κάθε έννοια πατρίδας. Τους ομογενοποίησε επιτυγχάνοντας οικονομίες κλίμακας, παράγοντας εκθηλισμένους metrosexual, χαρωπούς καταναλωτές προϊόντων, ελεγχόμενων και κατευθυνόμενων ειδήσεων, άχρηστων πληροφοριών, μαζικής παγκοσμιοποιημένης υποκουλτούρας. Εξέθρεψε το μοναδικό παγκοσμίως είδος του αθηνέζου ανθρώπου που είναι μόνος του στον κόσμο και όλοι του χρωστάνε, τα ξέρει όλα, είναι μάγκας, αγενής, καταφερτζής, πολυλογάς με άποψη για όλα, παρτάκιας, λαμόγιο, που κονομάει πουλώντας αέρα, ξεκοκκαλίζοντας προγράμματα, κλέβοντας κατά προτίμηση δημόσιο χρήμα και οπωσδήποτε την Εφορία, οδηγεί το SUV του στους ιδιωτικούς του δρόμους όπως γουστάρει μιλώντας στο κινητό και καπνίζοντας ταυτόχρονα κι ο νους του κι ο λογισμός είναι πώς και πού θα διασκεδάσει. Συγκέντρωσε το 90% της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας, μιας οικονομίας παρασιτικής –ανύπαρκτης στην πραγματικότητα- που δεν παράγει τίποτε άλλο από αέρα κοπανιστό, σκουπίδια και κάθε είδους τρωκτικά. Εξέθρεψε τη χειρότερη στο δυτικό τουλάχιστον κόσμο αστική τάξη/ οικονομική elite κατσαπλιάδων, κλεφτών, ψευτοεπιχειρηματιών που κάνουν business αποκλειστικά σχεδόν με το Δημόσιο και το μόνο που ρισκάρουν είναι το μέγεθος της θαλαμηγού ή τα στρέμματα της βίλας στην Εκάλη/Φιλοθέη/Ψυχικό/Γλυφάδα και πάει λέγοντας. Δημιούργησε ένα πολιτικό προσωπικό εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου, ολοκληρωτικά σχεδόν ελεγχόμενο από την προηγούμενη τάξη, που εξαντλεί τα όρια της ύπαρξής του στη virtual reality των δυσανάλογα πολλών σε σχέση με τον πληθυσμό ΜΜΕ (κυρίως βοθροκάναλων). Εγκατέλειψε το σύνολο της χώρας χωρίς υποδομές σε τραίνα, αυτοκινητόδρομους, λιμάνια και κυρίως ανθρώπινο δυναμικό, απολύτως ανέτοιμη να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε από τις προκλήσεις του μέλλοντος. Ακόμα και σήμερα που η λαμογιά και η ρεμούλα έχουν χτυπήσει κόκκινο, εν έτει σχεδόν 2010 δεν έχει καταφέρει να συνδεθεί με τη συμπρωτεύουσα με κλειστό αυτοκινητόδρομο!
Δεν χρειάζεται πολλά. Αρκεί να φανταστεί κανείς τα αυτονόητα, πώς θα γινόταν η Ελλάδα δηλαδή με μια σταδιακή, προγραμματισμένη μείωση του πληθυσμού της Αθήνας σε 1,5-2.000.000 κόσμο. Με 8-10 μεγάλα αστικά κέντρα των 400-500.000 κατοίκων ανά την επικράτεια και ζωντάνεμα της νησιωτικής χώρας, με οργανωμένη και αυστηρά τηρούμενη πολεοδόμηση, με αυτόνομη οικονομική δραστηριότητα με τοπικά χαρακτηριστικά μέσω της ανάδειξης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων κάθε περιοχής (νότια Ελλάδα τουρισμός, Πειραιάς εμπορική ναυτιλία, βόρεια Ελλάδα βιομηχανία, ενέργεια, μεταφορές κοκ), με δημόσια σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, μαιευτήρια, πολιτιστική δραστηριότητα υψηλού επιπέδου. Με μετρημένους ανθρώπους, με ήθος και αξιοπρέπεια, που παράγουν αγαθά, τεχνολογία αιχμής, ιδέες, πολιτισμό. Δεν χρειάζεται να ξαναανακαλύψουμε το ζεστό νερό, το πανάξιο εκείνο κομμάτι των συμπατριωτών μας που ζούνε και προκόβουν στο εξωτερικό, διατηρώντας ταυτόχρονα την πιο αγνή και αυθεντική αίσθηση της μητέρας πατρίδας, δείχνει το δρόμο.
Διαβάσαμε πρόσφατα ένα ευφυολόγημα του Γιάννη Τσαρούχη ο οποίος είχε πει για την Αθήνα, ότι οι σημερινοί ευεργέτες της θα είναι όχι αυτοί που κτίζουν και δωρίζουν σημαντικά δημόσια κτίρια, αλλά αυτοί που γκρεμίζουν κτίρια και δωρίζουν ελεύθερο χώρο. Τον θυμηθήκαμε με τις πρόσφατες πυρκαγιές της ΒΑ Αττικής οι οποίες υπό την έννοια της ανάδειξης ενός εφιαλτικού μέλλοντος (το νέο Ρυθμιστικό προβλέπει 8.000.000 για την Αθήνα) -πέραν της τρομακτικής οικολογικής καταστροφής- είχανε τελικά εξέχουσα σημασία.
Δ.Ν.
Στίς 20 Αὐγούστου, 20 χρόνια µετά τήν ἔκρηξη στό ἀεροσκάφος τῆς Panamerican, πάνω ἀπό τό Λόκερµπυ τῆς Σκωτίας (270 νεκροί), ἔπεσαν οἱ τίτλοι γιά µία ἀκόµη ἀπίστευτα βρώµικη ἱστορία τῆς CIA σέ βάρος τοῦ ἀραβικοῦ κόσµου. Ἀπελευθερώθηκε ὁ καταδικασµένος σέ ἰσόβια γιά ἐκείνη τήν ἐνέργεια, ὁ 57χρονος Λίβυος Ἀµπντελµπασέντ ἀλ Μεγκράχι γιά λόγους ὑγείας καί ἐπέστρεψε στή χώρα του γιά νά ζήσει τίς τελευταῖες του µέρες (ἔχει καρκίνο τοῦ προστάτη σέ τελικό στάδιο). Στήν Λιβύη τόν ὑποδέχθηκαν ἑκατοντάδες ἄτοµα στό ἀεροδρόµιο ὡς ἥρωα καί τόν συνάντησε καί ὁ ἴδιος ὁ Καντάφι.
Ἄς θυµηθοῦµε λίγες λεπτοµέρειες ἀπό ἐκείνη τήν ἐποχή, ἄκρως διδακτικές καί γιά τό σήµερα. Γιά τήν ἔκρηξη στό ἀµερικανικό ἀεροσκάφος εἶχαν δικαστεῖ δύο Λίβυοι καί ὁ ἕνας ἀθωώθηκε. Ποιές ἦταν ὅµως οἱ ἀποδείξεις πού ἔστειλαν τόν Μεγκράχι στή φυλακή καί ὑποχρέωσαν τήν Λιβύη σέ καταβολή ἀποζηµιώσεων 2,7 δισ. δολαρίων; Τό σενάριο πού ἐπικράτησε ἦταν πώς ὁ Μεγκράχι ἔβαλε τή βόµβα σέ ἕνα ραδιόφωνο, τυλιγµένο σέ ροῦχα σέ µιά ἀσυνόδευτη βαλίτσα πού πέταξε µέ τήν Air Malta µέχρι τή Φραγκφούρτη, κι ἀπό κεῖ µεταφορτώθηκε στό µοιραῖο ἀεροπλάνο µέχρι τό Λονδῖνο γιά νά σκάσει ἀργότερα πάνω ἀπό τό Λόκερµπυ. Τό µοναδικό τεκµήριο «ἐνοχῆς» ἦταν ἕνα θραῦσµα τοῦ χρονοδιακόπτη τῆς βόµβας, τυλιγµένο σέ ἕνα πουκάµισο πού ὁ Μεγκράχι «εἶχε ἀγοράσει στή Μάλτα». Τό γεγονός ὅτι τό «εὕρηµα» ἀνακαλύφθηκε 50 χλµ ἀπό τό Λόκερµπυ µῆνες µετά, ὅτι καταγγέλθηκε ἀπό Σκωτσέζο ἀστυνοµικό τό «φύτεµα» τῶν «ἀποδείξεων» ἀπό τήν CIA, ὅτι ὁ χρονοδιακόπτης δέν ἀναγνωρίστηκε ἀπό τόν Ἑλβετό κατασκευαστή του (κάθε φορά τοῦ παρουσίαζαν καί διαφορετικόν!) καί δέν ἐπιδείχθηκε ποτέ στήν ὑπεράσπιση, ὅτι ὁ εἰδικός Τόµας Θέρµαν τῆς CIA πού ἀποφάνθηκε γιά τόν µηχανισµό ἀποδείχτηκε σέ ἄλλες περιπτώσεις ἀπατεώνας, ὅτι ὁ πωλητής τοῦ πουκάµισου ἀρχικά δέν ἀναγνώριζε τόν Μεγκράχι καί µετά …βεβαιώθηκε, ὅτι σήµερα ὁ ἴδιος ζεῖ στήν Αὐστραλία ἔχοντας πάρει 2 ἑκ. δολάρια ἀµοιβή ἀπό τή CIA, ὅτι δέν ἦταν δυνατόν νά διατηρηθεῖ µέρος τοῦ ἐκρηκτικοῦ µηχανισµοῦ (θυµίζει τό διαβατήριο τοῦ Μωχάµετ Ἄτα στούς Δίδυµους Πύργους;), ὅλα τοῦτα εἶναι ψιλά γράµµατα γιά τά ΜΜΕ. Τούς φτάνει πού ἀποφάνθηκε ἡ «δικαιοσύνη». Τί κι ἄν συγγενεῖς τῶν θυµάτων δηλώνουν βέβαιοι γιά τήν ἀθωώτητα τοῦ Λίβυου καί στήν Ἐπιτροπή γιά τήν ἀπελευθέρωσή του πρωτοστάτησε ὁ πάστορας τῆς περιοχῆς, πού εἶχε καί ὁ ἴδιος τραυµατισθεῖ; Τό Associated Press βρῆκε στίς ΗΠΑ κάτι συγγενεῖς, µιά Σάρα καί µιά Κοέν, ἔστειλε γιά ἀναπαραγωγή τίς «ὀργισµένες» δηλώσεις τους κατά τοῦ «τροµοκράτη» σέ ὅλα τά ΜΜΕ τοῦ κόσµου, καί καθάρισε…
Διαβάσαμε πρόσφατα δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα για το λαθρομεταναστευτικό και πραγματικά επιβεβαιώθηκε η παγιωμένη πλέον αίσθησή μας: Με αυτούς τους ανθρώπους και συμπατριώτες μας δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης, τουλάχιστον σε μία σειρά ζητημάτων τέτοιας φύσεως. Παραθέτω επί λέξει και σχολιάζω αδρομερώς τις τοποθετήσεις του:
1) «Είναι φανερό ότι βρισκόμαστε μπροστά σε ένα σοβαρό ανθρωπιστικό πρόβλημα».
Για ποιο ανθρωπιστικό πρόβλημα μιλάμε; Το πρόβλημα είναι καθαρά πολιτικό. Οι Ιρακινοί, οι Αφγανοί, οι Πακιστανοί, οι Σομαλοί έρχονται φυγάδες από τους στρατιωτικούς και οικονομικούς πολέμους των Αμερικανών (κυρίως) αλλά δεν ακούμε να καταγγέλεται κάτι τέτοιο με το όνομά του. Μα κι ανθρωπιστικό να ήταν το πρόβλημα, η χώρα μας θα το έλυνε; Κράτος είναι, όχι διεθνής οργανισμός ή ΜΚΟ!
2) «Όλα τα προηγούμενα χρόνια η ανεπτυγμένη Δύση έσπειρε φτώχεια κι εξαθλίωση, σήμερα θερίζει τις επιπτώσεις»
Ναι, και λοιπόν; Ποια είναι η ευθύνη της Ελλάδας για την ευρωπαϊκή αποικιοκρατία, που και η ίδια την ένιωσε στο πετσί της; Έχει γούστο να ισχύει για τον Τσίπρα η συλλογική ευθύνη!
3) «Η ΕΕ προσπαθεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με την καταστολή και την αστυνόμευση. Η πρακτική αυτή είναι τελείως ατελέσφορη. Όσο και αν προσπαθεί κανείς με εξοπλιστικά προγράμματα να περιφρουρήσει τα θαλάσσια σύνορα δεν θα το καταφέρει».
Τι λες βρε παληκάρι μου; Μήπως πήρες είδηση τι απέφεραν τα μέτρα στην Ιταλία; Γιά δές τα νούμερα της λαθρομετανάστευσης εκεί κι εδώ και μετά πες μας για ατελέσφορα και μη μέτρα. Άλλωστε δεν λέει κανείς ότι μόνη της η φύλαξη των συνόρων θα λύσει το πρόβλημα αλλά είναι δυνατόν να την εγκαταλείψουμε;!
4) «Η κυβέρνηση ακολουθεί την ίδια πολιτική και παρασύρεται από έναν ανταγωνισμό με την ακροδεξιά ρητορεία του κ. Καρατζαφέρη και καταλήγει στις πιο ακραίες πολιτικές επιλογές της. Δυστυχώς και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει εγκατασταθεί μεσοτοιχία με τη Ν.Δ. και τον ΛΑΟΣ και έχει υιοθετήσει μια ακροδεξιά και λαϊκίστικη ρητορεία».
Εντάξει, όποτε θέλουμε να χρωματίσουμε το κακό, υπάρχει η γνωστή παλέτα: η ακροδεξιά, ο λαϊκισμός, ο Καρατζαφέρης… Κανένα επιχείρημα όμως, μόνο ταμπέλες!
5) «Εμείς επιμένουμε να υπερασπιζόμαστε τις προτάσεις και τις θέσεις των διεθνών οργανισμών (…) Και προτείνουμε πολύ συγκεκριμένα μέτρα. Μεταξύ αυτών ζητάμε τα χρήματα που δαπανώνται από την Ε.Ε. να μην πηγαίνουν σε εξοπλισμούς και αναποτελεσματικά προγράμματα για την καταστολή και τη φύλαξη των συνόρων που δεν μπορούν να φυλαχθούν, αλλά να πηγαίνουν στη διαμόρφωση ανοιχτών κέντρων φιλοξενίας, όπου να πληρούνται οι συνθήκες υγιεινής και δεν θα έχουν αυτή την κατάσταση που βλέπουμε σήμερα στο Κέντρο Κράτησης της Σάμου και αλλού».
Το πήραμε λοιπόν απόφαση, σύνορα δεν μπορούμε να φυλάξουμε, ας δώσουμε λεφτά για ξενοδοχειακό εξοπλισμό! Να βάλουμε και μια ταμπέλα στα σύνορα και ίσως να μοιράζουμε και διαφημιστικά φυλλάδια στις χώρες του Τρίτου Κόσμου, «ανοίξαμε και σας περιμένουμε»!
6) «Σ’ αυτό το πλαίσιο διεκδίκησης ζητάμε και από την ΕΕ να εφαρμοστεί ένα διακρατικό πρόγραμμα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας προκειμένου να στηθούν και στις δυο χώρες κέντρα φιλοξενίας και κέντρα υποδοχής».
Κάποιος πρέπει να εξηγήσει στον Αλέξη ότι αυτά που ζητάει από την Τουρκία είναι κωμικά. Σαν να ζητάς από τον λύκο βοήθεια να φυλάς τα πρόβατα. Άλλωστε τις συμφωνίες που ήδη έχει υπογράψει η Τουρκία, είδαμε πόσο τις εφάρμοσε…
7) «Δεν είναι δυνατόν να μετακινούνται ελευθέρα εμπορεύματα, κεφάλαια, ακόμη και ο τζόγος και να μην μπορούν να μετακινηθούν οι άνθρωποι».
Μα πώς, μετακινούνται και άνθρωποι με τους ίδιους ακριβώς όρους, του εμπορίου. Κι όσο διευκολύνεις το έργο των δουλεμπόρων, τόσο γίνεσαι συνένοχός τους, ένας χρήσιμος ηλίθιος του trafficking.
8) «Τέλος, προτείνουμε μέτρα για την απογκετοποίηση αστικών περιοχών, που πλήττονται από την υπερβολική συσσώρευση εξαθλιωμένων οικονομικών μεταναστών και μεταναστών, με ενίσχυση της ποιότητας ζωής αυτών των περιοχών».
Δεν ξέρω σε ποια χώρα ζει ο Αλέξης, πάντως η χώρα στην οποία ζούμε εμείς δεν έχει (ή δεν δίνει) μία δεκάρα για τους ίδιους τους πολίτες της, για τα στοιχειώδη τους δικαιώματα, όντας στα όρια της πτώχευσης. Το όνειρο βέβαια είναι δικαίωμα του καθενός, όμως καθώς η λαθρομετανάστευση τείνει να γίνει ο εφιάλτης της πατρίδας μας, καλά είναι να ασχοληθούμε με την πραγματικότητα…
Ἦταν τό γεγονός τῆς χρονιᾶς γιά τόν πολιτισμό τῆς Θράκης: ἡ ἀναστήλωση καί ἐπαναλειτουργία τοῦ ἀρχαίου θεάτρου τῆς Μαρώνειας, τοῦ μοναδικοῦ ἀπό τά 3 πού γνωρίζουμε ὅτι λειτουργοῦσαν στήν ἀρχαία Θράκη (ἀπό ἐκεῖνα τῆς Σαμοθράκης καί τῶν Ἀβδήρων σώζονται μόνο σπαράγματα). Ἔτσι, μετά τίς ἀνασκαφές πού ξεκίνησαν στή δεκαετία τοῦ ‘80 καί τίς πρόσφατες ἀναστηλώσεις, στίς 29 Αὐγούστου ἦρθε ἡ στιγμή νά ξανακουστεῖ ὁ ἑλληνικός τραγικός λόγος στή θαυμάσια τοποθεσία μέσα στούς ἐλαιῶνες. Ἡ Λυδία Κονιόρδου ὑπῆρξε ἐκπληκτική στούς τρεῖς μονολόγους τῆς Ἠλέκτρας καί χάρισε τό ταλέντο της στούς 500 περίπου τυχερούς θεατές.
Πῶς ὅμως φτάσαμε ὥς ἐδῶ; Ἀκούγοντας τούς χαιρετισμούς στά ἐγκαίνια καί διαβάζοντας τά σχετικά ρεπορτάζ, κανένα ὀρθό συμπέρασμα δέν προέκυπτε. Λές καί ὅλα ἦρθαν κάπως αὐτόματα! Κι ὅμως, ἄν δέν ὑπῆρχε ὁ Σύλλογος Φίλων Ἀρχαίου Θεάτρου Μαρώνειας ἤδη ἀπό τό 1999 μέ μοναδικό του σκοπό τήν ἀναστήλωση καί έπαναλειτουργία τοῦ χώρου, ΤΙΠΟΤΕ δέν θά εἶχε συμβεῖ. Οἱ ἀρχαιολόγοι ἀντιδροῦσαν τότε κρίνοντας τήν λειτουργία τοῦ θεάτρου ἀδύνατη, οἱ πολιτικοί κρύβονταν γιά χρόνια πίσω ἀπό αὐτό καί ὁ κόσμος ἀδρανοῦσε. Ὅμως ἡ πρωτοβουλία τοῦ Συλλόγου καί προσωπικά τοῦ Κομοτηναίου τραγουδοποιοῦ Θανάση Γκαϊφύλλια, πού ξεκινώντας μέ μία «μουσική κατάληψη» τοῦ χώρου πρίν 16 χρόνια ἔδωσε μεγάλον ἀγώνα, κινητοποίησε τούς πάντες καί κατέληξε αἰσίως στό προχθεσινό ἀποτέλεσμα πού ὀφείλεται ἐν πολλοῖς στή δική του ἰδέα καί εὐαισθησία. Ἕνα κομβικό σημεῖο εἶχε σταθεῖ καί ἡ ἔντονη λογομαχία τοῦ ἀρχαιολόγου, μέλους τοῦ ΔΣ τοῦ συλλόγου καί καλοῦ μας φίλου, Γιώργου Βολουδάκη μέ τήν τότε (1999) γ.γ. τοῦ ΥΠΠΟ, Λ. Μενδώνη γιά τό ζήτημα αὐτό. Ὡστόσο στίς 29 Αὐγούστου 2009 τίποτε τέτοιο δέν μνημονεύτηκε. Δέν πειράζει, εἶναι γνωστό τό πῶς λειτουργεῖ τό σύστημα στήν Ἑλλάδα…
Μά ἀκόμη καί στό πολιτικό προσωπικό πού προχώρησε τήν ὑπόθεση ἔγιναν ἀδικίες. Στό πρόγραμμα π.χ. βρέθηκε χῶρος γιά τή φωτογραφία τοῦ …δήμαρχου Χ. Παπανικολάου, ἀποσιωπήθηκε ὅμως ἡ συμβολή τοῦ νομάρχη καί (κυρίως) τοῦ Χρήστου Ζαχόπουλου, ὁ ὁποῖος ἀνέλαβε - καί πέτυχε - νά ὑλοποιήσει τήν προσωπική ὑπόσχεση τοῦ Καραμανλῆ γιά τήν ἀναστήλωση. Περισσότερες λεπτομέρειες γιά τό ἱστορικό τῆς πρωτοβουλίας στήν ἱστοσελίδα τοῦ συλλόγου www.arxaiotheatro.gr.
Νά ἐλπίσουμε ὅτι ἦρθε καί ἡ ὥρα τῆς ἑνοποίησης - ἀνάδειξης τοῦ σύνολου ἀρχαιολογικοῦ χώρου τῆς Μαρώνειας; Ἤ μήπως πρέπει νά παλέψουμε μέ κάποιον νέο σύλλογο γιά ἄλλα 25 χρόνια;
Στίς 10-11 Αὐγούστου 2009, διεξήχθη στήν ἕδρα τοῦ ΟΗΕ στή Γενεύη ἡ 75η Συνεδρία τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν Ἐξάλειψη τῶν Φυλετικῶν Διακρίσεων (CERD). Στήν Ἐπιτροπή συζητήθηκε ἡ ἔκθεση πού ἀφοροῦσε τή χώρα μας γιά πλῆθος θεμάτων, τόσο ἀναφορικά μέ τήν μειονότητα τῆς Θράκης καί τούς Ψευτομακεδόνες, ὅσο καί ἄλλα ζητήματα (π.χ. τῶν Ρομά). Οἱ ἑλληνικές θέσεις ἐκτέθηκαν ἀπό τόν μόνιμο ἀντιπρόσωπό μας κ. Φραγκῖσκο Βέρρο καί τήν νομική σύμβουλο τοῦ ΥΠΕΞ μας κ. Μαρία Τελανιάν. Ἐρωτήσεις ἔθεσαν διάφοροι, μεταξύ τῶν ὁποίων καί δύο Τουρκάλες, ἡ Μελέκ Κιρματζή ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ὁμοσπονδία Τούρκων Δ. Θράκης καί ἡ - ἀπαραίτητη σέ κάθε φόρουμ ὅπου ἀπολογεῖται ἡ πατρίδα μας - Περβίν Χαϊρουλλάχ (στά δεξιά στή φωτογραφία) ἀπό τόν Σύλλογο Ἐπιστημόνων Μειονότητας.
Ἡ ἐξέλιξη τῆς συζήτησης ἦταν ἕνας σπάνιος θρίαμβος γιά τίς ἑλληνικές θέσεις. Μάλιστα ὁ Βραζιλιάνος διπλωμάτης Ζοζέ Ἀουγκοῦστο Λίντγκρεν Ἄλβες, πού ἦταν ἐπικεφαλῆς τῆς Ἐπιτροπῆς, προέβη σέ κολακευτικότατα σχόλια γιά τήν ἑλληνική πολιτική καί τή στάση τῆς χώρας μας ἀπέναντι σέ κείνους πού τήν ἐγκαλοῦν γιά διάφορα ἀπίθανα: «Ὁ κ. Ἄλβες εὐχαρίστησε τήν ἑλληνική ἀντιπροσωπεία γιά τίς σοβαρές της ἀπαντήσεις. Τό βασικό του συμπέρασμα ἀπό τήν ὅλη συζήτηση ἦταν θετικό. Θεωρεῖ τίς ἀπαντήσεις πού δόθηκαν εἰλικρινεῖς καί σχεδόν 100% ἱκανοποιητικές». Χαρακτήρισε τίς κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις σχετικά μέ τούς Ρομά, τούς Μουσουλμάνους καί τούς μετανάστες πολύ θετικές καί τόνισε ὅτι δέν ἔχει σημασία ἡ ἀναγνώριση μιᾶς μειονότητας ὡς τέτοιας ἤ ἄλλης, ὅσο τό ἄν τά μέλη της στεροῦνται κάποια ἀτομικά τους δικαιώματα.
Μουσουλμανική μειονότητα
Τί εἶπε ἡ ἑλληνική ἀντιπροσωπεία γιά τήν μουσουλμανική μειονότητα τῆς Θράκης; Ἀρχικά τό γνωστό, πώς ἀποτελεῖται ἀπό τρεῖς διαφορετικές ὁμάδες, δηλ. ἀπό Τούρκους, Ρομά καί Πομάκους. Μίλησε γιά τήν ἐλευθερία ἔκφρασης τῆς κουλτούρας καί τῆς ταυτότητάς τους καί γιά τίς ἐν ἐξελίξει προσπάθειες διδασκαλίας τῆς Πομακικῆς γλώσσας, κάτι πού ἄλλοι, μέσα στήν μουσουλμανική μειονότητα, δέν θέλουν κάτι τέτοιο (δέν τολμήσαμε νά τούς κατονομάσουμε). Σημείωσε ὅτι δέν εἶναι ἡ ἑλληνική κυβέρνηση πού προσπαθεῖ νά ἐπιβάλει μία (ἐθνική) ταυτότητα ἀλλά τό πλειοψηφικό στοιχεῖο τῆς μειονότητας. Γιά τό θέμα τῶν μουφτήδων, ὅπου περιέγραψε τήν κατάσταση, εἶπε ὅτι «οἱ ἑλληνικές Ἀρχές ἀναζητοῦν προσεκτικά πῶς νά βγοῦν ἀπό τήν σημερινή κατάσταση» (προοίμιο τῆς νέας ὑποχώρησης τοῦ ΥΠΕΞ μας;).
Ψευτομακεδονισμός
Ὁσο γιά τήν ψευτομακεδονική μειονότητα, ὁ εἰσηγητής τοῦ ΟΗΕ ἦταν ἀκόμη θετικότερος γιά τίς ἑλληνικές θέσεις. Ὁ κ. Alves εἶπε ὅτι γιά τό ζήτημα τῶν λεγόμενων «Σλάβων Μακεδόνων», ἀγνοοῦσε ὅτι ἀρνοῦνται τή σλαβική καταγωγή τους, μολονότι ὑπῆρξε πρεσβευτής στήν ΠΓΔΜ κι ἀναρωτήθηκε τί θά ἄλλαζε ἄν ἡ κοινότητα ἀναγνώριζε τόν «σλαβομακεδονικό» (κι ὄχι σκέτο «μακεδονικό») πολιτισμό της. «Δέν μπορῶ νά μήν πῶ ἕνα μεγάλο μπράβο στήν ἑλληνική ἀντιπροσωπεία πού ἐπιτέλους ἔδειξαν καί προπάντως ἐξήγησαν στόν κόσμο ὅτι οἱ Σκοπιανοί θέλουν νά σφετεριστοῦν τό ὄνομα, μή ἀποδεχόμενοι τόν Σλαβικό πολιτισμό τους», εἶπε χαρακτηριστικά.
Ἡ Δαμόκλειος Σύμβαση
Ἀναφορικά μέ τήν περίφημη «Σύμβαση – Πλαίσιο τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρώπης γιά τήν προστασία τῶν Ἐθνικῶν Μειονοτήτων», πού εἶχε ψηφίσει ἡ κυβέρνηση Σημίτη ἀλλά ἡ χώρα μας δέν δείχνει πρόθυμη νά τήν κυρώσει, ἡ ἑλληνική ἀντιπροσωπεία ὀρθότατα τόνισε πώς «ἡ πολυσυλλεκτικότητα τῶν νομικῶν καί κοινωνικοπολιτικῶν περιστάσεων καί οἱ ἱστορικές παραδόσεις πού ἐπικρατοῦν σέ κάθε χώρα ἐπιβάλουν τήν κατά περίπτωση προσέγγιση καί ὄχι τήν «μία λύση γιά ὅλα» σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν ἀντιμετώπιση ἐννοιῶν καί πρακτικῶν λύσεων». Στό σημεῖο αὐτό ὁ Βραζιλιάνος Εἰσηγητής εἶπε ὅτι «δέν μπορεῖ νά συμφωνήσει περισσότερο μέ τήν ἀπάντηση τῆς Ἑλλάδας»!
Διαπιστώσεις καί προτάσεις
Ἡ Ἐπιτροπή κατέθεσε ἐγγράφως τίς διαπιστώσεις καί προτάσεις της στίς 28 Αὐγούστου. Ἐκεῖ, ὡς συνήθως, τό πνεῦμα ἦταν πιό ἰσορροπημένο, προκειμένου νά μήν μείνει κανένας παραπονεμένος. Ἔτσι οἱ Τοῦρκοι κέρδισαν μία προτροπή πρός τή χώρα μας σέ ζητήματα μειονοτικῆς ἐκπαίδευσης καί μία γενικόλογη σύσταση γιά τά σωματεῖα τους. Ὅμως καί πάλι ἐπαινέθηκε ἡ ἑλληνική τοποθέτηση (εἰλικρινής, δημιουργική, ποιοτική) καί ἡ πρόοδος (σέ 5 σημεῖα), ἐνῶ ἡ 9η παράγραφος ἔχει ἐξαιρετικό ἐνδιαφέρον γιά μᾶς: «The Committee notes that the Muslim minority of Western Thrace is composed of Turkish, Pomak and Roma ethnic groups, and that the Government wishes to ensure their right to use their own languages. The Committee asks the State party to include in its next report information on measures taken to protect the human rights of these groups and their right to identity.» Δηλαδή «Ἡ Ἐπιτροπή σημειώνει ὅτι ἡ Μουσουλμανική μειονότητα τῆς Δυτικῆς Θράκης ἀποτελεῖται ἀπό τίς ἐθνικές ὁμάδες τῶν Τούρκων, τῶν Πομάκων καί τῶν Ρομά και ὅτι ἡ Κυβέρνηση θέλει νά διασφαλίσει τό δικαίωμά τους νά χρησιμοποιοῦν τίς γλῶσσες τους. Ἡ Ἐπιτροπή ζητᾶ ἀπό τό Κράτος - μέρος (τήν Ἑλλάδα) νά συμπεριλάβει στήν ἑπόμενη ἀναφορά της πληροφορίες γιά τά μέτρα πού ἔλαβε γιά τήν προστασία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων αὐτῶν τῶν ὁμάδων καί τοῦ δικαιώματος στήν ταυτότητά τους»!!! Τί μεγαλύτερη δικαίωση γιά ὅσους παλέψαμε ἐπί χρόνια στήν κατεύθυνση αὐτή; Νά δοῦμε τώρα τά ἔργα τῆς πολιτείας ὑπέρ τῶν Πομάκων καί τῶν Ρομά…
Στα μέσα Αυγούστου επισκέφτηκε τη Θράκη μία επιτροπή Τούρκων νομικών, από τον δικηγορικό σύλλογο Σμύρνης και όχι μόνο, με επικεφαλής τόν πρόεδρό του, Οζντεμίρ Σοκμέν. Στην επιτροπή συμμετείχαν επίσης δικαστές, εισαγγελείς, ο αντιπρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου που τυγχάνει και πρόεδρος του «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης» (στο παράρτημα Σμύρνης) Αϊντίν Οζτζάν και ο αντίστοιχος του παραρτήματος Ζεϊτίν-μπουρνού, Ασίμ Γκιουβέν.
Τι γύρευε μία τέτοια επιτροπή στα μέρη μας; Το μόνο σχετικό που πληροφορηθήκαμε από τον μειονοτικό Τύπο είναι η επίσκεψή τους στην «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» (φωτό) όπου τους υποδέχθηκαν μέλη του σωματείου υπό τον πρόεδρό του Μεχμέτ Χατζηχαλήλ, ο εκπρόσωπος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Σινάν Καβάζ, ο πρόεδρος της ανεξάρτητης (δηλ. τουρκικής) παράταξης για τον δήμο Ξάνθης Χασάν Μαλκότς, κ.ά. Η συνάντηση, κατά το δημοσίευμα, ήταν περίπου εθιμοτυπική και αποσκοπούσε στην γνωριμία και στην ενημέρωση.
Σύμφωνα όμως με άλλες πληροφορίες, η όλη επίσκεψη έχει πολύ συγκεκριμένο χαρακτήρα: Στοχεύει στη συλλογή στοιχείων για ό,τι πωλήσεις, κατασχέσεις, απαλλοτριώσεις κτλ κτημάτων μειονοτικών έχουν γίνει όλα αυτά τα χρόνια, με σκοπό σωρεία προσφυγών κατά της Ελλάδος! Μία κίνηση προφανούς αντιπερισπασμού για τις διεκδικήσεις του Πατριαρχείου, που μένει να αποδειχθεί η βασιμότητά της.
1) Στίς 1 Σεπτεμβρίου 1946 γίνεται στήν ἐμφυλιοπολεμική Ἑλλάδα δημοψήφισμα γιά τήν ἐπαναφορά ἤ ὄχι τοῦ βασιλιᾶ Γεωργίου Β’, πού ἦταν ὁ καημένος ἐξόριστος στήν Ἀγγλία (ὅλως τυχαία ἡ χώρα, θά μποροῦσε νά βρίσκεται καί στήν Βενεζουέλα ἀλλά νά, ἔτσι ἔτυχε). Τό ΚΚΕ πρόκρινε τήν ἀποχή πού ἀνῆλθε στό 10% καί τό ἀποτέλεσμα βγαίνει …… ὑπέρ τοῦ George.
Α) 51 - 49
Β) 68 - 32
Γ) 99 - 1
Δ) 3 - 2 στά πέναλτυ
2) Στό Λιόπετρι Ἀμμοχώστου γίνεται φονική μάχη μαχητῶν τῆς ΕΟΚΑ κατά τῶν Ἄγγλων, πού λήγει μέ τούς 4 Ἕλληνες ἀντάρτες νεκρούς. Ἀφοῦ πολέμησαν μέ πολλαπλάσιες δυνάμεις, ἀναγκάστηκαν νά βγοῦν ἀπό τόν ἀχυρώνα ὅπου εἶχαν ταμπουρωθεῖ ὅταν ……..
Α) Ἑλικόπτερο ἔριξε ἐμπρηστικές βόμβες
Β) Συνειδητοποίησαν πώς κατά τήν ὀπτική τοῦ Ἄλλου/Ἄγγλου δέν ἦταν παρά ἀπεχθεῖς τρομοκράτες
Γ) Τραγούδησαν ἀπ’ ἔξω οἱ Ἄγγλοι τό All we need is love
Δ) Τελείωσαν τά πολεμοφόδιά τους
3) Στίς 3 Σεπτεμβρίου 1998 ξεκινᾶ τήν ἔκδοσή του στήν Κομοτηνή ὁ «Ἀντιφωνητής». Ἑνα ἀπό τά 4 μέλη τοῦ βασικοῦ του πυρήνα δέν ἦταν Ἑλληνας ἀλλά ………
Α) Τοῦρκος
Β) Βούλγαρος
Γ) Φινλανδοπαναμέζος
Δ) Πυγμαῖος
4) Στίς 6 Σεπτεμβρίου ξεσποῦν τά Σεπτεμβριανά πογκρόμ τῶν Τούρκων κατά τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Κωνσταντινούπολης, μέ ἀποτέλεσμα τήν καταστροφή 4.500 καταστημάτων, 1000 κατοικιῶν, 73 ἐκκλησιῶν καί 37 σχολείων. Καί δέν εἶναι βέβαια μόνον οἱ ἰλιγγιώδεις ὑλικές ζημίες, οἱ 2000 βιασμοί (οἱ 200 καταγγέλθηκαν) καί οἱ 7 φόνοι ἀλλά καί ἡ ἀρχή τοῦ τέλους γιά τήν ἑλληνική παρουσία στή Βασιλεύουσα. Γιά τό πογκρόμ ἡ ἀφορμή δόθηκε μέ τήν προβοκάτσια τοῦ Κομοτηναίου Ὀκτάι Ἐγκίν πού ἔβαλε ἕναν ἐκρηκτικό μηχανισμό στό τουρκικό Προξενεῖο τῆς Θεσσαλονίκης, πού λέγεται καί «σπίτι τοῦ Κεμάλ». Ὁ Ἐγκίν, γιός πρώην βουλευτῆ, ἄν καί συνελήφθη ἀμέσως, ἀφέθηκε ἐλεύθερος γιά νά διαφύγει στήν Τουρκία μέσα στό πόρτ μπαγκάζ τοῦ Τούρκου προξένου Κομοτηνῆς, Ἀχμέτ Οὐμάρ, καί ἀποδείχθηκε ὅτι εἶχε δράσει σέ συνεννόηση μέ ὑπάλληλο τοῦ Προξενείου καί οἱ δύο βόμβες εἶχαν ἔρθει μέ τόν …διπλωματικό σάκο! Ρωτᾶμε: Ποιός διασφαλίζει τή Θράκη ἀπό μία ἀνάλογη προβοκάτσια ὅσο τό τουρκικό Προξενεῖο βρίσκεται στήν Κομοτηνή;
Α) Τό ἑλληνικό Κράτος
Β) Ἡ Ντόρα Μπακογιάννη
Γ) Ἡ ἑλληνοτουρκική φιλία
Δ) Ὁ φούφουτος
5) Στίς 11 Σεπτεμβρίου 1964 ἡ κυβέρνηση τοῦ Γεωργίου Παπανδρέου ἐπιτρέπει τήν χρήση τῆς δημοτικῆς γλώσσας στήν Ἐκπαίδευση. Τό πρῶτο βῆμα στήν κατεύθυνση αὐτή εἶχε γίνει τό 1918, ὅταν ὁ Βενιζέλος καθιέρωσε τήν δημοτική γλῶσσα στά δημοτικά σχολεῖα καί τό τελευταῖο ἔγινε ἀπό τόν Καραμανλή τό 1976 μέ τήν ἐπιβολή τῆς δημοτικῆς καί τόν παραμερισμό τῆς καθαρεύουσας (τήν ἑπόμενη χρονιά καί στή δημόσια διοίκηση). Ποιός ἄλλος εἶχε φέρει πρίν τόν Παπανδρέου τήν δημοτική γλῶσσα στά δημοτικά μά καί στά γυμνάνια τῆς χώρας;
Α) Ὁ Νικόλαος Πλαστήρας
Β) Ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς
Γ) Ὁ Θεόδωρος Πάγκαλος
Δ) Ὁ Ἀλέξανδρος Παπάγος
6) Στίς 13 Σεπτεμβρίου τοῦ 1873 γεννιέται στό Βερολῖνο ὁ μέγας μαθηματικός Κωνσταντῖνος Καραθεοδωρῆ, τέκνο τοῦ Φαναριώτη Στέφανου Καραθεοδωρῆ (μέ καταγωγή ἀπό τό Μποσνοχώρι τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης) καί τῆς Χιώτισσας Δέσποινας Πετροκοκκίνου. Ποιός εἶναι ὁ λόγος πού ἡ ἵδρυση τοῦ Μουσείου Καραθεοδωρῆ στήν Κομοτηνή πυροδότησε κόντρα μέ τή Νέα Βύσσα;
Α) Ἡ ἀγάπη τῶν πολιτῶν τῶν δύο δήμων γιά τά μαθηματικά
Β) Ἡ ἀγάπη τους γιά τήν ἑλληνική ἱστορία καί τίς μεγάλες της μορφές
Γ) Ὁ ὑπερβάλλων τοπικισμός
Δ) Ἡ νεοελληνική μικρόνοια
7) Στίς 14 Σεπτεμβρίου τοῦ 1814 ἱδρύεται στήν Ὀδησσό τῆς Ρωσίας ἡ Φιλική Ἑταιρεία ἀπό τούς Νικόλαο Σκουφᾶ, Ἀθανάσιο Τσακάλωφ καί Ἐμμανουήλ Ξάνθο. Ἑνα τέταρτο ἱδρυτικό μέλος ἦταν ὁ Παναγιώτης Ἀναγνωστόπουλος. Ποιός ἐξ αὐτῶν, γνωστός καί ὡς μασῶνος, κατηγορήθηκε γιά φόνο Φιλικοῦ, γιά κατάχρηση καί γιά τήν ὅλη συμπεριφορά του (ἀμφισβητήθηκε ἀκόμη καί ἡ συμμετοχή του) μέσα στήν Ἑταιρεία;
Α) Ὁ Ν. Σκουφᾶς
Β) Ὁ Α. Τσακάλωφ
Γ) Ὁ Ε. Ξάνθος
Δ) Ὁ Π. Ἀναγνωστόπουλος
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:
1Β, 2Α, 3Α, 4Δ, 5Β, 6Δ, 7Γ
32 διορισμοί σέ δημοτική ΑΕ τῆς Κομο-τηνῆς, μέ ὑποβολή δικαιολογητικῶν Πα ρασκευή ἀπόγευμα καί 4 ὧρες Σαββα-τοκύριακο; Συντρέχει κάποιος σοβαρός λόγος ἤ …μόνον ὁ προφανής;
Ὅταν ὁ ἴδιος ὁ ἰρακινός ΥΠΕΞ, ὁ Ζεμπαρί, μιλᾶ γιά «ἐσωτερική συνεργασία» στό μακελειό τῆς 19/8 (32 νεκροί, 600 τραυματίες), δέν χρειάζεται δικό μας σχόλιο
Τούς σφάζουν τούς ἀνθρώπους κατά ἑκατοντάδες οἱ ΗΠΑνθρωποι «προστάτες» τους, φωνάζοντας ταυτόχρονα ἀπ’ τά ΜΜΕ: «Εἴδατε τί κάνει ἡ Ἀλ Κάιντα;»
Τή ζωή τῆς Ἄννα Φράνκ κάνει ταινία ἡ Walt Disney. Φυσικά. Ἄν ὁ πρόεδρός της λεγόταν Κούνδουρος, κι ὄχι Robert Allen Iger, θά γύριζε τῆς Λέλας Καραγιάννη
Μόνο πού τότε ἀφενός θά ἀρκεῖτο στήν ἱστορική ἀλήθεια κι ἀφετέρου δέν θά πρυτάνευε καμμία πολιτική στόχευση.
Ὁ Muhammad Al-Attar ψάρευε ἀνοιχτά τῆς Γάζας (27/8) ὅταν τό βλῆμα τοῦ ἰσραηλινοῦ ναυτικοῦ τόν ἀποκεφάλισε διδάσκοντάς του τί θά πεῖ VERBOTEN!
«Ἔπεσε» τό λευκορωσικό SU-27 στό ἀεροπορικό σώου στήν Πολωνία. Ὅπως εἶχε πέσει καί τό ρώσικο ΤU 144 (Le Bourget, 1973); Μέ τή σχετική …βοήθεια;
Ὁμαδικούς τάφους καί συντόμευση τῶν κηδειῶν μελετᾶνε, λέει, στή Βρετανία ἐν ὄψει γρίπης! Προτείνω νά θάψουν ἀπό τώρα καί καμπόσους, τί περιμένουν;
Οἱ Ψευτομακεδόνες στήνουν μουσεῖο γιά τόν Κεμάλ στό κωλοχώρι τοῦ μπαμπᾶ του (;), οἱ Τοῦρκοι ὑπόσχονται ὁδό Μακεδονίας στήν Ἄγκυρα. Ἀλισβερίς.
Ἄγαλμα 8 μ. τοῦ Ἀπόλλωνος ἀνακάλυψαν Ἰταλοί ἀρχαιολόγοι στή μικρασιατική ἀρχαία Ἱεράπολη. Νἄναι ὁ ἀρχαῖος Τοῦρκος θεός Ἀπόλλογλου; Μᾶλλον.
Εἴτε μέ εἴτε χωρίς φυσικό ἀέριο, ἡ ΑΟΖ τοῦ Καστελόριζου «καίει» τήν Τουρκία - καί μᾶς ἑνώνει μέ τήν Κύπρο. Νά δοῦμε πότε θά κουνηθεῖ τό ΥΠΕΞ μας.
30 εὐρώ τό ἄτομο γιά νά συμφάγεις μέ τόν Τρεμόπουλο στήν Κύπρο (26/8) καί ν’ ἀκούσεις τίς παπαριές γιά «συμβίωση» κτλ. Ὄχι, ἔδινες 30 εὐρώ, δέν σοῦ ‘διναν!
Πάντως δέν πρέπει νά πούλησε. Ἀφοῦ τά ἴδια ξερατά (γιά ἑλληνικές συγγνῶμες καί εὐθῦνες μας γιά τήν εἰσβολή) τά σερβίρει κάθε τόσο ὁ Χριστόφιας τζάμπα…
Καλή πρωτοβουλία Σιούφα γιά οὐσιαστικό πόθεν ἔσχες τῶν βουλευτῶν. Αὐτό τό παληκάρι ξεχωρίζει, ὁμολογῶ, ἤδη ἀπό τήν ὑπουργία του στό Ἀνάπτυξης.
Κόπηκε ἡ τροπολογία γιά μεταγραφή τῶν 250 φοιτητῶν τῆς Λακουΐλα σ’ ἑλληνικά ΑΕΙ. Φαίνεται ὅτι ἐνίοτε τίθεται καί κανένα ἀνάχωμα στή ρουσφετολογία.
Τά 34 χλμ ὁδοποιίας στά Πομακοχώρια τῆς Ροδόπης (18 ἑκ. €) εἶναι ἕνα μεγάλο ἔργο γιά τόν τόπο. Ἡ ἐκτέλεσή του ὅμως θἄχει σχέση μέ τίς προδιαγραφές του;
Παρεξηγήθηκαν οἱ θρακοπασόκοι μέ τήν κυβερνητική προπαγάνδα στό συνέδριο τῶν Θρακῶν! Πρώτη φορά εἶδαν κάτι τέτοιο καί ξιπάστηκαν οἱ καημένοι!
Φανταστεῖτε ρέ σύντροφοι τί τραβᾶμε ἐμεῖς, πού αὐτό τό ἔργο τό βλέπουμε μιά ζωή! Μιλᾶμε γιά δόση κομματικῆς προπαγάνδας πού σκοτώνει ἐλέφαντα!
Μετά τίς 2 διαρρήξεις ναῶν τῆς Ἀλεξ/λης μέσα στόν Αὔγουστο, τώρα χτύπησαν καί τή Μητρόπολη! Νά εἶναι ἡμεδαποί; Τόση ἄμβλυνση τῆς αἴσθησης τοῦ ἱεροῦ;
«Ψίθυροι ζωῆς στή Νεκρή Ζώνη» στή Δημοτική Πινακοθήκη Ξάνθης, μέ φωτογραφίες ἀπό τήν Πράσινη Γραμμή. Μιά ἀξιοθέατη πλευρά τῆς Κύπρου. Καί…
…Στίς 4/9 (19:00, «Νησάκι») τά παιδιά τοῦ Δροσεροῦ παρουσιάζουν τό παραμύθι τοῦ Τριβιζᾶ «Τό ὄνειρο τοῦ Σκιάχτρου». Ξεχωρίζουν στίς γιορτές Παλιᾶς Ξάνθης
Οἱ ὁποῖες ἄν ἐξελιχθοῦν καί πάλι σέ σουβλακιάδα, ὅπως φοβᾶται ὁ Σύλλογος κατοίκων Παλιᾶς Πόλης, δέν θά ἔχουν καί μεγάλη σχέση μέ τόν πολιτισμό.
Πάντως ζηλεύω τόν Θανάση Γκαϊφύλλια. Ἀπέδειξε ὅτι καί στίς μέρες μας οἱ παρέες καί οἱ ἰδιωτικές πρωτοβουλίες γράφουν ἱστορία - ζωοδοτώντας π.χ. θέατρα.
Κι ἀπό κεῖ πού ὁ δήμαρχος Χ. Κιασήφ ἔλεγε ναί σέ δημόσιο σχολεῖο στή Φιλύρα, βγῆκε μέ ἡρωικές δηλώσεις ἐναντίον! Τί Προξένησε τήν (ἀληθινή;) μεταστροφή;
Ἱδρύµατα, Ἰνστιτοῦτα καί ἄλλα κόλπα…
Τό πόσο ἐκτιµοῦµε τούς πολιτικούς καί τά κόµµατά µας νοµίζω εἶναι σαφές σέ κάθε ἀναγνώστη. Ἔτσι ξέρετε πόσο χαιρόµαστε τίς πρωτοβουλίες τους πού παράγουν πολιτική καί οὐδέποτε ἁρπαχτές, δηµόσιες σχέσεις καί κοπανιστό ἀέρα.
Ἀφορµή µᾶς ἔδωσε τό «Ἰνστιτοῦτο Δηµοκρατίας Κωνσταντῖνος Καραµανλής» (ΙΔΚΚ) µέ τήν πρόσφατη ἔκθεσή του (24/7 -10/8) στό Ζάππειο µέ τίτλο «Τέχνη καί Δηµοκρατία - 35 σύγχρονοι Ἕλληνες δηµιουργοί» γιά τά 35 χρόνια ἀποκατάστασης τῆς δηµοκρατίας στήν Ἑλλάδα. Ἡ ἔκθεση, λένε κάποιοι ζηλόφθονες, µεταµορφώθηκε σέ φιέστα τῆς ΝΔ µετά τήν ὁµιλία τοῦ πρωθυπουργοῦ στά ἐγκαίνιά της, γιά ἄλλους συνέχισε τό ἔργο τῆς ἁγιοποίησης τοῦ Κ.Κ. Ὅσο γιά τό ΙΔΚΚ, διαβάζουµε πώς ἱδρύθηκε τό 1998 καί εἶναι ἐπιστηµονική µή κερδοσκοπική ἑταιρεία γιά τή µελέτη καί ἀνάλυση κοινωνικῶν, πολιτικῶν καί οἰκονοµικῶν θεµάτων. Τό «ποιός πλερώνει» µένει ἀσαφές στήν ἱστοσελίδα τοῦ ἰνστιτούτου, κάτι µᾶς λέει ὅµως ὅτι τό συντηροῦµε ὅλοι ἐµεῖς, µέ κονδύλια πού ὑποτίθεται ὅτι ἀφοροῦν τήν …ἔρευνα στή χώρα!
Κι ἀπό τήν ἄλλη πῶς νά µήν πανηγυρίσουµε ὡς ἔντυπο γιά τήν «ἰδιαίτερη ἐπιτυχία» µέ τήν ὁποία πραγµατοποιήθηκε καί φέτος τό (12ο) ἐτήσιο «Συµπόσιο τῆς Σύµης» στή …Σκιάθο (12-16 Ἰουλίου). Ἐκεῖ λοιπόν, ἀγαπητοί συνέλληνες, «ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ Ἱδρύµατος Ἀνδρέα Παπανδρέου ἀκαδηµαϊκοί, ἐπιχειρηµατίες, πολιτικοί, θρησκευτικοί ἡγέτες, διπλωµάτες, ἐπιστήµονες καί ἀκτιβιστές συµµετεῖχαν στίς ἐργασίες, ὥστε νά προωθήσουν προοδευτικές πολιτικές λύσεις σέ παγκόσµιες προκλήσεις». Φέτος τό θέµα ἦταν «Πρῶτα οἱ Πολῖτες - Προοδευτική Διακυβέρνηση, Πράσινη Οἰκονοµία καί Δίκαιη Κοινωνία». Συµµετέχοντες: W. Cimoszewizc, πρώην πρωθυπουργός τῆς Πολωνίας, Mats Karlsson, ἀντιπρόεδρος τῆς Παγκόσµιας Τράπεζας, Gerd Leipold, πρόεδρος τῆς Greenpeace, Cem Ozdemir, πρόεδρος τῶν Γερµανῶν Πρασίνων, Segolene Royal, πρ. ὑποψήφια τῶν σοσιαλιστῶν Γαλλίας, Joseph Stiglitz, νοµπελίστας οἰκονοµολόγος κ.ἄ.
Τά κολοσσιαῖα ὀφέλη πού ἀποκόµισε ἡ ἑλληνική κοινωνία δέν εἶναι εὐδιάκριτα, καθώς ὁ ΓΑΠ δέν εἶναι ἀκόµη πρωθυπουργός. Ὅµως οὐδείς µπορεῖ νά τά ἀµφισβητήσει καθώς ὁ χρηµατοδότης τοῦ Συµποσίου - τό ἵδρυµα «Ἀνδρέας Παπανδρέου» - εἶναι ἕνα κοινωφελές ἵδρυµα µή κερδοσκοπικοῦ χαρακτήρα. Πού σηµαίνει ὅτι ὅλο (;) τό παραδάκι µέ τό ὁποῖο συµποσιάστηκαν οἱ ἀνωτέρω προσκεκληµένοι καί οἱ πασόκες οἰκοδεσπότες τους, ἦταν δικό µας, ὅπως καί κάθε χρόνο. Στείλαµε λοιπόν ἕνα ἐρώτηµα στήν διοίκησή του* γιά νά πληροφορηθοῦµε τό ποιός πληρώνει τό Συµπόσιο. Οὐδεµία ἀπάντηση µᾶς δόθηκε - καί ὁ νοῶν νοείτω.
Βάλτε τώρα δίπλα καί τό χτύπα ξῦλο «Ἵδρυµα Κ. Μητσοτάκης», πού ἱδρύθηκε ὁµοιοτρόπως τό 2001 ὡς κοινωφελής µή κερδοσκοπικός ὀργανισµός**, ἤ τό «Ἵδρυµα Κώστα Σηµίτη» πού δηµιουργήθηκε πέρυσι καί φέτος ἐντάχθηκε κι αὐτό στό καθεστώς φορολογικῆς ἀπαλλαγῆς πού ἰσχύει καί γιά τά προηγούµενα, γιά νά πάρετε µία ἰδέα ἑνός τρόπου ἐπιβίωσης τῶν κοτζαµπάσικων τζακιῶν τῆς κυβερνώσας ὀλιγαρχίας στή νέα τους ἐποχή…
* Τά 4 ἀπό τά 7 µέλη τοῦ Δ.Σ. εἶναι τῆς οἰκογενείας Παπανδρέου καί προεδρεύει ὁ Λαλιώτης ὁ ὁποῖος ἔχει ἀποστασιοποιηθεῖ
** Μαντέψτε ποιά γερµανική ἑταιρεία τοῦ προµήθευσε τό 2004 ἠλεκτρονικό ἐξοπλισµό γιά 309.500 εὐρώ! Ναί, ἡ Siemens!
Μιά σειρά πρακτικῶν καί εὔκολων τρόπων γιά τήν προφύλαξή σας ἀπό τή νέα γρίπη Α (Η1Ν1) δίνουμε σήμερα ἀπό τόν «Ἀντιφωνητή», ἔτσι ὅπως μᾶς ὑποδείχθηκε ἀπό ὁμάδα εἰδικῶν ἐπιστημόνων οἱ ὁποῖοι διδάσκουν ἐπιδημιολογία στό Harvard καί εἶναι φανατικοί συνδρομητές μας. Παραθέτουμε τίς συμβουλές τους μέ μορφή ἐρωταποκρίσεων ἔτσι ὥστε νά γίνουν ἀντιληπτές ἀπό τόν καθένα:
- Tί μπορῶ νά κάνω γιά νά προστατευθῶ ἀπό τή νέα γρίπη Α (H1N1);
- Μπορεῖτε νά προστατευθεῖτε ἀπό τόν ἰό μέ κάποια ἁπλά μέτρα. Π.χ. βλέπετε κάποιον νά φταρνίζεται, νά βήχει καί νά ξερνοβολάει. Μήν σπεύσετε νά τόν ἀγκαλιάσετε καί νά τόν φιλήσετε, ἔστω κι ἄν εἶναι ἡ πεθερά σας. Μήν μαζεύετε ροχάλες καί μυξωμένα χαρτομάντηλα ἀπό τόν δρόμο. Μήν ἐπιλέγετε νά συνωστίζεστε στά νοσοκομεῖα, σέ κλινικές καί σέ νεκροτομεῖα.
- Ποιές τροφές ἐνδείκνυνται γιά νά μειωθεῖ ὁ κίνδυνος νά νοσήσω;
- Ἀπαγορεύεται τό νερό, τό ψωμί, τό ρύζι, τά ζυμαρικά, τά λαχανικά, τά ὄσπρια, τά θαλασσινά καί τά κρέατα. Σέ συγκεκριμένες ποσότητες βοηθάει τό μαῦρο χαβιάρι, οἱ πιπεριές τσάρλεστον μέ λευκά τυριά, τό σουφλέ μέ λαζάνια καί ἡ κρέμα ἀνθότυρου μέ μέλι καί κομπόστα σαμπάνιας.
- Πῶς μπορῶ νά ξέρω ὅτι ἔχω γρίπη Α (Η1Ν1);
- Μέ βάση τή Στατιστική ἔχετε πιθανότητα μία στίς 879.000.000.000.000. Βεβαίως μπορεῖ καί νά σᾶς συνέβη, ἄν εἶστε τόσο τυχερός. Τά συμπτώματα εἶναι: Πολύωρη παρακολούθηση τηλεοπτικῶν δελτίων εἰδήσεων. Ἀνάγνωση καθεστωτικῶν ἀθηνοφυλλά-δων. Κριτική ἱκανότητα ἐφάμιλλη ἑνός χάμστερ.
- Νομίζω ὅτι εἶμαι ἄρρωστος. Τί πρέπει νά κάνω;
- Κλεῖστε πρῶτα πρῶτα τή γ..νη τήν τηλεόραση! Χρησιμοποιεῖστε τίς ἐφημερίδες μόνο γιά καθάρισμα τζαμιῶν - τύλιγμα ψαριῶν. Διαβάζετε ἀνελλιπῶς καί μόνο τόν «Ἀντιφωνητή». Αὐτά φτάνουν καί περισσεύουν.
- Μά …ἐδῶ ὅλος ὁ κόσμος ἔχει πανικοβληθεῖ!
- Αὐτό λέμε κι ἐμεῖς βρέ παληκάρι μου, ὅτι πανικοβλήθηκε ἀπό τά ΜΜΕ καί τούς ἄλλους ἀπατεῶνες. Ξέχασες τίς τρελλές ἀγελάδες, τή γρίπη τῶν πουλερικῶν καί τόσες ἄλλες μποῦρδες;
- Μά τί λέτε, ἐδῶ κοτζάμ Παγκόσμιος Ὀργανισμός Ὑγείας λέει ὅτι…
- Ἄααα, μά ἐσύ εἶσαι ἀνεπίδεκτος μαθήσεως! Καί τά ἄλλα πού λέμε ὁ Π.Ο.Υ. δέν τά ξεφούρνισε; Γιά πές μας λοιπόν, μπορεῖς νά φανταστεῖς κάποια σχέση τῶν φαρμακοβιομηχανιῶν μέ τούς ἀξιωματούχους τοῦ Π.Ο.Υ.; Ἤ μήπως αὐτά δέν γίνονται ἐπειδή δέν τά λέει τό Μεγκαντένα; Σιγά σιγά θά βρεῖς καί δάκτυλο τῆς Ἀλ Κάιντα!
- Καί ὅλες αὐτές οἱ κρατικές προετοιμασίες;
- Ἔμ ἀπ’ αὐτό καί μόνο δέν θά ἔπρεπε νά τήν ψυλλιαστεῖτε ὅτι κάτι παίζεται; Μόνο ἀπό τούς ἐπαίνους τοῦ Π.Ο.Υ. πρός τήν Ἑλλάδα δέν εἶναι φανερό ὅτι πρόκειται γιά μία φούσκα; Ποιό πραγματικό πρόβλημα ἔλυσε ἡ χώρα μας γιά νά διακριθεῖ κιόλας διεθνῶς σ’ ἕνα καινούργιο; Ἐκτός κι ἄν θεωρεῖτε τόν Ἀβραμόπουλο πολιτικό παγκοσμίου ἐπιπέδου, ὁπότε πράγματι χρειάζεστε γιατρό ἀλλά ἄλλης εἰδικότητας…
- Καί πότε θά πρέπει νά ζητήσω ἰατρική βοήθεια;
- Ἐξαρτᾶται. Ἄν ὁ γιατρός πού σκοπεύετε (γιά ὁποιονδήποτε λόγο) νά πᾶτε εἶχε ἀποφοιτήσει ἀπό τήν Ἰταλία στά 45 του ἤ ἀπό τή Βουλγαρία στά 22 του, καλύτερα νά πᾶτε σέ χότζα, σέ καφετζοῦ ἤ σέ μέντιουμ. Ἄν εἶναι σέ ἄλλη κατηγορία, μπορεῖτε βέβαια νά ζητήσετε τή βοήθειά του, ἐφόσον α) σφαδάζετε ἀπό τούς πόνους β) ἔχετε ἐξαντλήσει ὅλες τίς προσευχές καί τά γιατροσόφια πού κυκλοφοροῦν γ) παραπονοῦνται οἱ γύρω σας ὅτι μυρίζει χωματίλα. Καληνύχτα σας!
Λές καί τό εἴχαµε …παραγγείλει: Ἀπό τή µέρα πού ἀνανεώσαµε τό αἴτηµα γιά τήν ἀποµάκρυνση τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς, ὅλο καί νέες ἀναφορές γίνονται γιά τόν ἄθλιο ρόλο του στήν περιοχή. Στή µετεκλογική δήλωση τοῦ βουλευτῆ Ξάνθης Παναγιώτη Σγουρίδη προστέθηκε ἡ ἐρώτηση τοῦ τ. προέδρου τῆς Βουλῆς Ἀπόστολου Κακλαµάνη (βλ. προηγούµενο πρωτοσέλιδό µας καί τή συνέχεια σήµερα στή σελ. 10). Στόν «Κόσµο τοῦ Ἐπενδυτῆ» (11-7-09) ὁ ἐκ τῶν ἐγκυρότερων Ἑλλήνων δηµοσιογράφων Δηµήτρης Κωνσταντακόπουλος ἐπεσήµανε τόν ἐκτραχηλισµό τῆς προξενικῆς δραστηριότητας καί τήν ἀνοικτή πλέον κόντρα της µέ τήν ἑλληνική πολιτεία. Ἀκολούθησαν οἱ δηλώσεις τοῦ περιφερειάρχη ΑΜ-Θ Δηµήτρη Σταµάτη (17-7-09) µέ σαφέστατη ἀναφορά στίς τουρκικές ἐπιδιώξεις διά τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Προξενείου - ἀφορµή ἕνα δηµοσίευµα τῆς τουρκόφωνης «Μπιρλίκ» πού ζητοῦσε τήν παραίτησή του (βλ. δήλωση τοῦ κ. Σταµάτη στή σελίδα 9). Καί τώρα ἔρχεται ὁ Νίκος Κοτζιάς, πρόεδρος τοῦ ΙΣΤΑΜΕ, σύµβουλος τοῦ Γιώργου Παπανδρέου καί κορυφαῖος ἐµπειρογνώµων τῆς χώρας, νά ἐπαναλάβει τά γνωστά µά ἀποσιωπηµένα. Σέ κείµενό του µέ τίτλο «Ἀλλαγές στίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις» γράφει ἀλήθειες σέ …καθαρά «ἀντιφωνητική» γραµµή!
.
ΕΝΔΕΚΑ χρόνια µετά τό πρῶτο µας δηµοσίευµα γιά τήν τούρκικη πολιτική στό ζήτηµα τῶν ποµάκικων πανηγυριῶν, ἐκδηλώθηκε ἀπό τήν ἑλληνική πολιτεία ἡ πρώτη ἀντίδραση!
Ἀφοῦ λοιπόν κάθε χρόνο γράφαµε γιά ὅσα συντελοῦνται ἀπό τούς διοργανωτές (µέ ἔργα καί λόγια) στήν κατεύθυνση τοῦ ἐκτουρκισµοῦ. κι ἀφοῦ ἀποκαλύψαµε πρίν µερικά χρόνια ὅτι πᾶνε νά τά µεταµορφώσουν σέ γιορτές γιά τήν ὀθωµανική κατάληψη τῆς Θράκης. κι ἀφοῦ ἐφέτος παρουσιάσαµε τήν πρόσκληση τοῦ σωµατείου «ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΙΛΙΑ (ΣΕΤΣΕΚ)» πού διοργανώνει ἀπό τό 1997 τό πανηγύρι στά ὅρια τῶν νοµῶν Ροδόπης καί Ἕβρου, στήν ὁποία πρόσκληση ἔγραφε γιά ἐκδήλωση «ὅπου ἀναβιώνουν τά αἰσθήµατα ἡρωισµοῦ, ἀρετῆς καί τιµιότητας τοῦ Τουρκικοῦ ἔθνους…», φαίνεται ὅτι τό ποτήρι (ἐπιτέλους) ξεχείλισε.
Φέτος ἀπεῖχαν - πλήν τοῦ Γ. Ντόλιου! - ὅλοι οἱ πλειονοτικοί ἄρχοντες, σέ µία - ἄς ἐλπίσουµε - ἔνδειξη πώς τέθηκε κάποια κόκκινη γραµµή ἀπέναντι στό θράσσος τῶν διοργανωτῶν (πρόεδρος ὁ Ἀλή Πεντζάλ, γραµµατέας ὁ Ἀχµέτ Καραχουσεΐν). Ἐπειδή ὅµως τό ζητούµενο δέν εἶναι νά τούς ἀδειάσουµε ἁπλῶς τή γωνιά καί νά κάνουν ἥσυχοι τή «δουλειά» τους, χρειάζονται καί κάποιες παράλληλες ἐνέργειες. Πρέπει νά κοπεῖ κάθε εἴδους ἀνοχή / ἐξυπηρέτηση πρός τούς ἰθύνοντες, ὥστε νά ἐµπεδώσουν τό µήνυµα τοῦ Περιφερειάρχη περί ἑλληνικοῦ κράτους στή Θράκη. Κι ἕνα τέτοιο στοιχειῶδες πρῶτο µέτρο θά πρέπει νά ἀφορᾶ τίς βίζες τῶν ἐρίτιµων µουσαφιραίων µας.
Γιά ποιόν λόγο οἱ ἁρµόδιες ὑπηρεσίες τοῦ ΥΠΕΞ δίνουν βίζα στό µπουλούκι αὐτό (νοµάρχες, δήµαρχοι, ἰµάµηδες, χορευτές, τραγουδιστές, παλαιστές, νταουλτζῆδες) πού κουβαλιέται γιά νά σφραγίσει κάθε χρόνο τόν τούρκικο χαρακτήρα τῆς διοργάνωσης; Μήπως δέν εἶναι γνωστό ὅτι πολλοί ἀπό αὐτούς, πού ἐδῶ µιλᾶνε µόνο γιά ἀγάπες, λουλούδια κτλ, συµµετέχουν σέ ἀντίστοιχες γιορτές στήν Προύσσα ὑπό τή σηµαία τῆς «ἀνεξάρτητης Δυτικῆς Θράκης»; Δίνουµε ἕνα παράδειγµα ἐξώφθαλµης …ἀδιαφορίας, νά τό πῶ; Ἀνικανότητας; Δέν ξέρω…
Πέρυσι τέτοιον καιρό εἴχαµε γράψει γιά ἕναν Τουρκαλά πού ἦρθε στό πανηγύρι τοῦ Ἀκρίτα (Ἀλάντεπε) καί ἀπό µικροφώνου ἔπλεξε ἕνα ἐγκώµιο γιά τόν τούρκικο στρατό, λέγοντας πώς «ἄν ἤθελε θά καταλάµβανε τό 1974 ὅλη τήν Κύπρο»! Τότε καί τό γράψαµε καί βάλαµε καί τή φωτογραφία του (βλ. φωτό). Κι ὄχι µόνο κανείς δέν ἀντέδρασε τότε ἀλλά φέτος οἱ …«τροχονόµοι» πού µοιράζουν βίζες τοῦ ἐπέτρεψαν νά ξανάρθει! Ἦρθε λοιπόν στό πανηγύρι τοῦ Χίλια καί τά «ξαναέριξε» µέ …ποιητικό οἶστρο ἀπό µικροφώνου: «…Ἄς σταµατήσουν οἱ φουρτοῦνες στόν κόσµο. Οἱ δρόµοι εἶναι τῶν Τούρκων. Οἱ δρόµοι εἶναι τῶν τουρκικῶν λιονταριῶν (στρατιωτῶν). Οἱ 40 αὐτοί πέρασαν τό Τσανάκκαλε καί ἔγιναν µῦθος. Αὐτοί ἤπιαν ἀπό τό κρασί τοῦ θανάτου…» Ὁ ἄνθρωπος γιά µιάν ἀκόµη φορά ἐξυµνεῖ τήν πολεµική ἀρετή τῶν Τούρκων µέσα στήν Ἑλλάδα καί µέ ἀφορµή τήν κατάκτησή της! Τό πρόβληµα ὅµως εἶναι µ’ αὐτόν ἤ µέ τίς ἑλληνικές ὑπηρεσίες καί τούς «ἁρµόδιους» ὑπαλλήλους τους;
«…Μαζέψτε τουφέκια, βόµβες, κανόνια καί κάντε µας µια καλή γενοκτονία. Άλλωστε σ’αὐτό τό θέµα ὑπάρχουν ἐκπαιδευµένοι καί ἔµπειροι ὁµοϊδεάτες σας, ἄτοµα πού σκέφτονται σάν κι ἐσᾶς, πού κατά τή γενοκτονία πού ἔγινε στή Βοσνία, µαζί µέ τούς ψυχοπαθεῖς Σέρβους ὁµόθρησκούς σας, ἔσφαξαν πολλούς τουρκοµουσουλµάνους ἐχθρούς». (30/7/09, ἐφηµ. «Μιλλέτ»)
Μέ τόν γελοῖο, ψυχωτικό αὐτόν τρόπο σχολίασε ὁ Τζενγκίζ Ὀµέρ πρόσφατο δηµοσίευµα τοῦ «Α» στό ὁποῖο ἐπισηµαίναµε τόν ὀγκούµενο µειονοτικό φανατισµό µέ συγκεκριµένα παραδείγµατα (πρόστυχα δηµοσιεύµατα, προσβολές κατά ἐθνικῶν µας συµβόλων κτλ). Ἔχει γίνει πιά πάγια τακτική τοῦ φασιστικοῦ τουρκόψυχου ἑσµοῦ: Ὅταν τούς ἐγκαλεῖς γιά τίς προκλήσεις τους, πού µόνο χάρη στήν ἑλληνική µεγαθυµία (καί ἀδιαφορία) περνᾶνε στό ντούκου, σοῦ χυµᾶνε ὡς δῆθεν λυσσωδῶς ἀµυνόµενοι. Οὔστ ρέ!
Θοῦ, Κύριε…
Οἱ 44 συλλήψεις στό New Jersey τῶν ΗΠΑ (23/7), µεταξύ τῶν ὁποίων καί …5 ραββῖνοι πού ξέπλεναν χρῆµα τοῦ ὑποκόσµου µέ µίζα 10-15% ἦταν εἴδηση. Ὅπως εἴδηση θά ἦταν καί ἡ σύλληψη τοῦ ἐπίσης ραββίνου Λεβί Ἰτζάκ Ρόζενµπαουµ πού ἀγόραζε 10.000 δολάρια ἕναν νεφρό καί τόν πουλοῦσε 160.000, ἄν ὁ Τῦπος «θυµόταν» τίς καταγγελίες τῆς καθ. Nancy Scheper-Hughes γιά τό ἐµπόριο ὀργάνων µιᾶς ἰσραηλινῆς µαφίας κάποιου Ἴλαν Πέρι, µέ πλοκάµια σέ Τουρκία, Ρουµανία (συνελήφθησαν στίς 21/7/09 ἰσραηλινοί λαθρέµποροι …ὠαρίων) Ρωσία, Μολδαβία (σέ κάποια χωριά της τό 20% τῶν ἀνδρῶν πούλησε τό νεφρό του!), Βραζιλία, Νότιο Ἀφρική. Ἐπίσης ἄν «θυµόταν» τήν καταδίκη τοῦ ἀπόστρατου ἰσραηλινοῦ Geldaya Tauber Gady στή Βραζιλία γιά συµµετοχή σέ κύκλωµα ἐµπορίας νεφρῶν στίς φτωχογειτονιές τοῦ Recife (µετέφεραν τούς «πωλητές» στή Ν. Ἀφρική γιά ἀφαίρεση νεφροῦ), ὅπου ὁ τελευταῖος ὁµολόγησε πώς δροῦσε γιά λογαριασµό τῆς ἰσραηλινῆς κυβέρνησης! Κι ἄν «θυµόταν» καί τίς τακτικές καταγγελίες τῶν δύστυχων Παλαιστινίων πού παίρνουν πίσω σωρούς κρατουµένων χωρίς βασικά ὄργανά τους. Ὅµως ὁ διεθνής Τῦπος ξέρετε πόσο ξεχασιάρης εἶναι…
Μαζεύουν κι ἄλλο τό λουρί
Μία πρόσφατη 38σέλιδη ἀναφορά τοῦ «Εὐρωπαϊκοῦ Ἰνστιτούτου γιά τή Μελέτη τοῦ Σύγχρονου Ἀντισηµιτισµοῦ» (EISCA - πρόεδρος ὁ βουλευτής Denis MacShane) πρός τήν Βρετανική Κυβέρνηση σχεδιάζει τόν ἐπαναπροσδιορισµό τοῦ «ἀντισηµιτισµοῦ», ἔτσι ὥστε νά συµπεριλάβει κάθε εἴδους κριτική πρός τόν περιούσιο λαό τοῦ Γιαχβέ καί τό ρατσιστικό του κράτος, κάθε εἴδους ἀναφορά στόν σιωνισµό, τό «Ὁλοκαύτωµα», τίς «θεωρίες συνωµοσίας» (π.χ. 11η Σεπτεµβρίου), κτλ. Ἡ δίωξη 5 µελῶν τοῦ Scottish Palestine Solidarity Campaign γιά «ρατσισµό» δείχνει ὅτι δέν εἶναι µόνο λόγια. Ὁ Μεγάλος Ἀδελφός φοράει (ἀπό χρόνια) κιπά…
Λίµπερµαν, Ντέρσοβιτς καί Χίτλερ
Στίς 23 Ἰουλίου ὁ (γνωστός φασίστας) ἰσραηλινός ΥΠΕΞ Λίµπερµαν διέταξε νά ἀναρτηθεῖ σέ ὅλες τίς πρεσβεῖες τῆς χώρας του ἡ φωτογραφία τοῦ Χίτλερ µέ τόν µετέπειτα Μεγάλο Μουφτή τῆς Ἱερουσαλήµ, Χάτζ Ἀµίν ἀλ Χουσεϊνί (Βερολῖνο, Νοέµβρης 1941). Ὁ µουφτῆς ἀντιδροῦσε στόν ἑβραϊκό ἐποικισµό τῆς Παλαιστίνης ὑπό τίς εὐλογίες τῶν Βρετανῶν τότε κυρίαρχων. Αὐτό κατά τόν σιωνιστή λογοκριτή τοῦ Χάρβαρντ, Ἄλαν Ντέρσοβιτς (Jerusalem Post, 26/7) συνιστᾶ συνευθύνη τῶν Παλαιστινίων γιά τό «Ὁλοκαύτωµα»! Γιά τή συνεργασία ναζί - σιωνιστῶν (ὥς τό 1943), µέ στόχο τή µεταφορά τῶν Ἑβραίων στήν Παλαιστίνη, οὔτε λέξη οὔτε φωτογραφία…
Ἀντικαθολικό πάθος
Σύµφωνα µέ φυλλάδιο πού µοιράστηκε µαζικά στό ἰσραηλινό στράτευµα, ὁ Πάπας καί οἱ καρδινάλιοί του συνωµοτοῦν µέ τή …Χεζµπολά τοῦ Νασράλα καί τόν ξεναγοῦν στό Ἄουσβιτς γιά νά µάθει πῶς ἐξοντώνονται οἱ Ἑβραῖοι! Τό καφροανάγνωσµα (τίτλος: «Στήν ἀλλη πλευρά τῶν συνόρων») ἔγραψε δῆθεν ἕνας Ἄραβας, ἄνθρωπος τοῦ Νασράλα πού ἦταν πράκτορας τοῦ Ἰσραήλ καί µεταστράφηκε στόν ἰουδαϊσµό, τυπώθηκε δέ ἀπό τίς ὀρθόδοξες κοινότητες τῶν ἀµερικανοεβραίων µέ προφανή στόχο τόν καθολικισµό. Μετά τήν ἀποκάλυψη τοῦ θέµατος, ὁ Στρατός τό ἀπέσυρε, παρά τήν ἐπιµονή κάποιων θρησκευόµενων κύκλων γιά τή «γνησιότητά του».
Πᾶνε ὀκτώ χρόνια ἀπό τή µέρα πού τά ἀµερικανικά στρατεύµατα µπῆκαν στήν Καµπούλ, µέ τό γελοῖο πρόσχηµα τῆς καταδίωξης τοῦ Μπίν Λάντεν καί τῆς Ἀλ Κάιντα. Τότε, καί µέ πρόσφατες τίς εἰκόνες τῆς 11ης Σεπτεµβρίου, ὁ κόσµος εἶχε µιά συµπάθεια πρός τίς ΗΠΑ καί παράλληλα ἤλπιζε ὅτι ἡ ἐπιβολή τους στό Ἀφγανιστάν θά ἀναβάθµιζε τήν οἰκονοµική καί κοινωνική ζωή τῆς ἀσιατικῆς χώρας (εἶχαν γεµίσει οἱ ὀθόνες µας µέ τροµακτικές ὁλόσωµες µποῦρκες). Εἰδικά ἡ ἀνατριχιαστική κατάσταση τῶν γυναικῶν ἐπέτρεπε προσδοκίες γιά µία, παράπλευρη ἔστω, βελτίωση.
Τί συνέβη στά χρόνια τοῦτα; Στίς τραγικές συνθῆκες διαβίωσης (ὥς καί µέσα στήν πρωτεύουσα δέν ὑπάρχει τρεχούµενο νερό!) ἔχει προστεθεῖ ἡ καθηµερινή βία τῆς ΝΑΤΟικῆς Κατοχῆς. Γιά τίς γυναῖκες ὅµως; Μήπως τά µέτρα πού ἐλήφθησαν δικαιολογοῦν κάποιαν αἰσιοδοξία; Γιατί πῶς ἀλλιῶς νά δικαιολογήσεις τό ἀµερικανικό Feminist Majority Foundation πού ζητᾶ ἐπέκταση τῶν «εἰρηνευτικῶν δυνάµεων» (!!!), στά πλαίσια τῆς ἐκστρατείας του γιά τίς Ἀφγανές γυναῖκες καί κοπέλες;
Μήπως µποροῦν οἱ φεµινίστριες αὐτές νά µᾶς ὑποδείξουν τήν µέχρι τοῦδε πρόοδο τῶν γυναικείων δικαιωµάτων; Πιστέψαν τά ψεύδη γιά τίς «Ἀφγανές πού πέταξαν τίς µποῦρκες καί πῆγαν στή δουλειά»; Πόσες ἦταν αὐτές; Σύµφωνα µέ ὅλες τίς ἀναφορές οἱ γυναῖκες τῆς χώρας παραµένουν στό σπίτι, χωρίς µόρφωση, ἐργασία καί δικαιώµατα, ἐξακολουθοῦν νά τίς παντρεύουν παιδιόθεν παρά τή θέλησή τους, καί µειώθηκε ἡ πρόσβασή τους σέ κοινωνικές ὑπηρεσίες, λόγῳ τοῦ πολέµου. Ἡ ποσόστωση 25% στό Ἀφγανικό Κοινοβούλιο ἔφερε ὄντως 67 γυναῖκες στή Βουλή, ἡ πλειοψηφία τῶν ὁποίων ὅµως συντάσσεται µέ πολέµαρχους ἐξίσου µισογύνηδες µέ τούς Ταλιµπάν καί ἀντιτίθεται στά γυναικεῖα δικαιώµατα. Χαρακτηριστικό παράδειγµα ὁ πρόσφατος νόµος πού πέρασε καί ἐπιτρέπει στόν σύζυγο νά ἀφήνει νηστική τή γυναίκα του ἄν τοῦ ἀρνεῖται τό σέξ (!). Μία µόνο βουλευτής προσπάθησε νά ἀντιδράσει, ἡ φεµινίστρια Malalai Joya, καί δέχθηκε ἀπειλές ἀπό τίς συναδέλφους της γιά νά σωπάσει! Ἄλλωστε καί τό Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς χώρας πρόσφατα ἀνακοίνωσε ὅτι δύο εἶναι τά γυναικεῖα δικαιώµατα πού ἐγγυᾶται τό ἀφγανικό Σύνταγµα: Τό δικαίωµα νά ὑπακούει στόν ἄντρα της καί τό δικαίωµα νά προσεύχεται (ὄχι ὅµως καί στό τέµενος, µή φτάσουµε καί σέ καταστάσεις …µητριαρχίας)!
Βάλτε τώρα δίπλα τήν ἔξαρση τῆς πορνείας (κάπως πρέπει νά ξεχαρµανιάζουν τά νατοϊκά φουσάτα), τό ὄργιο τῆς ὀπιοκαλλιέργειας, τήν ἐκρηκτική παιδική θνησιµότητα καί τήν κόλαση τῆς γενικευµένης ἀνασφάλειας γιά νά ἀντιληφθεῖτε τό µέγεθος τοῦ φεµινιστικοῦ ἀτοπήµατος. Κανένας σκοπός δέν ἁγιάζει τά µέσα - κανένα δικαίωµα δέν θεµελιώνεται σέ στρατιωτική ἐπιδροµή, ἀγαπητές κυρίες!

Κι ἐµεῖς, ὅπως ὅλοι οἱ κανονικοί ἄνθρωποι, σιχαθήκαµε αὐτήν τήν φλυαρία τῶν κοµµάτων γιά τήν προεδρική ἐκλογή καί τήν προκήρυξη ἐκλογῶν πού συνεπάγεται ἡ ἄρνηση τοῦ ΠαΣοΚ νά συναινέσει στό πρόσωπο τοῦ Κάρολου Παπούλια. Κι ἐµεῖς µαζί σας ἀλλάζουµε κανάλι βρίζοντας ὅποτε βγοῦν στό γυαλί οἱ γαλαζοπράσινες γλίτσες πού θέλουν νά µᾶς πείσουν περί τοῦ ποιός εἶναι πιό πρόστυχος ψεύτης. Ὅµως µιά ἀτάκα τοῦ Γ. Παπακωνσταντίνου γιά τό θέµα, πού τήν ἀκούσαµε στίς εἰδήσεις τοῦ ραδιοφώνου, µᾶς ἐρέθισε µά καί ἀπάντησε σέ πλῆθος ἐκκρεµῶν ἐρωτηµάτων µας. Ρωτήθηκε λοιπόν (σέ συνέντευξή του στίς 27-7-09 στήν «Ἐλευθεροτυπία») ὁ πολιτικός αὐτός γίγας γιά τίς ἀντιδράσεις τοῦ ΠαΣοΚ στίς δηµοσίως διατυπωµένες ἀπόψεις τῶν συνταγµατολόγων Τσάτσου καί Κασιµάτη πού θεωροῦν παραβίαση τοῦ Συντάγµατος τά σχέδια τοῦ κόµµατός του γιά τίς ἐκλογές - καί τί ἀπάντησε;
«Εἴµαστε πολιτικό κόµµα κι ὄχι ὅµιλος νοµικῆς σκέψης». Δέν σχολιάζουµε ἐπιστηµονικές γνῶµες ἀλλά πολιτικές ἀπόψεις. Τό πρόβληµα τῆς χώρας εἶναι πολιτικό κι ὄχι συνταγµατικό…
Ἄ, µάλιστα, τώρα κατάλαβα! Οἱ ἄνθρωποι εἶναι πολιτικό κόµµα, ἄρα τούς ἐνδιαφέρουν τά πολιτικά τους συµφέροντα καί στά τέτοια τους οἱ ἄλλες διαστάσεις τῶν ἐπιλογῶν τους. Μέ τό σκεπτικό αὐτό πολλά ἐξηγοῦνται. Ἔτσι λοιπόν, κι ἐπειδή πρόκειται γιά πολιτικό κόµµα κι ὄχι γιά πατριωτικό σύλλογο, µποροῦν νά ὑπογράφουν Μαδρίτες καί Σχέδια Ἀνάν. Ἐπίσης µποροῦν νά παραδίδουν φυγάδες - ἱκέτες στούς Τούρκους διῶκτες τους, ἀφοῦ πρόκειται γιά πολιτικό κόµµα κι ὄχι γιά φιλανθρωπικό σωµατεῖο! Ἐπίσης, κι ἐπειδή µιλᾶµε γιά πολιτικό κόµµα κι ὄχι Κατηχητικό σχολεῖο µποροῦν νά λεηλατοῦν τή χώρα µέ µίζες, χρηµατιστήρια, κτηµατολόγια καί ἄλλα. Ἄσε πού µέ τό ἴδιο σκεπτικό οἱ διανοητικές ἐπιδόσεις τοῦ ἀρχηγοῦ τους εἶναι πέραν τῶν ἐνδιαφερόντων τους, ἀφοῦ σέ πολιτικό κόµµα τόν καµαρώνουν, ὄχι σέ ὅµιλο τῆς MENSA…
Τήν ἄλλη φορά λοιπόν πού θά πᾶτε (ἄν θά πᾶτε) στήν κάλπη νά µήν τό ξεχάσετε: Ψηφίζετε πολιτικά κόµµατα καί µόνον!
- Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία / κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν). / Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες, / κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Πολλά και ανησυχητικά τα επίσημα σενάρια για τη νέα γρίπη, προκαλούν έναν ελεγχόμενο πανικό εντελώς αναντίστοιχο με τα μέχρι στιγμής αντικειμενικά δεδομένα. Δεν χρειάζεται να υιοθετήσει κανείς τις πιο ακραίες επιφυλάξεις ή τις προσφιλείς σε πολλούς θεωρίες συνωμοσίας.
Αρκεί μια νηφάλια ενημέρωση από τις ιστοσελίδες www.cdc.gov/H1N1FLU και www.ecdc.europa.eu και μόνο (χωρίς τη μεσολάβηση του ελληνικού τηλεβόθρου), έχοντας πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού την απάτη της προηγούμενης γρίπης των πτηνών και κυρίως τα κολοσσιαία συμφέροντα των φαρμακευτικών. Πιθανότατα εκεί ακριβώς να βρίσκεται και η απάντηση στις απορίες του Αλεξανδρινού: 8€ το κομμάτι (όταν βγει στην αγορά το εμβόλιο) Χ 3.000.000.000 (αν εμβολιαστεί μόνο ο μισός πληθυσμός του πλανήτη) =24.000.000.000€ χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα κέρδη από το Tamiflu (40€ το κουτί), από το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο, τις μάσκες, τα απολυμαντικά και πάει λέγοντας. Είναι (τρομακτικά) πολλά τα λεφτά Άρη!
Αξίζει όμως μια ιδιαίτερη αναφορά στον εγχώριο πονηρό Αρκά, τον φον Δημητράκη και την επικοινωνιακή διαχείριση του θέματος στα γεωγραφικά όρια του κρατιδίου. Έχοντας παρακολουθήσει το μνημειώδες έργο του στον χώρο της Υγείας, το οποίο κατατείνει στο απόλυτο μηδέν, δεν μπορεί να μην διερωτηθεί κανείς αν πρόκειται για υπαρκτό πρόσωπο ή για κάποια επινοημένη φιγούρα που αποκτά υπόσταση μόνο στις οθόνες των τηλεοράσεων.
Μάνα εξ ουρανού η γρίπη, του εξασφάλισε ανέξοδη καθημερινή προβολή ότι τάχα κάνει συσκέψεις, ενημερώνει, παίρνει μέτρα, ενώ στην πραγματικότητα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να μηρυκάζει τις οδηγίες και τις συστάσεις «σοβαρών» ξένων οργανώσεων Υγείας. Και αν μεν η έκταση του φαινομένου παραμείνει σχετικά περιορισμένη και ελεγχόμενη, συνεπεία κυρίως της φυσικής ανοσοποίησης του πληθυσμού (όπερ και το πιθανότερο), θα πρόκειται για μεγάλη επιτυχία του Κυρίου Υπουργού και της κυβέρνησης. Αν δε, πάρει μεγαλύτερη έκταση και αρχίζει να ξεφεύγει από τον έλεγχο, θα οφείλεται στην ίδια τη νόσο η οποία θα αποδειχθεί όσο σοβαρή μας προειδοποιούσε τόσον καιρό ο Κύριος Υπουργός. Για να μην αναφερθούμε στα παράπλευρα οφέλη σε δημοσιότητα αλλά και άκρως χειροπιαστά ευρουλάκια ενός στρατού παρακεντέδων δημοσιογράφων, καναλαρχών, μελών επιτροπών, διαφόρων ειδικών και ολόκληρου του εγχώριου κυκλώματος του φαρμάκου.
Η real reality βέβαια που ζούμε όλοι εμείς οι κανονικοί πολίτες είναι εντελώς διαφορετική. Οι δομές της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτες ενώ και το δημόσιο σύστημα Υγείας έχει συνολικά καταρρεύσει εν αναμονή του ολοκληρωτικού ξεπουλήματός του στα ιδιωτικά συμφέροντα (προνομιακούς συνομιλητές του Κυρίου Υπουργού και εν δυνάμει χρηματοδότες και υποστηρικτές άμετρων πολιτικών φιλοδοξιών). Τέλη του 2008, υπέγραψε εκών άκων (ελέω ΕΕ) συλλογική σύμβαση εργασίας με την ΟΕΝΓΕ, η οποία εκτός των άλλων προέβλεπε 2.000 διορισμούς γιατρών το β’ εξάμηνο του 2009. Όσο τους είδατε εσείς, άλλο τόσο τους είδε και το ΕΣΥ. Αντί γι αυτούς, τρέχει καταϊδρωμένος να μπαλώσει καμμιά από τις αμέτρητες τρύπες ψάχνοντας ν’ ανοίξει επειγόντως 60 κρεβάτια ΜΕΘ. Στους εξαιρετικά κακοπληρωμένους γιατρούς του ΕΣΥ, έδωσε ένα και τους πήρε πίσω δύο (πλαφόν, εγκύκλιος Λέγκα κλπ), ενώ ετοιμάζεται να φορολογήσει και τις εφημερίες τους με τις γενικές διατάξεις, εξομοιώνοντας υποχρεωτική υπερωριακή εργασία (24 ώρες, 360 μέρες) επιστημόνων με 12-15 χρόνια σπουδές έκαστος, με τα μυθικά συμβόλαια τραγουδιστών και ποδοσφαιριστών! Το ελλειπέστατο ηρωικό νοσηλευτικό προσωπικό έχει γονατίσει, έχοντας να πάρει ρεπό και άδειες καναδυό χρόνια. Παρακαλάει για βοήθεια τους κολλητούς του ιδιώτες γιατρούς, οι οποίοι τον γράφουν έχοντας και οι ίδιοι 1,5 χρόνο να πληρωθούν από το Δημόσιο. Εξαγγέλλει ανεφάρμοστα μέτρα, αυτοηδονιζόμενος για τον τηλεοπτικό χρόνο που του επιδαψιλεύεται αφειδώς, γεγονός που αποτυπώνεται πλέον ευκρινώς και στη φυσιογνωμία του (μιλάει με μια συναισθηματική απροσφορότητα για δυσάρεστα σε όλους εμάς πράγματα, έχοντας συνεχώς ένα αδιόρατο ανθυπομειδίαμα).
Εν τέλει, οφείλουμε να το παραδεχτούμε. Ο άνθρωπος είναι για πολύ παραπάνω από απλός υπουργίσκος. Γράφει στο φακό, είναι ευειδής παλιοελλαδίτης με πέραση στις γυναίκες, μπορεί να μιλάει δύο - τρεις ώρες χωρίς να λέει απολύτως τίποτε, είχε κάποτε μια προσχηματική απασχόληση τάχα διπλωμάτη την οποία επικαλείται κάθε φορά που μιλάει για δουλειά, δεν έχει καμμία σχέση με τις ανάγκες και τις αγωνίες της ελληνικής κοινωνίας, άρα ό,τι πρέπει για πρωθυπουργός. Βοήθειά μας!
35 χρόνια μετά τόν Ἀττίλα εἶδαν τό φῶς οἱ ἀποδείξεις μέσῳ DNA ἑνός ἀκόμη κτηνώδους ἐγκλήματός του, τῆς ἐκτέλεσης τῶν αἰχμαλώτων πολέμου τῆς κάτωθι φωτογραφίας. 35 χρόνια μετά, θυμόμαστε μέ ἕναν ἀπό τούς πρωταγωνιστές, τόν τότε ταγματάρχη Δημήτρη Ἀλευρομάγειρο, στρατιωτικές, διπλωματικές καί πολιτικές λεπτομέρειες τοῦ Κυπριακοῦ. Ὁ μανιάτικης καταγωγῆς ἀντιστράτηγος ε.α. (πού τιμᾶ τόν «Α» μέ τήν ἀγάπη του), ἡγήθηκε τοῦ 336 Τάγματος Ἐπιστράτων, τό ὁποῖο πλήρωσε μέ 37 νεκρούς καί 120 τραυματίες τήν τριήμερη ἡρωική ἀντίστασή του κατά τῶν Τούρκων στή δυτική Λευκωσία. Ὅσο κι ἄν ὁ ἴδιος ἀρνεῖται κάθε μερίδιο στήν μεγαλύτερη ἀποτυχία τοῦ «Ἀττίλα 2», ἀπονέμοντας - ὀρθῶς - στούς νεκρούς τή δόξα, ὁ περιορισμός τῶν κερδῶν τῶν πάνοπλων εἰσβολέων σέ …ἑκατό μέτρα δέν μπορεῖ παρά νά ὀφείλεται καί στήν ἡγεσία τοῦ Δημήτρη Ἀλευρομάγειρου.
- Στρατηγέ, οι αφηγήσεις για τα πολεμικά γεγονότα του ‘74 εμπεριέχουν και ηρωϊκές και ατιμωτικές μαρτυρίες. Ισχύουν όλες; Κι αν ναί, πού οφείλεται η διαφορά;
- Τα γεγονότα του Ιουλίου-Αυγούστου του 1974 στην Κύπρο, έχουν όλα τα στοιχεία της Ελληνικής τραγωδίας. Στοιχεία που αγγίζουν την προδοσία και στοιχεία αφθάστου ηρωισμού, προσφοράς και θυσίας. Θα ήταν λάθος όμως να τα απομονώσουμε στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στο οποίο τελέστηκε ο τραγικός επίλογος μιάς ενδοτικής πολιτικής που εξελισσόταν επί μακρόν. Και για να έχουμε μία αφετηρία, απλά σημειώνω την τετραμερή του 1955, όπου ύστερα από πολλά χρόνια, η νικήτρια και δοξασμένη Ελλάδα του 1940-41 και της Εθνικής Αντίστασης του 1941-44, υπέκυψε στον Αγγλικό εκβιασμό και επανέφερε ως “σημαντικό παίκτη” στο Κυπριακό την Τουρκία… Είχε προηγηθεί βέβαια - και με δική μας ευθύνη - ο βροτολοιγός εμφύλιος 1946-1949, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η Πατρίδα μας στας “αγκάλας” του ιμπεριαλισμού το 1952 (είσοδος στο ΝΑΤΟ), για να ακολουθηθεί “πιστά” η διολίσθηση προς την πλήρη υποτέλεια: γενοκτονία των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη τον Σεπτέμβρη του 1955, εξευτελισμός των Ελλήνων Αξιωματικών και των οικογενειών τους στη Σμύρνη το ίδιο έτος, βίαιη απομάκρυνση των λοιπών Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη το 1963-64, Χούντα του 1967 και απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας (αρχή του τέλους), προδοτικό πραξικόπημα και εισβολή…
Στο παραπάνω χρονικό διάστημα, ο άφθαστος ηρωισμός και αυτοθυσία του Κυπριακού Ελληνισμού, καταγράφουν ηρωικές σελίδες δόξας: ο άοπλος και ανεκπαίδευτος Κύπριος αντάρτης εξευτέλισε με τον αγώνα της ΕΟΚΑ (ισάξιον της Επανάστασης του ‘21, τηρουμένων βέβαια των αναλογιών) τον βρεττανικό “λέοντα”. Η λήξη όμως αυτού του επικού αγώνα έφερε την κολοβωμένη απελευθέρωση, που οδήγησε στα μετέπειτα γεγονότα. Έχει πλέον αποδειχθεί, και από τα αρχεία των Αμερικάνικων και Αγγλικών υπηρεσιών, αλλά και από πλήθος άλλων στοιχείων, ότι η Χούντα του 1967 έγινε για να καταστραφεί η Κύπρος ως συνδεδεμένη άρρηκτα με το δυσεπίλυτο πρόβλημα της Μέσης Ανατολής.
Συνεπώς, μέσα σ` αυτή την προδομένη - εκ των έσω - κατάσταση θα ήταν άδικο - νομίζω - να μιλήσουμε για ατιμωτικές πράξεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν περιπτώσεις όπου κάποιοι ελάχιστοι δεν έπραξαν το καθήκον τους. Όμως, ξεκαθαρίζω ότι ο Κύπριος και ο Ελλαδίτης στρατιώτης πολέμησε ηρωικά και εθελοντικά, φτύνοντας την προδοσία της στρατιωτικής χούντας των Αθηνών και των οργάνων της στην Κύπρο και έσωσε την ελληνική τιμή με τη θυσία του. Έχει απόλυτη εφαρμογή εδώ ο στίχος του Αλεξανδρινού ποιητή “…Και περισσότερη τιμή σας πρέπει γιατί γνωρίζατε ότι οι Μήδοι στο τέλος θα περάσουν…”
- Πώς είδατε τον Τούρκο πολεμιστή, αξιωματικό και οπλίτη, ποιές αρετές και ποιά μειονεκτήματα έχει; Καί πώς τον βλέπετε σε σύγκριση με τον Έλληνα;
- Η χούντα των Αθηνών και τα όργανά της στην Κύπρο στέρησαν από την Ελλάδα μία θαυμάσια ευκαιρία να καταστρέψει την τουρκική αποβατική δύναμη στα νερά της Κερύνειας. Η Τουρκία έφερε στην Κύπρο τεράστια δύναμη, δυσανάλογη του εγχειρήματος το οποίο ανέλαβε, απέναντι σε μία Εθνοφρουρά που μάζευε τα κουρέλια της μετά το προδοτικό πραξικόπημα. Και με αυτές τις συνθήκες ωστόσο, μπορούσε να αποκρουστεί ή να περιοριστεί η “επιτυχία” της, αν η Αθήνα αντιδρούσε όπως είχε την υποχρέωση να πράξει. Και ενώ η Τουρκία αποβίβαζε, κατά τη διάρκεια της μετά τον πρώτο γύρο εκεχειρίας, ανενόχλητη στο μικρό προγεφύρωμα της Κερύνειας 40.000 στρατό με οπλικό και αρματικό υλικό και προχωρούσε ανενόχλητη προς Καρραβά, η Αθήνα συρόταν στη διάσκεψη της Γενεύης και απειλείτο για να υπογράψει τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας (ένα σχέδιο όμοιο με το μετέπειτα σχέδιο Ανάν…) αρκούμενη σε αναιμικές διαμαρτυρίες προς τον ΟΗΕ. Και όταν ναυάγησε - όπως προβλεπόταν - η διάσκεψη της Γενεύης, η Τουρκία προχώρησε στον δεύτερο Αττίλα, με τα γνωστά αποτελέσματα.
Όμως, και εδώ, το μόνο «κατόρθωμα» του Τούρκου στρατιώτη, παρά την υπεροπλία του, (ακόμη και σε επίπεδο Λόχου, υπήρξε υποστήριξη από την Τουρκική αεροπορία, η οποία δεν είχε καν αεροπορικό αντίπαλο, πέρα από μια ισχνή, αναποτελεσματική και ανοργάνωτη αντιαεροπορική αντίδραση) ήταν να βυθίσει το δικό τους πλοίο ΚΟΤΖΑΤΕΠΕ με πλήρωμα περί τους 200 αξιωματικούς και ναύτες και να πλήξει άλλα δύο πολεμικά τους πλοία τα οποία, για να αποφύγουν την βύθιση, κατέρριψαν 19 -ναι, 19!- τουρκικά αεροσκάφη… (από μαρτυρίες Τούρκων αξιωματούχων οι οποίοι, προς τιμήν τους, περιέγραψαν με ακρίβεια τα γεγονότα στον τουρκικό Τύπο). Επιπλέον, η λυσσαλέα επίθεσή τους στον πρώτο γύρο για την κατάληψη της ΕΛΔΥΚ πνίγηκε στο αίμα, καθώς και οι λυσσώδεις επιθέσεις τους κατά του αεροδρομίου και της Λευκωσίας, την οποία, σημειώνω, είχαν σχέδιο να καταλάβουν, αποκρούστηκαν πλήρως. Σημείωσαν μόνον ελάχιστες επιτυχίες στις ακραίες συνοικίες προς Τράχωνα.
- Οι άνδρες υπό την ηγεσία σας έγραψαν χρυσές σελίδες ανδρείας και φιλοπατρίας. Ήταν κάτι που το αναμένατε πριν συμβεί, ή εξέπληξε κι εσάς;
- Θα περιοριστώ να πω ότι η τιμή ανήκει και ΜΟΝΟ στους ηρωικούς νεκρούς, σε όλη τη γη της Κύπρου. Το μόνο που κατορθώσαμε εμείς οι συμπολεμιστές τους είναι να μην έχουμε – έκτοτε - υποκύψει στον ψόγο του ποιητή: “Ιδιοτέλεια, να καρπωθείς το αίμα των άλλων” (Γ. Σεφέρης, Τελευταίος Σταθμός, 1944). Όμως, για να μην θεωρηθεί ότι δεν απαντώ, θα σημειώσω ότι στο πνεύμα των Κυπρίων, υπήρχε ακόμη μία δύναμη που προερχόταν από τον ηρωικό αγώνα της ΕΟΚΑ [1955-1959] και πολλοί Κύπριοι έσπευσαν εθελοντικά να θυσιαστούν, κάτω από το βάρος αυτής της τεράστιας ευθύνης απέναντι στην ιστορία τους. Θα σημειώσω επιπροσθέτως - όσον αφορά το 336 Τάγμα, το οποίο είχα την ύψιστη τιμή να διοικώ - ότι είχα μαζί μου πολλούς συμπολεμιστές, με τους οποίους είχαμε ξαναπολεμήσει μαζί το 1964 στις μάχες της Μασούρας (4-8 Αυγούστου 1964) και οι οποίοι με βοήθησαν αφάνταστα.
- Η προδοσία και οι όλες συνθήκες του ‘74 δεν σας ανέστειλαν από το να πολεμήσετε μέχρις εσχάτων. Υπάρχει λέτε τελικά τρόπος να ανατραπεί επί του πεδίου μία άνωθεν πολιτική ή όλα καθορίζονται στις μυστικές διαβουλεύσεις των ισχυρών;
- Επιπροσθέτως, στα όσα στην αρχή σημείωσα περί Ελληνικής τραγωδίας, μπορώ να πω κάτι πολύ σημαντικό κατ` εμέ, το οποίο πρέπει να γνωρίζουν οι εκάστοτε πολιτικοί ηγέτες μας αλλά και οι αντίπαλοί μας: Η αγάπη για την Ελευθερία είναι η δύναμή μας. Αυτή οδήγησε έφηβους το 1955-59 στο ικρίωμα, τραγουδώντας τον ύμνο εις την Ελευθερία. Αυτή οδήγησε τα παλληκάρια του 1974, μέσα σε συνθήκες προδοσίας, να πέσουν, φτύνοντας την προδοσία. Αυτή η δύναμη υπάρχει και σήμερα και είναι πολύ γελασμένοι όσοι νομίζουν ότι ο Έλληνας κοιμάται…
- Έχοντας ηγηθεί μιας ηρωικής αντίστασης που κόστισε πλήθος ζωών, πώς κρίνετε σήμερα την τότε στάση σας, την δική σας και των συμπολεμιστών σας, και σε σχέση με ό,τι ακολούθησε; Νιώθετε ότι «άξιζε»;
- Επαναλαμβάνω ότι η αποκλειστική τιμή ανήκει σε όσους θυσιάστηκαν. Αναμφίβολα, το αίμα τους δεν πήγε χαμένο. Και διατήρησαν ό,τι μπόρεσαν να διατηρήσουν (είναι σημαντικό στη διεθνή οπτική ότι η Λευκωσία παραμένει πρωτεύουσα της Κυπριακής Δημοκρατίας) και, όσο περνάει ο καιρός, έχουν γίνει σύμβολα στη συνείδηση όλων των Κυπρίων. Όμως, μας παρακολουθούν από κει που βρίσκονται αυστηρά, συμβάλλοντας και με αυτόν τον τρόπο στη διατήρηση προς τη σωστή κατεύθυνση του εθνικού μας αζιμούθιου.
- Ακούσαμε τις τελευταίες μέρες τα νέα για την τύχη των αγνοουμένων που έγιναν γνωστοί από φωτογραφίες της εποχής. Πώς σχολιάζετε την τουρκική στάση και πώς πιστεύετε πρέπει να κινηθούμε ως Έλληνες, Κύπριοι και Ελλαδίτες;
- Ακόμα και η νόθα λύση των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου δεν έδινε -νομικά- το δικαίωμα στην Τουρκία να επέμβει. Είναι όμως γνωστό ότι το Διεθνές Δίκαιο δεν έχει καμμιά σχέση με την ηθική, αλλά συνιστά αποτύπωση του εκάστοτε συσχετισμού δυνάμεων. Η Τουρκία σχεδίαζε από τη δεκαετία του ‘50 την εισβολή. Ο αντιπρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960, Τουρκοκύπριος γιατρός Κιουτσούκ, είχε ξεκάθαρα δηλώσει ότι “οι Τ/Κ θα αγωνιστούν για τη διχοτόμηση”… Οι δικές μας πολιτικές ηγεσίες – διαχρονικά - κάνουν πως δεν ακούνε. Η Τουρκία στην Κύπρο παραβίασε όλους τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και των ανθρωπιστικών κανόνων του, κι έχει κατ` επανάληψη καταδικαστεί στα διεθνή φόρα. Εμείς αντί να κάνουμε αγώνα για τα θέματα αυτά που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ψελλίζουμε αναιμικές διαμαρτυρίες… Η πρόσφατη αποκάλυψη (συνέχεια πολλών παρόμοιων εγκλημάτων) αντιμετωπίζεται και αυτή χλιαρά… Απλά διερωτώμαι, ρητορικά, τι θα γινόταν αν υπήρχε κάποια παρόμοια ενέργεια από την πλευρά μας. Δεν θα είχε ξεσηκωθεί όλη η Τουρκία και όλη η διεθνής κοινότητα;!
- Βρισκόμαστε 35 χρόνια από την εισβολή, 35 χρόνια άκαρπων διαπραγματεύσεων με διακηρυγμένο στόχο μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Ποια ρεαλιστική προοπτική βλέπετε να διαγράφεται, με στόχο τη διατήρηση της ευημερίας και της ελληνικότητας της Μεγαλονήσου;
- Το 2004, ο Κυπριακός Ελληνισμός, με το ΟΧΙ στο απαράδεκτο και προσβλητικό για Ελλάδα και Κύπρο αλλά και για τη διεθνή κοινότητα Σχέδιο Ανάν (το οποίο, επαναλαμβάνω, είναι ακριβώς το ίδιο που πρότεινε το 1974 στην κωμωδία της Διάσκεψης της Γενεύης ο τότε Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Γκιουνές) έσωσε την ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και έδωσε παγκόσμιο μάθημα αντίστασης σε όλους του καταπιεσμένους Λαούς που αγωνίζονται για την ελευθερία τους.
Λυπάμαι να πω ότι οι συνομιλίες που άρχισαν πέρυσι και συνεχίζονται, δεν είχαν καμμία πιθανότητα επιτυχίας, ακριβώς γιατί είναι γνωστό ότι από το 1974 και εντεύθεν, οι Τούρκοι δεν έχουν υποχωρήσει ούτε κατά ένα χιλιοστό. Τα πράγματα είναι δύσκολα γιατί εμείς λειτουργούμε ενδοτικά. Πρέπει - κατά τη γνώμη μου - έστω και τώρα, να τερματιστούν οι συζητήσεις και να χαραχτεί από κοινού σε Ελλάδα και Κύπρο, σε όλο το φάσμα όλων των πολιτικών ηγεσιών και κομμάτων, νέα στρατηγική, ακρογωνιαίος λίθος της οποίας θα είναι η άμεση απόσυρση των κατοχικών στρατευμάτων και η συγκρότηση χρονοδιαγράμματος απομάκρυνσης των εποίκων. Η προς την Τουρκία πίεση για την ένταξη της στην Ε.Ε. είναι ένα χαρτί αλλά, επειδή πιστεύω ότι η Τουρκία αδιαφορεί για την πίεση αυτού του είδους, η χάραξη μιας τέτοιου είδους ορθής στρατηγικής, όσο δύσκολη και αν φαίνεται, είναι η μόνη λύση. Η Τουρκία μας έχει δώσει πολλές αφορμές για την ανατροπή του σημερινού ιλαροτραγικού σκηνικού. Μια ενωμένη Ελλάδα- Κύπρος σε επίπεδο ηγεσιών και Λαού έχει δύναμη, Ας ακούσουμε τη φωνή των δύο Λαών.
Όποιοι θεώρησαν ότι ο Απ. Κακλαμάνης με την ερώτησή του στη Βουλή (13/7) για τα δικαιώματα των Πομάκων και τη δράση του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής έλαβε μόνον εύσημα από κείνους που ενδιαφέρονται για τα θρακικά πράγματα, κάνει λάθος.
Οι πράκτορες του τουρκισμού δεν αφήνουν αναπάντητες πρωτοβουλίες που φέρνουν στην πολιτική ατζέντα ζητήματα «απαγορευμένα». Έτσι, δεν αρκέστηκαν σε μία καταδικαστική ανακοίνωση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, αλλά σε μία επίδειξη απύθμενου θράσσους, οι δύο μειονοτικοί βουλευτές του ΠαΣοΚ Χατζηοσμάν και Μάντατζη επισκέφθηκαν τον τ. πρόεδρο της Βουλής στις 15 Ιουλίου για να τον απειλήσουν ότι είτε θα τους ρωτά πριν μιλήσει για το μειονοτικό είτε θα κάνουν το μαγαζί λαμπόγυαλο! Προσέξτε αποσπάσματα από το σχετικό δημοσίευμα της «Μιλλέτ» (16-7-09) με τίτλο «Οι βουλευτές της μειονότητας είπαν ΟΧΙ στις προσπάθειες διάσπασης»:
Οι Αχμέτ Χατζιοσμάν και Τσετίν Μάντατζη μετέφεραν στον Κακλαμάνη αυτοπροσώπως την αντίδραση και την ευαισθησία της μειονότητας στο σχετικό θέμα. (…) Πέντε μέλη του Νομαρχιακού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ* υποστήριξαν πλήρως τις προσπάθειες των δυο βουλευτών μας. Οι δύο βουλευτές σε δηλώσεις τους στην εφημερίδα είπαν: ¨Μας στενοχώρησε κι εμάς και την μειονότητα το περιεχόμενο της επερώτησης που πληγώνει την μειονότητα και που κατέθεσε στη Βουλή ο τ. πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου Απόστολος Κακλαμάνης. Πρόσθεσαν δε ότι όλοι θα πρέπει να ξέρουν πως τα στοιχεία που αναφέρονται στην ατυχή επερώτηση είναι παραπλανητικά και δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια.
Χατζηοσμάν: - Σκεφτείτε τις ψήφους!
(…) Ο Αχμέτ Χατζιοσμάν είπε για τα όσα συζήτησαν με τον Κακλαμάνη: «Στις 15-7-09 επισκεφτήκαμε τον Κακλαμάνη στο γραφείο του στη Βουλή με τον φίλο μου τον βουλευτή Τσετίν Μάντατζη και του δηλώσαμε ότι είναι άτοπες, ατυχείς και εξωπραγματικές οι δηλώσεις σχετικά με την περιοχή μας στην σχετική επερώτηση και ότι έχει απογοητευτεί και έχει στεναχωρηθεί η μειονότητα μας. Του δηλώσαμε ότι δεν έπρεπε να ήταν αυτή η ανταπόκριση στην εμπιστοσύνη που δείχνει η μειονότητα μας στο κόμμα μέσω των δυο μειονοτικών βουλευτών. Του μεταφέραμε ότι θα προκαλέσουν ζημιά παρά όφελος τέτοιου είδους δηλώσεις ύστερα από την εύνοια που έδειξε η μειονότητα στο κόμμα ειδικότερα στις ευρωεκλογές. Του μεταφέραμε ποια είναι η πραγματική κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή και στην μειονότητα μας και τα προβλήματα που έχουμε σχετικά με την ταυτότητα της μειονότητας μας και τα προβλήματα που έχουμε στο μειονοτικό εκπαιδευτικό σύστημα. Του εκφράσαμε λεπτομερώς τα λάθη που έχουν γίνει μέχρι σήμερα πάνω σε αυτά τα θέματα και το τι πρέπει να γίνει στο εξής.»
Μάντατζη: Απειλεί με ταραχές!
Ο Τσετίν Μάντατζη μας δήλωσε: “…Προειδοποιήσαμε τον Κακλαμάνη και του είπαμε ότι θα είναι προς όφελος όλων αν ρωτηθεί η γνώμη μας για τις επερωτήσεις που αφορούν την περιοχή μας και ότι σε αντίθετη περίπτωση θα χαλάσει η γαλήνη στην περιοχή, θα αποδυναμωθούν οι δυνατότητες συνεργασίας και θα πάθει ζημιά η ειρηνική ατμόσφαιρα που επικρατεί.» Το να βγαίνουν κάποια άτομα από την μειονότητα και να προσδιορίζουν μια διαφορετική ταυτότητα για τον εαυτό τους, είναι δημοκρατικό τους δικαίωμα. Του είπαμε όμως, το να προσδιορίζουν κάποια άτομα μια διαφορετική ταυτότητα για τον εαυτό τους, δεν καταργεί την πραγματικότητα του ότι η συντριπτική πλειοψηφία της Μειονότητας μας αυτοπροσδιορίζονται ως Τούρκοι και έχουν τουρκική συνείδηση, με λίγα λόγια ότι η μειονότητα μας είναι τουρκική. Επίσης, τους ρωτήσαμε, γιατί δεν δείχνει και για την ΤΕΞ, που έχει πάνω από 4000 μέλη, την ίδια ευαισθησία που δείχνει για τους συλλόγους που ίδρυσαν μερικά άτομα. Οι απόψεις που εκφέρονται στην επερώτηση του Κακλαμάνη δεν είναι οι επίσημες του κόμματος. Είναι προϊόν προσπαθειών που προέκυψαν ύστερα από την παραπληροφόρηση και λανθασμένη καθοδήγηση των γνωστών δυνάμεων και πολιτικών της περιοχής μας, που ελπίζουν να αποκομίσουν οφέλη από την πόλωση που θα υπάρξει στην περιοχή μας».
Ο Μάντατζη δήλωσε ότι ελπίζει πως από δω και στο εξής τα αρμόδια άτομα θα είναι πιο προσεκτικοί και θα σέβονται τις αρχές της μειονότητας όταν πρόκειται να κάνουν εργασίες και δηλώσεις σχετικά με την περιοχή μας και σημείωσε: «Αν συνεχιστούν οι ίδιες στάσεις και κινήσεις, όπως είπα και στον Κακλαμάνη, πρέπει να είναι έτοιμοι να δεχτούνε και τα πολιτικά αποτελέσματα που θα φέρουν αυτές.» Ο Μάντατζη ανέφερε πως ιδιαίτερα ως βουλευτής Ξάνθης, και σαν υποχρέωση έναντι στους 16.000 Τούρκους της Ξάνθης που τον ψήφισαν, δηλώνει πως θα πρέπει να είναι σίγουροι πως δεν θα επιτρέψει να περάσουν τέτοιες προβοκατόρικες καταστάσεις οι οποίες πληγώνουν την μειονότητα.»
Κάπως έτσι λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες προωθούνται στη Θράκη οι πολιτικοί στόχοι της Τουρκίας. Οι απόπειρες αντίδρασης χαρακτηρίζονται ολισθήματα («η ερώτηση δεν εκφράζει την επίσημη άποψη του ΠΑΣΟΚ», λέει το δημοσίευμα) και οι έντιμοι άνθρωποι που τις αναλαμβάνουν δέχονται τις ρετσινιές από τους φασίζοντες μηχανισμούς της Άγκυρας («μια εθνικιστική και αντιτουρκική μερίδα μέσα στο ΠαΣοΚ»).
Να το πάρουμε όλοι είδηση: Ή θ’ ανοίξουμε τώρα όλοι το στόμα μας ή αργότερα …κάτι άλλο.
* Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν, Ιρφάν Χατζίγκενε, Τζελαλεττίν Ντουλγκέρ, Ορχάν Σαλίχογλου, Ιρφάν Οζούν
10 μέλη τοῦ Κογκρέσου ρωτᾶνε (27/7/09) τόν Μπερνάκε γιά τόν ρόλο τῆς ὁμοσπονδιακῆς Τράπεζας Fed στήν ἐπιστροφή τῆς Goldman Sachs στά ὑπερκέρδη
Θέλουν φαίνεται νά βεβαιωθοῦν ὅτι αὐτό σήμαινε γιά τούς μεγαλομπεζαχτᾶδες «κρίση»: Μιά ἀδιαθεσία πού περνάει μόνο μέ δημόσιο χρῆμα.
Ὥστε πλήρωνε δημοσκοπήσεις ὁ Σαρκοζί στή Γαλλία! Μά τί λέτε, ἀφοῦ πρόκειται γιά τήν ἐπιστήμη τῆς Στατιστικῆς! Λαδώνεται ποτέ ἕνας ἐπιστήμων;
Mετά τούς Γερμανούς καί οἱ Ἄγγλοι διαπιστώνουν ὅτι οἱ 4.000 (!) χοντροί φαντάροι τους δέν κάνουν γιά τίποτε στό Ἀφγανιστάν. Σκέφτεστε τούς Ἕλληνες;!
Κουΐζ: Ποιά μεσανατολική χώρα κάλεσαν οἱ πραξικοπηματίες τῆς Ὀνδούρας νά ἐκπαιδεύσει παραστρατιωτικούς;
Ἡ Kitat Konenut New York εἶναι παραστρατιωτική ὁμάδα πού φέρνει βετεράνους ἀπό τό Ἰσραήλ γιά νά ἐκπαιδεύει ἀμερικανοεβραίους (31/7 - 9/8 τό σεμινάριο). Νά μήν ἀμυνθοῦν οἱ καημένοι;
Τήν «ἀντίσταση» θυμήθηκε ὁ Ἀμπάς στό συνέδριο τῆς Φατάχ. Γιαυτό λέτε πῆραν οἱ παρατρεχάμενοί του τίς Μερσεντές, γιά νά ταμπουρώνονται πίσω τους;
Σταμάτησε ἡ Κίνα τά …θεραπευτικά ἠλεκτροσόκ κατά τῆς ἐξάρτησης ἀπό τό Internet. ἦταν, λέει, ἀναποτελεσματικά! (Γιατί δέν δοκιμάζουν τή σταύρωση;)
Φυσικά καί θά περνοῦσε ἀπό τήν τούρκικη ΑΟΖ τοῦ Εὐξείνου ὁ South Stream, ἀπ’ τήν οὐκρανική θά περνοῦσε;
Μετά τό 1955 ἦρθαν τά Ἴμια καί ἡ Ρῶ νά ἀποδείξουν ὅτι στήν Τουρκία οἱ ἐκτός τῆς ΜΙΤ δημοσιογράφοι σπανίζουν. Κάτι ξέρουμε ἄλλωστε κι ἐμεῖς στή Θράκη…
Γιά τόν Ἀλβανό πού συνελήφθη ἀφοῦ βίασε 12χρονη στή Λῆμνο τί λένε οἱ μεταναστοπατέρες; Παραβιάζουμε τό ἀνθρώπινο δικαίωμά του στό σέξ;
Περί ἑλληνικότητας τῶν ὁμογενῶν μας καί τῶν …λαθρομεταναστῶν ἀναρωτιέται κάποια Lina Ventura! Πῶς οἱ πρῶτοι θεωροῦνται Ἕλληνες κι οἱ ἄλλοι ὄχι;!
Νά βοηθήσουμε τήν καημένη τήν πανεπιστημιακό τοῦ ΚΕΜΟ: Νά, καλέ, ἐσύ π.χ. δέν ἔχεις καμμία σχέση μέ τήν Ἑλλάδα. Κατάλαβες τώρα;
Τόν Γενάρη καταργεῖ ἡ ΕΕ τή βίζα γιά τούς Σκοπιανούς! Θά λουστοῦμε ὅλη τήν πρακτοράντζα τοῦ ψευτομακεδονισμοῦ ἀδιαμαρτύρητα; Τό ὑπέξ τί λέει;
Καί προσωπικά του κεφάλαια προωθεῖ ὁ Σουηδός ΥΠΕΞ Κάρλ Μπίλντ. ὄντας μέτοχος τοῦ East Capital στήν Τουρκία, σέ ἑταιρεῖες (καί) τοῦ Στρατοῦ (ΟΥΑΚ )
Ὁπότε ὁ φιλοτουρκισμός του, πού λέτε, ἀποδεικνύεται κοινός φιλοτομαρισμός. (Ἤ μήπως ἐννοεῖτε πώς οἱ Τοῦρκοι εἶναι τομάρια;!!!)
Γιά τό σύνθημα «Ἑλλάς Ἑλλάς σκέπασε κι ἐμᾶς» τιμωρήθηκαν Κύπριοι ἐκπαιδευτές στήν Ἐθνική Φρουρά! Ἅκου τί θεωρεῖ κολάσιμο τό κυβερνόν κοπριταριό!
Μίζες γιά τόν ΟΤΕ σέ δουλειές τῆς συμμαχίας Intracom - Siemens, δίνονταν ἀπό τόν ἴδιο τόν Κόκκαλη, καταθέτει ὁ Κουτσενρόιτερ. Καί οὐδείς σχολιάζει!
Δικηγόρος τῆς Ζῆμενς: «Τά μάρκα διαμόρφωναν πολιτικό τοπίο φιλικό γιά τά συμφέροντά μας». Κι αὐτό τό ἔκανε ὁ… Βαρθολομαῖος καί ὁ …Γείτονας;;;!!!
Τήν κατάρριψη πού ἐπί χρόνια δέν τολμήσαμε, συστήνει ὡς φάρμακο κατά τῶν τουρκικῶν παραβιάσεων στό Αἰγαῖο ὁ Παπαθεμελῆς, ἔστω καί τώρα
Συμφωνοῦμε ἀπολύτως. Γιατί ἄν ἀποφεύγεις ἀπό φόβο τίς ἐνέσεις, μεθαύριο πού θά χρειάζεται ἐγχείριση τί θά κάνεις;
Σύμφωνο συμβίωσης γιόκ γιά ὁμοφυλόφιλους, ἀφοῦ τήν τροπολογία τοῦ ΠαΣοΚ ψήφισε μόνον ὁ ΣΥΝ. Ἡ ὑπόσχεση Βαλλιανάτου βγῆκε τζούφια. Σάν πορδή ἀπό χαλασμένο σφικτήρα.
Ἐνδιαφέρον τό ἐρώτημα ξανθιώτικης ἐφημερίδας: Γιατί ὅλες οἱ μελέτες τοῦ δήμου πᾶνε στόν (συνεταῖρο τοῦ ἀντιπρύτανη Καραμπίνη) κ. Πλέσια; Γιατί;
Πρόγραμμα «Ἐδαφικῆς (!) Συνεργασίας» μέ τήν νότιο, τουρκοκατοικημένη Βουλγαρία ξεκινᾶ ἡ ὑπερνομαρχία στήν Ξάνθη. Ἄραγε ποιά κέρδη εἴχαμε στά 10 χρόνια τέτοιων προγραμμάτων, πέρα ἀπό τό θόλωμα τῶν συνόρων;
Ἔχει θέση ὁ Ἀριστοφάνης σέ παράσταση μειονοτικοῦ σχολείου; Ναί, εἶπαν στή Χρύσα Ξάνθης, ἄν ἔχει τούρκικα ὀνόματα πρωταγωνιστῶν! Καί ματαιώθηκε.
Ἡ καλλιτέχνις Εὔα Στεφανῆ, κόρη τοῦ πρώην ὑπουργοῦ, φέτος δέν θά αὐνανιστεῖ μέ ὑπόκρουση τόν ἐθνικό μας ὕμνο. Ἄλλα σκύβαλα τήν ἐξιτάρουν:
Ἡ λάσπη τῶν Κρηνίδων Καβάλας, ὅπου παρουσίασε τή «Μαύρη Ἀκρόπολη», παραπέμποντας στόν Μάρτιν Μπέρναλ, καί κάτι ἄλλες γουρουνιές πού ξεχνῶ τώρα.
Ξανά ρωτά τό ΥΠΕΠΘ γιά τή μειονοτική ἐκπαίδευση ὁ Μάντατζη, ξανά ὀνομάζει βουλγάρικα τά πομάκικα τραγούδια! Ρέ Τσετίν, τό κέρατό μου μέσα, 3 συλλαβές εἶναι: Πο-Μά-Κοι. Γιά ξαναδοκίμασε!…
Ένα μεγάλο βήμα του ανά χείρας εντύπου γίνεται τον επόμενο μήνα στη Σύρο: Μιά ομάδα συνδρομητών μας και φίλων αποφάσισε να δημιουργήσει έναν σύλλογο φίλων του «Α», προωθώντας τις ιδέες και την προβληματική του! Στο κείμενό μας που καλωσορίζουμε την απόπειρα, γράψαμε:
Αγαπητοί φίλοι. Η εξαιρετικά τιμητική πρόταση του Ανδρέα και του Γιώργου για έναν σύλλογο Φίλων του Αντιφωνητή στη Σύρο με έβαλε σε σκέψεις που θα ήθελα να κοινωνήσω μαζί σας. Έτσι ευελπιστώ να ξεπεραστεί το πρόβλημα που συνεπάγεται η απουσία μιας προσωπικής γνωριμίας και μιας βιωματικής εξοικείωσης με τον κύκλο των ανθρώπων του «Α» στη Θράκη. Σκέφτομαι, τι σκέψεις γεννά στο μυαλό ενός ανυποψίαστου Έλληνα αναγνώστη η πρώτη γνωριμία με το έντυπό μας; Είναι διάφανες οι απόψεις μας, είναι ξεκάθαρες οι τοποθετήσεις μας; Θα προσπαθήσω να εκθέσω τις προθέσεις των σχεδιαστών του εγχειρήματος πριν 11 χρόνια και το πού βρισκόμαστε σήμερα.
Ξεκινήσαμε παρακινημένοι από την ανάγκη να μιλήσουμε. Να πούμε όλα εκείνα που βλέπαμε να θάβονται μέσα στην τιποτολογία και την προπαγάνδα των ΜΜΕ, και να μεταφέρουμε σε ένα αναγνωστικό κοινό την αλήθεια που βιώναμε σχετικά με το μειονοτικό ζήτημα της Θράκης και όχι μόνο. Σιγά σιγά η προσπάθεια ευδοκίμησε και διαμόρφωσε μια θεματολογία και ένα ύφος που έχει φανατικούς φίλους και φανατικούς εχθρούς. Προσπαθήσαμε με την απαραίτητη δόση χιούμορ να αντιμετωπίσουμε την δριμύτητα των συνθηκών και να εξασφαλίσουμε μία απόσταση από τα πράγματα και μία επιείκεια για τα πρόσωπα. Επιχειρούμε να αναδείξουμε από τον ορυμαγδό των γεγονότων την ουσία τους και να συνθέσουμε - στον βαθμό του εφικτού - την παγκόσμια οπτική με την τοπική, την ενθαδική προβληματική με την μεταφυσική, την ακρίβεια των αναγραφομένων με την ερασιτεχνική προσέγγιση. Όλη η ζωή άλλωστε είναι μία δυσχερής απόπειρα ισορροπίας σε ποικίλα επίπεδα.
Καταπιαστήκαμε λοιπόν με το μειονοτικό πρόβλημα της Θράκης. Πώς να μιλήσεις γι’ αυτό χωρίς να παρεξηγηθείς όταν δίπλα σου τα πλυντήρια εγκεφάλων λειτουργούν εκκωφαντικά; Πώς να γλυτώσεις από τις ταμπέλες που θα σου κρεμάσουν οι άσχετοι, οι ανόητοι και οι πονηροί; Και πώς να δείξεις ότι δεν είναι μία τοπική ιδιαιτερότητα που σ’ ενδιαφέρει αλλά το μείζον πρόβλημα της συλλογικής μας παρακμής; Προσωπικά δεν νιώθω κάποια θρακική ταυτότητα να με καθορίζει: Δεν με απασχολεί το θρακικό εξαιτίας της εντοπιότητάς μου αλλά εξαιτίας της ελληνικότητάς μου.
Αναγκαστικά λοιπόν ήρθαμε σε ρήξη με την τοπική διαπλοκή, συχνά προσωποποιημένη σε ισχυρούς εκπροσώπους θεσμών. Πώς αλλιώς να πράξεις όταν αντιμετωπίζεις τον εκτουρκισμό που προκαλεί η στάση ενός νομάρχη ή ενός δημάρχου; Και πώς να μην μιλήσεις για την ενδημική διαφθορά που είναι η στέρεη βάση για κάθε εθνικό ολίσθημα;
Και να ήταν μόνο τα πρόσωπα; Οι ίδιοι οι κομματικοί μηχανισμοί, που εξαχρείωσαν το λαϊκό ήθος, δεν αποτελούν μήπως παράγοντα της σύνολης παρακμής μας; Όσο κι αν μέσα στα κόμματα (μικρά και μεγάλα) επιβιώνουν ακόμη άνθρωποι σοβαροί και έντιμοι, τι ελπίδα μπορεί να διασώζει για το αύριο του τόπου μας – και κυρίως του τρόπου μας – το πολιτικό σκηνικό της πατρίδας μας;
Αν σ’ αυτά προσθέσει κανείς την αναγκαία διασύνδεση με τα διεθνή, το περιβάλλον δηλαδή των αφεντικών, όπου διαμορφώνεται η εκάστοτε γραμμή πλεύσης της κοινωνίας μας και του ελληνικού κράτους, έχουμε όλο το …μενού του «Αντιφωνητή». Κι εδώ βεβαίως οι προσεγγίσεις δεν είναι λιγότερο παρεξηγήσιμες, καθώς αν ήταν να τροφοδοτούμε τον καταναλωτισμό ειδήσεων με κοινοτυπίες και σαχλαμαρίτσες δεν θα γράφαμε ποτέ τίποτε. Το διαδίκτυο είναι η βασική μας πηγή πληροφοριών, όπου ένα δίκτυο φίλων σε συνδυασμό με το προσωπικό μας φίλτρο αποδίδει ένα εντυπωσιακό, πράγματι, αποτέλεσμα.
«Ποιοι βρίσκονται πίσω από αυτό το εγχείρημα;» είναι το εύλογο ερώτημα που αναδύεται για πολλούς. Κατανοούμε την απορία, καθώς ο μεν Τύπος είναι εξ ορισμού ύποπτος, η δε επιτυχία του «Αντιφωνητή» είναι δύσκολο να αποδοθεί σε μια φιλική παρέα της Κομοτηνής που λειτουργεί χωρίς καμμία οικονομική ή κομματική αβάντα. Τι να κάνουμε όμως που αυτή είναι η αλήθεια; Να δημιουργήσουμε εμείς φανταστικούς προστάτες; Οκ, ποιον θέλετε; Οι κομματάνθρωποι φαντάζονται επιχειρηματίες χορηγούς, κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια (πώς θα λειτουργούσε ένα κόμμα χωρίς τέτοιες πλάτες;). Οι Τούρκοι είναι υπερβέβαιοι για μυστικές υπηρεσίες, αφού κι αυτοί δεν γνωρίζουν άλλον τρόπο ύπαρξης για μία τέτοια προσπάθεια. Οι «αριστεροί» πιθανολογούν παρακρατικές διασυνδέσεις, προβάλλοντας στο παρόν (και σε μας) τις τραυματικές εμπειρίες του πολιτικού τους χώρου. Διαλέγετε λοιπόν και παίρνετε, εμείς δεν μπορούμε να πείσουμε κανέναν ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. Για τις άλλες ρετσινιές που κατά καιρούς εκτοξεύονται εναντίον μας δεν θα επιχειρηματολογήσουμε, ο επαρκής και απροκατάληπτος αναγνώστης μπορεί και μόνος του να βγάλει τα συμπεράσματά του. (…)
Στις συνθήκες απόγνωσης και αδιεξόδου που βιώνουμε στον συλλογικό μα και ατομικό μας βίο, πολλοί φίλοι βρίσκουν στον λόγο μας μιαν ανάπαυση κι ελπίδα. Η εναντίωση στην πολιτική ορθότητα, ο χλευασμός της άνωθεν επιβεβλημένης ατζέντας, η κραυγή για τον τσίτσιδο βασιλιά, ο επαναστοχασμός περί το καίριον, η αναγκαιότητα για έναν νέο πατριωτισμό που θα διασώσει το ελληνικό μας μέλλον είναι προτεραιότητες που μοιράζονται μαζί μας πολλοί άνθρωποι ανά τη χώρα. Μπορούμε να υπάρξουμε ως πυρήνες ζωντανοί μέσα στις τοπικές κοινωνίες; Μπορούμε να υποστασιάσουμε την πολιτική εγρήγορση μακρυά από κάθε κομματικό σχηματισμό - όχι όμως από το περιθώριο; Μπορούμε να αναλάβουμε τον κίνδυνο της έκθεσης στα μάτια μιας κοινωνίας κορεσμένης, διεφθαρμένης και καχύποπτης; Στη Θράκη το πετύχαμε σε βαθμό απολύτως ικανοποιητικό και, δόξα τω Θεώ, είμαστε ισχυρότεροι από ποτέ. Ήρθε, λέτε, η ώρα και για το επόμενο βήμα;
1) Στίς 2 Αὐγούστου τοῦ 338 π.Χ., στή μάχη τῆς Χαιρώνειας ὁ Φίλιππος Β’ ὁ Μακεδών νικᾶ τίς δυνάμεις τῶν Ἀθηναίων καί τῶν Θηβαίων καί καθίσταται κυρίαρχος στόν ἑλληνικό χῶρο. Ὁ Φίλιππος εἶχε ἀνέβει στόν μακεδονικό θρόνο μετά τούς …
Α) Χουσαμετίν, Τζενγκίζ, Ἐρτογρούλ, Ὀζτούρκ
Β) Ἀέροπο, Ἀμύντα Γ’, Ἀλέξανδρο, Περδίκα
Γ) Βόιτκο, Σλόμπονταν, Βλάντο, Μπόγκνταν
Δ) Ἰεσαί, Μεναχέμ, Λεβί, Σαούλ.
2) Ὁ …………… ὑπῆρξε ἀπό τούς θεμέλιους λίθους τοῦ λαϊκοῦ μας τραγουδιοῦ. Γεννήθηκε στήν Κίο τῆς Μικρασίας τό 1913 καί μέ τήν Καταστροφή τοῦ ‘22 ἦρθε πρόσφυγας στή Σαμοθράκη καί ὕστερα στίς Τζιτζιφιές τοῦ Πειραιᾶ. Στά 40 χρόνια τῆς παρουσίας του στό τραγούδι ἔγραψε πάνω ἀπό 800 κομμάτια, μεταξύ τῶν ὁποίων «Καπετάν Ἀνδρέα Ζέππο», «Βαδίζω καί παραμιλῶ», «Ἡ ψαροπούλα», «Σβῆσε τό φῶς νά κοιμηθοῦμε»… Σκοτώθηκε ξημερώματα τῆς 3ης Αὐγούστου τοῦ 1972 σέ αὐτοκινητιστικό δυστύχημα, πηγαίνοντας μετά τή δουλειά γιά ψάρεμα στή Σαλαμίνα.
Α) Μάρκος Βαμβακάρης
Β) Βασίλης Τσιτσάνης
Γ) Γιάννης Παπαϊωάννου
Δ) Δημήτρης Γκόγκος (Μπαγιαντέρας)
3) Στίς 7 Αὐγούστου τοῦ 1964 ἡ Τουρκία βομβαρδίζει ἑλληνοκυπριακές θέσεις καί χωριά στήν Τηλλυρία τῆς Κύπρου. Ἐκεῖ εἶχαν ξεσπάσει αἱματηρές διακοινοτικές ταραχές καί ἐπενέβη ἡ νεοσύστατη τότε Ἐθνική Φρουρά μαζί μέ ἐθελοντές, προκειμένου νά ἐξουδετερώσουν τόν ἰσχυρό θύλακα Μανσούρας - Κοκκίνων πού εἶχαν δημιουργήσει οἱ Τοῦρκοι γιά νά ὑποδεχθοῦν μιά μέλλουσα ἀπόβαση. Οἱ συγκρούσεις κράτησαν τέσσερις μέρες, στή διάρκεια τῶν ὁποίων τά τουρκικά μαχητικά ἀεροπλάνα βομβάρδιζαν θέσεις τῆς Ἐθνικῆς Φρουρᾶς ἀλλά καί ἀμάχους. Περισσότεροι ἀπό 50 Ἑλληνοκύπριοι βρῆκαν τραγικό θάνατο ἀπό τίς βόμβες ναπάλμ καί τά τούρκικα πολυβόλα, καί ἑκατοντάδες ἦταν οἱ τραυματίες. Οἱ βομβαρδισμοί κόπηκαν μαχαίρι μόλις ὁ Γ. Παπανδρέου διαμήνυσε στήν Ἄγκυρα ὅτι ἡ συνέχισή τους θά ἦταν casus belli γιά τήν Ἑλλάδα. Ποιά θά ἦταν κατά τή γνώμη σας μία κατάλληλη ἐνέργεια τῶν δικῶν μας ἰθυνόντων ὥστε νά ἀπέφευγαν τήν αἱματοχυσία;
Α) Νά παραιτηθοῦν ἀπό τόν ἑλληνοκεντρισμό τους καί νά ἀναγνωρίσουν τήν ἀλήθεια τοῦ «Ἄλλου»
Β) Νά βγοῦν μέ γαρύφαλλα στούς τουρκομαχαλάδες, καλώντας τούς ΤΜΤῆδες σέ κοινό gay pride
Γ) Νά μπαζώσουν μέ Τούρκους τόν κόλπο στά Κόκκινα, ἀποτρέποντας ἔτσι τήν πρόσβαση στά ἀποβατικά
Δ) Δέν ξέρω
4) Στίς 9 Αὐγούστου 1823 πεθαίνει ὁ Μάρκος Μπότσαρης ἀπό θανάσιμο τραῦμα πού δέχθηκε ὅταν μέ 350 Σουλιῶτες ἐπιτέθηκε (καί νίκησε) 4.000 Ἀλβανούς τοῦ Μουσταῆ Πασᾶ τῆς Σκόδρας ἔξω ἀπό τό Καρπενήσι. Τήν ἀκεραιότητά του εἶχε ἀποδείξει κι ὅταν ἀπάντησε στήν ἀντιζηλία τῶν ἄλλων ὁπλαρχηγῶν σκίζοντας μπροστά τους τόν διορισμό του ὡς ἀρχιστρατήγου Δυτικῆς Ἑλλάδος καί λέγοντας: «Ὅποιος εἶναι ἄξιος παίρνει τό δίπλωμα αὔριο μπροστά στόν ἐχθρό». Τόν Μάρκο Μπότσαρη τίμησαν ἀφιερώνοντάς του ποιήματα ὁ Ἀμερικανός Φρίτζ Γκρήν Χάλεκ καί ὁ Ἑλβετός Juste Olivier, τόν θάνατό του ζωγράφισε ὁ Ἰταλός Ludovico Lipparini τόν τάφο του στό Μεσολόγγι φιλοτέχνησε ὁ Γάλλος γλύπτης David d’Angers καί ἕνας δρόμος τοῦ ………… σήμερα ἀκόμη φέρει τό ὄνομά του.
Α) Παρισιοῦ
Β) Κίτο
Γ) Ἑλσίνκι
Δ) Ντιαρμπακίρ
5) Στίς 10 Αὐγούστου 1953 σεισμός καταστρέφει τά Ἑπτάνησα, κυρίως Ζάκυνθο καί Ἰθάκη, μέ 871 νεκρούς, 1690 τραυματίες καί 145.000 ἄστεγους. Ὑποθέστε ὅτι τότε ὑπῆρχε ἰδιωτική τηλεόραση. Πῶς θά κάλυπτε τό γεγονός;
Α) Θά εἶχαν ἀποκλειστικές εἰκόνες ἀπό τόν τόπο τῆς βιβλικῆς καταστροφῆς μέχρι σήμερα.
Β) Θά πάθαιναν καρδιά ἀπό τή χαρά τους οἱ διευθυντές εἰδήσεων
Γ) Θά ὀργάνωναν παγκόσμιο διαρκές συνέδριο σεισμολόγων ἐπί ὀθόνης
Δ) Θά εἶχαν νά λένε γιά τίς εὐθῦνες τοῦ Παπάγου μέχρι τήν αἰωνιότητα
6) Στίς 10/23 Αὐγούστου 1864 γεν-νιέται στίς Μουρνιές Χανίων ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος, ἡ μακράν μεγαλύτερη πολιτική μορφή τῆς νεότερης Ἑλλάδος καί προσωπικότητα διεθνοῦς ἐμβέλειας. Σέ ποιάν ἄλλη βαλκανική πρωτεύουσα, ἐκτός τῆς Ἀθήνας, βρίσκεται προτομή του;
Α) Στά Τίρανα
Β) Στό Βουκουρέστι
Γ) Στή Σόφια
Δ) Στό Βελιγράδι
7) Στίς 12 Αὐγούστου τοῦ 323 π.Χ. πεθαίνει ὁ κυνικός φιλόσοφος Διογένης ἀπό τή Σινώπη. Ὑπῆρξε ὁ μεγάλος ἀναρχικός τῆς Ἀρχαιό-τητας, ἀπολύτως συνεπής μέ τήν ἀπορριπτική τοῦ πολιτισμοῦ φιλοσοφία του. Μέ τίς πράξεις του γελοιοποίησε τίς κυρίαρχες κοινωνικές συμβάσεις, καί μέ τήν εἰρωνεία καί τό χιοῦμορ του ἄφησε πλῆθος ἱστοριῶν - σχολίων πάνω στά ἠθικά προβλήματα. Π.χ. ὅταν ρωτήθηκε ποιανοῦ ζώου τό δάγκωμα εἶναι τό χειρότερο, λέγεται πώς ἀπάντησε: «Ἀνάμεσα στά ἄγρια, τοῦ ……………………….., καί ἀνάμεσα στά ἥμερα τοῦ κόλακα».
Α) συκοφάντη
Β) μαλάκα
Γ) δημαγωγοῦ
Δ) μητσοτάκη
8) Στίς 13 Αὐγούστου τοῦ 1968 ὁ Ἀλέκος Παναγούλης προσπαθεῖ νά ἀνατινάξει τό αὐτοκίνητο τοῦ δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου μά ἀποτυγχάνει καί συλλαμβάνεται. Καταδικάζεται σέ θάνατο, κρατεῖται πέντε χρόνια, τόν βασανίζουν φριχτά, μά ἐκεῖνος καταφέρνει νά γράφει ποιήματα στό κελλί του, κάποτε καί μέ τό ἴδιο του τό αἵμα. Στήν μεταπολίτευση συγκεντρώνει στοιχεῖα γιά τή συνεργασία μέ τή Χούντα ἐπώνυμων τῆς πολιτικῆς, ὅπως ὁ Δημήτρης Τσάτσος καί ὁ ……………, τόν ὁποῖον καί δείχνει ὡς αὐτουργό τοῦ θανάτου τοῦ Παναγούλη (σέ ὕποπτο τροχαῖο δυστύχημα) ἡ σύντροφός του Ὀριάνα Φαλάτσι.
Α) Ἀνδρέας Παπανδρέου
Β) Κώστας Μητσοτάκης
Γ) Εὐάγγελος Ἀβέρωφ
Δ) Πέτρος Γαρουφαλιάς
9) Στίς 14 Αὐγούστου τοῦ 1974 ξεκινᾶ ὁ δεύτερος «Ἀττίλας», μέ τούς Τούρκους νά προωθοῦνται, εὔκολα ἤ δύσκολα, στίς σημερινές τους θέσεις, καταλαμβάνοντας τό 35% τῆς Κύπρου (στόν πρῶτο «Ἀττίλα», τόν προηγούμενο μήνα, εἶχαν καταλάβει μόλις τό 4%). Ποιά ἦταν ἡ φράση τοῦ τότε πρωθυπουργοῦ Κ. Καραμανλῆ γιά τήν ἀδράνεια πού ἐπέδειξε ἡ Ἑλλάς ἔναντι τῆς τουρκικῆς ἐπίθεσης κατά τῆς ἑλληνικῆς Μεγαλονήσου;
Α) Ἡ Κύπρος εἶναι μακρυά
Β) Ἡ Κύπρος εἶναι ἕνα ἀνεξάρτητο κράτος
Γ) Τό ΝΑΤΟ ὑποσχέθηκε νά ἀποτρέ-ψει τούς Τούρκους
Δ) Μέικ λάβ, νότ γουώρ
10) Στίς 24 Αὐγούστου τοῦ 1779 ἀπαγχονίζεται κοντά στό Βεράτι ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός ἀπό τούς Τούρκους. Τόν Κούρτ πασά τόν εἶχαν δωροδοκήσει γιά τήν ἐκτέλεση αὐτή οἱ Ἑβραῖοι τῆς περιοχῆς, πού ἔβλεπαν τά συμφέροντά τους νά θίγονται ἀπό τή μεταφορά τοῦ παζαριοῦ (Σάββατο ἀντί Κυριακῆς) καί ἀπό τίς ἀναφορές τοῦ ἁγίου σ’ αὐτούς. Στή διάρκεια τῆς ζωῆς του ὁ Ἅγιος τῶν ραγιάδων κατάφερε νά χτίσει 210 ἑλληνικά σχολεῖα, νά φτιάξει 4.000 κολυμβῆθρες ἀπό δωρεές πλουσίων γιά νά βαφτίζονται τά ἑλληνόπουλα, νά ἀναθερμάνει τήν πίστη χιλιάδων ρωμηῶν, νά μπολιάσει χιλιάδες ἄγρια δέντρα μετατρέποντάς τα σέ καρποφόρα καί νά ἀπελευθερώσει ………….. ἑλληνίδες παραμάνες ἀπό Τούρκους μπέηδες. Ἀφῆστε κατά μέρος τίς σκέψεις γιά τό τί μπορεῖ νά καταφέρει ΕΝΑΣ μονάχα ἄνθρωπος καί συμπληρῶστε τόν ἀριθμό πού λείπει.
Α) 15
Β) 150
Γ) 1.500
Δ) 15.000
ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:
1Β, 2Γ, 3Δ, 4Α, 5ΑΒΓΔ, 6Δ, 7Α, 8Γ, 9Α, 10Γ
Oἱ 2 ἀντάρτες τοῦ ΡΚΚ, Ἐρχάν Σιµσέκ καί Μουχσινέ Ἐτέ, σκοτώθηκαν σέ µάχες µέ τόν τουρκικό Στρατό καί οἱ σωροί τους ἀποδόθηκαν στίς οἰκογένειές τους (5/8/09). Προσέξτε λοιπόν τά στιγµιότυπα ἀπό τήν κηδεία τῶν δύο παληκαριῶν: Κάπου χίλια ἄτοµα στό χωριό τους, ἔξω ἀπό τήν πόλη Σίρνακ, µέ τό σῆµα τῆς νίκης ἐπευφηµοῦσαν τό αὐτοκίνητο πού µετέφερε τίς σωρούς τους, ἔκαναν πορεία µέ συνθήµατα ὑπέρ τοῦ Ὀτζαλάν καί µέ κουρδικές σηµαῖες, καί χαιρετισµό ἀπηύθυνε ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ DTP, Ραχµί Ἀταµάν! Τό ΡΚΚ εἶναι πάντα έδῶ καί ἔνοπλο, κάτι πού µᾶλλον δέν θά ἀνατραπεῖ οὔτε µέ τό πολυαναµενόµενο σηµερινό µήνυµα τοῦ Ἄπο…
ΕΝΔΕΚΑ χρόνια τώρα γράφουμε γιά τήν τούρκικη πολιτική στό ζήτημα τῶν πομάκικων πανηγυριῶν, μά ἐλάχιστοι ἁρμόδιοι συγκινοῦνται. Δέν συγκινήθηκαν οὔτε ὅταν ἀποκαλύψαμε ὅτι πᾶνε νά τά μεταμορφώσουν σέ γιορτές γιά τήν ὀθωμανική κατάληψη τῆς Θράκης! Οὔτε ὅταν μεταφράσαμε τά λόγια Τούρκου ὁμιλητῆ πού ἦρθε πέρυσι γιά νά καυχηθεῖ ἀπό μικροφώνου γιά τήν κατάκτηση τῆς Κύπρου!
Σήμερα δημοσιεύουμε τήν πρόσκληση τοῦ σωματείου «ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΙΛΙΑ (ΣΕΤΣΕΚ)» πού διοργανώνει ἀπό τό 1997 τό πανηγύρι στά ὅρια τῶν νομῶν Ροδόπης καί Ἕβρου, στήν ὁποία πρόσκληση διαβάζουμε γιά μία ἐκδήλωση «ὅπου ἀναβιώνουν τά αἰσθήματα ἡρωισμοῦ, ἀρετῆς καί τιμιότητας τοῦ Τουρκικοῦ ἔθνους…»!
Καταλαβαίνετε λοιπόν τό σημεῖο στό ὁποῖο ἔχει φτάσει τό θράσσος τῶν διοργανωτῶν (πρόεδρος ὁ Ἀλή Πεντζάλ, γραμματέας ὁ Ἀχμέτ Καραχουσεΐν). Πῆραν μιά ξεχασμένη τοπική ἐμποροπανήγυρη τῶν Πομάκων καί τήν μετέτρεψαν σέ φιέστα τουρκισμοῦ, συχνά μέ τίς εὐλογίες καί τήν οἰκονομική ἐνίσχυση τῶν Ἑλλήνων ἰθυνόντων.
Ἄραγε ὑπάρχει κάπου μιά κόκκινη γραμμή, πέραν τῆς ὁποίας οἱ ἑλληνικές Ἀρχές ἐπεμβαίνουν καί τά θρασίμια πατάσσονται;

Του Πλάµεν Τσβετκώβ
(Αποκλειστικά γιά τόν «Ἀντιφωνητή»)
Ο συνασπισµός των 3 κοµµάτων που κυβερνούσε τη Βουλγαρία έχασε στις εκλογές από τον Μπόικο Μπορίσωφ (κάτω φωτογραφία). Οι Βούλγαροι τιµώρησαν την διαρκή συµµετοχή σ’ αυτόν του τουρκικού εθνικού κόµµατος (Κίνηµα για τα Δικαιώµατα και τις Ελευθερίες - DPS). Οι σοσιαλιστές και το κόµµα του πρώην βασιλιά Συµεών κυβερνούσαν επί 4 χρόνια µε την εντολή του DPS. Αυτό φάνηκε ότι ήταν ανεπίτρεπτο για τον Βούλγαρο ψηφοφόρο. Στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές οι κόκκινοι και οι βασιλικοί πήραν τα χαµηλότερα αποτελέσµατα από την αρχή των δηµοκρατικών εκλογών στη χώρα (1990). Αντιθέτως το τουρκικό κόµµα είχε αύξηση, παίρνοντας 600.000 ψήφους και αναδεικνυόµενο σε 3ο πολιτικό κόµµα της χώρας, µε ρεκόρ 38 βουλευτών και ποσοστό 14,5%. Ο ηγέτης του Αχµέτ Ντογάν (ανωτέρω φωτό) είπε ότι χωρίς το δικό του κόµµα στην Κυβέρνηση δεν µπορεί να υπάρχει σταθερότητα και οι επιθέσεις εναντίον του κόµµατός του προκαλούν αστάθεια στην εθνική ειρήνη της χώρας! Η προεκλογική εκστρατεία του τουρκικού κόµµατος σηµαδεύτηκε από την επιθετική συµπεριφορά του αρχηγού του. Στο ποµάκικο χωριό Κότσαν δήλωνε ότι από αυτόν εξαρτώνται οι ποσοστώσεις των κρατικών επιδοτήσεων και το πού θα κατευθυνθούν. Στο Κίρτζαλι ο ίδιος διακήρυξε ότι δεν είναι και τόσο βασικό να τον αγαπάνε αλλά να τον συµβουλεύονται. Η συµπεριφορά του αυτή κέρδισε τους Τούρκους ψηφοφόρους και τον βοήθησε η µεγάλη πολιτική καµπάνια µέσα στα τζαµιά. Ο αρχηγός της Ενωσης «Δικαιοσύνη – Βουλγαρία», Σεζγκίν Μουµίν, κυκλοφόρησε προκήρυξη στην οποία κατηγόρησε την προπαγάνδα στα µουσουλµανικά τεµένη, ότι «είχαν γίνει αρχηγεία του DPS, υπήρχαν και αφίσες του Αχµέτ Ντογάν». Ο Ντογάν βεβαίως κέρδισε κι επειδή πριν τις εκλογές η κυβέρνηση έκανε κάποιες αλλαγές στον εκλογικό νόµο, εισάγοντας καινούργιο σύστηµα που ωφελεί τα µικρότερα κόµµατα. Έτσι κόµπαζε ότι µε τον νέο νόµο θα βάλει 40 βουλευτές στη Βουλή, 6 επιπλέον από την προηγούµενη φορά. Ο νέος πρωθυπουργός Μπόικο Μπορίσωφ πάντως ξεκαθάρισε ότι θα αλλάξει τον εκλογικό νόµο και δήλωσε: «η Αστυνοµία καί οι εισαγγελείς πρέπει να ασχοληθούν µε το φαινόµενο του εκλογικού τουρισµού, διαφορετικά θα γελοιοποιηθούµε στην Ευρώπη».
Η αναφορά αυτή του Μπορίσωφ συνδεόταν µε την µεγάλη προεκλογική εκστρατεία και εκλογική ενίσχυση του DPS από τους πρόσφυγες στην Τουρκία. Στα τουρκικά κρατικά κανάλια έπαιζε διαρκώς ένα βίντεο κλίπ που υπενθύµιζε τα γεγονότα του 1984 για την αφοµοίωση από το προηγούµενο καθεστώς, και τους φοβέριζε για νέα αφοµοίωση. Η παρότρυνση ήταν να ψηφίσουν …δύο φορές, µία φορά στην Τουρκία και αµέσως να φύγουν να ξαναψηφίσουν στα πάτρια εδάφη. Γι’ αυτό ήταν έτοιµη και η δωρεάν µεταφορά τους µε λεωφορεία. Ο Ντογκάν δεν λυπήθηκε τα έξοδα: µόνο στο κέντρο της Κων/πολης είχε νοικιάσει 100 ταµπλώ στα οποία υπήρχαν αφίσες µε το πρόσωπό του και καλούσαν στα τουρκικά και στα βουλγαρικά να πάνε να ψηφίσουν. Την ηµέρα των εκλογών 95.000 πρόσφυγες που είχαν φύγει από τη Βουλγαρία µετά το 1989*, ψήφισαν στα 123 εκλογικά κέντρα που στήθηκαν στην τουρκική επικράτεια (τα µισά στην Κωνσταντινούπολη). Οι ψήφοι ήταν φυσικά για το DPS. Χιλιάδες προτίµησαν να έρθουν µε λεωφορεία στη Βουλγαρία για να ψηφίσουν. Το τουρκικό κράτος έδωσε παράταση παραµονής σε 100.000 Βούλγαρους που ζουν παράνοµα στην Τουρκία, µε αντάλλαγµα να πάνε να ψηφίσουν. Ο Μουσταφά Φ. από το χωριό Τσορµπατζίνσκο (Τσόρµπατζιλαρ) είπε ότι από την τουρκική Αστυνοµία του δήλωσαν ξεκάθαρα ότι θα πάρει νέα άδεια παραµονής µόνο αν πάει να ψηφίσει. Τελικά στον νοµό του Χασκόβου το DPS πήρε 2 από τις 7 έδρες, στο Σµόλιαν πήρε τις 2 από τις 4 και στην περιοχή του Κίρτζαλι το DPS κέρδισε 4 από τις 5 βουλευτικές έδρες, γιαυτό και ονοµάζεται κάστρο του Ντογάν ή βιτρίνα του DPS. Μάλιστα το τουρκικό κόµµα έχασε την µία έδρα από το κόµµα Γκέρµπ του Μπόικο Μπορίσωφ (που εξέλεξε τον επίσης Τούρκο και διάσηµο γλύπτη Βεζντί Ρασίντωφ) για 26 µόλις ψήφους! Το τουρκικό κόµµα στο Κίρτζαλι συγκέντρωσε 67.770 ψήφους, µε µόνο 5.000 από τους 12.000 ψηφοφόρους που περίµενε από την Τουρκία. Το βράδυ των εκλογών υπήρχε µεγάλη θλίψη στο αρχηγείο του DPS στο Κίρτζαλι. Το κόµµα έχασε όχι µόνο την έδρα στο Κίρτζαλι αλλά και την εξουσία σε εθνικό επίπεδο. Με βάση εκτιµήσεις τοπικών ηγετών ότι τους πρόδωσαν τα κόµµατα του συνασπισµού τους.
Μεγάλο ενδιαφέρον θα έχει η στάση του DPS από δω και πέρα, µια που για πρώτη φορά το τουρκικό κόµµα θα βρεθεί εκτός Κυβέρνησης. Ήδη σηµειώσαµε κάποιες δηλώσεις του Ντογάν, οι φήµες που κυκλοφορούν µιλούν για επερχόµενη νέα περίοδο αφοµοίωσης, ανάλογη εκείνης του Ζίβκωφ και αναµένεται βεβαίως και η πολιτική του Μπορίσωφ στο µειονοτικό ζήτηµα.
* Συνολικά στην Τουρκία ζούνε περί τις 300.000 Τούρκοι που φύγανε από τη Βουλγαρία. Οµοίως µεγάλοι αριθµοί από τον ίδιο πληθυσµό ζούνε στην δυτική Ευρώπη, όπου επίσης πρώτο κόµµα αναδείχθηκε το DPS, ενώ σε ΗΠΑ-Καναδά, όπου ζουν περί τα 2 εκατοµµύρια Βούλγαροι, πρώτο αναδείχθηκε το κόµµα του Μπορίσωφ.
Οἱ ἀναγνῶστες µας ἔχουν παρακολουθήσει τή σειρά τῶν δηµοσιευµάτων µας σχετικά µέ τό Δηµοκρίτειο Πανεπιστήµιο Θράκης. Ἄλλωστε εἴµαστε οἱ ΜΟΝΟΙ πού τό τολµοῦµε καί τό κάνουµε µάλιστα µέ στοιχεῖα καί χωρίς καµµία ὑστεροβουλία (ὅπως ἄλλωστε διαπραγµατευόµαστε κάθε ζήτηµα). Στά δηµοσιεύµατα αὐτά µόνο µία φορά λάβαµε γραπτή ἀπάντηση κι αὐτή µέ …ἀνώνυµη ἐπιστολή, ὅταν κάποια στιγµή εἴχαµε θέσει τό δάκτυλο ἐπί τόν τῦπο πολύ …πρόσφατων ἥλων. Κατά τ’ ἄλλα σιωπή. Ὁ γνωστός νόµος τῆς µαφίας. Παρότι µαθαίναµε πολλά ἀπό ὅσα διαµοίβονταν σχετικά µέ γραφόµενά µας, κανείς δέν τολµοῦσε νά πεῖ µιά λέξη, εἴτε κατακρίνοντας εἴτε ἐπαινώντας εἴτε, ἀκόµη, προεκτείνοντας κάποιο δηµοσίευµα. Μοναδική ἐξαίρεση ἡ πρόσφατη περίπτωση ἡ σχετική µέ τίς «κατανοµές ὑπερωριῶν» τῶν διοικητικῶν ὑπαλλήλων τοῦ ΔΠΘ.
Νά ὅµως πού καί κάποιος καθηγητής ἀντέδρασε σέ δύο δηµοσιεύµατά µας: Ὄχι ὅµως ἐπιστολικά µά …δικαστικά! Ὁ ἀντιπρύτανης κ. Ἀθανάσιος Καραµπίνης ὑπέβαλε µήνυση ἐναντίον µας γιά ὅσα γράψαµε σχετικά µέ τό δικαίωµά του νά ἐργάζεται ὡς µελετητής ἐκτός Πανεπιστηµίου καί γιά τή σχέση του µέ τήν ἑταιρεία ΕΥΕΡΓΟΣ τοῦ κουµπάρου του κ. Πλέσσια. Μέ τρόπο κυριολεκτικά διαστροφικό, χαρακτηρίζει «συκοφαντικό» ἕνα δηµοσίευµα πού ἔθετε προσεκτικά ἐρωτήµατα καί χρησιµοποιοῦσε στοιχεῖα ἀτράνταχτα! Καί ἔχει καί τήν ἀξίωση νά µᾶς καταδικάσει, παρότι «συνελήφθη κλέπτων ὀπώρας»!
Δέν ξέρουµε ἄν ὁ κυρ-καθηγητής γνωρίζει τήν παροιµία «πῆγε γιά µαλλί καί βγῆκε κουρεµένος», εἶναι ὅµως προφανές ὅτι θά γελάσουµε µέ τήν ἱστορία αὐτή. Ἡ συνέχεια στίς δικαστικές αἴθουσες.
Όπως γράφαµε στο προηγούµενο φύλλο µας, προκηρύχτηκε η νέα φάση του προγράµµατος «Εκπαίδευση Μουσουλµανοπαίδων». Πέρα από τις δικές µας αντιρρήσεις, που αφορούν την ουσία του προγράµµατος και την αποτελεσµατικότητά του, υπάρχουν κι αυτές της Άγκυρας, έτσι όπως είχαν την καλωσύνη να µας τις εκθέσουν οι πρόεδροι δύο µειονοτικών συλλόγων δασκάλων στην εβδοµαδιαία «Γκιουντέµ» (10-7-09), ο Σαµί Τοραµάν (των Τούρκων Δασκάλων Δυτ. Θράκης) και ο Μεχµέτ Ντερντιµάν (των αποφοίτων ΕΠΑΘ Ροδόπης-΄Εβρου). Διαβάστε τες και βρείτε ποιός προεδρεύει στον απαγορευµένο σύλλογο και ποιος στον νόµιµο:
«Αποφασίζουν για την µειονότητα χωρίς να συνδιαλέγονται µε κανέναν φορέα της, Δεν λένε ¨εσείς τι λέτε, τί σκέφτεστε;¨ Μέχρι πότε λοιπόν θα συνεχιστεί αυτό; Πότε θα ακούσουν την φωνή µας; Αυτοί οι οποίοι θα κάνουν τα σεµινάρια ποιοί θα είναι και από που θα έρθουν; Τα σεµινάρια σε ποιά γλώσσα θα γίνουν; Στα τουρκικά ή στα ελληνικά; Εδώ λοιπόν υπάρχει µια γλώσσα. Μιλάµε για τα τουρκικά. (…) Σε ποιόν αποφέρει κέρδος η διαίρεση σε κοµµάτια των Τούρκων της Δ. Θράκης; Είναι γνωστό πόσο ευαίσθητη είναι η µειονότητα σε αυτό το θέµα και παρόλα αυτά γίνονται τέτοιες κινήσεις. Και επιστηµονικά δε, πρόκειται για λάθος. Στην εκπαίδευση όλα είναι ξεκάθαρα. Στη µειονοτική εκπαίδευση δεν πρέπει να χρησιµοποιείται άλλη γλώσσα εκτός από τα τουρκικά και τα ελληνικά…»
«Κανείς δεν µας ρώτησε, δεν µας συµβουλεύτηκε, δεν µας πληροφόρησε. Είναι ένα πρόγραµµα που ετοιµάζεται για εµάς, αλλά δεν µας ρώτησε κανείς. Τα βιβλία των µαθηµάτων µας στα πλαίσια των συµφωνιών ανάµεσα στις δύο χώρες, ετοιµάζονται στην Τουρκία και έρχονται από εκεί. Εµείς αυτό που ζητάµε είναι τα σεµινάρια στους δασκάλους µας, να γίνουν από τους συγγραφείς αυτών των βιβλίων που τα ετοίµασαν στην Τουρκία. Υπό την διοίκηση µου µεταφέραµε αυτό το αίτηµα προς το υπουργείο 6 φορές. Δηλαδή στην περίοδο που είµαι πρόεδρος 6 φορές το ζητήσαµε αυτό από το υπουργείο. Στους υπόλοιπους 5 µήνες θα το ζητήσουµε ξανά. Δεν σταµατάµε να ζητάµε να µας γίνουν σεµινάρια από τους συγγραφείς των βιβλίων των µαθηµάτων (…) Στη Δ. Θράκη υπάρχει µία µειονότητα. Και το ελληνικό κράτος κάνει λόγο για µια µειονότητα. Τώρα γιατί σε αυτό το πρόγραµµα κάνουν αυτόν το τριπλό διαχωρισµός, δεν το καταλαβαίνω. Έχει γίνει λάθος. Η µειονότητα της Δ. Θράκης είναι Τουρκική…»
Από τον Οργανισμό Ελέγχου και Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων - ΔΗΩ πληροφορηθήκαμε τη συμφωνία του Συμβουλίου των Υπουργών Γεωργίας (Λουξεμβούργο, 22/6/09) με την οποία ανοίγει ο δρόμος για την έγκριση του κρέατος και των παραγώγων κρέατος από κλωνοποιημένα ζώα.
Ένα βήμα που δείχνει ξεκάθαρα το πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο: Μόλις τον περασμένο Μάρτιο η πλειοψηφία των ευρωβουλευτών είχε ταχθεί κατά της κατανάλωσης προϊόντων που προέρχονται από κλωνοποιημένα ζώα. Παράλληλα, όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι κάθετα αντίθετοι στη νομιμοποίηση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και των παραγώγων τους. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) πρότεινε την «υλοποίηση περαιτέρω ερευνών για τον αντίκτυπο της κλωνοποίησης στα ζώα», καθώς τα επιστημονικά δεδομένα δεν κρίνονται ακόμη επαρκή. Παρόλα αυτά, το Συμβούλιο Υπουργών της ΕΕ, αιφνιδιαστικά, κι επικαλούμενο «ανεξέλεγκτη διακίνηση ελλείψει συγκεκριμένου πλαισίου», ανοίγει ένα παράθυρο στην αντίθετη κατεύθυνση, με νέα οδηγία για το κρέας και το γάλα από κλωνοποιημένα ζώα! Κι αυτό το πράμα λέγεται δημοκρατικός συγκεντρωτισμός και μας καλούν κάθε λίγα χρόνια να ψηφίσουμε (όπως πριν μερικές εβδομάδες) για τη «φωνή μας στην Ευρώπη»!
Οι κίνδυνοι από την κλωνοποίηση είναι λίγο πολύ γνωστοί: οδηγεί σε ανεύθυνη μείωση της γενετικής ποικιλότητας και περιορίζει τις μελλοντικές δυνατότητες της εκτροφής ζώων, ενώ τίθεται εν αμφιβόλω και παγκόσμια ασφάλεια των τροφίμων. Όμως αξίζει να σημειωθούν και οι ιδιαίτερες πτυχές του θέματος που αφορούν συγκεκριμένα την Ελλάδα, έτσι όπως τις εξέθεσε ο πρόεδρος της ΔΗΩ κ. Σπύρος Σγούρος: «Η ελληνική γεωργία μπορεί να ανταπεξέλθει στον διεθνή ανταγωνισμό μόνο με ποιοτικά βιολογικά προϊόντα. Οι όποιες κινήσεις προς τα κλωνοποιημένα ή τα μεταλλαγμένα προϊόντα, πέρα από την επικινδυνότητά τους για τους καταναλωτές είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικές και για την αγροτική οικονομία της χώρας».
Tίς µακάβριες ἱστορίες µέ τό ἀλβανικό ἐµπόριο ὀργάνων ἀπό Σέρβους αἰχµαλώτους γιά δυτικοευρωπαίους πελάτες τίς ἔχουµε σχεδόν ξεχάσει. Μέσα στήν ἀντισερβική παραζάλη πού δηµιούργησαν τά ΜΜΕ (εὐτυχῶς τά ἑλληνικά σέ πολύ µικρότερη κλίµακα) ἐκείνη ἡ ἀνατριχιαστική εἴδηση δέν κολλοῦσε πουθενά καί ὡς ἀσύµβατη µέ τά φιλοτεχνηµένα στερεότυπα ἔπεσε στή λήθη.
Κι αὐτό παρότι ἡ πηγή της ἦταν ἡ πλέον ἀπρόσµενη: Ἡ ἴδια ἡ σερβοφάγος Κάρλα Ντέλ Πόντε, πού παρίστανε τήν Εἰσαγγελέα στό ψευτοδικαστήριο τῆς Χάγης, µόλις βγῆκε ἀπό τήν ὑπόθεση καί βρέθηκε πρέσβειρα τῆς Ἑλβετίας στήν Ἀργεντινή, ἐξιστόρησε τά πάντα στό βιβλίο της: Πῶς ἑκατοντάδες Σέρβοι πολίτες τοῦ Κοσόβου, αἰχµάλωτοι τῶν Ἀλβανῶν, µεταφέρονταν σέ ἕνα κτῆµα τῆς Ἀλβανίας, κάποιου Μερσίν Κατότσι, ὑποβάλλονταν ἐκεῖ σέ χειρουργικές ἐπεµβάσεις, καί τούς ἔπαιρναν ζωτικά ὄργανα πού µεταφέρονταν µετά ἀπό τό ἀεροδρόµιο τῶν Τιράνων σέ πλούσιους δυτικούς πελάτες. Οἱ δύστυχοι Σέρβοι φυσικά σκοτώνονταν καί θάβονταν στό κοντινό νεκροταφεῖο. Πέντε χρόνια µετά τόν πόλεµο, τό 2004, µία ἐπιτροπή τοῦ ΟΗΕ πῆγε ἐπί τόπου γιά νά ἀναζητήσει στοιχεῖα. Στήν ἀναφορά της ἔγραψε ὅτι βρέθηκαν ἴχνη αἵµατος σέ δύο δωµάτια καί σέ κοντινό ρέµα σύριγγες, πλαστικές σακκοῦλες ἀπό ὀρούς, ὑλικό ἀπό χειρουργικές ποδιές καί ἄδεια µπουκάλια φαρµάκων (τό ἕνα µάλιστα ἀπό µυοχαλαρωτικό πού χρησιµοποιεῖται σέ ἐγχειρήσεις). Ὅταν ὅµως ἡ Ἐπιτροπή προσπάθησε νά σκάψει στό τοπικό νεκροταφεῖο, ὅπου ἐλέγετο ὅτι εἶχαν θαφτεῖ τά θύµατα, συνάντησε τήν ἄγρια ἀντίδραση τῶν χωρικῶν καί ἐµποδίστηκε ἡ ἔρευνα!
Στή Σερβία ὁ Εἰσαγγελέας Βούκσεβιτς ἔχει ἕναν µεγάλο φάκελο γιά τήν ὑπόθεση, πού θεωρεῖ ὅτι εἶχε 300-540 θύµατα καί συνδέεται µέ ἀλβανικά ἐγκληµατικά κυκλώµατα πορνείας, ναρκωτικῶν καί διακίνησης προσώπων. Ὡστόσο βρῆκε κλειστή τήν πόρτα τῆς συνεργασίας µέ τήν συνάδελφό του στά Τίρανα καί τώρα οἱ ἐλπίδες γιά διαλεύκανση τῆς ὑπόθεσης βασίζονται στή νέα ἔρευνα πού διεξάγει τό Συµβούλιο τῆς Εὐρώπης, ὑπό τόν Σουηδό Ντίκ Μάρτυ. Πρόκειται γιά τόν Εἰσαγγελέα πού ἀποκάλυψε τίς µυστικές φυλακές τῆς CIA στήν ἀνατολική Εὐρώπη καί αὐτό τό βιογραφικό του εἶναι πού καθιστᾶ πιθανή µία διαλεύκανση τῆς ὑπόθεσης.
Βεβαίως, θά µοῦ πεῖτε, τί εἶναι µερικές ἑκατοντάδες (σκυλεµένοι) νεκροί Σέρβοι µπροστά στή δηµοκρατία καί τήν ἐλευθερία πού γεννήθηκαν στό Κόσοβο; Μιά µικρή παράπλευρη ἀπώ λεια. Κι ἄν ψήφιζαν καί Μιλόσεβιτς κι ἐπιδοκίµαζαν τόν Κάρατζιτς, ἀκόµα µικρότερη. Ἄσε πού ἔτσι χρησίµευσαν καί κάπου, ἀφοῦ τά βαλκανικά τους ὄργανα φιλοξενοῦνται πλέον σέ σώµατα πολιτισµένων καί ἀνθρωπιστῶν Εὐρωπαίων, πού διαθέτουν µία class, πῶς νά τό κάνουµε…
Μέσα στή θάλασσα τῶν κεµαλικῶν θριάµβων καί τῶν προξενικῶν πρωτοβουλιῶν, µία νησῖδα ἀντίστασης πού κερδίζει τό ὁποιοδήποτε διακύβευµα εἶναι µεγάλης σηµασίας. Ἔτσι λοιπόν δικαιούµεθα νά καµαρώνουµε µέ τήν ἐξέλιξη στό θέµα τῆς αὐθαίρετης κρήνης πού ἀφιέρωσαν οἱ τουρκόφρονες στόν Μεχµέτ Χιλµή, πρωτεργάτη τοῦ κεµαλισµοῦ στή Θράκη πρίν 80 χρόνια: Μετά τήν ἀποκάλυψη τοῦ θέµατος ἀπό ἐµᾶς (σέ «Ἀντιφωνητή» καί «Χρόνο»), καί µετά τίς ἐνέργειές µας πρός κάθε κατεύθυνση, προκειµένου νά ἐφαρµοστεῖ ἡ νοµιµότητα καί νά ἐπικρατήσει ἡ δηµοκρατική λογική, ἡ ἐνεπίγραφη κρήνη κατεδαφίστηκε! Ὅπως φαίνεται καί στήν ἀνωτέρω φωτογραφία, ἔµεινε ὄρθια µόνον ἡ τουαλέτα καί ἀπό τήν κρήνη πού ἔφερε τή στήλη ὑπάρχουν πιά µόνο τά συντρίµµια της γύρω. Νά τήν γκρέµισαν οἱ ἀλεβίτες τῆς περιοχῆς πού ἤδη εἶχαν γράψει συνθήµατα πάνω της; Νά τό ἔκανε (µετά τίς πιέσεις) ὁ ἴδιος ὁ προξενοσύλλογος γιά νά κατηγορήσει ὅσους ἀντέδρασαν; Δέν γνωρίζουµε, οὔτε καί µᾶς πολυαπασχολεῖ. Αὐτό πού ἔχει σηµασία εἶναι ὅτι δέν ἐπετράπη ἡ δηµόσια ἡρωοποίηση ἑνός ἀνθέλληνα καί ἀντιµουσουλµάνου πράκτορα µπροστά στά µοῦτρα µας - κι οὔτε πρόκειται ποτέ νά ἐπιτραπεῖ!
Δεῖγµα εἰδήσεων τῆς (ἰδιωτικῆς, βασικά) τηλεόρασης καί τῶν ἀντιπολιτευόµενων (κυρίως) ἀθηνοφυλλάδων:
Ἡ πανταχοῦ παρούσα συµµορία δολοφόνων τοῦ Βλαστοῦ. Ἡ κατάρρευση τῆς οἰκονοµίας καί τό ἇλµα τῆς ἀνεργίας. Ἡ πτώση τοῦ τουρισµοῦ πού θά εἶναι χειρότερη τό 2010. Ἡ Τουρκία πού κερδίζει διαρκῶς πόντους εὔνοιας ἀπό τήν κυβέρνηση Ὀµπάµα. Ἡ νέα γρίπη θά κοστίσει 600 τοὐλάχιστον ζωές στήν Ἑλλάδα τούς ἑπόµενους µῆνες, σύµφωνα µέ τόν τάδε καθηγητή. Οἱ µπόρες πού διακόπτουν φέτος τήν καλοκαιριάτικη ζέστη εἶναι ἐνδε-χοµένως σηµάδι µεταβολῆς τοῦ µεσογειακοῦ κλίµατος, λόγῳ τῆς κλιµατικῆς ἀλλαγῆς ἀπό τή µόλυνση… Ἔ, ἄι σιχτίρ κοπρίτες, δέν θά µᾶς κάνετε ὅλους ψυχωσικούς! Δέν ζοῦµε τά ἔσχατα τοῦ κόσµου, δέν εἶναι ὅλα µαῦρα, δέν χάθηκε κάθε ἐλπίδα. Ζοῦµε στήν ὡραιότερη χώρα τοῦ κόσµου, πού τή φυλᾶνε οἱ ἅγιοι - ἥρωές της, κι ἐδῶ πού φτάσαµε κάθε ἀλλαγή εἶναι εὐκαιρία ἀνάτασης. Ἀπό τό µέσον τοῦ ἑλληνικοῦ καλοκαιριοῦ σᾶς ἀπαντᾶµε: Βάλτε τίς «εἰδήσεις» σας ἐκεῖ πού ξέρετε!

Πάει πια ο απόηχος των ευρωεκλογών, σβήνει και η πρόσκαιρη ευφορία µας από την µεγάλη αποχή και επιστρέφουµε λίγο λίγο στη γνωστή µιζέρια αυτού που ονοµάζεται “πολιτική ζωή” στην Ελλάδα. Με τις εθνικές εκλογές µάλιστα σε απόσταση µερικών µηνών, το ξαµόλυµα των δύο µεγάλων κοµµάτων σίγουρα θα ξαναφέρει πλήθος αποχιτών πίσω στη λογική της κάλπης και της χαµένης δηµοκρατίας.
Μέχρι όµως να συµβούν όλα αυτά, δικαιούµαστε να ονειρευτούµε λιγάκι. Ονειρευόµαστε λοιπόν ότι δύο κορυφαίοι Έλληνες, πνευµατικές και πολιτικές προσωπι-κότητες διεθνούς διαµετρήµατος, ο Μίκης Θεοδωράκης στην Ελλάδα και ο Βάσος Λυσσαρίδης στην Κύπρο, τίθενται επικεφαλής µιας ενιαίας πολιτικής παράταξης, που καλεί σε συνένωση όλους τους έντιµους Έλληνες για τη σωτηρία της δηµοκρατίας και της χώρας. Με σηµαία τα ανεξίτηλα ιδανικά που προέταξαν σε καιρούς αλλοτινούς µα όχι και τόσο διαφορετικούς από τους σηµερινούς, οι δύο αυτοί µεγάλοι Έλληνες, ίσως οι σπουδαιότεροι εν ζωή, µπορούν να λειτουργήσουν ως σύµβολα για µιαν ενότητα που θα την σφυρηλατούσαν άλλοι, νεώτεροι, από κάτω. Πραγµατικά, αδυνατούµε να κατανοήσουµε τι το τόσο αβυσσαλέο χωρίζει το Μιχάλη Χαραλαµπίδη από τον Χρήστο Γιανναρά, τόν Γιώργο Καραµπελιά από τον Μανώλη Γλέζο, τον Λουκά Αξελό από τον Κώστα Ζουράρι και θεωρούµε ότι µε µέντορες τους Θεοδωράκη-Λυσσαρίδη όλοι οι µικροεγωισµοί θα υποχωρούσαν. Κι ακόµα τα µικρά, έντιµα µα ανέλπιδα κόµµατα τύπου ΑΣΚΕ, ΠΑΜΜΕ, Κοινωνία, Κίνηµα Άµεσης Δηµοκρατίας κτλ κτλ, τι είδους ενδοιασµούς θα είχαν να ενταχθούν µέσα σε ένα τέτοιο σχέδιο για το αύριο της χώρας µας; Πλήθος µικρών εκδοτικών προσπαθειών θα µπορούσαν να στηρίξουν το εγχείρηµα, δεν είναι ανάγκη να τα απαριθµήσουµε. Αλλά και από τα κατεστηµένα ΜΜΕ, ποια θα µπορούσαν να αγνοήσουν µια τέτοιαν απόπειρα; Ποιοι θα τολµούσαν να συκοφαντήσουν, να λοιδωρήσουν, να αποσιωπήσουν ονόµατα µπροστά στα οποία όλο το πολιτικό δυναµικό των κοµµάτων εξουσίας δείχνει (και είναι) νηπιακού επιπέδου;
Μα γίνεται άνθρωποι που βρίσκονται στα 85-90 να ηγηθούν µιας τέτοιας πρωτοβουλίας; “Μόνον αυτοί το µπορούν”, είναι η απάντησή µας. Μόνο πίσω από αυτούς θα µπορούσε να συνταχθεί χωρίς ενδοιασµούς ο δηµοκρατικός κόσµος της πατρίδας µας. Ο Μίκης και ο “γιατρός” θα λειτουργήσουν ως σύµβολα ενότητας και δηµοκρατίας και θα το πράξουν γιατί συµµερίζονται την αγωνία όλων µας για το πού πορεύεται ο Ελληνισµός. Μας το οφείλουν, και οι άλλοι προαναφερθέντες οφείλουν να τους το προτείνουν!
Πόσες παραβιάσεις τοῦ διπλωµατικοῦ πρωτοκόλλου, πόσες προκλήσεις σέ βάρος τῆς χώρας µας, πόσες ἐνέργειες ἔξω ἀπό κάθε ὑπηρεσιακή λογική πρέπει νά ὑποστοῦµε γιά νά γίνει κάποτε τό λογικό καί αὐτονόητο; Οἱ ἐπιπλήξεις τοῦ γ.γ. τῆς Περιφέρειας κ. Δ. Σταµάτη στόν Τοῦρκο Πρόξενο τῆς Κοµοτηνῆς δέν δείχνουν νά ἔπιασαν τόπο, ἀφοῦ ὁ τελευταῖος συνεχίζει ἀπτόητος τά ἴδια (πού τοῦ ἐπισηµάνθηκαν) καί χειρότερα, ἐπιδοτώντας τόν τουρκισµό καί τόν µειονοτικό φανατισµό, περιφρονώντας κάθε θέσφατο! Μήπως νά ξαναδοῦµε µέ σοβαρότητα τό θέµα τῆς ἀποµάκρυνσης τοῦ Προξενείου ἀπό τή Θράκη;
Προσέξτε δύο πρόσφατα στιγµιότυπα τῆς (ἐµφανοῦς) δράσης τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς, γιά νά φανταστεῖτε τί ἄλλο συµβαίνει καί δέν τό πληροφορούµαστε.
Στίς 11 Ἰουνίου, µέ τήν ἀφορµή τῆς τελετῆς ἀποφοίτησης τῶν παιδιῶν ἀπό τά (ἄτυπα µά …ἀµέτρητα) Κοράν Κουρσού - Κατηχητικά*, ὁ Τοῦρκος Πρόξενος Μουσταφά Σαρνίτς ἀνέβηκε γιά δεύτερη φορά στό ποµακοχώρι Κέχρος τῆς Ροδόπης. Ἐκεῖ, παρουσίᾳ τοῦ τουρκοµουφτῆ Κοµοτηνῆς Ἰµπράµ Σερήφ (καί τοῦ βουλευτῆ Ἀχµέτ Χατζηοσµάν, τοῦ κοινοτάρχη Ἀµπντουλκαδήρ Χότζα, τοῦ προέδρου τῶν ΕΠΑΘιτῶν δασκάλων…) ἀπευθύνθηκε στούς πιτσιρικάδες, λέγοντας µεταξύ ἄλλων: «Βλέπω ἐδῶ µιά τουρκική κοινότητα πού ἐργάζεται µέ εἰλικρίνεια καί αὐταπάρνηση (…) Συνεχίζετε αὐτόν τόν ἀγώνα χωρίς νά ὑποκύψετε καί στηρίζετε τόν τουρκισµό, χάρη σέ σᾶς θά ἐπιβιώσει ὁ τουρκισµός τῆς Δυτικῆς Θράκης καί θά συνεχίσει νά ζεῖ. Ξέρω ὅτι ὑπάρχουν προβλήµατα. Ὅµως πρῶτα ὁ Θεός θά προσπαθήσουµε νά τά λύσουµε βῆµα βῆµα. Ἡ στήριξή σας εἶναι πολύ σηµαντική. Κι ἐµεῖς ἐπίσης θά δώσουµε τήν ἀπαραίτητη στήριξη...»
Μπορεῖ κανείς νά µᾶς πεῖ πῶς ἐπιτρέπεται στόν ξένο διπλωµάτη νά ὀνοµάζει ὅπου καθήσει καί σταθεῖ τήν µειονότητα «τουρκική»; Πῶς τοῦ ἐπιτρέπεται νά πηγαίνει σ’ ἕνα ποµακοχώρι καί νά µιλάει ἔτσι γιά τόν …τουρκισµό; Καί ποιά προβλήµατα γνωρίζει νά ὑπάρχουν, γιά τά ὁποῖα µάλιστα ὁ ἴδιος θά βοηθήσει (!) νά λυθοῦν; Ποιά εἶναι ἡ ἀποστολή ἑνός Προξενείου, νά ἐµπνέει ἐθνικισµούς καί νά καλεῖ σέ συστράτευση τούς πολίτες - καί µάλιστα µικρούς µαθητές! - µιᾶς ξένης χώρας;
Καί τό δεύτερο, στό ποµακοχώρι Χλόη: Στά πλαίσια τῆς δηµιουργίας τουρκικῶν «ἐθίµων» στή Θράκη, εἴχαµε πρό ἡµερῶν (14/6) τόν ἑορτασµό τῆς …ὀθωµανικῆς της κατάκτησης µέ τά «Σαράντα Κουρµπάνια» πού ἔγιναν σέ ἀνάµνηση τῶν 40 παληκαριῶν κάποιου Σουλεϊµάν Πασᾶ πού κατέκτησε τόν 14ο αἰώνα τήν περιοχή. Αὐτοί λοιπόν οἱ 40 σκοτώθηκαν, λέει, καί θάφτηκαν στή Θράκη καί τούς τίµησαν προχθές µέ τήν …παρουσία τοῦ Τούρκου Προξένου (διπλανή φωτό)! Μυθοπλασία ἤ ὄχι δέν ἔχει σηµασία, τό µήνυµα εἶναι πού βαρύνει, κι αὐτό εἶναι πέρα γιά πέρα ξεκάθαρο. Θά σοβαρευτοῦµε κάποτε µέ αὐτό τό ζήτηµα; Θά ἐγείρουµε µέ συνέπεια κι ἐπιχειρήµατα - ἡ τοπική κοινωνία πρῶτα πρῶτα - τό αἴτηµα πρός τήν Ἀθήνα νά φύγει ἐπιτέλους ἀπό τήν Κοµοτηνή τό τουρκικό Προξενεῖο;
* Ὅπου πρόσφατα ἀποκαλύψαµε τί θρησκευτικά διδάσκονται: Τουρκικός ἐθνικός ὕµνος, κεµαλισµός κτλ κτλ…
Καθώς οι έρευνες συνεχίζονται στις ΗΠΑ για την μεγαλύτερη χρηματιστηριακή απάτη, αυτήν του Bernard Madoff (έφαγε προχθές …150 χρόνια) που αποκαλύφθηκε τον Μάρτιο, ύψους 50 δισ. δολαρίων, η αρμόδια Επιτροπή (Securities and Exchange Commission) ανακοίνωσε στις 22/6/09 δύο σχετικές διώξεις. Μία κατά ενός συμβούλου επενδύσεων - και γνωστού …φιλάνθρωπου - στην Καλιφόρνια, του Stanley Chais, και μία κατά της νεοϋορκέζικης μεσιτικής εταιρείας Cohmad Securities Corp. των Maurice “Sonny” Cohn, της κόρης του Marcia Cohn και του Robert Jaffe (γαμπρός του Βοστωνέζου επιχειρηματία και “φιλάνθρωπου”) Κarl Shapiro. Όλοι τους έστελναν δισεκατομύρια δολάρια στην πυραμίδα του Μέιντωφ, στηρίζοντάς την με τα χρήματα των πελατών τους, με το αζημίωτο, φυσικά. Το μαγαζί των Κόν κονόμησε στα χρόνια 1995-2008 μισό δισεκατομμύριο προμήθεια, το σύνολο σχεδόν των εσόδων του. Στην υπόθεση εμπλέκεται και άλλος φιλάνθρωπος χρηματιστής, ο Jacob Ezra Merkin, που έκανε και πρόεδρος της χρηματοδοτικής τράπεζας της General Motors (GMAC) μέχρι που τον ξαπέστειλε η κυβέρνηση (9-1-09), και ο οποίος κατηγορείται από την Πολιτεία της Νέας Υόρκης για $2,4 δισ. που τα έστειλε κρυφά στην πυραμίδα του Μέιντωφ.Ρωτάμε: Με ποιαν μεσανατολική χώρα συν-δέονται αμεσότατα ΟΛΟΙ οι ανωτέρω αναγρα-φόμενοι πρωταγωνιστές του σκανδάλου; Εκεί άλλωστε κατέληγε και το σύνολο σχεδόν των “φιλανθρωπικών” δωρεών τους, όμως για κάποιον μυστηριώδη λόγο κανείς στα κατεστημένα ΜΜΕ δεν το επισημαίνει. Για να σας βοηθήσουμε, ΔΕΝ πρόκειται για το …Ομάν!
Τακτικά γράφουµε στόν «Ἀντιφωνητή» γιά τίς διεθνεῖς πρωτοβουλίες πολιτῶν ὑπέρ τῶν δικαίων τοῦ Παλαιστινιακοῦ λαοῦ, προσβλέποντας τόσο στήν πληροφόρηση τῶν ἀναγνωστῶν µας, ὅσο καί στή µείωση αὐτοῦ τοῦ γενικευµένου αἰσθήµατος ἀδυναµίας, τοῦ «τίποτε δέν γίνεται», πού µᾶς ἔχει µπλοκάρει ὅλους στόν καναπέ καί µᾶς ἔχει καταστήσει ἀδιάβροχους στίς κτηνώδεις εἰκόνες πού ἔρχονται ἀπό τή Μέση Ἀνατολή.
Αἱµατοβαµµένες µπίζνες
Σήµερα δίνουµε συνέχεια σέ εἰδήσεις πού παρουσιάσαµε πρίν λίγο καιρό καί οἱ ὁποῖες προέρχονται ἀπό τρεῖς διαφορετικές περιπτώσεις.
Ἡ πρώτη ἐξ αὐτῶν εἶναι ἡ µήνυση τῶν Παλαιστινίων χωρικῶν τοῦ Bilin ἐναντίον δύο καναδικῶν ἑταιρειῶν (Green Park International καί Green Mount International) πού συµµετέχουν στούς ἑβραϊκούς ἐποικισµούς στήν Κατεχόµενη Παλαιστίνη. Ἡ ὑπόθεση ρίχνει φῶς στίς ἀποικιακές πολιτικές τοῦ Ἰσραήλ καί ἔχει πολλές πιθανότητες νά κερδηθεῖ γιά τούς κατοίκους.
Ἡ δεύτερη εἶναι ἡ ἀντίδραση τοῦ Βελγικοῦ λαοῦ στήν συµµετοχή τῆς γαλλοβελγικῆς τράπεζας Dexia στήν χρηµατοδότηση τῶν ἐποικισµῶν µέσῳ θυγατρικῆς της στό Ἰσραήλ. Ἡ ὀκτάµηνη καµπάνια δείχνει νά πιάνει τόπο, καθώς ὁ ὅµιλος Dexia ἀνακοίνωσε τήν παύση τῆς χρηµατοδότησης αὐτῆς, παραδεχόµενος ὅτι «ἀντίκειται στόν ἠθικό της κώδικα» (τώρα, µάλιστα!) καί δηλώνοντας «µήν ἐκπλαγεῖτε ἄν ὁ ὅµιλός µας πουλήσει τήν Dexia Israel». Πάντως ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ὀργανωτικῆς πλατφόρµας, Mario Franssen, δήλωσε ὅτι ἡ ἐκστρατεία κατά τῆς Dexia θά συνεχιστεῖ µέχρι νά ἀνακοινωθεῖ ἐπισήµως καί νά ἀποδειχθεῖ ὅτι πράγµατι ἡ τράπεζα ἀποσύρθηκε κι ἀπό τή χρηµατοδότηση ἔργων στήν Ἱερουσαλήµ.
Ἡ τρίτη ἀφορᾶ τίς γαλλικές ἑταιρεῖες Veolia καί Alstom πού ἐπρόκειτο νά κατασκευάσουν ἐλαφρό σιδηρόδροµο-τράµ στό Ἰσραήλ, συνδέοντας τήν Ἱερουσαλήµ µέ παράνοµους ἐποικισµούς. Στίς 8 Ἰουνίου ἡ ἔγκυρη Haaretz ἔγραψε ὅτι οἱ Γάλλοι ἐγκαταλείπουν τό σχέδιο, σύµφωνα µέ τό ὁποῖο ἡ Veolia θά ἐκµεταλλευόταν τή γραµµή γιά 30 χρόνια καί προσπαθεῖ νά πουλήσει τήν συµµετοχή της (5%) στό ἔργο. Ἡ γαλλική Le Monde τίς ἴδιες µέρες ἔγραψε γιά τίς ἀρνητικές ἐπιπτώσεις τῆς ἐκστρατείας “Derail Veolia and Alstom” στίς δύο ἑταιρεῖες - χαρακτηριστικό παράδειγµα ἡ ἀπόφαση τοῦ δηµάρχου τῆς Τεχεράνης νά ἀκυρώσει τή συµµετοχή τῆς Veolia στίς µεταφορές τῆς περσικῆς πρωτεύουσας. Ὅσο γιά τήν Alstom, οἱ Παλαιστίνιοι πιέζουν τούς Σαουδάραβες πού σχεδιάζουν σιδηροδροµική σύνδεση Μέκκας - Μεδίνας (Haramain Express) µαζί της, νά συµβάλουν µέ τόν τρόπο τους.
Ἑβραϊκή ἐντιµότητα
Ἀξίζει ἐδῶ νά ξαναγραφεῖ ὅτι στίς προσπάθειες αὐτές συχνά µετέχουν καί ἄνθρωποι µέ ἑβραϊκή καταγωγή, δείχνοντας ὅτι τό κριτήριο δέν εἶναι βεβαίως ὁποιαδήποτε προκατάληψη. Κι ἐπικαλούµαστε δύο πρόσφατα παραδείγµατα ἀπό τόν Καναδά:
Τό ἕνα ἀφορᾶ τήν ἀπόφαση (14/6/09) γιά συµµετοχή τῶν Ἀνεξάρτητων Ἑβραϊκῶν Φωνῶν στήν διεθνή ἐκστρατεία γιά µποϋκοτάζ καί κυρώσεις κατά τοῦ Ἰσραήλ, µέ συντριπτική πλειοψηφία 95%! Τό ψήφισµα καλεῖ τήν καναδική κυβέρνηση νά πάψει τήν µονοµερή καί ἄκριτη ὑποστήριξή της στό Ἰσραήλ καί νά τοῦ ζητήσει συµµόρφωση µέ τό διεθνές Δίκαιο. Ἡ συµπρόεδρος τῆς Ὀργάνωσης Νταϊάνα Ράλφ κάλεσε τήν καναδική κυβέρνηση καί Βουλή νά προωθήσουν ἀµέσως κυρώσεις κατά τοῦ Ἰσραήλ καί δήλωσε ὅτι «ἦρθε ἡ ὥρα γιά τούς ἀνθρώπους ὅλου τοῦ κόσµου νά ἐγερθοῦν κατά τῆς πρόκλησης στήν Παλαιστίνη ὅπως εἶχε γίνει καί µέ τή Νότιο Ἀφρική».
Τό ἄλλο ἀφορᾶ τήν ἀποκάλυψη τοῦ καναδοεβραίου Ἔζρα Λεβάντ -στό τελευταῖο βιβλίο του “Shakedown” - ὅτι τό Καναδοεβραϊκό Κογκρέσο (Canadian Jewish Congress - CJC) πλήρωνε στή δεκαετία τοῦ ‘60 ἕναν πρώην ἀστυνοµικό, τόν John Garrity, γιά νά ὀργανώσει ναζιστικές ὁµάδες πού θά χρησίµευαν στό CJC ὡς φόβητρο γιά νά περάσει ὡς ἀναγκαία τήν νοµοθεσία γιά τά «ἐγκλήµατα µίσους»! Πράγµατι, µέ τόν Ν. 319 τοῦ 1971 ἱδρύθηκε ἡ Καναδική Ἐπιτροπή Ἀνθρωπίνων Δικαιωµάτων πού ἀσχολεῖται καί µέ «µηνύµατα µίσους» στό τηλέφωνο ἤ στό Διαδίκτυο! Ὁ Γκάριτι ἔχει παραδεχθεῖ ὅτι ἔδινε πληροφορίες στό CJC, ὅτι καµµία βία δέν ἄσκησε ποτέ ὁ χῶρος του (παρά µόνον οἱ ἀντίπαλοί του) καί ὅτι ἡ προβολή τῶν ΜΜΕ διόγκωνε καταλλήλως τήν πραγµατικότητα.
Ὁ Λεβάντ ἰσχυρίζεται ὅτι τό CJC ἔπραξε τά ἴδια καί µέ τό πολύ µεταγενέστερο νεοναζιστικό Heritage Front. Τό κόµµα διαβρώθηκε ἀπό τόν Καναδό πράκτορα Γκράντ Μπρίστω καί ἡ ὑστερία κατά τοῦ «ἀκροδεξιοῦ µίσους» κορυφώθηκε.Τό καλύτερο ὅλων ὅµως ἦταν ἡ σύλληψη τοῦ κορυφαίου προσώπου τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀνθρωπίνων Δικαιωµάτων, Richard Warman, ὁ ὁποῖος τόν Ἰούνιο τοῦ 2007 εἶχε βραβευτεῖ ἀπό τό CJC µέ τό βραβεῖο ἀνθρωπίνων δικαιωµάτων Saul Hayes (φωτό). Αὐτό λοιπόν τό λουλούδι πιάστηκε νά στέλνει ἐπί χρόνια µέ ψευδώνυµα ἀντισηµιτικά µηνύµατα στή ρατσιστική ἱστοσελίδα Stormfront.org, προβοκάροντας τό κλῖµα! Τό δικαστήριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωµάτων τόν ἐπέπληξε τόν περασµένο Μάρτη, ἐνῶ αὐτός ἰσχυρίστηκε ὅτι προσπαθοῦσε νά ψαρέψει ἀληθινούς ναζιστές!
Πάντως τό CJC διά στόµατος τοῦ προέδρου του, ραββίνου Reuven Bulka, ὄχι µόνο κάλυψε τόν Γουώρµαν ἀλλά ἀποκάλεσε «ἐπινοήσεις» τά γραφόµενα τοῦ Λεβάντ καί ζητᾶ τήν ἀναίρεσή τους στήν ἑπόµενη ἔκδοση. Θά ὑποχωρήσει ὁ Λεβάντ; Τίποτε δέν ἀποκλείεται, καθώς εἶναι πολλά τά συµφέροντα…
Βρήκατε πουθενά ἀλλοῦ µία λέξη γιά τήν ἀπίστευτη ὅσο καί διδακτική αὐτή ἱστορία; Καί διακρίνετε µέσα της κάτι γιά τό αὔριο καί τῆς δικῆς µας χώρας;
Βλ.
Συχνά πυκνά ακούμε την κλασική μπούρδα πως “όλες οι θρησκείες είναι ίδιες”. Κι επειδή σκυλοβαρυόμαστε να επιχειρηματολογούμε (όπως “είναι όλες οι φιλοσοφίες ίδιες;”, “είναι όλοι οι πολιτισμοί ίδιοι;” κτλ), παραθέτουμε την απάντηση του ραββίνου Μάνις Φρήντμαν από τη Μινεζότα στο ερώτημα που του έθεσε το εβραϊκό περιοδικό “Moment” (Μαΐου - Ιουνίου) “Πώς θα έπρεπε να συμπεριφέρονται οι Εβραίοι στους Άραβες γείτονές τους;”
Προσέξτε λοιπόν την απάντηση ενός διακεκριμένου χασιδικού μέλους της National Speakers Association που κηρύττει στις 5 ηπείρους:
“Δεν πιστεύω στην δυτική ηθική - π.χ. όχι σε φόνους πολιτών και παιδιών, καταστροφές ιερών τόπων, μάχες σε περιόδους γιορτών, βομβαρδισμοί κοιμητηρίων γιατί είναι ανηθικότητα. Ο μόνος τρόπος να πολεμήσεις έναν ηθικό πόλεμο είναι ο εβραϊκός τρόπος: Καταστρέψτε τους ιερούς τους τόπους, σκοτώστε άνδρες, γυναίκες, παιδιά (και ζώα). Ο πρώτος ισραηλινός πρωθυπουργός που θα δηλώσει ότι ακολουθεί την Παλαιά Διαθήκη θα φέρει και την ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Πρώτα οι Άραβες θα πάψουν να χρησιμοποιούν τα παιδιά ως ασπίδες. Δεύτερον θα πάψουν να παίρνουν ομήρους αφού θα ξέρουν ότι δεν θα τρομοκρατηθούμε. Τρίτον, με τους ιερούς τους τόπους κατεστραμένους θα πάψουν να πιστεύουν ότι ο Θεός είναι στο πλευρό τους. Το αποτέλεσμα; Όχι απώλειες αμάχων, όχι παιδιά στη γραμμή πυρός, όχι λάθος αίσθημα δικαίου, στην πραγματικότητα όχι πόλεμος. Η μηδενική ανοχή στον πετροπόλεμο, στις ρουκέτες, στις απαγωγές θα σημάνει ότι το κράτος έχει πετύχει την κυριαρχία. Ζώντας με τις αξίες της Τορά θα γίνουμε το φως των εθνών που θα ηττηθούν εξαιτίας μιας καταστροφικής ηθικότητας, ανθρώπινης επινόησης”.
Δεν ξέρω αν έχετε ακούσει κάτι πιο πρόστυχο, πιο βάρβαρο, πιο κτηνώδες. Όποιοι έχετε διαβάσει Χίτλερ μήπως βρίσκετε τίποτε ομοιότητες;
Πριν τέσσερα χρόνια ο Ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ είχε υποσχεθεί «να φέρει τα χρήματα του πετρελαίου στο τραπέζι του λαού» και υπερψηφίστηκε από τον περσικό λαό. Σήμερα το κύριο διακύβευμα, για όσους ειλικρινά και χωρίς οπισθοβουλίες διαδηλώναν στο Ιράν, ήταν και πάλι η οικονομία κι όχι οι αλλαγές που φαντασιώνει η Δύση - και ίσως μία μικρή μερίδα της τοπικής άρχουσας ελίτ.
Από τις ημέρες του Χασεμί Ραφσατζανί στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και των σκανδαλωδών ιδιωτικοποιήσεων, αποχαλινώθηκε στην ανώτερη ιρανική κοινωνία η επιθυμία για πλούτο και ευζωία. Στην υπόλοιπη κοινωνία η φτώχεια και η ανεργία περίσσεψαν και αυτοί είναι οι ψηφοφόροι που το 2005 είδαν στον Αχμαντινετζάντ έναν δικό τους άνθρωπο να υπόσχεται βοήθεια και δικαιοσύνη - και κείνος δεν τους διέψευσε! Η σύγκρουσή του βέβαια με τις τράπεζες του κόστισε και ίσως να του κοστίζει και τώρα ακόμη. Από την άλλη, ο Μουσαβί έχει την στήριξη του πλούσιου κατεστημένου και η πρωθυπουργία του (στα χρόνια 1981-1989) δεν παρείχε τίποτε από όσα τώρα υπόσχεται στον κόσμο. Γράφτηκαν πολλά για έγχρωμη επανάσταση ουκρανικού τύπου, ακόμα και πριν τις εκλογές (βλ. και τον Τούρκο Φικρέτ Ερτάν στο Journal of Turkish Weekly, 1/2/09). Μπορεί όμως να υπάρχει στο κίνημα των δρόμων μία δυναμική που να ξεπερνάει και τον Μουσαβί, χωρίς να γίνεται υποχείριο των ξένων δυνάμεων που προσδοκούν μία αποδυνάμωση της χώρας; Μπορεί, πράγματι. Το θέμα είναι όμως ότι τελικώς η έκβαση των πραγμάτων ήταν ομαλή και αυτό οφείλεται εν πολλοίς και στο Παρασκευιάτικο, σοφά ζυγισμένο κήρυγμα ενότητας του πνευματικού ηγέτη της χώρας, Αγιατολάχ Χαμενεΐ. Μετά τήν ημέρα εκείνη το πλήθος στους δρόμους περιορίστηκε δραματικά σε αριθμό και πάθος.
Και πάμε στο θέμα της «νοθείας». Είναι αξιοσημείωτο ότι πέραν του Σαρκοζί κανένας ηγέτης της Δύσης δεν αμφισβήτησε το αποτέλεσμα των εκλογών και περιορίστηκαν όλοι σε νουθεσίες, κυρίως για μη βίαιη αντιμετώπιση των διαδηλωτών. Και πώς αλλιώς δηλαδή, όταν το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα το είχαν προβλέψει όλες οι σχετικές έρευνες, ακόμη καί αμερικανική εταιρεία δημοσκοπήσεων (Washington Post, 15/6/09) και μάλιστα ακόμη πιο σαρωτικό (2:1), υπέρ του Αχμαντινετζάντ! Ποιοι δηλαδή θα ψήφιζαν τον υποψήφιο που ζητούσε ιδιωτικοποίηση του ενεργειακού τομέα, οι εργάτες στις σχετικές βιομηχανίες; Οι αγρότες που επωφελήθηκαν από τα πρόσφατα φθηνά δάνεια; Οι νέοι που μαστίζονται από την ανεργία και βλέπανε στο πρόσωπο του Μουσαβί και στων οπαδών του τους ταξικούς εχθρούς τους; Όλη η επαρχία και όλες οι φτωχές γειτονιές των πόλεων μαύρισαν τον αγαπημένο των πλουσίων προαστείων της Τεχεράνης, ακόμη και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το ανατολικό Αζερμπαϊτζάν (όπου κέρδισε μόνο με μικρή διαφορά στην πρωτεύουσα Σαμπεστάρ).
Ποιοί ήταν λοιπόν αυτοί που διαδήλωναν στους δρόμους σε άψογα αγγλικά; Ήταν η παραγωγή των νέων αμερικανικών υπερόπλων: Κινητά - Διαδίκτυο - Τηλεόραση. Για τα δύο πρώτα γράφτηκαν ήδη πολλά. Το ποιος τελικά διακινούσε όλα αυτά τα μηνύματα που καλούσαν σε ανυπακοή και εξέγερση, δεν θα γίνει ποτέ γνωστό (αν ήταν από τους δρόμους της Τεχεράνης ή από τα γραφεία του Λάγκλεϋ). Βεβαίως κι από μόνο του το γεγονός ότι όλοι σχεδόν οι λογαριασμοί στο Twiter άνοιξαν στις 13/6, οι μισές είχαν την ίδια φωτογραφία φόντο, όλες τους είχαν πλήθος επισκεπτών αλλά ελάχιστους «φίλους» (για την ακρίβεια ο ένας είχε εγγεγραμμένο τον άλλον!), γράφονταν όλες σχεδόν στα αγγλικά και προβλήθηκαν πρωτίστως από την Jerousalem Post, λέει κάτι…
Ειδικά όμως για την τηλεόραση, αξίζει να θυμηθούμε τα λόγια που είχε χρησιμο- ποιήσει ο νυν πρωθυπουργός του Ισραήλ προς τις ΗΠΑ στις 6 Σεπτεμβρίου του 2002. Μιλώντας σε κυβερνητική Επιτροπή (House Government Reform Committee) πρότεινε την υπονόμευση του ισλαμικού καθεστώτος του Ιράν με άσεμνα δορυφορικά προγράμματα και με την ποπ κουλτούρα. Αναφερόμενος στα εκατοντάδες χιλιάδες δορυφορικά πιάτα των Ιρανών, ο Νετανιάχου πρόκρινε ότι μία επανάσταση κατά του συντηρητικού ιερατείου θα μπορούσε να προκληθεί με υλικό τύπου “Beverly Hills 90210” και “Melrose Place”, όπου νέοι άνθρωποι ζουν υλιστικό και έκλυτο βίο. «Πρόκειται για εξόχως υπονομευτικό υλικό, τα παιδιά του Ιράν θα θέλουν ωραία ρούχα που θα βλέπουν στα σώου, θα θέλουν τις πισίνες και θα φαντασιώνουν λάιφσταϊλ», είχε πει ο Νετανιάχου.
Και ρωτάμε κι εμείς: «Μόνο του Ιράν τα παιδιά; Πού αλλού αυτό το πείραμα βρίσκεται σε εξέλιξη και τι αποτελέσματα έχει ήδη παράξει;»
Ἱστορία ἐνδεικτική τοῦ δικοµµατικοῦ, δηµοκρατικοφανοῦς συστήµατος πού µᾶς διαφεντεύει: Μέ ζέον τό σκάνδαλο Καραβέλα, ὅλο τό σύστηµα (ΠαΣοΚ καί µή) δέν βγάζει ἄχνα γιά τήν κουµπαριά τῆς ἐπικεφαλῆς τοῦ κυβερνητικοῦ ψηφοδελτίου µέ τόν φυγόδικο!
Εἴχαµε λοιπόν παραµονές τῶν ἐκλογῶν τήν βάσιµη φήµη ὅτι ἡ σύζυγος τοῦ Χρήστου Καραβέλα, Μάρθα, ἡ ὁποία φυλακίστηκε στόν Κορυδαλλό µετά τή φυγή τοῦ κατηγορούµενου γιά τήν ὑπόθεση Siemens συζύγου της, εἶχε παντρέψει τήν κ. Μαργιορή Γιαννάκου πρίν δυόµιση δεκαετίες µέ τόν κ. Κούτσικο! Θά µοῦ πεῖτε «καί τί ἔγινε, τί σηµαίνει αὐτό γιά τήν πολιτικό;» Ναί, δέν ξέρω ἀκόµη ἄν σηµαίνει ἤ δέν σηµαίνει, µένει νά ἐρευνηθεῖ. Αὐτό πού σίγουρα ὅµως σηµαίνει πολλά εἶναι ἡ ἀπίστευτη σιωπή µέ τήν ὁποία κουκουλώθηκε ἡ εἴδηση. Ὅταν ἄρχισε νά συζητεῖται τό θέµα στόν Ἕβρο (ἡ καταγωγή τοῦ ζεύγους Καραβέλα εἶναι ἀπό τήν Νέα Ὀρεστιάδα) καί φίλος µας δηµοσιογράφος ἐπιχείρησε νά διασταυρώσει τήν πληροφορία µέ ἀθηναϊκά ΜΜΕ, συνάντησε παντοῦ …ἀδιαφορία. Ὅλοι κάναν τόν Κινέζο. Τοπικά στελέχη τοῦ κόµµατος τῆς ἀξιωµατικῆς ἀντιπολίτευσης τό γνώριζαν, ὅµως κι ἐκεῖ βασίλευε µία αἰδήµων µουγγαµάρα. Πέρασαν οἱ ἐκλογές καί µόνο τότε ἄρχισαν νά τό ψιλοσυζητοῦν (ὁ Παπακωνσταντίνου δήλωνε ἄγνοια καί στίς 8/6, διαψεύδοντας τούς συντρόφους του) στό στύλ ὅτι «σέβονται τίς κοινωνικές σχέσεις» καί δέν τό εἶδαν ὡς χαρτί πού ἔπρεπε νά πέσει προεκλογικά! Ποιοί; Αὐτοί πού κάνανε σηµαία τους τό «Κυβέρνηση τῶν κουµπάρων»! Τούς δόθηκε τέτοιο δῶρο ἐξ οὐρανοῦ καί τό ἀποποιήθηκαν!
Κι ἀφῆστε τό ΠαΣοΚ, ὅπου µπορεῖ κανείς ἄν εἶναι κακόβουλος νά σκεφτεῖ καί ὑποτραπέζιες συναλλαγές. Στά ἀνθρωποφάγα κανάλια ποιό κριτήριο πρυτάνευσε καί δέν εἴπανε οὔτε µία λέξη; Ἡ …ἠθική τους ἀκεραιότητα; Ἡ δηµοσιογραφική τους …δεοντολογία; Σκεφτεῖτε τήν περίπτωση νά βρισκόταν στή θέση τῆς Γιαννάκου ἕνας ἄλλος ὑπουργός, ὄχι πολύ ἀρεστός στούς βοθροκαναλάρχες, π.χ. ὁ Εὐριπίδης. Τό διανοεῖστε; Μπάλλα στήν πλατεία Συντάγµατος θά παίζανε µέ τό κεφάλι του!
Τό συµπέρασµα βγαίνει ἀβίαστα κι ἀπαντᾶ καί σέ πλῆθος συναφῶν ἐρωτηµάτων, ὅπως «γιατί ξέθαψε τήν Γιαννάκου ὁ Καραµανλής καί τήν ἔβαλε ἐπικεφαλῆς τοῦ ψηφοδελτίου του προκαλώντας τή µήνι καί τῶν ψηφοφόρων του», «γιατί συνεχίζουν νά τήν προβάλλουν παντοῦ µέ τέτοια λύσσα ὅταν ἔχει ἀποδοκιµαστεῖ πανηγυρικά ἀπό τόν λαό πού τήν ἔστειλε σπίτι της µετά ἀπό 4 χρόνια ὑπουργίας», «γιατί κανείς δέν λέει τό πόσο παροιµιώδης ὑπῆρξε ἡ ἀνικανότητά της στά δύο ὑπουργεῖα ὅπου διέλυσε µέχρι καί τό σύστηµα τῶν Πανελληνίων Ἐξετάσεων»… Ὅλα τοῦτα ἔχουν κοινή ρίζα τήν ὀργανική ἔνταξη τῆς Γιαννάκου στήν ἐθνοµηδενιστική κάστα πού ἐν ὁµονοίᾳ ὁδηγεῖ τή χώρα στόν Καιάδα. Τό ἄν µένει στήν πράσινη ἤ στή γαλάζια πολυκατοικία δέν παίζει κανέναν ρόλο, φτάνει πού εἶναι στό ρετιρέ. Τά χρώµατα (ὅπως καί τά σκάνδαλα) εἶναι γιά τούς χαχόλους τῶν ὑπογείων.
Ήμασταν, ως έντυπο και «χώρος», από τους εκείνους που όχι απλώς επιδοκιμάσανε την κυβερνητική επιλογή για τον ρωσοελληνικό αγωγό φυσικού αερίου (South Stream) αλλά και την θεωρήσανε κορυφαίο δείγμα γραφής μιας ελληνικής άποψης για την γεωοικονομία της περιοχής μας. Δυστυχώς και σ’ αυτόν τον τομέα φαίνεται ότι η κυβέρνηση Καραμανλή - ή τουλάχιστον κάποια σεσημασμένα μέλη της - έχει βαλθεί να αναιρέσει ό,τι καλό έχει πράξει, εκθέτοντας παράλληλα τους ουδέτερους πολίτες που κάποια στιγμή επιδοκίμασαν συγκεκριμένες επιλογές της.
Αυτό είναι το λιγότερο που μπορεί κανείς να πει παρακολουθώντας το θέμα της …πλήρους ιδιωτικοποίησης της ΔΕΠΑ! Τη στιγμή που η «ελεύθερη αγορά» και οι «νόμοι» της έχουν γίνει μπλάκ χιούμορ παγκοσμίως, οι συναρμόδιοι Έλληνες υπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης δήλωσαν ότι προχωρούν σε επιλογή «στρατηγικού επενδυτή». Τώρα έτσι το λένε, ακούγεται περισσότερο σοβαρό και λιγότερο …μιζώδες.
Σήμερα το μετοχικό κεφάλαιο της ΔΕΠΑ είναι κατανεμημένο κατά 65% στο Ελληνικό Δημόσιο και κατά 35% στα Ελληνικά Πετρέλαια του ομίλου Λάτση. Η ΔΕΠΑ είναι ο μοναδικός μέτοχος του ΔΕΣΦΑ ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου, κατέχει το 51% των μετοχών Εταιριών Παροχής Αερίου (Αττικής, Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας) και το 50% των μετοχών της Εταιρίας Ποσειδών που θα κατασκευάσει και θα εκμεταλλεύεται το υποθαλάσσιο τμήμα του αγωγού Ελλάδας – Ιταλίας. Με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ λοιπόν, όλες οι εθνικές υποδομές (δίκτυο, εγκαταστάσεις κτλ) περνάνε στα χέρια ιδιωτών και κατά πάσα πιθανότητα του Λάτση.
Έτσι, άλλο ένα μονοπώλιο θα έχει δημιουργηθεί και μάλιστα συμπληρωματικό εκείνου του κλάδου των πετρελαιοειδών!
Και να ‘τανε δικό μας το αέριο, λες πάει στο διάολο. Εδώ γίνεται ολόκληρη διαβούλευση για την δίοδό του μέσω Βουλγαρίας και Αλεξανδρούπολης, πλήθος χωρών προσπαθούν να λάβουν θέση στο παίγνιο συμφερόντων και επιρροής που ξεδιπλώνεται, ολόκληρη αντιπρόταση Nabucco γεννήθηκε και η ελλαδική συνεισφορά - πέρα από την αρχική συμφωνία - συνοψίζεται στο «ποιος θα κονομήσει από την ελληνική αγορά»;
Το ΤΕΕ έχει επίσης μιλήσει υπεύθυνα για το θέμα της ιδιωτικοποίησης αλλά εδώ προφανώς δεν έχουμε να κάνουμε με εσφαλμένες τεχνικές επιλογές μά με εσκεμμένες πολιτικές επιλογές, στις οποίες ο παράγων «δημόσιο συμφέρον» δεν εμφανίζεται πουθενά. Αντιθέτως, τη θέση του δείχνει να κατέχει εκείνος του συμφέροντος ένιων μεγαλολεφτάδων, χάριν των οποίων ο κ. Χατζηδάκης θα βρει κάμποσα επιχειρήματα, είμαστε σίγουροι…
Κ.Κ.
Μία από τις φιγούρες που το σύστημα αξιοποιεί στην προσπάθειά του να βγάλει μία εικόνα ανοχής και δημοκρατικότητας στα μάτια των αδαών είναι κι αυτή του Δαλάι Λάμα. Ο εξόριστος πνευματικός ηγέτης των Θιβετιανών που είναι μία από τις πιο προβεβλημένες φιγούρες - σελέμπριτις* στα διεθνή ΜΜΕ, τα οποία δείχνουν μία πολύ (ύποπτα, θα έλεγα) θετική στάση έναντι των Βουδδιστών μοναχών (βλ. και πρόσφατη εξέγερση στην Μυανμάρ).
Πριν λίγες μέρες λοιπόν ο Δαλάι Λάμα ξαναχτύπησε, βγάζοντας ανακοίνωση καταδίκης της έλλειψης δημοκρατίας στην Κίνα, με αφορμή την επέτειο των αιματηρών γεγονότων στην πλατεία Τιενανμέν το 1989. Έτσι λοιπόν “απέδειξε” ότι δεν είναι μόνο ηγέτης των αυτονομιστών του Θιβέτ αλλά παράλληλα ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες παντού. Μόνο που αυτό το ενδιαφέρον έχει μία περίεργη σύμπλευση με το αντίστοιχο της …CIA.
Έτσι θυμόμαστε ότι υποστήριξε και την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ και τον “πόλεμο κατά της τρομοκρατίας” και κάπως έτσι πρόπερσι του απονεμήθηκε το Μετάλλιο της Ελευθερίας του Κογκρέσσου από τον Τζώρτζ Μπους τον Καθυστερημένο.
Αν εξαιρέσουμε τις δηλώσεις αυτές τι μένει από τον εξωτικό ηγέτη; Η διαρκής υπονόμευση της Κίνας επί δεκαετίες, σύμφωνη με τα αμερικανικά συμφέροντα. Και τι κίνητρο θα είχε λέτε ο κυρ-Λάμας για να κάνει τέτοιες εκδουλεύσεις; Μήπως τα 1.700.000 δολάρια που έδινε ετησίως η CIA ήδη από την δεκαετία του ΄60 στο εξόριστο Θιβετιανό κίνημα για την αντικινεζική του δράση; Ή μήπως τα 180.000 δολάρια που έπαιρνε ετησίως ο ίδιος για τα προσωπικά του έξοδα (τα ποσά αποκαλύφθηκαν επισήμως το 1998);
Φυσικά με τα παραπάνω δεν παρουσιάζουμε καμμιάν ανακάλυψη της Αμερικής, η επίσημη Κίνα άλλωστε “πράκτορα” τον ανέβαζε, “σπιούνο” τον κατέβαζε επί χρόνια. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι πρόκειται για μία θρησκευτική προσωπικότητα, από έναν χώρο που φαντάζει στα μάτια του δυτικού και του Έλληνα κάπως πιο πνευματικός, λιγότερο υλόφρων - σε σχέση με τους δικούς μας ιερείς και μοναχούς. Άραγε αυτές οι πτυχές της προσωπικότητας και αυτός ο ρόλος του μεγάλου Βουδδιστή ηγέτη πώς αξιολογούνται;
Κ.Κ.
*
Μόλις προχτές ο (;) δήμαρχος του Παρισιού Μ. Ντελανοέ ανακοίνωσε ότι θα τον κάνει επίτιμο δημότη
Στην “Καθημερινή” (18/6) δημοσιεύθηκε άρθρο κάποιας Δώρας Aντωνίου, αναφορικά με τα σχέδια του υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με το μέλλον του θεσμού των μουφτήδων στη Θράκη. Μάθαμε λοιπόν από το ανωτέρω άρθρο, όπου αναφέρεται και η τουρκική εμμονή στο ζήτημα, ότι “το θέμα απασχολεί την ελληνική κυβέρνηση, λόγω και της καταδίκης της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβίαση των θρησκευτικών ελευθεριών, και το υπουργείο Εξωτερικών έχει εξετάσει το ενδεχόμενο να επιτραπεί η εκλογή μουφτήδων αντί του διορισμού τους”. Μέσα σε μία πρόταση πετιέται στα σκουπίδια η ελληνική επιχειρηματολογία δεκαετιών (και η αλήθεια) και …περνάμε κατευθείαν στις διαδικαστικές λεπτομέρειες: Θα έχουν δικαστικές αρμοδιότητες; Θα ψηφίζουν οι γυναίκες; Ποια συμμετοχή θα απαιτείται για να θεωρηθεί έγκυρη η εκλογή;
Μάλιστα κύριοι! Η από ετών ειλημμένη απόφαση του/της ΥΠΕΞ μας χρειαζόταν μόνο λίγη μεθόδευση για να υλοποιηθεί. Πρώτα υπονομεύτηκε μέχρι γελοιοποιήσεως / καταργήσεως ο νόμος για την πρόσληψη των 240 ιμάμηδων στη Θράκη. Και ύστερα, κατά την κορύφωση της ακαδημαϊκής καμπάνιας κατά της “Σαρίας”, στο όνομα του “εξευρωπαϊσμού”, μας σερβίρουν και μία “εκλογή” των μουφτήδων. Μάλιστα, σύμφωνα με το προαναφερθέν δημοσίευμα, “υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου έχουν επεξεργαστεί πρόταση για το καθεστώς που θα διέπει την εκλογή των μουφτήδων”. Όλα έτοιμα λοιπόν, για μία ακόμη υποχώρηση στις ορέξεις της Άγκυρας, την καθοριστικότερη όλων!
Πάμε επομένως ολοταχώς για μία καινοφανή διαδικασία για την ανάδειξη των μουφτήδων της ελληνικής Θράκης. Κόντρα σε όλες τις ισλαμικές παραδόσεις και τα ισχύοντα σε όλα τα κυρίαρχα κράτη, οι πιστοί θα ψηφίζουν για τον μουφτή τους, έτσι όπως ΔΕΝ συμβαίνει ούτε στις μουσουλμανικές χώρες κι ούτε στην ίδια την Τουρκία (επειδή, λέει, φοβάται τον φονταμενταλισμό!). Είπαμε, ισχυρή Ελλάδα…
Και πώς δέχθηκαν λέτε το νέο οι Θρακιώτες τουρκοπράκτορες; Διαβάζουμε τις δηλώσεις του Αχμέτ Μέτε, που παριστάνει τον μουφτή Ξάνθης: “…Δεν πιστεύω πως το κράτος θα πάρει μια απόφαση επειδή μας σκέφτεται. Διότι εδώ υπάρχει μια υστεροβουλία. Θα ¨αδειάσουν¨ πρώτα τον μουφτή και το αξίωμα του και μετά θα κάνουν εκλογές. Ένας μουφτής χωρίς αρμοδιότητες και μη μπορώντας να κάνει δουλειές, θα είναι ένας μουφτής ανδρείκελο. Η μειονότητα θα μείνει πάλι μέσα στα προβλήματα της. Αν αφαιρεθούνε οι αρμοδιότητες του καδή και γίνουν εκλογές, τότε αυτός ο μουφτής σε ποιόν και πως θα είναι επωφελής ; (…) Πάλι δεν λαμβάνεται υπόψιν η άποψη της μειονότητας. Πάλι αντιμετωπίζουμε αποφάσεις που πήραν χριστιανοί και αφορούν μουσουλμάνους.” (εφ. Γκιουντέμ, 26-6). Και μεταφράζω χάριν της κυρίας Ντόρας: “Κι αυτό που θα μας δώσετε πάλι δεν φτάνει. Πάλι θα γκρινιάζουμε, θα καταγγέλουμε, ευχαριστώ δεν θ’ ακούσετε και ησυχία δεν θα βρείτε ποτέ”.
Ὅταν πρό µερικῶν ἑβδοµάδων στό ποµακοχώρι Κένταυρος τῆς Ξάνθης κάποιοι φανατικοί νεαροί ὕψωσαν τήν τούρκικη σηµαία, τό προσπεράσαµε. Τώρα πού 6 λυκειόπαιδες στή γειτονική Γλαύκη κατέβασαν τήν ἑλληνική σηµαία τοῦ σχολείου τους καί τήν πέταξαν (συνελήφθησαν µετά ἀπό καταγγελία µάρτυρα) τό πρᾶγµα σοβαρεύει. Βάλτε καί τήν Ναντιντέ Σουλτάν πού τραγούδησε στό Φεστιβάλ Κερασιοῦ Σώστη τό φασιστικό τραγούδι «10 yil marsi» ἐνώπιον χιλιάδων (µουσουλµανικοῦ) κόσµου καί Ἑλλήνων ἐπισήµων, ὑµνώντας τήν Τουρκία… Κι ἄντε γιά µιά γελάδα πού ἦρθε ἀπό τήν Τουρκία νά µᾶς κουνήσει τόν κῶλο της, τί νά περιµένεις… Τό ἀφιέρωµα τῆς “Μιλλέτ” (26/6) στόν σφαγέα Τοπάλ Οσµάν (!) πῶς ἀκούγεται; Κι ὁ νέος θεσµός πού στήνεται στή Χλόη, µέ τίτλο «40 κουρµπάνια», εἰς µνήµην τῶν 40 παλληκαριῶν τοῦ Σουλεϊµάν Πασᾶ πού ἔπεσαν κατά τήν ὀθωµανική κατάκτηση τῆς Θράκης;;;!!! Τί λές ἐσύ ὡς Ἕλληνας γιά ὅλα αὐτά; Ψυχραιµία κι αὐτοσυγκράτηση φτάνουν;
Τούρκικη δικαιοσύνη και διαφάνεια
O δηµοσιογράφος Νεντίµ Σενέρ εµφανίστηκε χτες στο δικαστήριο όπου θα δικαστεί σε δύο δίκες, αντιµετωπίζοντας ποινή έως 28 χρόνια φυλακή, για το βιβλίο που έγραψε µε τίτλο «Η δολοφονία του Ντινκ και τα ψέµµατα των υπηρεσιών». Ο Σενέρ δήλωσε πως τις καταγραφείσες συνοµιλίες που εµπεριέχονται στο βιβλίο του τις βρήκε στο ίντερνετ. Τον Σενέρ µήνυσαν για το βιβλίο του ο Διευθυντής του Τοµέα Πληροφοριών της Γενικής Ασφάλειας Ραµαζάν Ακγιουρέκ, ο διευθυντής του Τοµέα Πληροφοριών της Ασφάλειας Κων/πολης Αλή Φουάτ Γιλµαζέρ, ο διευθυντής του Τµήµατος Πληροφοριών της Τραπεζούντας Φαρούκ Σαρί και ο αστυνοµικός υπάλληλος Μουχιτίν Ζενίτ. Στην ερώτηση «Πώς εκτιµάτε το γεγονός ότι αυτοί που διέπραξαν τη δολοφονία αντιµετωπίζουν φυλάκιση 20 χρόνων κι εσείς δικάζεστε αντιµετωπίζοντας 28 χρόνια φυλακή;» ο Σενέρ είπε ότι αυτό είναι αποτέλεσµα του τουρκικού νοµικού συστήµατος και πως δεν θέλει να σχολιάσει περαιτέρω.
(10-6-09, εφ. Νέτγκαζετε)
Πανεπιστήµιο …Ντεµιρέλ!
Ο 9ος πρόεδρος της Δηµοκρατίας Σουλεϊµάν Ντεµιρέλ ήρθε στην Ισπάρτα και συναντήθηκε στο αεροδρόµιο Σουλειµάν Ντεµιρέλ, µε τον νοµάρχη, τον δήµαρχο, τον πρύτανη και επιχειρηµατίες της περιοχής. Θα συµµετάσχει αύριο σε τελετή που θα γίνει στο πανεπιστήµιο που φέρει το όνοµα του. Ο Ντεµιρέλ τελείωσε την περιοδεία του στο χωριό Ισλάµκιοϊ όπου γεννήθηκε, µε την επίσκεψη του στο Μουσείο Δηµοκρατίας. Δήλωσε πως ¨Εδώ πρέπει να µας εξηγεί, να εκφράζεται, το τι κάναµε, το τι σκεφτόµασταν¨.
(11-6-09, εφ. Νέτγκαζετε)
Η Αριστερά χείρα του Στρατού
Συνεχίζουµε την συνέντευξη που πήραµε από τον Γ.Γ. του κόµµατος SHP και ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς, Χουσεΐν Εργκούν:
«- Και πριν υπήρχαν συνεργασίες. Υπήρξαν ληστείες τραπεζών, δολοφονίες και σπασίµατα για να έρθει ο Στρατός στην εξουσία. Υπήρξε πολύ άσχηµος ο ρόλος της Αριστεράς στις προβοκάτσιες πριν τα πραξικοπήµατα.
- Η Αριστερά έκανε εσκεµµένα αυτές τις προβοκάτσιες;
- Τα κατώτερα στελέχη δεν το ξέραν, αλλά οι ηγέτες το γνώριζαν. Αυτοί που ήταν σε ηγετικές θέσεις της νεολαίας το ξέραν.
- Τα µέλη της οργάνωσης Ντενίζ Γκεζµίς ήξεραν πως έκαναν δράσεις για να έρθει ο Στρατός στην εξουσία;
- Ας το πω µε µια µαρτυρία: Ο Γιουσούφ Κουπελί όταν αποφυλακίστηκε µετά το 1980 ήρθε σε µένα και µου είπε: «Από την αρχή ώς το τέλος χρησιµοποιηθήκαµε». Εγώ του είπα «Πώς δεν το καταλάβατε; Ο στρατιωτικός έρχεται, σας δίνει όπλα. Σου λέει, φέρτε λίγη ανακατωσούρα και εµείς θα κάνουµε τα απαραίτητα. Εσείς πώς δεν το καταλάβατε;» Η απάντησή του σε µένα ήταν «Εγώ τα συζητούσα αυτά µε τον Μαχίρ Τσαγιάν. Του είχα πει «η ΜΙΤ είναι ανάµεσά µας, πού πάµε;» κι εκείνος µου απάντησε πως «φυσικά και θα έχει σχέση µαζί µας η ΜΙΤ, είµαστε µια δυνατή πολιτική κίνηση».
- Μάλιστα…
- Στην Τουρκία πριν από το ‘80 και το ‘70 οι στρατιωτικοί χρησιµοποίησαν τις ένοπλες οργανώσεις. Αυτοί οι οποίοι ήταν επικεφαλής σίγουρα ήξεραν πως χρησιµοποιούνταν από τους στρατιωτικούς. Τη συµµαχία µε τον Στρατό την έβλεπαν ως ένα δρόµο για την εξουσία.
(16-6-09, εφ. Ταράφ)
M.K.
Γράφει για τον «Α» ο Γκεόργκι Κούλοφ
Σε ενάμιση μόλις χρόνο θα ανοίξει ο δρόμος από την Νυμφαία, που θα συνδέει την πόλη της Κομοτηνής με το βουλγαρικό Κίρτζαλι. Ξέρουμε πολλά για το Βουλγάρικο νομό, που συνορεύει με το νομό μας; Ποια είναι τα ρίσκα και ποιες οι προτεραιότητες από την οδική σύνδεση μέσα από το βουνό; Τι θα μας φέρει αυτός ο δρόμος; Σε αυτά τα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να δώσουμε απάντηση με κάποια μας δημοσιεύματα.
Η περιοχή Κίρτζαλι είναι στην ανατολική πλευρά της οροσειράς Ροδόπη. Έχει έκταση 3.209 τ.χλμ. και συμπεριλαμβάνει επτά δήμους, με μεγαλύτερο αυτόν του Κίρτζαλι. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή οι κάτοικοι της περιοχής είναι 164.019. Από αυτούς οι Βούλγαροι είναι 55.939, οι Τούρκοι 101.116, και οι Ρομά 1264. Στο δήμο Κίρτζαλι οι Βούλγαροι είναι 30.209, οι Τούρκοι 36.980 και οι Ρομά 938. Μεγάλο μέρος από τους περίπου 30.000 Πομάκους της περιοχής λεν ότι είναι Βούλγαροι ή δεν δηλώνουν καμμία εθνική προτίμηση, έτσι δεν έχουμε για αυτούς ξεχωριστά στοιχεία.
Στα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος το Κίρτζαλι είχε πολύ αναπτυγμένη βιομηχανία. Μετά την πτώση του Ζίβκωφ, το 1989, πολλά εργοστάσια έκλεισαν. Ένα από τα εργοστάσια που σώθηκαν είναι το εργοστάσιο επεξεργασίας έγχρωμων μετάλλων. Σε αυτό σήμερα δουλεύουν 1000 άτομα με κύρια παραγωγή μόλυβδο και τσίγκο. Μέχρι πρόσφατα, πολύ ανεπτυγμένη ήταν η βιομηχανία ένδυσης. Στην περιοχή είχε περίπου 100 μεγάλα και μικρότερα εργοστάσια. Το χτύπημα της κρίσης σε αυτόν τον τομέα ήταν ισχυρό και πάρα πολλά από αυτά έκλεισαν. Τα τελευταία χρόνια άνοιξαν καινούργια εργοστάσια με ξένο κεφάλαιο. Οι κύριοι σπόνσορες στην περιοχή είναι τουρκικές και ελληνικές εταιρίες. Τα τουρκικά εργοστάσια είναι συγκεντρωμένα στον τομέα ένδυσης. Εργοστάσια άνοιξαν οι μεγάλες τουρκικές εταιρίες Siomez International και Sahinler. Αυτοί δημιούργησαν κυκλικά γύρω τους πιο μικρά εργοστάσια που απλώθηκαν στην περιοχή. Η κρίση στον τομέα ένδυσης, υποχρέωσε την Siomez Intrenational να μεταφέρει την παραγωγή στην Ασία, ενώ και η δεύτερη εταιρία θέλει να πουλήσει το εργοστάσιό της. Στο Κίρτζιλι άνοιξε παράρτημα της De Commerce Bank η οποία ανήκει στον Τούρκο επιχειρηματία Fuat Guvenç. Στόχος της τράπεζας είναι να εξυπηρετεί τους καπνοπαραγωγούς στην περιοχή, που κατά κανόνα είναι Τούρκοι. Οι ελληνικές εταιρίες είναι: Η SendB International Minerals, που παράγει ως κύριο υλικό τον μπετονίτη, ο οποίος χρησιμοποιείται στις κατασκευές. Δύο εργοστάσια ένδυσης, BullFanco και Μέλισσα, και οι δύο από την Κομοτηνή. Η πρώτη είναι θυγατρική της Fancο, η οποία είχε πολύ μεγάλη κρίση. Σε αυτήν δουλεύουν 250 άτομα. Για τα προβλήματα με τις πληρωμές τους, έγινες αρκετές φορές απεργίες. Επίσης υπάρχουν 2 καταστήματα των τραπεζών Πειραιώς και Alpha Bank.
Στον αγροτικό τομέα η κύρια παραγωγή είναι ο καπνός. Πάρα πολλοί από τους αγρότες ασχολούνται σε πολύ μικρές μονάδες και με τα ζώα. Πολύ συνηθισμένο στην περιοχή το φαινόμενα παρά πολλά νέα άτομα δουλεύουν στις μεγάλες πόλεις ή στο εξωτερικό. Αυτό χαμηλώνει το επίπεδο ανεργίας. Στους 7 δήμους του νομού το επίπεδο ανεργίας είναι διαφορετικό. Στο Κίρτζαλι είναι 9%, στους υπόλοιπους δήμους 17%-18%. Το μέσο μηνιαίο εισόδημα για την περιοχή είναι 200 ευρώ τον μήνα και είναι από το πιο χαμηλά στην Βουλγαρία.
Στην περιοχή του Κίρτζαλι δραστηριοποιούνται τα βασικά πολιτικά κόμματα, τα οποία και αντιπροσωπεύονται στην βουλγαρική Βουλή. Πιο μεγάλη επιρροή έχει το κόμμα «Κίνημα για Δικαιώματα και Ελευθερία», με ψηφοφόρους που βασικά ανήκουν στον τουρκικό πληθυσμό. Το κόμμα αυτό θα κερδίσει και τους 7 δήμους ενώ δικές του είναι και οι 5 βουλευτικές έδρες της περιοχής. Η κύρια αντιπολιτευτική δύναμη είναι το κόμμα «Γκερμπ» («Έμβλημα»), και ιδρυτής του είναι ο δήμαρχος της Σόφιας, Μπόικο Μπορίσοφ. Σε τοπικό επίπεδο αντιπολίτευση είναι το βουλγάρικο σοσιαλιστικό κόμμα. Σε εθνικό επίπεδο, οι σοσιαλιστές είναι παρτενέρ με το «Κίνημα για Δικαιώματα και Ελευθερία». Η επιρροή του εθνικιστικού κόμματος Ατάκα («Επίθεση») χαμηλώνει συνέχεια. Πριν 2 χρόνια, πήρε το μέγιστο 6.000 για τις προεδρικές εκλογές και πήρε και λίγους ψήφους από τα πομακοχώρια. Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα κόμματα, τελευταία είναι το «Ανάπτυξη και Ευημερία», του καθηγητή Αντριάν Παβλόφ. Το ονομάζουν «πομακικό κόμμα», επειδή τα πιο πολλά μέλη είναι Πομάκοι. Αυτό έκανε συνασπισμό για τις ευρωεκλογές με το κόμμα «Σειρά Νομιμότητα και Δικαιοσύνη». Ο πρώτος στη λίστα του ευρωψηφοδελτίου για το κόμμα αυτό ήταν ο Πομάκος Φίλιπ Σαράεφ, αδελφός του ιερέα Μποϊγιάν Σαράεφ.

Του Μελέτη Μελετόπουλου *
Η φιλοτουρκική πολιτική του Ομπάμα και οι αδυναμίες της
Η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Μπάρακ Χουσεϊν Ομπάμα στην Τουρκία στις αρχές του 2009 και οι δηλώσεις του στο τουρκικό κοινοβούλιο τροφοδότησαν μία σειρά γεωπολιτικών υποθέσεων. Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η Αμερικανική εξωτερική πολιτική προσανατολίζεται στον τερματισμό του ατυχούς δεκαετούς Πολέμου των Πολιτισμών. Και σκοπεύει, προκειμένου να το επιτύχει, να πραγματοποιήσει την προσέγγιση με το Ισλάμ όχι μόνον με την άφθαρτη προσωπικότητα ενός νέου προέδρου με θρυλούμενες μουσουλμανικές καταβολές και αραβικό όνομα, αλλά και με την βοήθεια μίας ισχυρής μουσουλμανικής μεν αλλά συμμάχου της Δύσης χώρας, δηλαδή της Τουρκίας. Η Τουρκία, εν ολίγοις, καλείται από τις ΗΠΑ να λειτουργήσει ως μηχανισμός πρόσβασης της αμερικανικής πολιτικής στον αραβομουσουλμανικό κόσμο.
Η Τουρκία, ως παίκτης της παγκόσμιας σκακιέρας με φιλοδοξίες υπερδυνάμεως, σκοπεύει ασφαλώς να ανταποκριθεί πλήρως στην γεωπολιτική αναγκαιότητα της προσέγγισης ΗΠΑ-Ισλάμ, εφ ’όσον όμως αυτό εξυπηρετήσει την δική της παγκόσμια αναβάθμιση.
Δεν είναι τυχαίο που, λίγες εβδομάδες μετά την επίσκεψη Ομπάμα στην Άγκυρα, στον θώκο του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας διορίσθηκε ο εξωκοινοβουλευτικός διανοούμενος Αχμέτ Νταβούτογλου, θεωρητικός της ανάδειξης της Τουρκίας σε παγκόσμια υπερδύναμη. Ο Νταβούτογλου υποστηρίζει ότι η Τουρκία θα πρέπει να κινείται ταυτόχρονα σε πολλαπλά επίπεδα, στην Τουρκία ως ευρωπαϊκή δύναμη, στο Ισλάμ ως ισλαμική δύναμη, στην Κεντρική Ασία ως τουρανική δύναμη κλπ. , παντού όμως βάσει του δικού της μη αποκρυπτόμενου γεωπολιτικού στόχου, αυτόν της ανάδειξης της Τουρκίας σε παγκόσμια υπερδύναμη.
Ασφαλώς, τόσο η αμερικανική όσο και η τουρκική σχολή σκέψης πάσχουν από σοβαρά θεωρητικά και πρακτικά προβλήματα.
Οι εσωτερικές αντινομίες του τουρκικού κράτους, το προβληματικό πολιτικό του σύστημα, η ύπαρξη μεγάλων μειονοτήτων με διαφορετική εθνική συνείδηση και διαφορετικά πολιτιστικά χαρακτηριστικά, η οικονομική και κοινωνική του καχεξία, το κουρδικό ζήτημα, η αποτυχία διείσδυσης στην Κεντρική Ασία και στον Καύκασο κατά την δεκαετία του ’90, η δυναμική επιστροφή της ρωσσικής πολιτικής, η κρίση στις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις κλπ. , στην ουσία υπονομεύουν και ακυρώνουν κάθε προσπάθεια της Τουρκίας να αποκτήσει status έστω και περιφερειακής υπερδύναμης. Η Τουρκία αντιμετωπίζει εξ άλλου το σοβαρό και καθόλου θεωρητικό ενδεχόμενο α. απόσχισης των ανατολικών της επαρχιών και β. εμφύλιας σύρραξης μεταξύ ισλαμιστών και κεμαλιστών. Επίσης, ο εκφυλισμός των ενταξιακών διαπραγματεύσεων Τουρκίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την κατεύθυνση της ειδικής σχέσης οδηγούν σε οριστικό τέλος στις προσπάθειες της Τουρκίας να ηγεμονεύσει στον ευρωπαϊκό χώρο, με μοχλούς την δημογραφική της ανάπτυξη και τις μουσουλμανικές μειονότητες στην Ευρώπη.
Αλλά και η αμερικανική πολιτική στο πεδίο αυτό πάσχει από εγγενείς αντιφάσεις, διότι προσπαθεί να συνδυάσει αντιφατικούς προς την ανάδειξη της Τουρκίας σε βασικό εταίρο της στόχους, όπως την ταυτόχρονη επαναπροσέγγιση με την Ρωσσία, το Ιράν και τον αραβικό κόσμο, και εκ παραλλήλου την ανάγκη της να συντηρήσει την σχέση της με την Ευρώπη και το Ισραήλ.
Η σημερινή Τουρκία αποτελεί μία τριτοκοσμική στρατοκρατική κοινωνία, που μάλιστα κυβερνάται από μία ιθύνουσα τάξη με θεοκρατική δομή(εννοώ ότι αυτοπροσδιορίζεται με βάση όχι το αστικό δίκαιο αλλά το Κοράνι). Ο φυσικός της χώρος, από πολιτισμικής και κοινωνιολογικής πλευράς, είναι η αραβική Μέση Ανατολή. Η Τουρκία είναι απόγονος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της οποίας ο ηγεμών(ο Σουλτάνος)έφερε τον τίτλο του Χαλίφη, δηλαδή του Ηγέτη των Πιστών, των μουσουλμάνων όλου του πλανήτη. Σκοπός της σημερινής τουρκικής ηγεσίας είναι να καταστήσει και πάλι την Τουρκία ηγέτιδα δύναμη του ισλαμικού κόσμου.
Αν η αμερικανική πολιτική επιδιώκει να καταστήσει την Τουρκία δίαυλό της προς το Ισλάμ, θα πρέπει εξ υπαρχής να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να λειτουργήσει ως δίαυλος της Δύσης προς το Ισλάμ, αλλά ως δίαυλος του Ισλάμ προς την Δύση. Και μάλιστα με κομβικό στοιχείο αυτής της συνεργασίας την εξυπηρέτηση των ιδίων γεωστρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας.

Δυτικός Πολιτισμός και Ανατολικός Δεσποτισμός
Η παραγνώριση (εν ονόματι κάποιας υποτιθέμενης και συχνά καλοπροαίρετης «πολυπολιτισμικής ορθότητας»), των μεγάλων τεκτονικών πολιτισμικών ρηγμάτων της ανθρωπότητας, οδηγεί τόσο σε θεωρητικά όσο και σε πολιτικά αδιέξοδα.
Η Δύση αποτελεί μία διακριτή οντότητα στον παγκόσμιο χάρτη των πολιτισμών. Είναι μία σύνθετη πραγματικότητα, που δημιουργήθηκε σταδιακά, στην διάρκεια χιλιετιών, μέσα από πολλαπλές ρήξεις και συνθέσεις δομικών στοιχείων, όπως τα ομηρικά έπη, η αρχαιοελληνική φιλοσοφία και ο λόγος, η αθηναϊκή δημοκρατία, η χριστιανική ηθική, το ρωμαϊκό δίκαιο, ο βυζαντινός πολιτισμός, η φεουδαρχία, η αναγέννηση, ο ανθρωπισμός, ο διαφωτισμός, η βιομηχανική επανάσταση, η άνοδος της αστικής τάξης, η καντιανή ηθική, ο μαρξισμός, ο σοσιαλισμός, η κοινοβουλευτική δημοκρατία, η ψυχανάλυση, το κοινωνικό κράτος κλπ.
Η μακρά πορεία της Δύσης ξεκίνησε από την Μινωϊκή και Μυκηναϊκή Ελλάδα και την Ιωνία, αντιμετώπισε τον θανάσιμο περσικό κίνδυνο στον Μαραθώνα και στην Σαλαμίνα, παγκοσμιοποιήθηκε με τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το ρωμαϊκό imperium, συρρικνώθηκε με τις βαρβαρικές εισβολές του Μεσαίωνα στην Δύση και στην Ανατολή, διασώθηκε στην Ανατολική Ευρώπη χάρις στην χιλιετή βυζαντινή αντίσταση εναντίον των Περσών, Αράβων και Σελτζούκων, και ταυτόχρονα χάρις στον εκχριστιανισμό των βαρβαρικών φύλων στην Δυτική Ευρώπη από το Βατικανό, κινδύνευσε θανάσιμα από την οθωμανική προέλαση προς Δυσμάς από την Άλωση του 1453 μέχρι την συντριβή των Τούρκων στα τείχη της Βιέννης το 1683, και τελικώς κατέκτησε την παγκόσμια κυριαρχία με την κατάκτηση της Αμερικής και την αποικιοκρατία, την Βιομηχανική Επανάσταση και την μετατροπή των ευρωπαϊκών κρατών και των αποικιών τους (ΗΠΑ, Καναδάς, Αυστραλία) σε παγκόσμιες υπερδυνάμεις από τον δέκατο έκτο αιώνα μέχρι σήμερα.
Τελικώς, το σημαινόμενον της λέξης Δύση απέκτησε το σημερινό του περιεχόμενο μέσα από τις σταδιακές αυτές συνθέσεις και αποκρυσταλλώσεις. Οπωσδήποτε υφίστανται οι αρνητικές του όψεις (πχ. οι καταστρεπτικές οικολογικές επιπτώσεις του βιομηχανικού τρόπου παραγωγής). Αλλά η Δύση παραμένει ο μόνος χώρος παγκοσμίως στον οποίο προστατεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες, υφίσταται κοινωνικό κράτος και ασκείται με γνήσιο τρόπο η δημοκρατία, στην κοινοβουλευτική της μορφή.
Η Δύση αποτελεί, παρά τις ατέλειές της, κεκτημένο του ανθρώπινου πολιτισμού, αν σκεφθεί κανείς τις δουλοκτητικές και δεσποτικές κοινωνίες του παρελθόντος(και του παρόντος) και φυσικά εφ’ όσον δέχεται κανείς την ηθική υπεροχή της ελευθερίας και της δημοκρατίας έναντι των πάσης φύσεως αυταρχισμών και ολοκληρωτισμών. Η κατοχύρωση του δυτικού μοντέλου πολιτικοκοινωνικής οργάνωσης κατοχυρώθηκε μέσα από μακρές και συχνά αιματηρές διαδικασίες: κοινωνικά κινήματα, πολιτικοί και ιδεολογικοί αγώνες, ακόμη και παγκόσμιοι πόλεμοι εναντίον ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Ο Ελληνικός χώρος και ο Ελληνισμός ως κύριο θέατρο της σύγκρουσης Ανατολής – Δύσης
Διαλεκτικά η Δύση βρίσκεται σε αντίθεση με τον Ανατολικό Δεσποτισμό, που εκφράσθηκε ιστορικά με διάφορες μορφές (Περσική, Κινεζική και Οθωμανική αυτοκρατορία). Στον κόσμο του Ανατολικού Δεσποτισμού δεν υπάρχουν οι ιστορικές εμπειρίες της Αναγέννησης, του Διαφωτισμού, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Αυτές οι έννοιες, που γεννήθηκαν στην Αρχαία Ελλάδα, αποτελούν τα χαρακτηριστικά αυτού που αποκαλείται «Δύση». Και απουσιάζουν και σήμερα από τις ανατολικές κοινωνίες, όπως οι κοινωνίες της Μέσης Ανατολής ή η Κίνα.
Η Ελλάδα βρέθηκε από την Αρχαιότητα πάνω στην διαχωριστική γραμμή μεταξύ Δύσης και Ανατολικού Δεσποτισμού. Οι κρίσιμες μάχες για την επιβίωση του δυτικού πολιτισμού δόθηκαν στο Ελληνικό έδαφος:
Ο Μαραθώνας, οι Θερμοπύλες, η Σαλαμίνα έκριναν τον αγώνα μεταξύ της Δημοκρατίας και του Δεσποτισμού.
Στον Μεσαίωνα, το Βυζάντιο αντιμετώπισε με επιτυχία την ανασυσταθείσα περσική Αυτοκρατορία, την οποία τελικώς συνέτριψε ο Ηράκλειος.
Επίσης στο Βυζάντιο έλαβε χώρα η τιτάνια σύγκρουση, που άρχισε τον 7ο αιώνα με την αραβική επέλαση προς Δυσμάς, και που απείλησε την επιβίωση του δυτικού πολιτισμού. Οι αραβικές ορδές ξεκίνησαν από την Αραβική χερσόνησο, κατέλαβαν την βυζαντινή Μέση Ανατολή το 637, το 641 κατέκτησαν την ελληνική Αλεξάνδρεια, στην συνέχεια κατέλαβαν την Κύπρο, την Κρήτη, την Σικελία, την Βόρειο Αφρική, την Ιβηρική Χερσόνησο και τελικώς η προέλασή τους ανακόπηκε δυτικά μεν στο Πουατιέ στην νότιο Γαλλία από τον Κάρολο Μαρτέλλο το 732 μX. , ενώ ανατολικά στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνετρίβη ο αραβικός στόλος το 678 και δεύτερη φορά το 718 μX.
Τους επόμενους αιώνες ακολούθησε η ανασύνταξη και η αντεπίθεση του Βυζαντίου, η «βυζαντιακή εποποιϊα», όπως την αποκαλεί ο Sluberger, ακριβώς διότι ο γεωστρατηγικός ρόλος του Βυζαντίου υπήρξε επί χίλια χρόνια όχι μόνον να διασώσει και να διαδώσει τον Ελληνικό Πολιτισμό στην Ευρώπη, αλλά κυρίως να αντιμετωπίζει την συνεχή επέλαση ασιατικών φύλων(κατά σειράν Αράβων, Σελτζούκων και Οθωμανών) στα ανατολικά του σύνορα.
Όταν οι Τούρκοι τελικώς κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη το 1453, το Βυζάντιο είχε προλάβει να παραγάγει την Παλαιολόγεια Αναγέννηση, και μάλιστα να την μεταλαμπαδεύσει στην βόρειο Ιταλία, όπου διέφυγε το μεγαλύτερο μέρος της βυζαντινής ιντελλιγκέντσιας τις τελευταίες δεκαετίες πριν την Άλωση.
Το κύριο θέατρο της σύγκρουσης του τουρκικού επεκτατισμού με την Δύση παρέμεινε και τους επόμενους αιώνες ο Ελληνικός χώρος. Η μακρά διαμάχη των Τούρκων με την Ενετία έλαβε χώρα σε ελληνικές περιοχές. Το 1571 οι Τούρκοι κατέλαβαν την ενετική Κύπρο, με αποτέλεσμα την σκληρή απάντηση της Δύσης, την ίδια χρονιά, με την ναυμαχία της Ναυπάκτου. Το 1669 οι Τούρκοι κατέλαβαν την ενετοκρατούμενη Κρήτη, με αποτέλεσμα η Ενετία να καταλάβει το 1699 την Πελοπόννησο και άλλες περιοχές, για να εκκενώσει οριστικά τον ελληνικό χώρο το 1715, διατηρώντας μόνον τα Επτάνησα. Οι Τούρκοι εισέβαλαν τότε στην Πελοπόννησο, την οποίαν κατέκαψαν.
Στην συνέχεια, κατά τον 18ο αιώνα, η νέα διελκυστίνδα υπήρξε αυτή μεταξύ Ρωσσίας-Τουρκίας και διεξήχθη και αυτή με θέατρο το Αιγαίο και την Πελοπόννησο. Οι Ρώσσοι κατέλαβαν την Πελοπόννησο το 1770, την εκκένωσαν όμως σχεδόν αμέσως, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να την ανακαταλάβουν κατακαίοντάς την για δεύτερη φορά. Οι Ρώσσοι όμως κατέστρεψαν τον τουρκικό στόλο στο Αιγαίο, υποχρεώνοντας τους Τούρκους να υπογράψουν το 1774 την συνθήκη του Κιουτσούκ-Καϊναρτζή. Ακολουθεί σειρά ρωσσοτουρκικών πολέμων στα Βαλκάνια, ενώ εμπλέκονται από τα τέλη του 18ου αιώνος η βρεταννική και η γαλλική πολιτική, με κύριο στόχο να αποτραπεί η κάθοδος των Ρωσσίας στο Αιγαίο.
Το 1827, Αγγλοι – Γάλλοι – Ρώσσοι συντρίβουν τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο στο Ναυαρίνο και επικυρώνουν την Ελληνική Ανεξαρτησία. Το 1854 η Ρωσσία επιχειρεί να διαλύσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι Αγγλογάλλοι αντιδρούν διότι δεν θέλουν να αφήσουν την Ρωσσία να αποκτήσει τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου, η Ελλάδα τάσσεται αρχικώς με την Ρωσσία, ο βρεταννικός στόλος αποκλείει τον Πειραιά και «την επαναφέρει στην τάξη».
Το 1897, Άγγλοι – Γάλλοι – Ρώσσοι ανακόπτουν την τουρκική προέλαση προς νότον, μετά τον ατυχή πόλεμο Ελλάδος-Τουρκίας.
Το 1912-3, η Ελλάδα, με γαλλο- βρεταννική επίνευση, εξοπλισμό και εκπαίδευση, μετέχει στην (υπό βρεταννικό συντονισμό)βαλκανική συμμαχία, που εκδιώκει τους Τούρκους από τα Βαλκάνια, διότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία έχει μετατραπεί σε γερμανική αποικία.
Το 1917-19, η Ελλάδα μετέχει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό των Αγγλογάλλων, εναντίον του γερμανο-αυστριακού συνασπισμού, στον οποίον μετέχει η Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Το 1920, η Ελλάδα αποστέλλεται από τους Αγγλογάλλους στην Μικρά Ασία, αρχικώς για να αναχαιτιστεί η ιταλική προσπάθεια γεωπολιτικής επέκτασης στην Ανατολική Μεσόγειο και στην συνέχεια ως αντιπερισπασμός των κεμαλιστών, ώστε να κατοχυρωθούν στους Αγγλογαλλο-αμερικανούς οι πετρελαιοπηγές της Μοσσούλης. Οι Σύμμαχοι δεν επρόκειτο όμως να επιτρέψουν στην Ελλάδα να ανασυστήσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία και να ξαναγίνει υπερδύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το 1940 η Ελλάδα πολέμησε στο πλευρό των Αγγλογάλλων, το 1944 με βρεταννική στρατιωτική επέμβαση στην Ελλάδα απετράπη η επιβολή κομμουνιστικού καθεστώτος- δορυφόρου της Σοβιετικής Ενώσεως, το 1947 περιήλθε στην αμερικανική σφαίρα επιρροής, που αντικατέστησε την βρεττανική, και στην συνέχεια εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, στην πρώτη γραμμή του Ψυχρού Πολέμου, αφού συνόρευε προς βορρά με τρεις κομμουνιστικές χώρες. Σε όλη αυτήν την περίοδο η Τουρκία παρέμεινε ουδέτερη.
Από την δεκαετία του 1950 εμφανίζεται η σφοδρή σύγκρουση του Ελληνισμού με την Τουρκία για τον έλεγχο της Κύπρου. Η Κύπρος αποτελεί γεωστρατηγικό σημείο τεράστιας σημασίας και προκεχωρημένο φυλάκιο του Δυτικού Κόσμου στον μυχό της Εγγύς Ανατολής. Από την Αρχαιότητα υπήρξε πεδίο σύγκρουσης Δύσης-Ανατολής: των Αρχαίων Ελλήνων με τους Πέρσες, των Βυζαντινών με τους Άραβες, των Ενετών με τους Τούρκους. Ήταν λάθος της Ελληνικής διπλωματίας η επιμονή στην άμεση Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, ενώ μπορούσε με το Σχέδιο Χάρντινγκ να λυθεί το ζήτημα μεσοπρόθεσμα. Αλλά ήταν ακόμα μεγαλύτερο σφάλμα η επιλογή της βρεταννικής διπλωματίας να εμπλέξει την Τουρκία, προκειμένου να αντιμετωπίσει την Ελληνική πίεση, προκαλώντας έτσι την τα γεγονότα του 1955 στην Κωνσταντινούπολη και του 1974 στην Κύπρο. Με τα δύο αυτά γεγονότα η Δύση πρωτίστως και δευτερευόντως η Ελλάδα απώλεσε δύο ισχυρά ερείσματα στην Ανατολική Μεσόγειο: την Ελληνική Κοινότητα στην Πόλη και το βόρειο τμήμα της Κύπρου. Ήταν επίσης λάθος της αγγλο-αμερικανικής πολιτικής η προώθηση του Σχεδίου Ανάν, το οποίο έδιδε στην Τουρκία δυνατότητα προώθησης των συμφερόντων της στο σύνολο της Κύπρου. Διότι στην πολιτική αυτή απουσίαζε η συνειδητοποίηση της μακρο-ιστορικής έννοιας που έχει η ελληνοτουρκική διελκυστίνδα στην Κύπρο.
Από την δεκαετία του 1970 εμφανίζεται μία νέα μορφή της χιλιετούς Ελληνοτουρκικής διαμάχης, που ορίζει την μεθόριο Δύσης-Ανατολής:η τουρκική στρατιωτική πίεση στο Αιγαίο. Στην σύγκρουση αυτή οι ΗΠΑ έπαιξαν ρόλο «πυροσβέστη», προσπαθώντας να διατηρήσουν κάποιες ισορροπίες. Ταυτόχρονα, προστάτευσαν σταθερά το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Αλλά σήμερα, η έστω και εξισορροπιστική αυτή πολιτική τίθεται εν αμφιβόλω από τον Ομπάμα.
Μέσα από αυτά τα γεγονότα, διαφαίνεται ο γεωστρατηγικός ρόλος του νεώτερου Ελληνισμού. Από την Άλωση, και μετά και αφού έπαψε να αποτελεί το κέντρο και την ηγέτιδα δύναμη του Δυτικού Κόσμου, ο Ελληνισμός αποτελεί προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης στα όρια του δυτικού κόσμου, μόνιμο έρεισμα της δυτικής πολιτικής και μηχανισμό ανάσχεσης της Οθωμανικής ισχύος. Ταυτόχρονα, αποτελεί μήλον της έριδος μεταξύ των ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων(κυρίως μεταξύ Αγγλογάλλων και Ρώσσων), στον αγώνα για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου. Γεωστρατηγικά η Ελλάδα καλύπτει το κενό μεταξύ της Ιταλίας και των μικρασιατικών ακτών, ενώ πιο πρόσφατα αποτελεί τον μοναδικό γεωστρατηγικό σύνδεσμο μεταξύ Δύσης-Ισραήλ, όπως απεδείχθη περίτρανα στους δύο αραβοϊσραηλινούς πολέμους του 1967 και του 1974.

Τουρκία, αντιδυτική οντότητα
Η δομική αστάθεια στην Ανατολική Ευρώπη και στα Βαλκάνια, την οποία συνήθως οι ιστορικοί αποκαλούν «Ανατολικό Ζήτημα», άρχισε στην ουσία το 1204, όταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διαλύθηκε από τους Σταυροφόρους και στην θέση της αναπτύχθηκε μία πανσπερμία φεουδαλικών, σλαβικών και ελληνικών κρατιδίων. Η ανασύσταση του Βυζαντίου το 1261 και η ισχνή επιβίωσή του μέχρι το 1453 δεν ήραν αυτήν την δομική αστάθεια. Κατ’ ουσίαν από το 1204 μπορούμε να πούμε ότι εμφανίζεται το λεγόμενο Ανατολικό Ζήτημα. Υπό το πρίσμα το οποίο εξετάζουμε το πρόβλημα, δηλαδή υπό το πρίσμα του Δυτικού Πολιτισμού, η εγκατάσταση των Τούρκων στα Βαλκάνια και στην ανατολική Μεσόγειο, και η σταδιακή υποκατάσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από την Οθωμανική τον 15ο αιώνα, δεν συνιστά λύση του Ανατολικού Ζητήματος. Διότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία, που συγκροτήθηκε κατακτώντας τα χριστιανικά βασίλεια των Βαλκανίων και της Μικράς Ασίας, υπήρξε, σε όλη της την διαδρομή μέχρι τον Εικοστό Αιώνα, διαρκής απειλή για την ύπαρξη του Ευρωπαϊκού Κόσμου και μηχανισμός πολιτικού εξανδραποδισμού, πολιτιστικού εκμηδενισμού και οικονομικής εξαχρείωσης των υποδούλων πληθυσμών.
Άλλωστε, η Οθωμανική Αυτοκρατορία απέτυχε να ασκήσει πολιτική σύνθεσης μεταξύ των πληθυσμών που κατοικούσαν στο έδαφός της, όπως πχ είχε επιτύχει το Βυζάντιο με την πολιτική εξελληνισμού και εκχριστιανισμού και την πολυεθνική του αντίληψη(επιτρέποντας την ανάρρηση Σλάβων, Αλβανών, Συρίων, Γεωργιανών και Αρμενίων στον αυτοκρατορικό θρόνο). Απεναντίας η μόνη πολιτική του οθωμανικού κράτους ήταν η ωμή βία, ενώ η κοινωνική του δομή ήταν αυτή μίας κοινωνίας δούλων, όπου ο μόνος ελεύθερος ήταν ο Σουλτάνος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την συνεχή ανταρσία των υποδούλων χριστιανικών πληθυσμών και τελικώς την αποσύνθεση και διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας όχι από εξωτερική επίθεση αλλά από εσωτερικές επαναστάσεις.
Και στην συνέχεια η κεμαλική Τουρκία, αν και εντάχθηκε γεωστρατηγικά στους θεσμούς του Δυτικού Κόσμου, δεν απέδειξε ποτέ την γεωστρατηγική της αξία για την Δύση. Στον μεν Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο τάχθηκε με το γερμανικό στρατόπεδο, με αποτέλεσμα το 1920 στο Συνέδριο των Βερσαλλιών να διαμελισθεί από τους Αγγλογάλλους.
Η συρρικνωμένη απόγονος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η κεμαλική Τουρκία, παρέμεινε καιροσκοπικά ουδέτερη στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου η Τουρκία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ, αλλά η γεωστρατηγική αξία της υπήρξε θεωρητική, καθώς δεν χρειάστηκε να αποδειχθεί στην πράξη. Παραμένει ερωτηματικό εάν η Τουρκία, σε περίπτωση παγκόσμιας σύρραξης μεταξύ ΝΑΤΟ και Συμφώνου Βαρσοβίας, θα συμμετείχε ενεργά υπέρ της Δύσης.
Ο δυτικός στρατηγικός σχεδιασμός επί Ψυχρού Πολέμου περιελάμβανε την Τουρκία ως πολύτιμο σύμμαχο στην προκεχωρημένη ζώνη που συνόρευε με το Σοβιετικό Μπλόκ. Η αξία του συμμάχου αυτού δεν αποδείχθηκε ποτέ στην πράξη. Απεναντίας, η Τουρκία έφθασε στο σημείο να απειλήσει πολλές φορές την συνοχή του ΝΑΤΟ προκειμένου να προωθήσει τις αναθεωρητικές και επεκτατικές της επιδιώξεις στην Κύπρο και στο Αιγαίο. Ελλάδα και Τουρκία, θεωρητικά σύμμαχες στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, έφθασαν στα πρόθυρα του πολέμου το 1955, όταν οργανωμένες παρακρατικές συμμορίες βανδάλισαν και κατέστρεψαν την Ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης. Το ίδιο συνέβη το 1964, το 1967 και το 1974 λόγω του Κυπριακού. Το ίδιο το 1976, το 1987 και το 1996 στο Αιγαίο. Η Ελλάδα κατέστειλε ήδη από το 1930 την Μεγάλη Ιδέα, δηλαδή την διεκδίκηση αποκατάστασης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ανάκτησης της επί χιλιετία πρωτεύουσας του Ελληνισμού Κωνσταντινούπολης, χάριν της ελληνοτουρκικής προσέγγισης στα πλαίσια της Δυτικής Συμμαχίας. Απεναντίας η Τουρκία προώθησε συστηματικά τις επιδιώξεις της στο Αιγαίο, στην Θράκη και στην Κύπρο εκμεταλλευόμενη την συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, χάριν της συνοχής του οποίου η Ελλάδα υποχρεωνόταν κάθε φορά να μην αντιδρά στις τουρκικές αυθαιρεσίες και τετελεσμένα.
Το 2003, πάντως, η Τουρκία αρνήθηκε όχι μόνον να συμμετάσχει αλλά έστω και να διευκολύνει την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ, και απαγόρευσε την διέλευση των αμερικανικών στρατευμάτων από το έδαφός της. Διότι δεν ήθελε να διαταραχθούν οι σχέσεις της με την αραβική Μέση Ανατολή και διότι δεν ήθελε να προκληθούν αντιδράσεις στο εσωτερικό της, που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν το κεμαλικό καθεστώς. Τέλος, διότι η κατάλυση του μπααθικού καθεστώτος του Σαντάμ θα έφερνε στην επιφάνεια-όπως και έγινε-το κουρδικό πρόβλημα, και το πάντα ανοιχτό θέμα απόσχισης των ανατολικών, κουρδικών επαρχιών του τουρκικού κράτους.
Η συμπεριφορά αυτή της Τουρκίας ως υποτιθέμενου συμμάχου της Δύσης έχει ασφαλώς μία ενιαία, βαθύτερη ερμηνεία: H ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΟΡΓΑΝΙΚΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Δεν μοιράζεται τις αξίες, τα ιδανικά, την φιλοσοφία του δυτικού κόσμου. Η συμμετοχή της στους δυτικούς θεσμούς δεν βασίζεται σε κοινή αντίληψη του τρόπου οργάνωσης της παγκόσμιας κοινωνίας, αλλά στην επιδίωξη προώθησης των δικών της γεωπολιτικών συμφερόντων. Την συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή ΄Ενωση επίσης βλέπει ως μηχανισμό ανάδειξής της σε ηγεμόνα της Ευρώπης, μέσω του δημογραφικού της μεγέθους και της παρουσίας μουσουλμανικών κοινοτήτων στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις.
Η αμερικανική εμμονή στην γεωστρατηγική αξία της Τουρκίας για την Δύση μπορεί να κλονίσθηκε λόγω της συμπεριφοράς της Τουρκίας στον Πόλεμο του Ιράκ και λόγω των αυτόνομων-και συχνά αντίθετων προς τα δυτικά γεωστρατηγικά συμφέροντα-κινήσεών της, όπως πχ. την προώθηση πυρηνικής συμφωνίας με την Ρωσσία. Αλλά με τον Ομπάμα έχει ανανεωθεί και έχει αποκτήσει μεγαλύτερη διάσταση. Ο Ομπάμα βλέπει την Τουρκία ως μηχανισμό πρόσβασης στον ισλαμικό κόσμο και στην Εγγύς Ανατολή, ως διδακτικό πρότυπο μουσουλμανικής και ταυτόχρονα κοσμικής χώρας, ως γεωπολιτικό αντίβαρο στην ρωσσική επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο. Το πρόβλημα στην σύλληψη αυτή είναι ότι παραγνωρίζει την ίδια την φύση της Τουρκίας, μίας ισλαμικής κοινωνίας, που πάσχει από βαθύ πολιτικό διχασμό μεταξύ της κεμαλικής στρατοκρατίας και του θεοκρατικού κυβερνώντος κόμματος. Δηλαδή για να λειτουργήσει η Τουρκία ως λύση και όχι ως μέρος του προβλήματος θα έπρεπε προηγουμένως να έχει επιλύσει στο εσωτερικό της, στην κοινωνική της οργάνωση και στην πολιτική της δομή, την σύγκρουση μεταξύ του ανερχόμενου ισλαμικού φονταμενταλισμού και του κοσμικού καθεστώτος. Η βαθύτερη αντίφαση είναι ότι η μετεξέλιξη της Τουρκίας σε δημοκρατικό καθεστώς δυτικού τύπου θα επέφερε άμεσα την απόσχιση, με δημοκρατικές διαδικασίες, του ημίσεως περίπου της τουρκικής επικρατείας, και ταυτόχρονα την ισλαμοποίηση και των τελευταίων κοσμικών, κεμαλικής προελεύσεως, θεσμών του τουρκικού κράτους. Επομένως η σύλληψη αυτή πάσχει και δεν μπορεί να λειτουργήσει μακροπρόθεσμα, ούτε καν μεσοπρόθεσμα.

Ο γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας
Η οπτική της Δύσης αποτυπώνεται γλαφυρά στην γεωπολιτική θεωρία του Μπρεζίνσκυ (Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ). Η παγκόσμια αμερικανική και ευρύτερα δυτική κυριαρχία προϋποθέτει, σύμφωνα με τον Μπρεζίνσκυ, τον έλεγχο της Ευρασίας. Η δυτική κυριαρχία στην Ευρασία διασφαλίζεται, σύμφωνα πάντα με τον Μπρεζίνσκυ, μέσω του ελέγχου ορισμένων γεωπολιτικά κρίσιμων περιοχών και σημείων, που σχηματίζουν ένα οριζόντιο γεωστρατηγικό συνεχές, από την Αδριατική έως την Ιαπωνία. Η απόπειρα των ΗΠΑ να ελέγξουν το Ιράκ και το Αφγανιστάν εντασσόταν στο σχέδιο αμερικανικής κυριαρχίας στην Ευρασία. Αλλά το σχέδιο αυτό υποτίμησε τους θρησκευτικούς-πολιτισμικούς παράγοντες, που ακύρωσαν την βεβιασμένη και σπασμωδική προσπάθεια των ΗΠΑ να επιβάλουν καθεστώτα δυτικού τύπου σε πληθυσμούς με εντελώς διαφορετικές οντολογικές αναφορές.
Ταυτόχρονα απέτυχε η προσπάθεια γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής περικύκλωσης της Ρωσσίας στην Ανατολική Ευρώπη και στον Καύκασο. Η Ρωσσία αντέδρασε στην προσπάθεια εξουδετέρωσής της με μεγάλη γεωπολιτική αντεπίθεση, με κύριο όπλο την ενέργεια. Με τα τεράστια ενεργειακά της αποθέματα δημιούργησε μηχανισμούς γεωπολιτικής επιρροής στην Ευρώπη, στα Βαλκάνια και στην Κεντρική Ασία. Ταυτόχρονα συνέτριψε στρατιωτικά την αμερικανοκρατούμενη Γεωργία, ανέτρεψε τους αμερικανικούς σχεδιασμούς στην Ουκρανία και αναθέρμανε τους δεσμούς της στα Βαλκάνια. Επεχείρησε δε την δημιουργία ειδικής σχέσης με την Ελλάδα, όχι μόνον σε ενεργειακό αλλά και γεωστρατηγικό επίπεδο. Ο δε ρωσσικός στόλος επανεμφανίσθηκε στην Αδριατική.
Σε αυτό το πλαίσιο, επανεμφανίζονται οι μακρο-ιστορικές σταθερές της ελληνικής γεωπολιτικής πραγματικότητας:
α. Η Ελλάδα παραμένει το όριο μεταξύ του Δυτικού Κόσμου και του Ανατολικού Δεσποτισμού. Γεγονός που είχε υποβαθμισθεί επί Ψυχρού Πολέμου, αλλά επανεμφανίσθηκε με την αναζωπύρωση των συγκρούσεων στην Μέση Ανατολή και την αποκάλυψη της μη δυτικής τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
β. Η Ελλάδα αποτελεί πεδίο ανταγωνισμού μεταξύ της αγγλοσαξονικής και της ρωσσικής σφαίρας επιρροής. Η προϊούσα απομείωση της αμερικανικής επιρροής δεν πρόκειται όμως να δημιουργήσει γεωπολιτικό κενό, ούτε θα επιτρέψει στην Ρωσσία να ελέγξει γεωστρατηγικά την Ανατολική Μεσόγειο. Το πιθανότερο είναι μία μεικτή αμερικανοβρεταννική ή ευρωπαϊκή-βρεταννική ή και αμιγής βρεταννική(αν αυτό είναι λογισμικά εφικτό για την σημερινή Αγγλία) παρουσία στην περιοχή, που θα αποτρέψει την ρωσσική κάθοδο στο Αιγαίο.
γ. Η αμερικανική γεωπολιτική επιρροή στην Ελλάδα συναρτήθηκε με την ψυχροπολεμική πραγματικότητα και τις γεωστρατηγικές της αναγκαιότητες. Στην πραγματικότητα, ο άξονας Ουάσινγκτων-Αθήνα δεν μπορεί να λειτουργήσει στις σημερινές συνθήκες χωρίς ενδιάμεσους σταθμούς. Ο νέος άξονας θα είναι ο άξονας Ουάσινγκτων-Λονδίνο-Βρυξέλλες-Αθήνα-Λευκωσία.
δ. Η Ελλάδα δεν μπορεί να πραγματοποιήσει γεωστρατηγικό άλμα προς την Ρωσσία, όπως εισηγούνται διάφοροι αναλυτές, χωρίς να υπάρχει συναίνεση της Δύσης. Το 1854 και το 1944, που επιχειρήθηκε αυτό με διαφορετικό τρόπο και υπό διαφορετικές συνθήκες, η αντίδραση της Δύσης ήταν εξαιρετικά βίαιη. Η όποια συνεργασία με την Ρωσσία μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον στο πλαίσιο μίας ευρύτερης γεωστρατηγικής προσέγγισης της Ρωσσίας με το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι προϋποθέσεις για την εκπλήρωση του αναμένοντος κάποιον να τον υποδυθεί ρόλου
Ποιoς μπορεί να είναι ο γεωπολιτικός και γεωστρατηγικός ρόλος της Ελλάδας στον μετα-ψυχροπολεμικό κόσμο; Η απάντηση προκύπτει από το ιστορικό γεγονός ότι η Ελλάδα υπήρξε ιδρυτικό στοιχείο του Δυτικού Πολιτισμού και προκεχωρημένο φυλάκιο έναντι του ασιατικού δεσποτισμού. Για να ανταπεξέλθει η Ελλάδα στον ρόλο αυτόν, για να συνεχίσει να αποτελεί το άκρο του Δυτικού Πολιτισμού στην άκρη της Ευρώπης, απαιτούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις:
α. η δημογραφική επιβίωση και αναπαραγωγή του Ελληνικού πληθυσμού, διότι η υποκατάστασή του από μεταναστευτικές μουσουλμανικής προελεύσεως ομάδες θα μεταβάλει την Ελλάδα σε προέκταση της Ανατολίας και εκ των πραγμάτων το όριο Δύσης-Ανατολής θα μετατοπισθεί στην Ιταλική Χερσόνησο. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της πραγματικής(και όχι εικονικής)ενίσχυσης των γεννήσεων και της μητρότητας, και ταυτόχρονα μέσω της δημιουργίας ενός αποτελεσματικού μηχανισμού αναχαίτισης της λαθρομετανάστευσης. Χωρίς αυτά τα δύο μέτρα, η Ελλάδα σε λίγες δεκαετίες, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των δημογράφων, θα είναι μία χώρα με πλειοψηφία μουσουλμανικού πληθυσμού.
β. η αμυντική θωράκιση της Κύπρου, του Αιγαίου και της Θράκης, διότι κάθε γεωστρατηγική προώθηση της Τουρκίας προς Δυσμάς σημαίνει και αντίστοιχη γεωπολιτική συρρίκνωση του Δυτικού Κόσμου.
γ. ριζικός εκσυγχρονισμός του Ελληνικού Κράτους, διότι ένα διεφθαρμένο και ανίκανο κράτος δεν μπορεί να επιτελέσει απολύτως κανέναν γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό ρόλο.
δ. καθιέρωση ειδικής σχέσης της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό τον όρο της άμεσης απόσυρσης των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο, της άρσης της απειλής πολέμου στο Αιγαίο, του τερματισμού του τουρκικού επεκτατισμού και αναθεωρητισμού και της αναγνώρισης του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
ε. για να επιτευχθούν όλα τα παραπάνω απαιτείται ριζική αντικατάσταση του σημερινού τριτοκοσμικού και χρεωκοπημένου πολιτικού προσωπικού της χώρας από μία να ιθύνουσα τάξη, που θα συμπεριλαμβάνει τα καλύτερα στοιχεία της Ελληνικής κοινωνίας και της Ομογένειας, και θα χαρακτηρίζεται από εντιμότητα, δημοκρατικό πατριωτισμό και ανιδιοτέλεια, υπευθυνότητα και ρεαλισμό, καθώς και επίγνωση της διεθνούς πραγματικότητας.
* Διδάκτωρ Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Γενεύης, Πρόεδρος των ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ