19:25
Το προηγούμενο Σάββατο, με αφορμή το μνημόσυνο του προ 15ετίας θανόντος μειονοτικού βουλευτή Αχμέτ Σαδίκ, βρέθηκε και πάλι στη Θράκη μια κουστωδία επισήμων από την Τουρκία. Το μνημόσυνο οργανώθηκε από τη λεγόμενη «Συμβουλευτική Επιτροπή Τούρκων Δυτικής Θράκης» κι από το κόμμα που είχε ιδρύσει ο Σαδίκ και το οποίο εσχάτως δείχνει να επαναδραστηριοποιείται (εν όψει των εκλογών του Νοεμβρίου;). Εφέτος επικεφαλής των εξ ανατολών επισήμων ήταν ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της τουρκικής Κυβέρνησης Μπουλέντ Αρίντς! Τόσο η παρουσία του όσο και τα λόγια του δεν άφησαν καμμία αμφιβολία για την πολιτική της γείτονος στην περιοχή: συνεπής κλιμάκωση της παρέμβασης, με κινήσεις στο όριο της νομιμότητας, και πάντα χάρη στην ολοένα και διευρυνόμενη ελληνική ανοχή. Με Ερντογάν ή με Τσιλέρ, με νεο-οθωμανικό ή με στρατοκεμαλικό πρόσημο, ο έλεγχος της μειονοτικής κοινωνίας επεκτείνεται όλο και ταχύτερα, στον βαθμό που η δική μας κυριαρχία καθίσταται όλο και …διακριτικότερη. Τα τεκμήρια που επί χρόνια παραθέτουμε στον «Αντιφωνητή» δεν φαίνεται να συγκινούν κανέναν.
Ο Αρίντς επισκέφθηκε την Κομοτηνή, την Ξάνθη και τον Εχίνο. Γιατί άραγε διάλεξε – πέρα από τις δύο θρακικές πόλεις – το κεντρικότερο Πομακοχώρι; Γιατί όσο κι αν ο εκτουρκισμός έχει πια ρίζες στην περιοχή, η (έστω και κολοβή) πομακική αυτοσυνειδησία παραμένει η κυριότερη απειλή για την τουρκική πολιτική στη Θράκη. Στην Κομοτηνή μίλησε στο μνήμα του Σαδίκ και παρέστη στο σχετικό μεβλίτ στο Εσκί Τζαμί. Στην Ξάνθη επισκέφθηκε την έδρα του μη αναγνωρισμένου μουφτή και το διαλυμένο από την ελληνική δικαιοσύνη σωματείο «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», δείχνοντας για μιαν ακόμη φορά τον σεβασμό της γείτονος για την ελληνική έννομη τάξη. Και τέλος, επισκέφθηκε τον Εχίνο, όπου μίλησε σε ανοιχτή συγκέντρωση, από την οποία αξίζει να σημειώσουμε κάποια στιγμιότυπα.
Πρώτος πήρε τον λόγο ο δήμαρχος Μουσταφά Αγγά για να καλωσορίσει τον υψηλό μουσαφίρη στον δήμο όπου «ζουν 16.500 Τούρκοι ομογενείς». Αναφερόμενος στον Τούρκο Πρόξενο της Κομοτηνής Μουσταφά Σάρνιτς, τόνισε πως έχει γίνει πλέον ένα με τους ντόπιους, καθώς έχει επισκεφθεί το χωριό 5-6 φορές! Κι όταν άρχισε να λέει διάφορα άσχετα και κάπως…προεκλογικά, ο Πρόξενος του είπε κάτι στο αυτί και αμέσως τερμάτισε το λογίδριό του, δίνοντας τον λόγο στον βουλευτή Ξάνθης Τσετίν Μάντατζη. Αυτός ήταν λακωνικός και περιορίστηκε στα τυπικά: Καλωσόρισε τον «κύριο υπουργό της μάνας πατρίδας Τουρκικής δημοκρατίας» και δεν παρέλειψε να αποκαλέσει και πάλι τον Εχίνο «Τσανάκαλε», παραπέμποντας στον τόπο του τουρκικού ηρωισμού…Ο τουρκομουφτής Ξάνθης, Αχμέτ Μέτε είπε λίγα λόγια, μέσα σε συνθήματα του τύπου «Να σπάσουν τα χέρια που απλώνονται στον μουφτή μας», «Η πιο μεγάλη – ισχυρή (χώρα) είναι η Τουρκία» κτλ επαναλαμβάνοντας μάλιστα το πρώτο από βήματος.
Κατόπιν πήρε τον λόγο ο Αρίντς, μέσα σε αδιάκοπα χειροκροτήματα και συνθήματα. Πρώτα από μικροφώνου ζήτησε από όλους τους άλλους εκτός της συζύγου του να κατέβουν από το βήμα, λέγοντας στο κοινό «τους στέλνω σε σας!», σε μία πρωτοφανή επίδειξη αλαζονείας. Κατόπιν μίλησε για το οθωμανικό παρελθόν των Τούρκων στην περιοχή («Σ’ αυτά τα χώματα ζούμε επί χρόνια. Δεν είμαστε μουσαφίρηδες των 100, 90, ή 80 χρόνων. Είμαστε τα παιδιά ενός μεγάλου έθνους και ζούμε εδώ και τουλάχιστον 500 χρόνια σε αυτά τα χώματα, με την ταυτότητα μας, την κουλτούρα μας, την πίστη, τα ήθη, τα έθιμα, τις παραδόσεις και την ιστορία μας. Δόξα τω Θεώ είμαστε εδώ και υπερασπιζόμαστε την ταυτότητα μας»), για την ομοφωνία όλων των τουρκικών κομμάτων στο θέμα της Θράκης («στο θέμα της Δυτικής Θράκης είμαστε ένα και όλοι μαζί. Σε αυτό το θέμα δεν έχουμε διαφορές στα πιστεύω μας. Να μην σας περνάει από το μυαλό πως στο κοινοβούλιο και στα εβδομήντα τόσα εκατομμύρια ανθρώπων μας υπάρχουν κάποιοι που σκέπτονται διαφορετικά»). Κολάκεψε τους Εχινιώτες με διάφορα σαχλά («ο Εχίνος συζητιέται παντού», κ.α.), δήλωσε συγκινημένος θυμίζοντας τούρκικη ταινία («Όλοι μου λένε πως είμαι σκληρός αλλά είμαι ένας πονόψυχος άνθρωπος. Προσέξτε, για να μην φανεί ότι έκλαψα, έβαλα γυαλιά. Βλέπω ότι θέλουν να με αγκαλιάσουν, να μου φιλήσουν το χέρι και μου λένε πως είναι έτοιμοι να κλάψουν. Μα και εγώ, δύσκολα συγκρατιέμαι…») αλλά και συνέκρινε την αγάπη και τον ενθουσιασμό των ντόπιων με «πολλά σημεία των Βαλκανίων». Μάλιστα έφερε κι ένα παράδειγμα, το χωριό Νομούσα του …Κοσόβου! (τυχαίο; Δεν νομίζω…): «Όπου και να πας, βλέπεις – έστω και αν δεν είναι σαν τον Εχίνο – αδέρφια μας σαν εσάς που επί αιώνες παραμένουν όρθιοι και ισχυροί, που υπερασπίστηκαν την παρουσία τους, και με τιμή παρέμειναν Τούρκοι και μουσουλμάνοι. Επί αιώνες έτσι ζήσαμε και με αυτές τις ομοιότητες θα ζήσουμε. Με την ταυτότητα μας, με τον τουρκισμό μας, με τον μουσουλμανισμό μας θα ζήσουμε επί αιώνες». Οι αναφορές του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν πολλές, με συγκρίσεις για την «ανεκτικότητα» και την «δικαιοσύνη» εκείνης, σε σχέση με την «δυτική σκληρότητα» στην Αλγερία, στο Σουδάν, στη Βοσνία… Φυσικά είπε και πάλι ξανά και ξανά για την «τουρκική μας μειονότητα», όπως και στην Κομοτηνή…
Ένα τελευταίο αξιομνημόνευτο σημείο ήταν αυτό του πνεύματος στο ακροατήριο. Τα συνθήματα που έπεφταν δεν είχαν καμμία διαφορά από όσα ακούγονται στις μαζώξεις των Γκρίζων Λύκων στην Τουρκία: “Kahrolsun PKK” («Καταραμένο νάναι το ΡΚΚ») “şehitler Ölmez, Vatan Bölünmez” («οι ήρωες δεν πεθαίνουν, η πατρίδα δεν διασπάται) “En Büyük Türkiye, Başka Büyük Yok” («Πιο μεγάλη είναι η Τουρκία, και άλλη πιο μεγάλη δεν υπάρχει), ενώ για τον παριστάμενο και τον Ερντογάν φώναζαν “Türkiye Seninle Gurur Duyuyor” («Η Τουρκία είναι υπερήφανη για σένα»), En büyük Başkan Bizim Başkan” («Ο πιο μεγάλος πρόεδρος είναι ο δικός μας πρόεδρος»). Όλα αυτά μέσα στην Ελλάδα του 2010, με την ελληνική πολιτική να παραμένει ζητούμενο κι ενώ η ελλαδική κοινωνία για άλλα τυρβάζεται…
Μ.Κ.
Στίς 10 Ὀκτωβρίου στή Ζυρίχη ἔπεσαν οἱ ἱστορικές ὑπογραφές: Ἀρµενία καί Τουρκία ὑπέγραψαν δύο πρωτόκολλα γιά ἀποκατάσταση διπλωµατικῶν σχέ-σεων καί ἀνάπτυξη διµερῶν σχέσεων, µετά ἀπό 16 χρόνια ἀντιπαράθεσης τῶν δύο κρατῶν (καί µετά ἀπό 8 αἰῶνες σύγκρουσης τῶν δύο λαῶν). Τό προξενειό κανόνισε µετά ἀπό 10 χρόνια προσπάθειας τό International Crisis Group, µέ τίς εὐλογίες Ἀµερικανῶν (καί Ρώσων). Τά δύο πρωτόκολλα πρέπει νά ἐπικυρωθοῦν τώρα ἀπό τά Κοινοβούλια τῶν δύο χωρῶν.
Ἐπειδή πολύς λόγος ἔγινε προεκλογικά ἀπό τόν ΓΑΠ περί πράσινης ἀνάπτυξης καί πολλοί μας φίλοι ἀναρωτιοῦνται ἄν ὑπάρχει τίποτε πραγματικό πίσω ἀπό τό σύνθημα αὐτό, σᾶς προσφέρουμε σήμερα ἕνα δεῖγμα πράσινης ἀνάπτυξης, ἔτσι ὅπως αὐτή ἔγινε πράξη ἀκόμη ἐπί σημιτικοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ».
Πρό μηνῶν γράφαμε γιά τή δημόσια δήλωση τῆς μειονοτικῆς ἄτυπης «Συμβουλευτικῆς Ἐπιτροπῆς», ὅπου συνοψίζονταν οἱ διεκδικήσεις τῆς Ἄγκυρας στή Θράκη. Ἐκεῖ ὅπου πρακτοράντζες τύπου Μετέ καλοῦσαν τή χώρα μας σέ «διάλογο», μιά πού ἔχει δῆθεν περιέλθει σέ δύσκολη θέση μέ τίς ἀναφορές γιά τό μειονοτικό ζήτημα τῆς περιοχῆς (Χάμαμπεργκ, Μακ Ντούγκαλ, Ὑνώ, Στέητ Ντηπάρτμεντ).
…Το ζήτημα ως τίτλος, ως γενικό πλαίσιο, είναι χιλιοειπωμένο αλλά νομίζω ότι ποτέ δεν εκτέθηκε συστηματικά, διαχρονικά και λεπτομερειακά. Επειδή όμως η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια, αποφασίσαμε ως “Αντιφωνητής” να αναζητήσουμε και κατόπιν να εκθέσουμε στην τοπική μα και στην ελλαδική κοινωνία μερικά στοιχεία επιπλέον από όσα λέγονται - ή μάλλον ψιθυρίζονται. Γιατί ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που αφορά το σύνολο του μειονοτικού ζητήματος στη Θράκη είναι ότι όλα συζητούνται σε παρέες και καφενεία. Το μείζον δηλαδή θέμα της περιοχής βρίσκεται εκτός δημοσίου διαλόγου και πολιτικής ατζέντας, λες και δεν υπάρχει. Ειδικά η πτυχή αυτή για την οποία σήμερα μιλάμε, η δράση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, θίγεται σπανίως και μονάχα είτε από κάποιον τολμητία πολιτευτή είτε σε κάποιαν ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών (που μπορεί και να μην κοινοποιηθεί ποτέ στο κοινό) είτε σε κάποιο ανώδυνο παραπολιτικό σχόλιο του Τύπου.
Παρασκευή απόγευμα και Σάββατο πρωί, η Πρωτοβουλία του «Αντιφωνητή» για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής, διοργάνωσε στην κεντρική πλατεία της θρακικής πρωτεύουσας διανομή σχετικού υλικού καί προώθηση του μηνύματός της. Με χιούμορ αλλά και σοβαρότητα, στα 3 ταμπλώ εκτέθηκε η επιχειρηματολογία κατά του Προξενείου, τόσο όσον αφορά τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος, όσο και τον εκδημοκρατισμό της μειονοτικής κοινωνίας. Ταυτοχρόνως, και εντός ελαχίστων ωρών, συλλέχθηκαν πάνω από 200 υπογραφές για τον σκοπό αυτό, παρότι δεν δόθηκε έμφαση στην πτυχή αυτή της εκστρατείας. Το νούμερο, για τους γνωρίζοντες τις συνθήκες στην Κομοτηνή, είναι τεράστιο, αν μάλιστα συνυπολογιστεί ότι δεν προηγήθηκε καμμία ενημέρωση - προετοιμασία του κόσμου. Παράλληλα προέκυψε και μία μικρή συνέντευξη των οργανωτών στο τουρκικό κρατικό κανάλι TRT, που ελπίζουμε να μεταδοθεί ακέραια.
Η προσπάθεια για ευαισθητοποίηση του κόσμου και συμπερίληψη του ζητήματος στην πολιτική ατζέντα συνεχίζεται.
Ἀπό τό 1998 πᾶνε πιά 11 χρόνια. Ὅσο κι ἄν τίς βαρυόμαστε τίς ἐπετειακές ἀναφορές, κάθε 3η Σεπτεμβρίου, ἐνθυμούμενοι τήν ἐπέτειό μας, κάνουμε μερικές σκέψεις γιά τό ἐγχείρημα τοῦ «Ἀντιφωνητῆ». Κάποτε δείχνει νά πρυτανεύει ἡ ἀνάγκη νά διαπιστώσουμε ἕνα κάποιο «ἔργο» πίσω μας, κι ἄλλοτε πάλι - μέ μιά ὀπτική πέραν τοῦ τάφου - καταλήγουμε στό γνωστό «ματαιότης ματαιοτήτων…». Τελικά τό ἐκκρεμές ἰσορροπεῖ πρός τήν πρώτη μᾶλλον μπάντα, ἀπόδειξη δέ αὐτοῦ ὅτι τό ἔντυπο συνεχίζει νά κυκλοφορεῖ, μά καί νά ἀγαπιέται καί νά σκανδαλίζει, καταγράφοντας σήμερα αὔξοντα ἀριθμό …278! Ἑνα νούμερο τρελλό γιά τίς ἀρχικές προσδοκίες μας, πού ὡστόσο εἶναι ἀπολύτως πραγματικό, ἕνα μικρό θαῦμα. Θαῦμα πού συνίσταται ὄχι μόνο στήν ἀνελιππή ἔκδοση 15νθήμερου πολιτικοσατιρικοῦ ἐντύπου ἀπό ἐρασιτέχνες ἀλλά καί στόν χαρακτήρα τοῦ ἐντύπου αὐτοῦ, πού εἶναι ἀλήθεια ὅτι δέν τό μπερδεύεις μέ κανένα ἄλλο.
Στίς 20 Αὐγούστου µία ἔκπληξη περίµενε τούς ἀµερικανούς ἀναγνῶστες τῶν LA Times. Σέ περίοπτη θέση φιλοξενεῖτο ἄρθρο τοῦ ἰσραηλινοῦ Νέβ Γκόρντον, καθηγητῆ στό Πανεπιστήµιο Ben Gurion, πολιτικοῦ ἐπιστήµονα καί γνωστοῦ εἰρηνιστῆ, τό ὁποῖο µιλοῦσε γιά τό Ἀπαρτχάιντ τῆς πατρίδας του καί κατέληγε στό συµπέρασµα ὅτι ἡ µόνη στρατηγική πού ἀπέµεινε γιά τήν εἰρήνη καί τήν ἀσφάλεια στήν περιοχή εἶναι µία µαζική διεθνής πίεση µέ µποϋκοτάζ, ἀποεπενδύσεις καί κυρώσεις κατά τῆς χώρας του! Οἱ (ἀναµενόµενες) ἀντιδράσεις περιελάµβαναν καί τῆς προέδρου τοῦ Πανεπιστηµίου, Rivka Carmi, πού δήλωσε στήν «Jerusalem Post» ὅτι «τό ἵδρυµα ἴσως δέν ἐνδιαφέρεται πλέον γιά τίς ὑπηρεσίες του καί ὅποιος νιώθει ἔτσι µπορεῖ νά ἀναζητήσει ἀλλοῦ προσωπική καί ἐπαγγελµατική ζωή»! Ὅταν κάποιοι στό Ἰσραήλ ρισκάρουν τόσα γιά νά ποῦν τήν ἀλήθεια, ἐπιτρέπεται σέ µᾶς νά ἀποσιωποῦµε τήν ἀλήθεια µή µᾶς …κακοχαρακτηρίσουν;
Μέ τήν τροµερή πυρπόληση τῆς Ἀττικῆς ἔχουµε ὅλοι ἀπελπιστεῖ καί πονέσει. Τό θέµα εἶναι ὅτι πέρα ἀπό τίς ἐτήσιες διαπιστώσεις καί τά στιγµιαῖα συναισθήµατα πρέπει κάποτε νά πᾶµε καί παραπέρα, ὀνοµάζοντας τίς αἰτίες καί τούς δράστες αὐτῶν τῶν φρικτῶν ἐγκληµάτων. Κι ἐπειδή γιά νά ἔχουµε ἐµπρησµούς πρέπει νά ὑπάρχουν καί ἐµπρηστές, ἄς σκεφτοῦµε ποιός θά εἶχε συµφέρον ἀπό τήν ἀποψίλωση τῆς Ἀττικῆς.
Πρωτεύουσα θέση μεταξύ των σημαντικότερων προβλημάτων της χώρας (δημογραφικό, εθνικά, καθολική διαφθορά κοκ), έχει χωρίς καμμία αμφιβολία αυτό καθεαυτό το Κλεινόν Άστυ. Το αδηφάγο τέρας που το μόνο κλέος που του απέμεινε είναι το όνομα, αφού κατασπάραξε όλη τη χώρα, καιρό τώρα τρώει τις σάρκες του. Το γνωστό και ως αθηνοκεντρικό μοντέλο οργάνωσης και ανάπτυξης, είναι ολοφάνερο ότι έχει εκμετρήσει προ πολλού το ζην του. Οι πρόσφατες πυρκαγιές ήταν ένα ακόμη κερασάκι στην τούρτα!
Στίς 20 Αὐγούστου, 20 χρόνια µετά τήν ἔκρηξη στό ἀεροσκάφος τῆς Panamerican, πάνω ἀπό τό Λόκερµπυ τῆς Σκωτίας (270 νεκροί), ἔπεσαν οἱ τίτλοι γιά µία ἀκόµη ἀπίστευτα βρώµικη ἱστορία τῆς CIA σέ βάρος τοῦ ἀραβικοῦ κόσµου. Ἀπελευθερώθηκε ὁ καταδικασµένος σέ ἰσόβια γιά ἐκείνη τήν ἐνέργεια, ὁ 57χρονος Λίβυος Ἀµπντελµπασέντ ἀλ Μεγκράχι γιά λόγους ὑγείας καί ἐπέστρεψε στή χώρα του γιά νά ζήσει τίς τελευταῖες του µέρες (ἔχει καρκίνο τοῦ προστάτη σέ τελικό στάδιο). Στήν Λιβύη τόν ὑποδέχθηκαν ἑκατοντάδες ἄτοµα στό ἀεροδρόµιο ὡς ἥρωα καί τόν συνάντησε καί ὁ ἴδιος ὁ Καντάφι.
Διαβάσαμε πρόσφατα δηλώσεις του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα για το λαθρομεταναστευτικό και πραγματικά επιβεβαιώθηκε η παγιωμένη πλέον αίσθησή μας: Με αυτούς τους ανθρώπους και συμπατριώτες μας δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης, τουλάχιστον σε μία σειρά ζητημάτων τέτοιας φύσεως. Παραθέτω επί λέξει και σχολιάζω αδρομερώς τις τοποθετήσεις του:
Ἦταν τό γεγονός τῆς χρονιᾶς γιά τόν πολιτισμό τῆς Θράκης: ἡ ἀναστήλωση καί ἐπαναλειτουργία τοῦ ἀρχαίου θεάτρου τῆς Μαρώνειας, τοῦ μοναδικοῦ ἀπό τά 3 πού γνωρίζουμε ὅτι λειτουργοῦσαν στήν ἀρχαία Θράκη (ἀπό ἐκεῖνα τῆς Σαμοθράκης καί τῶν Ἀβδήρων σώζονται μόνο σπαράγματα). Ἔτσι, μετά τίς ἀνασκαφές πού ξεκίνησαν στή δεκαετία τοῦ ‘80 καί τίς πρόσφατες ἀναστηλώσεις, στίς 29 Αὐγούστου ἦρθε ἡ στιγμή νά ξανακουστεῖ ὁ ἑλληνικός τραγικός λόγος στή θαυμάσια τοποθεσία μέσα στούς ἐλαιῶνες. Ἡ Λυδία Κονιόρδου ὑπῆρξε ἐκπληκτική στούς τρεῖς μονολόγους τῆς Ἠλέκτρας καί χάρισε τό ταλέντο της στούς 500 περίπου τυχερούς θεατές.
Στίς 10-11 Αὐγούστου 2009, διεξήχθη στήν ἕδρα τοῦ ΟΗΕ στή Γενεύη ἡ 75η Συνεδρία τῆς Ἐπιτροπῆς γιά τήν Ἐξάλειψη τῶν Φυλετικῶν Διακρίσεων (CERD). Στήν Ἐπιτροπή συζητήθηκε ἡ ἔκθεση πού ἀφοροῦσε τή χώρα μας γιά πλῆθος θεμάτων, τόσο ἀναφορικά μέ τήν μειονότητα τῆς Θράκης καί τούς Ψευτομακεδόνες, ὅσο καί ἄλλα ζητήματα (π.χ. τῶν Ρομά). Οἱ ἑλληνικές θέσεις ἐκτέθηκαν ἀπό τόν μόνιμο ἀντιπρόσωπό μας κ. Φραγκῖσκο Βέρρο καί τήν νομική σύμβουλο τοῦ ΥΠΕΞ μας κ. Μαρία Τελανιάν. Ἐρωτήσεις ἔθεσαν διάφοροι, μεταξύ τῶν ὁποίων καί δύο Τουρκάλες, ἡ Μελέκ Κιρματζή ἀπό τήν Εὐρωπαϊκή Ὁμοσπονδία Τούρκων Δ. Θράκης καί ἡ - ἀπαραίτητη σέ κάθε φόρουμ ὅπου ἀπολογεῖται ἡ πατρίδα μας - Περβίν Χαϊρουλλάχ (στά δεξιά στή φωτογραφία) ἀπό τόν Σύλλογο Ἐπιστημόνων Μειονότητας.
Λές καί τό εἴχαµε …παραγγείλει: Ἀπό τή µέρα πού ἀνανεώσαµε τό αἴτηµα γιά τήν ἀποµάκρυνση τοῦ τουρκικοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς, ὅλο καί νέες ἀναφορές γίνονται γιά τόν ἄθλιο ρόλο του στήν περιοχή. Στή µετεκλογική δήλωση τοῦ βουλευτῆ Ξάνθης Παναγιώτη Σγουρίδη προστέθηκε ἡ ἐρώτηση τοῦ τ. προέδρου τῆς Βουλῆς Ἀπόστολου Κακλαµάνη (βλ. προηγούµενο πρωτοσέλιδό µας καί τή συνέχεια σήµερα στή σελ. 10). Στόν «Κόσµο τοῦ Ἐπενδυτῆ» (11-7-09) ὁ ἐκ τῶν ἐγκυρότερων Ἑλλήνων δηµοσιογράφων Δηµήτρης Κωνσταντακόπουλος ἐπεσήµανε τόν ἐκτραχηλισµό τῆς προξενικῆς δραστηριότητας καί τήν ἀνοικτή πλέον κόντρα της µέ τήν ἑλληνική πολιτεία. Ἀκολούθησαν οἱ δηλώσεις τοῦ περιφερειάρχη ΑΜ-Θ Δηµήτρη Σταµάτη (17-7-09) µέ σαφέστατη ἀναφορά στίς τουρκικές ἐπιδιώξεις διά τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Προξενείου - ἀφορµή ἕνα δηµοσίευµα τῆς τουρκόφωνης «Μπιρλίκ» πού ζητοῦσε τήν παραίτησή του (βλ. δήλωση τοῦ κ. Σταµάτη στή σελίδα 9). Καί τώρα ἔρχεται ὁ Νίκος Κοτζιάς, πρόεδρος τοῦ ΙΣΤΑΜΕ, σύµβουλος τοῦ Γιώργου Παπανδρέου καί κορυφαῖος ἐµπειρογνώµων τῆς χώρας, νά ἐπαναλάβει τά γνωστά µά ἀποσιωπηµένα. Σέ κείµενό του µέ τίτλο «Ἀλλαγές στίς ἑλληνοτουρκικές σχέσεις» γράφει ἀλήθειες σέ …καθαρά «ἀντιφωνητική» γραµµή!
ΕΝΔΕΚΑ χρόνια µετά τό πρῶτο µας δηµοσίευµα γιά τήν τούρκικη πολιτική στό ζήτηµα τῶν ποµάκικων πανηγυριῶν, ἐκδηλώθηκε ἀπό τήν ἑλληνική πολιτεία ἡ πρώτη ἀντίδραση!
Οἱ 44 συλλήψεις στό New Jersey τῶν ΗΠΑ (23/7), µεταξύ τῶν ὁποίων καί …5 ραββῖνοι πού ξέπλεναν χρῆµα τοῦ ὑποκόσµου µέ µίζα 10-15% ἦταν εἴδηση. Ὅπως εἴδηση θά ἦταν καί ἡ σύλληψη τοῦ ἐπίσης ραββίνου Λεβί Ἰτζάκ Ρόζενµπαουµ πού ἀγόραζε 10.000 δολάρια ἕναν νεφρό καί τόν πουλοῦσε 160.000, ἄν ὁ Τῦπος «θυµόταν» τίς καταγγελίες τῆς καθ. Nancy Scheper-Hughes γιά τό ἐµπόριο ὀργάνων µιᾶς ἰσραηλινῆς µαφίας κάποιου Ἴλαν Πέρι, µέ πλοκάµια σέ Τουρκία, Ρουµανία (συνελήφθησαν στίς 21/7/09 ἰσραηλινοί λαθρέµποροι …ὠαρίων) Ρωσία, Μολδαβία (σέ κάποια χωριά της τό 20% τῶν ἀνδρῶν πούλησε τό νεφρό του!), Βραζιλία, Νότιο Ἀφρική. Ἐπίσης ἄν «θυµόταν» τήν καταδίκη τοῦ ἀπόστρατου ἰσραηλινοῦ Geldaya Tauber Gady στή Βραζιλία γιά συµµετοχή σέ κύκλωµα ἐµπορίας νεφρῶν στίς φτωχογειτονιές τοῦ Recife (µετέφεραν τούς «πωλητές» στή Ν. Ἀφρική γιά ἀφαίρεση νεφροῦ), ὅπου ὁ τελευταῖος ὁµολόγησε πώς δροῦσε γιά λογαριασµό τῆς ἰσραηλινῆς κυβέρνησης! Κι ἄν «θυµόταν» καί τίς τακτικές καταγγελίες τῶν δύστυχων Παλαιστινίων πού παίρνουν πίσω σωρούς κρατουµένων χωρίς βασικά ὄργανά τους. Ὅµως ὁ διεθνής Τῦπος ξέρετε πόσο ξεχασιάρης εἶναι…
Πᾶνε ὀκτώ χρόνια ἀπό τή µέρα πού τά ἀµερικανικά στρατεύµατα µπῆκαν στήν Καµπούλ, µέ τό γελοῖο πρόσχηµα τῆς καταδίωξης τοῦ Μπίν Λάντεν καί τῆς Ἀλ Κάιντα. Τότε, καί µέ πρόσφατες τίς εἰκόνες τῆς 11ης Σεπτεµβρίου, ὁ κόσµος εἶχε µιά συµπάθεια πρός τίς ΗΠΑ καί παράλληλα ἤλπιζε ὅτι ἡ ἐπιβολή τους στό Ἀφγανιστάν θά ἀναβάθµιζε τήν οἰκονοµική καί κοινωνική ζωή τῆς ἀσιατικῆς χώρας (εἶχαν γεµίσει οἱ ὀθόνες µας µέ τροµακτικές ὁλόσωµες µποῦρκες). Εἰδικά ἡ ἀνατριχιαστική κατάσταση τῶν γυναικῶν ἐπέτρεπε προσδοκίες γιά µία, παράπλευρη ἔστω, βελτίωση.
35 χρόνια μετά τόν Ἀττίλα εἶδαν τό φῶς οἱ ἀποδείξεις μέσῳ DNA ἑνός ἀκόμη κτηνώδους ἐγκλήματός του, τῆς ἐκτέλεσης τῶν αἰχμαλώτων πολέμου τῆς κάτωθι φωτογραφίας. 35 χρόνια μετά, θυμόμαστε μέ ἕναν ἀπό τούς πρωταγωνιστές, τόν τότε ταγματάρχη Δημήτρη Ἀλευρομάγειρο, στρατιωτικές, διπλωματικές καί πολιτικές λεπτομέρειες τοῦ Κυπριακοῦ. Ὁ μανιάτικης καταγωγῆς ἀντιστράτηγος ε.α. (πού τιμᾶ τόν «Α» μέ τήν ἀγάπη του), ἡγήθηκε τοῦ 336 Τάγματος Ἐπιστράτων, τό ὁποῖο πλήρωσε μέ 37 νεκρούς καί 120 τραυματίες τήν τριήμερη ἡρωική ἀντίστασή του κατά τῶν Τούρκων στή δυτική Λευκωσία. Ὅσο κι ἄν ὁ ἴδιος ἀρνεῖται κάθε μερίδιο στήν μεγαλύτερη ἀποτυχία τοῦ «Ἀττίλα 2», ἀπονέμοντας - ὀρθῶς - στούς νεκρούς τή δόξα, ὁ περιορισμός τῶν κερδῶν τῶν πάνοπλων εἰσβολέων σέ …ἑκατό μέτρα δέν μπορεῖ παρά νά ὀφείλεται καί στήν ἡγεσία τοῦ Δημήτρη Ἀλευρομάγειρου.
Όποιοι θεώρησαν ότι ο Απ. Κακλαμάνης με την ερώτησή του στη Βουλή (13/7) για τα δικαιώματα των Πομάκων και τη δράση του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής έλαβε μόνον εύσημα από κείνους που ενδιαφέρονται για τα θρακικά πράγματα, κάνει λάθος.
Μέσα στή θάλασσα τῶν κεµαλικῶν θριάµβων καί τῶν προξενικῶν πρωτοβουλιῶν, µία νησῖδα ἀντίστασης πού κερδίζει τό ὁποιοδήποτε διακύβευµα εἶναι µεγάλης σηµασίας. Ἔτσι λοιπόν δικαιούµεθα νά καµαρώνουµε µέ τήν ἐξέλιξη στό θέµα τῆς αὐθαίρετης κρήνης πού ἀφιέρωσαν οἱ τουρκόφρονες στόν Μεχµέτ Χιλµή, πρωτεργάτη τοῦ κεµαλισµοῦ στή Θράκη πρίν 80 χρόνια: Μετά τήν ἀποκάλυψη τοῦ θέµατος ἀπό ἐµᾶς (σέ «Ἀντιφωνητή» καί «Χρόνο»), καί µετά τίς ἐνέργειές µας πρός κάθε κατεύθυνση, προκειµένου νά ἐφαρµοστεῖ ἡ νοµιµότητα καί νά ἐπικρατήσει ἡ δηµοκρατική λογική, ἡ ἐνεπίγραφη κρήνη κατεδαφίστηκε! Ὅπως φαίνεται καί στήν ἀνωτέρω φωτογραφία, ἔµεινε ὄρθια µόνον ἡ τουαλέτα καί ἀπό τήν κρήνη πού ἔφερε τή στήλη ὑπάρχουν πιά µόνο τά συντρίµµια της γύρω. Νά τήν γκρέµισαν οἱ ἀλεβίτες τῆς περιοχῆς πού ἤδη εἶχαν γράψει συνθήµατα πάνω της; Νά τό ἔκανε (µετά τίς πιέσεις) ὁ ἴδιος ὁ προξενοσύλλογος γιά νά κατηγορήσει ὅσους ἀντέδρασαν; Δέν γνωρίζουµε, οὔτε καί µᾶς πολυαπασχολεῖ. Αὐτό πού ἔχει σηµασία εἶναι ὅτι δέν ἐπετράπη ἡ δηµόσια ἡρωοποίηση ἑνός ἀνθέλληνα καί ἀντιµουσουλµάνου πράκτορα µπροστά στά µοῦτρα µας - κι οὔτε πρόκειται ποτέ νά ἐπιτραπεῖ!
Δεῖγµα εἰδήσεων τῆς (ἰδιωτικῆς, βασικά) τηλεόρασης καί τῶν ἀντιπολιτευόµενων (κυρίως) ἀθηνοφυλλάδων:
Πάει πια ο απόηχος των ευρωεκλογών, σβήνει και η πρόσκαιρη ευφορία µας από την µεγάλη αποχή και επιστρέφουµε λίγο λίγο στη γνωστή µιζέρια αυτού που ονοµάζεται “πολιτική ζωή” στην Ελλάδα. Με τις εθνικές εκλογές µάλιστα σε απόσταση µερικών µηνών, το ξαµόλυµα των δύο µεγάλων κοµµάτων σίγουρα θα ξαναφέρει πλήθος αποχιτών πίσω στη λογική της κάλπης και της χαµένης δηµοκρατίας.
Πόσες παραβιάσεις τοῦ διπλωµατικοῦ πρωτοκόλλου, πόσες προκλήσεις σέ βάρος τῆς χώρας µας, πόσες ἐνέργειες ἔξω ἀπό κάθε ὑπηρεσιακή λογική πρέπει νά ὑποστοῦµε γιά νά γίνει κάποτε τό λογικό καί αὐτονόητο; Οἱ ἐπιπλήξεις τοῦ γ.γ. τῆς Περιφέρειας κ. Δ. Σταµάτη στόν Τοῦρκο Πρόξενο τῆς Κοµοτηνῆς δέν δείχνουν νά ἔπιασαν τόπο, ἀφοῦ ὁ τελευταῖος συνεχίζει ἀπτόητος τά ἴδια (πού τοῦ ἐπισηµάνθηκαν) καί χειρότερα, ἐπιδοτώντας τόν τουρκισµό καί τόν µειονοτικό φανατισµό, περιφρονώντας κάθε θέσφατο! Μήπως νά ξαναδοῦµε µέ σοβαρότητα τό θέµα τῆς ἀποµάκρυνσης τοῦ Προξενείου ἀπό τή Θράκη;
Τακτικά γράφουµε στόν «Ἀντιφωνητή» γιά τίς διεθνεῖς πρωτοβουλίες πολιτῶν ὑπέρ τῶν δικαίων τοῦ Παλαιστινιακοῦ λαοῦ, προσβλέποντας τόσο στήν πληροφόρηση τῶν ἀναγνωστῶν µας, ὅσο καί στή µείωση αὐτοῦ τοῦ γενικευµένου αἰσθήµατος ἀδυναµίας, τοῦ «τίποτε δέν γίνεται», πού µᾶς ἔχει µπλοκάρει ὅλους στόν καναπέ καί µᾶς ἔχει καταστήσει ἀδιάβροχους στίς κτηνώδεις εἰκόνες πού ἔρχονται ἀπό τή Μέση Ἀνατολή.
Πριν τέσσερα χρόνια ο Ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ είχε υποσχεθεί «να φέρει τα χρήματα του πετρελαίου στο τραπέζι του λαού» και υπερψηφίστηκε από τον περσικό λαό. Σήμερα το κύριο διακύβευμα, για όσους ειλικρινά και χωρίς οπισθοβουλίες διαδηλώναν στο Ιράν, ήταν και πάλι η οικονομία κι όχι οι αλλαγές που φαντασιώνει η Δύση - και ίσως μία μικρή μερίδα της τοπικής άρχουσας ελίτ.
Ἱστορία ἐνδεικτική τοῦ δικοµµατικοῦ, δηµοκρατικοφανοῦς συστήµατος πού µᾶς διαφεντεύει: Μέ ζέον τό σκάνδαλο Καραβέλα, ὅλο τό σύστηµα (ΠαΣοΚ καί µή) δέν βγάζει ἄχνα γιά τήν κουµπαριά τῆς ἐπικεφαλῆς τοῦ κυβερνητικοῦ ψηφοδελτίου µέ τόν φυγόδικο!
Ήμασταν, ως έντυπο και «χώρος», από τους εκείνους που όχι απλώς επιδοκιμάσανε την κυβερνητική επιλογή για τον ρωσοελληνικό αγωγό φυσικού αερίου (South Stream) αλλά και την θεωρήσανε κορυφαίο δείγμα γραφής μιας ελληνικής άποψης για την γεωοικονομία της περιοχής μας. Δυστυχώς και σ’ αυτόν τον τομέα φαίνεται ότι η κυβέρνηση Καραμανλή - ή τουλάχιστον κάποια σεσημασμένα μέλη της - έχει βαλθεί να αναιρέσει ό,τι καλό έχει πράξει, εκθέτοντας παράλληλα τους ουδέτερους πολίτες που κάποια στιγμή επιδοκίμασαν συγκεκριμένες επιλογές της.